Artikelindex

Broodje ei
Zondag 15 april 2012. Quan Lan, Vietnam.

Vanochtend een erg matige ochtend gehad en dat zat zo: We voelen ons hier helemaal niet lekker. De mensen zijn absoluut alleen in je geïnteresseerd als wandelende portemonnee. Voor het eerst in dik drie maanden lopen we met de pc en de i-pad in de rugzak rond omdat we die niet in de hotelkamer achter durven te laten.

Nadat iedereen veel te vroeg wakker was geworden (geen gordijnen op de kamer, dus doen de Dingemannen bij de eerste lichtstralen hun ogen open), de straat op voor een ontbijtje. Ongeveer één tentje dat de deur open heeft en waar alleen noodle soup wordt verkocht, zo ver zijn we nog niet gevorderd met de integratiecursus, dus op zoek naar brood.

Een eindje verderop zit een mevrouw op straat eitjes te bakken die ze tussen een broodje legt. Dat hadden we nog niet eerder gezien, en het menu staat ons zeer aan, dus nemen we plaats op een van de kleine krukjes. Het smaakt heerlijk, maar dan moet er betaald worden... Dom natuurlijk van ons dat we vergeten zijn te vragen wat het kost, en natuurlijk worden we direct afgezet: 100.000 Dong (vijf dollar) voor vijf broodjes en vier eitjes! Even later ziet Corné iemand 10.000 voor een zo'n broodje betalen. Corné spreekt de mevrouw hier boos op aan, dat het niet netjes is. Maar ze blijft glimlachen en spreekt ineens nog minder Engels dan ze al deed.

Flink chagrijnig gaan we op zoek naar de boot die we vanmiddag nog willen hebben. De kinderen voelen de situatie haarfijn aan (not) en blijven maar aan elkaar trekken en duwen en schreeuwen. Alle ingrediënten voor een rotochtend aanwezig.

Maar goed, toen een taxi in op zoek naar de haven waar de boot naar Quan Lan vertrekt. De chauffeur begon eerst weer over een vriend van zijn broer etc die wel een boot had. Nee, we willen naar de haven. Daarna heeft hij ons inderdaad direct naar de goede haven gebracht, de boot gaat om één uur, en we hoeven maar vier kaartjes te betalen want Wout, Guus en Joep zijn gratis (de kaartjes zelf zijn overigens standaard voor buitenlanders dubbel tarief). Mooi, dat is dan geregeld. Terug naar het hotel alles inpakken en dan snel weg hier.

file118296504_sprfile118296510_spr

De boottocht is gaaf. Geen toerist (oké, weinig) die deze route neemt, dus alleen met de locals op pad. We varen van Halong Bay naar Bai Tu Long Bay en zien overal die prachtige rots en bergformaties uit de zee omhoog rijzen. Het is inderdaad hetzelfde gebied als rondom Ninh Binh, maar dan nu water in plaats van rijstvelden tussen de bergen. Mij doet het ook denken aan een acne gezicht: verse puisten (kale glimmende rotsen) en al wat oudere pukkels (begroeit met bossen). Corne vindt dit echt geen vergelijking voor zo'n bijzonder natuurgebied wat op de werelderfgoedlijst te vinden is, maar de kinderen wisten meteen wat ik bedoelde en Teun en ik hadden lol dat het jammer is dat er geen vulkaan bij is, anders werd zo'n puist goed uitgeknepen ha ha.

file118296529_sprfile118296520_spr

Na ruim vier en een half uur varen mogen we aan wal. Een vriendelijke mevrouw weet waar het guesthouse Ngan Ha is, dus zo zitten we al snel in een tuktuk. Ja! Tuktuk, die waren we sinds Cambodja niet meer tegen gekomen.

We zijn vannacht de enige gasten in het hotel, dus plek zat! Het zijn mooie ruime kamers met twee keer double bed, dus iedereen heeft ruimte zat in bed. Wat wel een beetje lastig is, de stroom draait alleen van zes tot half elf ‘s avonds. Dat betekent dat het bij ons op de wc ook overdag zo donker is, dat het eigenlijk niet haalbaar is. Gelukkig hebben de jongens een badkamer met raam, zodat we die gebruiken. Ook douchen met warm water en het opladen van alle computers moeten we dus plannen de komende dagen.

Moe maar zeer voldaan stappen we 's avonds in bed. We hadden ook geïnformeerd dit tripje (via vietnam a la carte) met gids te maken, maar kwamen voor vijf nachten op en neer van Hanoi uit op 1250 dollar. Ik denk niet eens een slecht aanbod, maar we zijn nu de helft nog niet kwijt! Drie hoeraatjes voor Corné en mij, dat hebben we toch maar mooi geregeld, we zitten in het beoogde hotel op het ‘vergeten eiland’ Quan Lan!

 

Go slow
Maandag 16 april 2012. Quan Lan, Vietnam.

Vanochtend op brommers een stukje het eiland verkend. Prachtig! Dit lijkt op Cambodja en Laos, het leven gaat traag, overal zwaaiende kindjes, nog weinig verkeer, tuktuk's en geen helmen op de brommers. (Ondanks dat we heel goed snappen dat het voor onze eigen veiligheid is, vinden we het heerlijk met onze koppies in het zeewindje.) Heerlijk relaxt hier!

We vonden een verlaten stuk strand en hebben er heerlijk in de golven gespeeld en een kasteel gebouwd. We hebben ook nog hele gave foto's gemaakt. Tien jaar geleden schreven we de naam van de baby in mijn buik op het strand van Terschelling. Die foto werd later het geboortekaartje van Teun. Vandaag hebben we alle namen van onze miljoentjes op het strand van Quan Lan geschreven. Toch wel heel bijzonder!

file118296489_spr

De afgelopen dagen zijn voor Joep wel erg intensief geweest, vier dagen niet in bed een dutje gedaan is langer dan we ooit gedaan hebben. Dus moesten we op tijd het strand al weer verlaten. Helaas bleek ik een lekke band te hebben. Na een paar keer in gebarentaal verteld te hebben dat we iemand zochten die de band kon plakken, lukte dat. Corné is met zijn vaste ‘brommer pech crew’ (Rens en Wout) achtergebleven, zodat ik alvast terug kon om Joep in bed te leggen. De rest van de middag gelummeld, gelezen met Wout, puzzeltje gemaakt. kortom, ons prima aangepast aan de cultuur hier: ‘go slow’.


Goed schoolnieuws
Woensdag 18 april 2012. Quan Lan, Vietnam.

De afgelopen twee dagen hebben we gedaan waarvoor we kwamen: weinig! ‘s Ochtends naar het strand, ’s middags wat school en daarna nog wat toeren op de brommer of nog een keer lekker zwemmen in zee. Goed schoolnieuws: Rens heeft zijn werkboek helemaal uit! Ook Wout is heel goed bezig en heeft zijn laatste veilig leren lezen boekje 10 vol. Teun doet goed zijn best om de achterstand in te halen, maar ik vrees dat het (net?) niet helemaal af gaat komen.

file118308010_spr

Guus rent zich helemaal rot op het strand, zwemt in hoge golven en ligt onder schooltijd een beetje spelletjes te spelen op de i-pad. Hij heeft de puf niet voor een loco’tje en dat vinden we natuurlijk heel begrijpelijk en prima. Teun had pech en had in zee een ontmoeting met een kwal, hij heeft een pijnlijke rode schouder en vond dat ik dat echt moest vermelden in het verslag. Bij deze Teun!

file118307999_sprfile118313340_spr

Morgen gaan we weer verder naar Hanoi. We hebben er ook echt weer zin in, de adrenaline moet wel blijven stomen en we zijn weer toe aan een nieuwe uitdaging! We gaan naar het hoge noorden Sapa en Bac Ha. Vanuit Hanoi pakken we de nachttrein, maar omdat we morgen al boot (twee en een half uur) en bus (vier uur?) hebben, gaan we niet direct daarna in de nachttrein. We willen de kinderen een nacht ‘rust’ in Hanoi gunnen en dan verder gaan. Als we ‘klaar’ zijn in het hoge noorden gaan we terug naar Hanoi om de stad te verkennen en van daar uit vliegen we de dertigste naar Bangkok.

Reacties  

#1 contact per mailJansen 11-06-2012 21:27
Beste Saskia en Corne

Super leuk jullie reisverhalen... wij gaan bijna - nog een paar maanden. Met 4 kinderen (en dachten dat dat al veel was).

Kunnen we privé mailen, wil je namelijk graag wat vragen stellen.

groetjes

G. Jansen

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!