Artikelindex

Close encounters
Maandag 14 juli 2014. Billit, Maleisië.

Vanmorgen zijn we heel vroeg opgestaan om eens op ons zitje naar het oerwoud te kijken en eens zien wat er allemaal wakker wordt. Allerlei vogels vlogen langs maar we werden niet veel later flink getrakteerd om zo'n vijftien grote hornbills en dat was ook nog eens de grootste soort die er te zien is! Geweldig om te zien hoe ze samen fruit uit de bomen aten en hoe ze van boom naar boom vlogen. Ze zijn ongeveer een meter twintig en je hoort ze ook echt aankomen vliegen.

Omdat de orang-oetans in Kuching niet tevoorschijn kwamen hebben we besloten om hier in Sandakan het nog eens te proberen. Ook hier is een plek in het oerwoud waar de orang-oetans komen voor fruit en waar ze gerehabiliteerd worden. Na het ontbijt zijn we met een busje naar Sepilok gereden. En we hadden geluk! Toen we aankwamen zaten er al twee en niet veel later kwamen er nog eens acht bij. Tien orang-oetans in totaal! Ze waren aan het spelen en lekker aan het klimmen. We kregen er bijna geen genoeg van om naar te kijken.

We zouden er tot kwart voor twaalf blijven en om elf uur waren we weer buiten. Aan de overkant was namelijk ook een soort opvang voor sunberen. Deze beren worden vermoord om hun galblaas, die ze veel in Azië gebruiken om potentie verhogende middelen van te maken. Er zijn er nog heel weinig over en er zijn er hier zes die je, als je geluk hebt kan zien. Omdat we onze tijd nog even moesten zien te vullen hebben we besloten om hier ook nog naartoe te gaan.

488 640x480 (320x240)

Ongelooflijk, maar ook hier hadden we geluk. We hebben er vier gezien, twee lagen te slapen hoog in een boom en twee liepen er in de buurt van het observatieplatform. Op het moment dat we weg wilden gaan werden we gewaarschuwd, we moesten snel achteruit want er kwam een orang-oetan aan, deze kon agressief zijn, want ze had net een jong gehad. Pascal stond aan de goede kant, maar de kids en ik stonden in een doodlopende hoek. De kids moesten maar achter mij gaan staan, maar Senna raakte helemaal in paniek en wilde in blinde paniek over het hek klimmen! Gelukkig kon Pascal hem opvangen aan de andere kant van het hek.

De orang-oetan ging daarna weg, maar een minuut later was hij er weer. Dit keer stond alleen ik in een andere doodlopende hoek en kon Pascal snel met de kids van het platform. Daar stond ik dan, met een orang-oetan die weinig zin had in pottenkijkers! Tja en nu... nu niets want je kan gewoon niets. Met een behoorlijk verhoogde hartslag stond ik samen met een andere vrouw op de plek waar het dier net langs wilde klimmen, fijn! (Maar wel heel mooi om foto's te maken hihi. Met poep in mijn broek zijn die wel heel mooi gelukt overigens). Ondertussen vroegen de kinderen aan Pascal of ik nu dood zou gaan en of mijn hoofd eraf gerukt zou gaan worden!

Er kwamen gelukkig mensen aan van het revalidatiecentrum en die probeerden de orang-oetan bij ons weg te lokken. Dit deden ze met stukken fruit en een stok, voor als ze zou aanvallen. Gelukkig had ze blijkbaar weinig gegeten en reageerde ze daarop, ook vond ze het leuk om met de stok te gaan spelen en ging ze daarmee op de grond liggen en sleepte ze zich weer weg van de mensen. Toen ik beneden kwam werd ik in ieder geval hartelijk en vol blijdschap onthaald. Haha moet wellicht toch vaker zo'n avontuurtje meemaken.

Om half één kwam de bus van Sunshine Tours om ons naar Billit te brengen. Na drie uur rijden waren we er. Het huisje was heel erg basic en er waren maar drie in plaats van vier bedden. Er was helaas geen plaats want de andere drie huisjes waren al bezet dus de kids moeten twee nachten samen in een bed slapen.

382 640x480 (180x240)493 640x480 (320x241)

Om vier uur was de eerste boottocht van ons programma. We hadden tijdens deze tour wel pech want het regende en voor en na de tour scheen verdikkie de zon. We hebben nog wel wat dieren gezien gelukkig, Drie grote groepen neusapen (probiscis monkeys),een groep longtail makaken, een zwarte neushoornvogel en een paar witte reigers.

Toen we terugkwamen hebben we lekker gegeten en daarna stond de avond boottocht op het programma. Daarbij hadden we meer geluk, het was droog en we hebben best wat gezien. Een hornbill, een civetkat (die ze weinig zien), een groep longtail makaken, vier uilen,een adelaar en een slapende kingfisher. Om tien uur kwamen we terug en we waren heel erg moe en zijn gelijk naar bed gegaan. Morgen gaat om half zes de wekker weer.

 

Allemaal beestjes
Dinsdag 15 juli 2014. Billit, Maleisië.

Vanmorgen om half zes ging de wekker al. De eerste boottocht stond gepland om zes uur. We hebben er mooi weer bij, dat scheelt. We hebben een paar neushoornvogels, twee adelaars, een paar neusapen, silverleafmonkeys, longtail makaken, drie storm storcks, een blauwe reiger en de oriental pied hornbill gezien. We waren dus goed bedeeld vanmorgen.

Na het ontbijt stond om negen uur de volgende trip op het programma , een trekking naar Oxbowlake. Lange broeken weer aan voor de bloedzuigers en andere enge beestjes, want je weet maar nooit... De wandeling duurde anderhalf uur en was heel goed te doen, op de modder na. We hebben wel een paar bloedzuigers gezien, maar heel weinig gelukkig. Qua dieren weer een neushoornvogel, een grote mot, een oprolbaar insect (die opgerold op een noot lijkt) een witte reiger en een uil. Bij het meer hebben we echt genoten van het uitzicht, wat is het prachtig hier! We hebben de visjes nog even gevoerd, die aten ook het dode vel van je handen, dus die zijn weer poezelig zacht.

Na de lunch hebben we onze tas ingepakt, lekker gedoucht en samen wat spelletjes gedaan. Om vier uur 's middags was er weer een boottocht gepland. Ook hier hebben we weer enorm veel dieren gezien, waaronder een orang oetan mannetje, een grote python in een boom en een grote groep pigtailed makaken die vlak naast ons zaten. Jammer genoeg zat de orang-oetan (een heel groot mannetje) steeds achter een paar bladeren en hebben we geen goede foto kunnen maken.

Na het avondeten hadden we ook nog een avond wandeling voor de boeg. Deze stelde weinig voor. We hebben niet veel gezien, alleen twee motten, een grote spin, een lantern bug en een sprinkhaan. Weer waren we gesloopt van het volle programma en we hebben geslapen als een os met de geluiden van het oerwoud op de achtergrond.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!