Artikelindex

Ivanka en Hugo backpacken met kids door Indochina (Laos)
29 juni - 26 juli 2013

In 2013 slaan Ivanka, Hugo, Tijmen (6) en Mees (3) voor het tweede jaar op rij hun geliefde Latijns Amerika over. Indonesië beviel erg goed, dus dit jaar wordt Cambodja en Laos de reisbestemming. En omdat vliegen naar Bangkok het goedkoopst is, komt daar ook nog een stukje Thailand bij.

Door: Ivanka en Hugo


Aankomst op Don Khone
Dinsdag 9 juli 2013. Don Khone, Laos.

We stappen op de bus naar Laos. Prima bus dit keer, komende uit Phnom Penh met best veel backpackers aan boord. In de andere bussen tot zover waren het toch voornamelijk Cambodjanen. De rit naar de grens gaat prima, uurtje of vier. Aan boord van de bus de visum aanvraagformulieren ingevuld, en we laten bij de grens het mannetje van de bus de grensformaliteiten regelen voor een paar dollar extra (net zoals de rest van de bus). Bij Nakasang gaat de hele bups eruit en moeten dertig mensen inclusief rugzakken geladen worden in een minibus voor vijftien personen. Dat lukt dus niet, de helft gaat op het dak. Maar het is maar een klein stukje naar de boten. Hier kunnen we Kip pinnen (Kip is dus Laos geld). Na één keer pinnen zijn we meteen miljonair, één miljoen Kip is het maximum dat je kan pinnen en dat is maar liefst honderd Euro.

Daarna in de boot met zijn allen en we varen in een kwartiertje naar Don Det. Wij met nog twee anderen blijven zitten en laten ons afzetten op Don Khone. Beide zijn dus eilandjes in de Mekong, en zijn onder deel van Si Phan Don, 4000 Islands. Schijnbaar liggen hier dus 4000 eilanden in de Mekong. Deze plek is nu zo'n beetje een backpackers paradijs, met goedkope accommodatie, een heel erg relaxt sfeertje en op de menu's in de restaurantjes kan je van alles 'happy' bestellen, dus de happy pizza bijvoorbeeld met wiet of marihuana of wat ze er dan ook opgooien.

148260 1373774723 500 (320x240)

 Het is ondertussen donker en op het eilandje lopen we door de modder (alles is hier onverhard, het is regenseizoen en er is nauwelijks verlichting) op zoek naar Pan's Guesthouse. Hier hadden we op www.verrereizenmetkinderen.nl wel goede verhalen over gelezen. Na een tijdje zoeken lopen we er dan tegen aan, blijkt ie vol te zitten. Maar we kunnen wel bij de buurman terecht. Prima kamers, redelijk basic maar schoon en gezellig (kleurrijk), en maar vijf Euro per kamer. Helaas alleen geen triple room. Dus Hugo in het donker, terwijl Ivanka en de kids zich maar even op de rugzakken installeren, toch maar op zoek naar wat anders. Dat valt in het pikkedonker, het is ondertussen acht uur 's avonds nog niet mee, dus besluiten we dan maar twee kamers te nemen, hebben we in ieder geval lekker de ruimte. En tien Euro voor twee kamers is ook wel te doen. Morgen kijken we wel of we wat anders kunnen vinden.

Daarna in een restaurantje nog ff wat vreemd smakende pizza's, en het waren echt geen happy pizza's, naar binnen gewerkt en rond een uur of tien gaat voor iedereen het licht uit. Ook op deze reisdag hebben de jongens het weer super gedaan, echt geen enkele piep geven ze. Volgens mij vinden ze het wel lekker, beetje in de bus zitten, gamen, lezen, schrijven, slapen...

 

Fietsen en strand
Woensdag 10 juli 2013. Don Khone, Laos.

Prima nacht, op een korte onderbreking door een paar irritante hanen bij de buren na dan. En 's ochtends besluiten we dan toch maar hier te blijven, alhoewel niet echt romantisch, met die twee kamers hebben we wel lekker de ruimte. En we zijn hier vrijwel alleen dus hoeven we ook geen rekening te houden met andere toeristen.

Na het lekkere ontbijtje charteren we twee prima fietsen, huurprijs een Euro per dag, om de eilandjes te verkennen. Tijmen en Mees achterop en via het oude Franse bruggetje rijden we naar Don Det. Via een smal weggetje door de rijstvelden met buffels rijden we naar de andere kant. En na een korte break op de noordpunt, waarbij we meteen kunnen schuilen voor een tropische stortbui rijden we via een heel smal modderig voetpad aan de westkant weer terug. Superrelaxt fietstochtje met mooi zicht op het landelijk leven op de eilandjes.

Weer terug op 'ons' eilandje lunchen we in een te duur en ongezellig toeristisch tentje en het is niet eens echt lekker. We zien de Nederlandse familie weer even en Tijmen voetbalt een beetje met één van de kinderen, maar is te verlegen om echt contact te maken. Daarna fietsen we naar de Li Phi watervallen. Indrukwekkend hoeveel water er hier naar beneden stort, en ze schijnen wat verder weg nog grotere te zijn.

148260 1373776006 500 (320x240)

Dan lopen we door en volgen we de bordjes 'gone to the beach'. Schijnbaar is er een strandje. Nou strand is een groot woord, maar er is zand en in de inham kunnen we heerlijk zwemmen in het bruine water van de Mekong. De jongens vinden twee Engelse jongens om mee in het zand en het water te spelen, echt een mooi plekje hier om even lekker te kunnen uitrazen voor Tijmen en Mees. Er komt een enorme regenbui en in de regen spoelen we het zand van ons af en kleden ons aan. Dan op de terugweg weer regen en dus zitten we nog een uurtje in een barretje te schuilen, gezellig met een Engelse familie.

Na het zwemmen thuis afspoelen en in het donker met zaklamp op zoek naar het restaurantje waar we afgesproken hebben met de Engelse familie. Na een kwartiertje zoeken door de modder vinden we het. We hebben een gezellig diner waarin we reisverhalen uitwisselen en de jongens laten elkaar de verschillende games zien die ze hebben op de iPad en tablets. We eten super lekkere kipsaté, de jongens weer friet én een malariapil. Om een uurtje of tien het bed weer in.

 

Weer naar het strand
Donderdag 11 juli 2013. Don Khone, Laos.

De volgende ochtend willen we rond een uur of half negen op onze veranda gaan zitten, maar vandaag schijnt de zon en we branden zo'n beetje van de veranda af, wat een hitte. We ontbijten weer bij hetzelfde plekje, baguette met la vache qui rit en omelet en de jongens pannenkoek met héél véél nutella.

We regelen de bus van morgen naar Pakse en huren weer dezelfde fietsen. Op naar een ander strandje. Weer een mooi fietstochtje tussen de huisjes, rijstvelden en waterbuffels. Dit strandje is wel wat minder, dus dan maar weer naar dezelfde als van gisteren. Door de zon en de hitte komen we het water haast niet uit. En Tijmen en Mees vermaken zich weer super met Felix en Theo, de twee Engelse jongens in de modder en de zandberg en wij kunnen lekker in het water kletsen met andere toeristen. Wat een relaxt eilandje is dit zeg. Echt het vrije vakantiegevoel is hier helemaal top. Mees is inmiddels helemaal water vrij en springt in het water en gaat regelmatig kopje onder, wat een verschil zeg.

148260 1373774852 500 (320x240)148260 1373775274 500 (181x240)

De jongens hebben bedacht dat ze weer samen én pizza willen eten! Dus om zes uur gaan we maar weer een poging doen. Helaas geen pizza te vinden, anders dan die niet echt lekkere bij onze inmiddels vaste eetstek. De kinderen zitten samen op de grond aan een aparte tafel allemaal met hun iPad of tablet en de twee kleine kinderen van het restaurantje voegen zich daarbij. Wij kunnen zo ongestoord genieten van ons eten (en van onze beer Lao). Superlekker eten, laap, typisch Laotiaans gerecht, megapittig! De jongens maar weer pannenkoek, ach ja het is vakantie en we geven ze straks wel weer een vitaminepil. Daarna de jongens op bed en wij relaxen nog even in de hangmat.


Helaas al weer vertrekken
Vrijdag 12 juli 2013. Pakse, Laos.

Zo, weer om zes uur wakker. Dan maar even op de veranda genieten van de zonsopkomst, vandaag helemaal geen wolken, wordt weer een heet dagje. Helaas vertrekken we alweer vandaag. We gaan het missen, wat een heerlijk relaxt sfeertje hier en een supermooie ligging in de Mekong. Maar we moeten door, ook vier weken reizen is weer te kort. Dan doet de Engelse familie het beter, die zijn een jaar aan het rondreizen. Elk jaar als op we op reis zijn komt dit gevoel terug, we willen langer reizen, of misschien wel eens voor een paar jaar op een andere plek op de wereld wonen.

Na een relatief korte busrit, uurtje of drie, komen we aan in Pakse. Vanaf het busstation naar de hoofdstraat laten we ons letterlijk en figuurlijk afzetten door een jumbo (soort motorfiets met daarachter een grote bak met twee bankjes waar passagiers kunnen zitten) in de hoofdstraat. Op een terrasje besluiten we ons plan om op het Bolaven plateau te overnachten te laten varen. Het is al eind van de middag, en de kans dat we geen plek vinden is aanwezig, dan zouden we weer terug moeten en het is ongeveer vijfendertig kilometer rijden. Dus Ivanka vindt een mega grote kamer met bad en balkon en tuintje in Salachampa hotel. Kost ietsje meer, twintig Euro, dat dan weer wel.

's Avonds eten bij een leuk tentje (Aziatische take away), Ivanka kip curry en Hugo een papaja salade met kip en net als de laap héét! De jongens frietjes met een soort kipnuggets. Die westerse gerechten maken het wel wat duurder, maar alles bij elkaar inclusief drinken nog geen veertien Euro. Op bed nog even Wreck it Ralph kijken op de iPad en pitten.

 

Bolaven plateau en bowlen!
Zaterdag 13 juli 2013. Pakse, Laos.

Na een goede nacht, met een paar muggen, haalt Hugo op straat vier baguettes. Eén met la vache qui rit en één met iets lokaals, soort van paté, reepjes varkensvlees, uitjes en uiteraard chili. Hopelijk gaat dat goed met die paté, maar lekker is het wel. Om acht uur dan met ons minibusje op pad naar het Bolavenplateau. Mooie omgeving daar, ligt op een hoogte van 1300 meter en heeft veel koffieplantages, groene natuur, minderheden dorpjes en watervallen.

Als eerste naar de hoogste waterval van Laos, Tat Fan, 120 meter hoog. Helaas is die niet te zien, te veel mist, maar wel te horen en we drinken een lekkere espresso (net nespresso). Dan stoppen we nog bij een thee/koffieplantage maar dat geloven we wel vrij snel. Die hebben we wel vaker gezien.

148407 1373898774 500 (320x240)

Daarna naar een Katu dorp, een stam die hier woont. Super interessant zo'n andere wereld. Kinderen roken vanaf drie jaar waterpijp, trouwen met zeven en krijgen kinderen op hun veertiende. En ze leven met tot wel zeventig mensen in een huis (vijf families). We worden rondgeleid door een inwoner die zelfs een beetje Nederlands spreekt, er hebben namelijk een aantal Nederlanders in het dorp gewoond die hier les hebben gegeven. Superleuke foto's gemaakt en Tijmen heeft nog gevoetbald met de jongens daar. Ook zien we nog een bomkrater in het dorp uit de Vietnamoorlog en de resten van de (Amerikaanse) bom staan er als een soort attractie opgesteld (een jaar of zeven geleden zijn nog vijf mensen omgekomen bij het planten van komkommer door een onontplofte bom, komt helaas nog regelmatig voor in Laos).

148407 1373897892 500 (320x239)148407 1373898304 500 (181x240)

Dan gaan we door naar een andere waterval en lunchrestaurant maar alles dat we bestellen hebben ze niet. Geen pannenkoek, geen fruitssalade, geen frietjes, geen kip pfff en zwemmen lukt er ook al niet. Wel een domper. We rijden snel door naar een weverijtje en de laatste waterval. Daar staan een paar mega luxe bussen uit Thailand en Tijmen is zeer onder de indruk. Hij mag ook nog even kijken in de bus.

Eenmaal terug in Pakse gaan we bowlen! Superleuk zo'n Aziatische bowlingbaan, ook wel eens grappig om te doen op vakantie. Daarna lopen we langs de Mekong terug naar het centrum (we zijn weer hoog attractie niveau) en dan eten bij Pizza Boy. Al met al een hele leuke dag en was Pakse onverwachts leuk en relaxt.


Vliegen met Lao Airlines
zondag 14 juli 2013. Luang Prabang, Laos.

Lekker uitgeslapen tot half acht en ontbeten op ons balkon. Daarna nog even naar de markt waar de kids lekker op de trampoline konden springen. Alleen als de zon begint te schijnen wordt het zwarte springgedeelte te heet en komen ze er snel af. Om half elf worden we opgehaald door de jumbo om naar het vliegveld te gaan. Op naar Noord Laos, naar Luang Prabang.

Wat, voor zover we dat kunnen inschatten, opvalt aan Laos in vergelijking met Cambodja is dat de steden en dorpjes rustiger zijn, minder hectisch, schoner ook en dat dit ook bij het volk zo lijkt te zijn. Laotianen lijken introverter, wat rustiger en meer ingetogen. Niet minder vriendelijk maar laten dat wat minder uitbundig merken.

Vandaag is het vliegdag. Tijmen uiteraard weer helemaal happy. We vliegen dit keer met Lao Airlines en met een propellervliegtuig. De eerste vlucht is van Pakse naar Vientiane. De tweede vlucht vliegen we dan door naar Luang Prabang. We zien vanuit het vliegtuig een mooi landschap hier in Noord Laos, bergachtig, veel jungle met tussen de bergen doorslingerend veel rivieren.

148879 1374189759 500 (320x240)

Om een uur of vijf 's middags landen we. Toch weer helemaal gaar en dan nog op zoek naar een kamer. We hadden er een uitgezocht via Tripadvisor. Maar de taxi brengt ons naar een hele andere buurt, zonder dat we het door hebben. Maar we zijn afgezet in een leuk straatje en na niet al te lang zoeken vinden we een triple room bij Ratanna Guesthouse, 170.000 Kip (zeventien Euro) met airco. Het is niet helemaal naar onze zin (helemaal omdat we hier vier nachten willen blijven) maar we kijken morgen wel verder. Na geïnstalleerd te zijn lopen we over de avondmarkt en eten we op straat bij een sandwich tentje (zulke lekkere baguettes heb ik nog nooit op en de jongens weer eens pannenkoek).


Sightseeing
Maandag 15 juli 2013. Luang Prabang, Laos.

Geen geweldige nacht en Hugo gaat nog even zoeken naar een andere grotere kamer maar uiteindelijk besloten toch maar te blijven. Vervolgens een top ontbijtje. Aan de baquettes hier op straat kunnen ze in Nederland echt een puntje zuigen, supergroot en lekker! En ze kosten een Euro, ook niet onbelangrijk, lekkere koffie erbij voor vijftig cent, wat wil je nog meer?

Daarna bij de guesthouse fietsen gehuurd en het stadje verkend. Luang Prabang is echt heel erg mooi. Het is onderdeel van werelderfgoedlijst van UNESCO en het historische centrum, ingeklemd tussen de Mekong en de Nam Khan, staat vol met tempels, inclusief monniken en mooie oude franse koloniale huizen, leuke straatjes, marktjes en eettentjes aan de Mekong.

148879 1374196142 500 (320x239)148879 1374193073 500 (320x240)

Alles in de relaxstand vandaag. Eerste bezoeken we de oudste tempel van de stad, de Wat Xieng Thong. Rond twee uur klimmen we de Phu Si (poussy) heuvel op. Tijmen klaagt eerst bij het zien van de hoogte, maar als we zeggen dat volgens de Lonely Planet er 329 treden naar de top moeten zijn rent hij zo'n beetje al tellend naar boven. Overigens telt hij er maar 298. Op de top staat de met goud vergulde stupa de That Chomsi. En dan gaat het héél hard regenen (best lekker), we fietsen in de regen snel terug naar het hotel en besluiten de rest van de middag te relaxen.

Rond vijf uur weer naar de avondmarkt en Hugo en de jongens scoren een paar T-shirts. Als we langs een tempeltje lopen horen we gezang, als we binnen gaan kijken zien we daar een aantal monniken zittend op de grond. Ze zijn bezig met het gezamenlijk opzeggen (soort van zingen) van Boeddhistische teksten. Heel bijzonder om mee te maken. We zitten nog steeds vol van het ontbijt en eten dus wat simpels als avondeten. Daarna douchen (waardeloze bedden we hier maar wel de beste douche tot nu toe met veel en warm water) en de jongens naar bed. Wij op ons balkonnetje nog even foto's uitzoeken en reisverslag schrijven.


Tak Bat en Kuang Si watervallen
Dinsdag 16 juli 2013. Luang Prabang, Laos.

Hugo staat vandaag om vijf uur op om naar het Tak Bat ritueel te gaan kijken. Elke morgen gaan honderden monniken de straat op om voedsel (sticky rice) te verzamelen wat door de inwoners als een aalmoes wordt gegeven. Door het geven van het eten wordt men gezegend. Een mooi schouwspel, maar daardoor komen er wel wat veel toeristen op af. Ook naar het schijnt tot groot ongenoegen van de monniken. Via de leuke ochtend markt terug naar de kamer. Daar is ondertussen de rest van de familie ook wakker geworden om half zeven. Weer hetzelfde superontbijt op straat bij hetzelfde vrouwtje, volgens mij worden we nu als vaste klant beschouwd, we krijgen een lemon/ginger shake gratis. Voor de jongens en voor onszelf nu maar een halve baguette, met een hele kan je een dag vooruit.

Daarna regelen we een songtheaw voor 200.000 Kip die ons de dertig kilometer naar de Kuang Si watervallen brengt en als we er genoeg van hebben weer terug zal brengen. Onderaan de watervallen bezoeken we eerst een berenopvang centrum. Hier zitten beren die gered zijn van stropers. Het zijn Aziatische zwarte beren en honingberen. Mooi centrum, de beren lijken er goed bij te zitten en het zijn er best veel. Daarna richting watervallen. Heel erg mooie waterval (len). Bovenaan is de grootste, circa vijfentwintig meter hoog, vandaar loopt het enkele honderden meters via verschillende niveau's en waterpoelen waarin je kan zwemmen naar beneden. Erg mooi, blauw en helder water. We kunnen hier lekker zwemmen, en nadat we aan de vissen gewend zijn die aan je tenen en benen knabbelen (gratis dr Fish hier, maar met iets dikkere vissen) lukt het ook Mees om met zwembadjes zelf rond te zwemmen.

148909 1374228406 500 (320x240)

Als we terug komen begint het weer wat te regenen, goed excuus om op het balkon weer ff te niksen en een biertje te drinken. We besluiten om vanuit Luang Prabang naar Nong Khiaw te reizen en daarna pas naar Luang Namtha. Nong Khiaw is een klein dorpje aan de rivier de Nam Ou en de omgeving schijnt erg mooi te zijn. Betekent dat we maar één nacht in Chiang Rai (Thailand) kunnen blijven, maar dat is niet erg, we blijven liever langer in Laos. Het plan is dan ook maar meteen om de ene dag in Chiang Rai te gebruiken als relaxdag, we gaan niks doen daar, dagje luieren bij het zwembad (bidden dat het niet regent) en 's avonds vliegen we naar Bangkok. We boeken daarom een super de luxe viersterren hotel voor dat ene nachtje, voor maar liefst vijftig Euro (zal wel zo'n ongezellig ding zijn, maar we gaan voor het zwembad!) 's Avonds eten we aan de Mekong en zijn we weer vroeg terug. Hugo valt voor half negen in slaap samen met de kids en Ivanka zit only the lonely nog tot tien uur op het balkon.


Boottochtje over de Mekong
Woensdag 17 juli 2013. Luang Prabang, Laos.

's Ochtends kunnen we niet terecht bij onze 'vaste' ontbijtmevrouw, haar tafeltje wordt al bezet, dan maar bij de buurvrouw. We halen nog wel een ginger/lemon shake bij haar en krijgen er als vaste klanten natuurlijk één gratis bij (we hebben hier ontdekt dat we ginger heel lekker vinden, dus thuis ook maar eens door het eten doen). Daarna lopen we langs de Mekong en regelen een boottochtje. Echt een supergrote boot voor ons viertjes, dat ding is wel twintig meter lang. Als we aan het varen zijn zien we dat we niet de enige zijn die met zo'n mega privéboot op pad zijn, er varen verschillende boten rond met daarop vaak maar twee toeristen.

We leggen eerst aan bij een dorpje waar ze potten bakken als specialiteit hebben. Leuk klein authentiek dorpje waar we rondgeleid worden door de plaatselijke jeugd You look, you make picture? Voor de jongens kopen we twee kleine lemen beeldjes (een olifant en een buffalo). Vervolgens weer een stukkie varen om afgezet te worden bij een grot (met daarin Boeddha beelden naar het schijnt). Helaas blijkt de grot op slot te zitten (er zit een deur in de ingang met een hangslot). Het schijnt dat we de sleutel ergens kunnen ophalen, maar dat is teveel moeite, dus varen we maar weer door. Dit keer naar een dorpje waar papier gemaakt wordt en waar kleding geweven wordt. Wederom leuk om te zien, we drinken wat en daarna huiswaarts. Mooi boottochtje, mooie omgeving en leuk om Luang Prabang vanaf het water te zien.

148909 1374592268 500 (320x240)

Na de lunch is het plan om naar een zwembad te gaan, maar helaas gooit de dagelijkse middag regenbui roet in het eten. Dan maar weer even op ons balkonnetje zitten en wat kletsen met onze buren, een wat ouder (de meneer is 74) Nederlands, nog steeds backpackend stel. Rond een uur of zes lopen we over de night market op zoek naar een restaurantje met pizza voor de jongens. Die vinden we en ze hebben goeie pizza. Wij eten weer laap en kip curry. Wel verrekte duur bier hier, anderhalve Euro voor een fles van 0,66 liter in plaats van de gebruikelijke één Euro). Terug op de kamer kijken de jongens nog ff tv en als ze slapen zitten wij nog maar even op ons balkon te luisteren naar de tropische stortbui. Nog één nachtje en dan weer weg. Na vier dagen is dit toch wel een prima guesthouse, rustig en vriendelijke mensen. Elke dag werd de kamer schoongemaakt. Met betere bedden zou het perfect zijn, maar ja we zijn gewoon verwend.


Hobbelrit
Donderdag 18 juli 2013. Nong Khiaw, Laos.

Om zeven uur opstaan, nog even een ontbijtje en dan weer op pad. Met een minibusje, niet ons favoriete vervoermiddel, naar Nong Khiaw. Zou in tweeëneenhalf uur moeten kunnen, maar dat zal wel weer langer duren.

We beginnen al echt van Laos te houden, het is hier zo heerlijk rustig en relaxt. Zelfs in Luang Prabang misschien wel de meest toeristisch plaats is niemand opdringerig, vaak zelfs verlegen en iedereen heel bescheiden, hopen dat het zo blijft. Maar wat is het heerlijk reizen hier. Want de voorzieningen zijn goed, accommodaties zijn goed, openbare wc's over het algemeen best schoon, en het eten echt superlekker. De Franse baguettes maken het helemaal af, want eindelijk elke ochtend een lekker ontbijtje met stokbrood in plaats van droge toast met jam! Je kan op elke hoek van de straat je toertje of bus regelen. Helaas ben je (zoals meestal in Azië) gebonden aan bepaalde tijden en zit je meer met toeristen dan locals in de bus (dat blijft toch favoriet in Zuid Amerika) maar alles sluit goed op elkaar aan, dus weinig tijdverlies.

Het duurde dus inderdaad wat langer, meer niet veel. Uurtje of drie over een nogal hobbelige weg, met supermooie omgeving, wat je op de achterbank van zo'n minibusje extra goed voelt. Wat hadden van te voren gemaild naar Nam Ou River Lodge, dus vanaf het busstation lopen we daar in een minuutje of tien naar toe. Wauw, wat ligt het mooi aan de rivier de Nam Ou. Sowieso is de omgeving echt prachtig, karstgebergte bedekt met jungle direct aan de rivier. Nong Khiaw is daarbij een heel klein dorpje met een erg relaxt gevoel.

149418 1374593343 500 (320x240)

 We bekijken of we met zijn vieren op één kamer kunnen, maar de twin bedden zijn echt te smal om met twee in te kunnen. Dus nemen we twee kamers, moet kunnen aangezien de kamers acht Euro per nacht kosten. Het is een heel mooi nieuw guesthouse, bestaande uit twee verdiepingen met balkon/veranda met op iedere verdieping drie kamers en direct gelegen aan de rivier een klein stukje uit het dorp, echt mooi! De eigenaar Mang is heel aardige kerel, maar wel een beetje een snelle jongen. Heel anders dan het beeld dat we van de Laotianen hebben gekregen. We regelen met hem meteen een toertje voor morgen met de boot naar Mueng Ngoi Neua (samen met een andere familie, scheelt weer), we regelen transport voor over twee dagen naar Luang Namtha (een andere familie had een privé minibusje geboekt, wij kunnen mee, scheelt ook weer in kosten) en hij belt naar Luang Namtha om bij Zuele Guesthouse een kamer te reserveren. Zo na de praktische zaken genieten van een Beerlao op de veranda.

Daarna lopen we dan naar het 'dorpscentrum' bij de brug waar wat meer guesthouses en restaurantjes zitten. We drinken wat en op de terugweg een ijsje voor de boys, die ze al schuilend voor een tropische regenbui opeten. Nog even wat relaxen bij de kamer en daarna weer terug de brug over waar we een leuk klein restaurantje vinden. Tijmen en Mees eten een pizza baguette en wij ook een keer westers, al heet het Lao Burger. En wat is die lekker! Het eten in Laos is überhaupt bijna altijd echt heel goed, kan me geen land herinneren waar het eten zo lekker is. Maar goed, we moeten maar liefst 83.000 Kip afrekenen (acht Euro dertig). Daarna in het donker met zaklamp terug. We laten vandaag de jongens voor het eerst samen op een kamer slapen, wel een beetje spannend.

 

Mueng Ngoi Neua
Vrijdag 19 juli 2013. Nong Khiaw, Laos.

Maar het gaat goed, en Tijmen klopt om vijf uur op onze deur dat ie wakker is, zo kan Mees wat langer door slapen. We bestellen een ontbijtje, maar deze valt wat tegen na al die heerlijke broodjes in Luang Prabang (ook dat kan). En na kennis gemaakt te hebben met de andere familie (ze zijn Belgisch tot grote blijdschap van met name Tijmen, kan hij weer Nederlands praten). Hij wil meteen alles van ze weten, wat de achternaam is, de voornamen, leeftijd, achternaam van de moeder, met welk vliegtuigtype ze hier gekomen zijn, luchtvaartmaatschappij, welk vliegveld, waar ze wonen etc etc etc, haha) stappen we op de boot.

De boottocht naar Mueng Ngoi Neua is prachtig. Tijmen en Lena (de veertienjarige dochter van het Belgisch gezin) spelen de hele tocht Uno. Ook dit dorpje ligt erg mooi tussen de bergen en aan de Nam Ou, er lopen geen wegen hier en is alleen te bereiken met de boot. Na een korte lunch lopen we het dorp uit richting een grot. De zon schijnt en het weggetje ligt vol in de zon, dus na tien minuten zijn we kletsnat van het zweet. Mees gaat dan maar op de rug, maar Tijmen loopt hartstikke goed en we zingen gezellig liedjes.

149418 1374594254 500 (181x240)149418 1374594968 500 (180x240)

 We komen veel mensen tegen onderweg die terugkomen van het werk op de rijstvelden (denken we) en sommige moeten natuurlijk even de jongens aanraken en in de wang knijpen, vooral de wat oudere vrouwtjes. Het is een mooi en zweterig tochtje. Bij aankomst bij de grot (die we heel snel even checken, niet echt boeiend, tis maar een gat in een berg hè) lopen we daar een riviertje over via een bamboe bruggetje naar een klein eettentje. Waar wat Laotianen aan het bier zitten en met een microfoon supervals mee zitten te zingen met keiharde muziek (zo te zien is er ook al wat Beerlao op!). Lekker relaxt lunchen haha. De uitnodiging om mee te komen zingen slaan we maar af. Ook de Belgen zitten hier te lunchen. Als we terug lopen weten we Tijmen te motiveren door te zeggen dat de terugweg een landenwedstrijd is tussen Nederland (wij) en België (de Belgische familie) en zodoende rent Tijmen de paar kilometer zo'n beetje terug en blijven we de Belgische familie voor. Aan het einde is hij super blij dat hij gewonnen heeft.

Rond een uur of vier stappen we dan weer op de boot voor het uurtje terugvaren. Eenmaal terug speelt Tijmen met de Belgische kinderen UNO en landenkwartet en wij relaxen wat met een biertje. Daarna weer het dorpje in om te eten (het regent, dus de jongens met poncho en wij worden gewoon nat) dit keer bij restaurantje 'Alex'. Leuk stekkie, wij eten liggend aan een laag tafeltje met ligkussens. Ivanka weer kip curry en Hugo Laotiaans, lokale worst met pittige saus. De jongens friet met een soort kipschnitzel.


Zachte bedden
Zaterdag 20 juli 2013. Luang Namtha, Laos.

We moeten helaas weer weg. Zoals van te voren al een beetje gedacht is twee nachten hier eigenlijk te kort. We houden van dit soort plaatsjes, klein, rustig, mooie natuur... We spreken af dat we nog een keer terug moeten naar Laos en dan zeker ook Nong Khiaw nog wat beter gaan bekijken. Hugo haalt bij een klein eettentje pannenkoeken met chocoladepasta. Duurt uren voordat ze klaar zijn, maar ze zijn wel lekker. En de Lao koffie uit een bierpul smaakt ook goed. Om negen uur worden we opgepikt door het busje en na de andere familie (Duitse) opgepikt te hebben rijden we om een uur of half tien weg.

Het eerste stuk van Nong Khiaw gaat echt over de slechtste weg tot nu toe, wat een gaten en hobbels, niet normaal. De gemiddelde snelheid de eerste vier á vijf uur is misschien twintig kilometer per uur, schiet lekker op. Maar de omgeving, met de bergen, rijstterrassen en bergvolkeren dorpjes is prachtig. Vanaf Udomxai is de weg beter, en de tweede helft gaat in tweeëneenhalf uur. Totale reistijd zeven á acht uur, totale afstand misschien 200 kilometer. Je kan merken dat we in de buurt van China komen, de chauffeur zit continue te rochelen en dan door het open raam naar buiten te spugen, ook lekker.

Aangekomen bij Zuela Guesthouse blijkt dat ze niet helemaal begrepen hadden dat er twee families in het busje zouden zitten, dus is er maar één family room. Maar geen probleem, met de pick up halen ze ergens snel een bed en die zetten ze in een kamer met een dubbel bed, opgelost! We hebben dan een triple room voor 100.000 Kip, tien Euro. en wat een geweldige zachte bedden! 's Avonds eten we maar bij de guesthouse, geen zin meer om op pad te gaan, westers een keer, erg lekkere hamburgers.

149739 1374849958 500 (320x240)

 

Fietstochtje en motorcrossen
Zondag 21 juli 2013. Luang Namtha, Laos.

Na het ontbijt regelen we weer een paar fietsen. Ze hebben in Laos overal dezelfde fietsen met als bagagedrager een zacht zitje en steunen om de voeten op te zetten, wel zo fijn voor de jongens. Na de regenbui gaan we op pad gewapend met een niet al te betrouwbaar getekend plattegrondje van de omgeving. Eerst naar de Nam Di waterval. Die bereiken we via een erg hobbelig, modderig en heuvelachtig pad. Mountainbikes waren beter geweest... De omgeving is weer geweldig mooi.

Vanaf een Lanten dorpje (bergvolk oorspronkelijk uit Tibet) met nog behoorlijk wat traditioneel geklede mensen lopen we naar de waterval. Niet de meest indrukwekkende, maar het ging om de rit er naar toe. De kids spelen nog wat in de rivier, naast zwemmende kinderen, wassende mensen en mensen die de was doen. Na dezelfde hobbelige weg terug naar de hoofdweg gaan we verder. De zon schijnt al een tijdje, en dan merk je hoe heet het is, we zijn ondertussen kletsnat van het zweet. Na een aantal kilometers fietsen weer de grote weg af om via Black Tai dorpjes terug te fietsen naar Luang Namtha. Wederom erg hobbelige en modderige paden wat het fietsen best zwaar maakt. En heuvels op via modder en keien op een gewone fiets met circa vijftien of twintig kilo achterop is soms niet eenvoudig.

149739 1374848649 500 (320x240)149739 1374848809 500 (320x240)

Het gaat regenen en dat is best lekker maar na een tijdje schuilen we toch even in een hutje naast het rijstveld. Daarna weer verder en als we bij de grote weg komen blijkt dat we een rondje hebben gefietst. Ergens een afslag gemist. Dan maar via de grote weg terug. Dan zien we ons tegemoet komend al fietsend de Duitse familie, die doen zo'n beetje hetzelfde rondje. Hugo en Tijmen proberen nog met de kaart in de hand via een binnenweg terug te fietsen. Maar door een riviertje die niet op de kaart staat lukt dat niet, wel een leuk stukje gefietst door wat dorpjes.

Rond een uur of vier zijn we terug en we hebben aardig de pijp leeg. Hugo zou met Lars, de vader van de Duitse familie, nog een motor huren en ff gaan crossen. Maar hij is nog niet terug, dus gaat Hugo alleen. Een Kawasaki 250cc crossmotor, huurprijs tweeëneenhalve Euro. Het tochtje is echt super over alle modderpaden tussen de rijstvelden en door de dorpjes. Eenmaal terug kunnen ze even flink aan de slag om de motor schoon te maken. Als we rond een uur of half acht zitten te eten zien we de Duitsers voorbij komen, die waren dus flink verdwaald bleek later.

 

Mueng Sing en omgeving
Maandag 22 juli 2013. Luang Namtha, Laos.

Na een snel ontbijtje met Lars, Ushi, Suman und Mekdes (de Duitsers dus) de minibus in voor de 'ethnic village tour'. Eerst naar een Lanten dorp, wederom met traditioneel geklede mensen, waar we even binnen kijken in een huisje. Daarna door naar Mueng Sing voor de ochtend markt. Die is leuk om te zien, maar veel van de hilltribe mensen zijn al weer weg, terug lopend naar hun dorp. Wel zien we nog een enkele Yao en Akha vrouw en we kopen weer wat armbanden bij Black Tai vrouwtjes. (we worden letterlijk van de markt geplukt om bij hun spullen te komen kijken). Op het plein zijn een paar kindjes aan het bellenblazen en onze kindjes spelen mee en vangen de bellen, dat geeft een hoop bekijks. Zo leuk om te zien dat je op zo'n eenvoudige manier kunt samenspelen, zonder elkaars taal te spreken.

Na een lekkere noodle soep op de markt (zouden we zelf nooit gekozen hebben, maar is dus erg lekker en zelfs Mees proeft er wat van) door naar een Yao dorp. De kinderen en met name Mees vermaken zich prima in de modderplassen in het dorp en Tijmen en Mekdes (een achtjarig meisje) trekken steeds meer naar elkaar toe. Hugo vraagt aan een traditioneel geklede vrouw bij een huisje of we een foto mogen maken, dat is prima en we worden meteen uitgenodigd om bij ze te komen zitten. Alle krukjes worden uit het huis getrokken. We trekken met ons bonte gezelschap (Mees is blond en Mekdes komt oorspronkelijk uit Ethiopië en Suman uit Nepal) behoorlijk de aandacht want steeds meer mensen, en met name kinderen, komen erbij. Het begint weer te regenen, dus blijven we wat langer dan gepland. Hugo drinkt op hoop van zegen de aangeboden glaasjes kraanwater (wel gekookt zeggen ze) en na de regenbui vertrekken we weer, nu naar een Lue dorp.

149739 1374849201 500 (320x240)

Dit volk is Boeddhistisch (de meeste bergvolkeren hebben een natuurgeloof) en in de tempel is toevallig een bijeenkomst/ritueel dat één keer per jaar wordt gehouden. We mogen in de tempel kijken. De mensen zijn erg vriendelijk en lachen de hele tijd naar ons, en dan met name naar de kids. Op een gegeven moment wordt een grote schaal met lokaal eten (soort kroepoek, harde pannenkoeken, rijst met pinda in banaanblad en natuurlijk veel fruit) aan ons gegeven die we in tempel op de grond opeten, superleuk!

Daarna gaan we naar een Hmong dorp. Als we door het dorpje lopen stroomt op een gegeven moment een huisje leeg met zo'n beetje twintig kinderen die naar ons komen kijken. Je vraagt je af of wij een toertje geboekt hebben of dat we onderdeel van de tour zijn. Na het Hmong dorp gaan we naar een Akha dorp, en dit bergdorpje is wel het hoogtepunt van de dag. Na een tijdje door het dorpje gelopen te hebben worden we op een gegeven moment gevolgd door het halve dorp lijkt het wel, en dan alleen de kinderen. Waarschijnlijk zijn de ouders aan het werk op de rijstvelden. Volgens de gids hebben de mensen uit dit dorp nog niet vaak 'falang' (buitenlanders) gezien vandaar de grote uitloop. En met ons gemixte gezelschap trekken we natuurlijk extra de aandacht. Als je de kinderen een handje wil geven deinzen ze een beetje geschrokken terug, schijnbaar zijn we erg eng. Op een gegeven moment is het echt een gekke situatie, wij kijken naar hun en zij naar ons. Ook als we weer terug de berg aflopen worden we door de hele bups achtervolgd totdat we in het busje zitten (inmiddels zijn het er wel een stuk of veertig).
Vervolgens rijden we naar het volk van onze gids, de Black Tai, om daar in een huis lunch te eten. Lekker eten (pork, vis, spinazie met soort van ginger, pittige bamboe, stickie rice en weer veel fruit, vooral de pittige bamboe is lekker) en weer leuk om zo'n huisje van binnen te zien. Als we naar de bus lopen horen we weer een kindje van twee roepen, falang noy, falang noy (kinderen uit het buitenland).

Daarna de 58 kilometer in anderhalf á twee uur terug naar Luang Namtha over de bochtige bergwegen. De kinderen hebben elkaar helemaal gevonden vandaag en Mekdes valt tegen Tijmen aan in slaap, en Mees tegen Suman. Hij zegt nog, kijk mama, Suman lijkt een beetje op Bob, die heeft ook donker haren. Terug gaan Tijmen, Mees, Mekdes en Suman op onze kamer op de iPad een filmpje kijken, kunnen wij met Lars en Ushi buiten een biertje drinken op een leuke dag. Tijdens het eten spelen Tijmen en Mekdes leuk landenkwartet en Mees en Suman (die twaalf is) zijn ook vrienden geworden en spelen op de ds. (Mekdes heeft aan haar ouders verteld, dat Tijmen haar twee kusjes had gegeven tijdens het film kijken). Na het eten afscheid nemen en we spreken af dat als ze in Nederland zijn ze zeker bij ons langs komen. Om tien uur naar bed en snel slapen. Morgen om half zeven op, om half acht moeten we op pad naar Thailand. Snif, we willen niet weg uit Laos!

Vervolg reis in Thailand

Reacties  

#5 LaosHugo de Baaij 08-07-2014 08:55
Nienke Maas zei:
Beste Ivanka en Hugo,
wij gaan dit jaar ook naar laos, we hebben en paar vraagjes over accomodatie/klamboe/lakenzak....wat namen jullie mee?


Hoi Nienke,
Als je nog meer vragen hebt kan je misschien beter mailen: ivankaenhugo@hotmail.com
Wat betreft accomodatie, hiervoor niks meegenomen, daar ter plekke accomodatie gezocht. In Luang Namtha en Nong Kiauw hadden we van te voren gebeld of gemaild.
We hebben geen klamboe meegenomen, in landelijke gebieden hing er vaak wel 1.
We hadden wel een lakenzak bij ons, maar die gebruiken we alleen als we onze 2 jongens (5 en 8) samen in 1 bed leggen.

groeten,
Hugo
#4 RE: Ivanka en Hugo backpacken met kids door Laos 2013Nienke Maas 07-07-2014 20:42
Beste Ivanka en Hugo,
wij gaan dit jaar ook naar laos, we hebben en paar vraagjes over accomodatie/kla mboe/lakenzak.. ..wat namen jullie mee?
#3 e-mailadresbonny 22-11-2013 15:14
Hoi Hugo,
Bedankt voor je reactie. Ik zie hem nu pas. Omdat je verplicht bent om bij het plaatsen van een reactie een e-mailadres in te vullen ging ik er vanuit dat deze bekend zou zijn...
Hierbij alsnog: b.moes@yahoo.com
Groet en bedankt vast.
Bonny
#2 MailadresHugo 07-11-2013 16:34
Bonny zei:
Hoi Ivanka en Hugo,

Jullie reizen al jaren met kleine kinderen, geweldig! Hoewel ik al veel alleen gereisd heb, gaan wij binnenkort een maand naar Latijns Amerika met onze twee kinderen van bijna twee jaar. Praktische tips zijn erg welkom! Zou je ons, als je wilt, kunnen mailen?

Hartelijke groet,
Bonny


Dag Bonny,
We willen met alle plezier mailen, als je dan ons je mailadres wil geven.
Groeten,
Hugo
#1 Tips reizen met dreumessenBonny 30-09-2013 12:11
Hoi Ivanka en Hugo,

Jullie reizen al jaren met kleine kinderen, geweldig! Hoewel ik al veel alleen gereisd heb, gaan wij binnenkort een maand naar Latijns Amerika met onze twee kinderen van bijna twee jaar. Praktische tips zijn erg welkom! Zou je ons, als je wilt, kunnen mailen?

Hartelijke groet,
Bonny

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!