Artikelindex

Op naar het noorden
Maandag 2 mei 2016. Dencarik, Bali, Indonesië.

Onze laatste dag in Amed is aangebroken. Vandaag vertrekken we naar Noord Bali: de laatste bestemming van deze reis. Voor de laatste keer stappen we op onze motorbikes voor een ontbijtje op het strand. Op het strand regelen we ons vervoer naar Dencarik. Zo makkelijk gaat dat hier. Nog een paar laatste foto's in de zee, en dan is het tijd om in de zojuist gecharterde minivan te stappen: op naar weer een nieuw vakantiehuis.

2meiafscheidvanAmed

In nog geen tweeëneenhalf uur rijden we naar Dencarik, waar het personeel van Villa Indah ons al met bloemenkransen staat op te wachten. Wow, wat een warm welkom! En wow, wat een plaatje van een villa! Misschien wel de allermooiste tot nu toe. Modern, ruim, schoon, een super zwembad en pal aan het strand. Na een snelle kamerverdeling, beginnen we met ons inwijdingsritueel van de villa: een collectieve duik in het zwembad. We hebben niet heel lang de tijd, want voor we het weten hebben Ketut en Putu, die de komende dagen voor ons zullen koken, al een heerlijke lunch op tafel gezet. We smullen van het verse fruit, mie goreng, saté met pindasaus (misschien ook wel de lekkerste tot nu toe), rijst en salade. Een koningsmaal met uitzicht over zee en naast het zwembad. Volle kracht genieten!

2meivillavanafstrand2meivilla

Als we klaar zijn met eten, duiken we direct weer in het zwembad. Wat een weelde! De rest van de middag vullen we met zwemmen, chillen in de bale bengong, drinken uit een kokosnoot, kletsen met de lokale vissers op het strand en verstoppertje spelen in de enorme villa. Ook de jongens voelen zich hier direct thuis. Ze vermaken zichzelf uitstekend, samen en alleen, en wanneer ze wel wat aandacht komen vragen, zijn er vier volwassenen die hierin kunnen voorzien. Zo is het voor ons allemaal meer dan relaxt. Naast de omgeving, die natuurlijk superdeluxe is, is de aanwezigheid van opa en oma voor ons alle vier niet minder luxe. Echt heel fijn om zo samen op reis te zijn! Bij het diner concluderen we collectief dat dit een meer dan waardige afsluiter van onze reis samen gaat worden. Of het ook een beetje actieve afsluiter gaat worden, valt nog te bezien. Vooralsnog voelen we geen enkele noodzaak om onze heerlijke villa te verlaten. Wat een paradijs weer!

2meizwembadvilla2meikokosnoot

Een vroege morgen en een dag zalig niks doen
Woensdag 4 mei 2016. Dencarik, Bali, Indonesië.

Zoals al voorspeld, is ons activiteiteniveau in Dencarik vooralsnog zeer beperkt. Tenzij je maximaal genieten en relaxen als activiteiten meetelt natuurlijk. Gisteren hebben we de villa - op een boodschappentripje naar Serririt (overigens een culturele belevenis op zich) - niet verlaten. Het is hier ook zo mooi en relaxt: we voelen vooralsnog geen enkele noodzaak om erop uit te gaan.

Om een beetje tegenwicht aan dat geluier te bieden, staan we vandaag om half zes op. Want: er zitten hier dolfijnen in de zee, en die willen we natuurlijk graag zien. We hebben dit twee jaar geleden ook al eens gedaan, maar de jongens kunnen zich daar weinig meer van herinneren. Opa en oma hebben het natuurlijk sowieso nog nooit gezien, en willen dit ook wel eens meemaken. En zo komt het dat we om kwart voor zes op een nog donker strand staan te wachten op Komang, de bewaker van de villa, die ons met een vissersbootje van het strand komt oppikken. In het donker komt het bootje op ons afvaren. Tegen de eerste zonnestralen van de opkomende zon, klimmen we allemaal de boot in. Op naar de dolfijnen!

4meifamilieochtendstrand4meidolfijnen

Na een kwartiertje op zee, zien we vlak naast de boot de eerste vinnen boven water steken. Daar zijn ze, wat cool! En zo dichtbij! We zien nog verschillende andere scholen, en een aantal dolfijnen trakteert ons zelfs op dolfinarium-achtige sprongen boven het water uit. De jongens zitten voorin de boot, en hebben goed zicht op de dolfijnen. Al blijft Jonas ze stug haaien noemen...

4meisnorkelen4meibootsturen

Na een half uurtje zijn de jongens het zat - saai, die dolfijnen, concludeert Tijl doodleuk - en geven we Komang het sein huiswaarts. Onderweg plonzen we nog even de boot uit voor een kort rondje snorkelen boven het koraal dat ook hier voor de kust ligt. Dat is dan wel weer cool, vindt ook Tijl, zeker als hij op de terugweg de boot mag sturen. Vlak voor het ontbijt zijn we weer in de villa terug. Voor het restant van de dag zakt het activiteitenniveau weer terug naar dat van het zalig nietsdoen. Maximaal genieten en relaxen. Niets mis mee!

4meimassage4meiharenkammen

Scooteren over het platteland
Vrijdag 6 mei 2016. Dencarik, Bali, Indonesië.

Vandaag worden we om acht uur opgehaald. Een wekker zetten is niet nodig, want Tijl en Jonas maken ons - zoals we dat in de tropen van hen gewend zijn - om half zes wakker. Zo zijn we in elk geval meer dan op tijd voor de pick-up door de jongens van Bali Vespa Tour. Met het oog op de kinderen gaan we vandaag niet op pad met de normaal door dit bedrijfje gebruikte Vespa's, maar met 'normale' motorbikes. Heel leuk, want zo krijg je net wat meer van de omgeving mee dan vanuit een auto. De jongens van Bali Vespa Tour herkennen ons nog van twee jaar geleden. Sterker nog: één van hen tovert op zijn telefoon zelfs een foto van een driejarige Tijl tevoorschijn. Echt heel leuk: zo'n ontmoeting met oude bekenden!

6meiscootersuzanne6meiscooterjustus

Op vier motoren vertrekken we - Justus en ik elk met een kind voor ons - richting het achterland van Lovina. We rijden de bergen in en laten de echte bewoonde wereld al snel achter ons. De rit gaat over kleine weggetjes langs rijstvelden en kleine dorpjes waar we door de lokale bevolking vrolijk toegezwaaid worden. Zo leuk: we gaan helemaal van de gebaande paden af. We rijden echt door uniek en authentiek ruraal Bali. Wat is dit gaaf!

Na een uurtje rijden stoppen we bij een warung in een klein dorpje. Tijd voor koffie, thee en sumping: een Balinese snack gemaakt van sticky rice en banaan. Samen met Tijl en Jonas lopen we een klein rondje door het dorpje. De kinderen zijn erg geïnteresseerd in de hanen die in grote manden opgesloten zitten. Dit zijn de hanen voor de hanengevechten, zo leggen we uit. De mensen hier kunnen daar veel geld mee verdienen. Of die hanen dan geen pijn hebben als ze gaan vechten, vraagt Jonas zich af. Gids Gede legt uit dat het vaak gaat om gevechten op leven en dood. Daar zijn de jongens wel even stil van. Wel een beetje zielig voor de hanen...

Wij genieten ondertussen volop van het inkijkje dat we krijgen in het leven in dit dorpje. We zien vrouwen in de traditionele Balinese vijzel varkensvoer klaarmaken, lopen tegen een verse oogst kruidnagel aan die op een deken ligt te drogen en proberen met handen en voeten wat contact te maken met wat dorpsbewoners. Ongekend hoe vriendelijk de mensen ook hier weer zijn. Als we zowel cultureel als culinair helemaal verzadigd zijn, laten we de motorbikes achter ons, en gaan te voet verder voor een korte trekking. We lopen dwars door plantages, waar Gede ons wijst op pinda-planten, citroengras-struiken, kruidnagelbomen en cacaobomen. Bizar om dat soort exotische producten hier gewoon aan de bomen te zien groeien. De kinderen lopen dapper en zonder te klagen mee, al zweten ze als otters. Gede heeft Tijl direct voor zich gewonnen door hem consequent aan te spreken als Spiderman. Kijk, die snapt hoe je een kleuterjongetje aan je zijde moet krijgen! Jonas vindt vooral de koeien die we her en der tegenkomen erg leuk. Als er vervolgens ook nog een grote slang vlak voor onze voeten over het smalle paadje wegkruipt, is het feest compleet. Dit isnogeens een avontuur! 

6meilandschap6meirijstoogst

Na een half uurtje lopen komen we uit op een pad dat naar beneden voert. Het is behoorlijk steil en we hebben het inmiddels behoorlijk warm gekregen. Onder ons horen we al het geluid van een waterval. Justus en ik kennen deze plek nog van twee jaar geleden, en voeren de rest van de groep aan. Wij weten al dat de beloning van deze warme wandeling er ook naar is: een prachtig helder meertje van bergwater, boven een grote waterval. Wow: ook voor een tweede keer is dit nog steeds adembenemend! Het lijkt wel een plaatje uit een sprookje!

Han, Justus en ik twijfelen geen moment en liggen in no-time in het koude water. Tijl probeert het ook even, maar hij houdt het snel voor gezien. Gewend als hij de laatste weken is geraakt aan het warme zee- en zwembadwater, vindt hij het water hier veel te koud. Hij vermaakt zich echter uitstekend met klauteren over de grote rotsblokken die hier liggen. Dit spelletje wordt nog een stuk leuker als ook de gidsen mee gaan doen. Tijl is in zijn element: volledige aandacht van drie Balinese mannen met een duidelijke zwak voor onze blonde kleuter. Jonas blijft onder de hoede van oma en kijkt vanaf een rotsblok veilig toe hoe wij in het water liggen. Zelf wil hij er voor geen goud in: veel te koud, dit water.

6meizwemmenjustussuzanne

Na een half uurtje spetteren, trekken we ons terug op de kant. Tijd voor lunch, zo kondigt Gede aan. Voor we het weten, hebben de mannen een complete Balinese picknick voor ons uitgestald. Of tenminste, voor negentig procent Balinees, zo vertelt Gede. De spicyness hebben ze er voor ons westerlingen maar even uitgelaten. Het eten is heerlijk, en wat is het gaaf om op deze bijzondere plek met deze bijzondere mensen opeens te zitten picknicken. Voor Tijl en Jonas is het feest compleet als we - eenmaal weer bovengekomen - stomtoevallig tegen de lokale ijscowagen - hier in de vorm van een brommer met een vrieskist achterop - aanlopen. Ijsjestijd!

6meiijsje6meiijsjejongens

Op de terugweg slagen beide jongens er niet lang in hun ogen open te houden. Achterop de hobbelige motorbike vallen ze allebei in no-time in slaap. Het is niet al te comfortabel om een slapend kind op de motorbike te houden, maar we komen zonder ongelukken uitgeslapen weer bij de villa aan. Wat een top-ochtend hebben we gehad! Echt een enorme aanrader, deze tour!

Inhoudsopgave

Altijd gesloten?

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!