Verre Reizen Met Kinderen

Op blote voeten door de jungle
Vrijdag 17 augustus 2018. Khao Sok National Park, Thailand.

‘Kunnen we geen taxi bestellen?’ 

Ik leg Imme uit dat met openbaar vervoer reizen misschien niet altijd heel comfortabel, maar vaak veel avontuurlijker en ook nog eens goedkoper is. Om vanuit Khanom bij het Khao Sok National Park te komen worden we na het ontbijt eerst door een vriend van eigenaar Julien naar het busstation, wat overigens een groot woord is voor een bureau en een paar stoelen, van Khanom gebracht. Daar wachten we een half uur (Avontuurlijk hoor, zegt Imme) op het minibusje dat ons in iets meer dan een uur naar het busstation van Surat Thani brengt. We hebben mazzel, want daar staat het busje naar Khao Sok al klaar. We kopen kaartjes, stappen in en rijden weg. Onderweg stapt er nog een westers jong gezin van drie personen in, maar als de chauffeur van hen verlangt dat ze ruimte maken voor andere passagiers, ontstaat er een discussie over geld en tickets. Hij rijdt terug naar het station en daar wordt het gezin de bus uitgezet. Zo. Avontuur voor Imme. 

We laten de stad achter ons en op de achterbank van de minbus is het heet. De volgende keer gaan we proberen om plaatsen meer voorin te bemachtigen, beloven we onszelf. De kleine ramen geven weinig zicht op de mooie groene omgeving, dus we vermaken ons met lezen, zweten en, dankzij de unlimited data, netflixfilmpjes kijken op de telefoon. Zo gaat de tijd toch nog heel erg snel, en voor we het weten zijn we bij de busstop van Khao Sok. En daar verloopt het allemaal weer zo vlot. Een jongeman komt met een bord op ons af waar de naam van ons resort Riverside Cottages op staat. Come! We laden onze bagage in zijn pickup en door het groen rijden we naar ons jungleavontuur. We zijn blij dat het droog is. De vriend van Julien die ons die ochtend een lift gaf naar het busstationnetje van Khanom vertelde over gasten van hem die net vier doorweekte dagen in Khao Sok hadden doorgebracht. Wij beginnen droog, en al voorspelt Weeronline regen voor de komende dagen, hier genieten we maar even van. 

KShuisje

Meer jungle dan hier kan bijna niet mogelijk zijn. Wat geweldig. Planten met enorme bladeren, het geluid van krekels, kikkers, apen in de verte. Alles beweegt en zingt. In de boom voor ons houten huis met klamboes boven de bedden, rent een gestreepte eekhoorn a la knabbel en babbel en uit die boom vallen vruchten wat op het dak klinkt als ‘pok’ en de rest van ons verblijf ook ‘pok’. 

KSplant

We hebben een huisje met riverview, maar om de rivier te kunnen zien, moeten we eerst door een moerasachtig grasland lopen. Maar dat weten we nog niet als we het pad richting ‘beach’ inslaan. Als mijn schoenen tot m’n enkels in de blubber zakken, weten we het wel. Ai, daar moet ik nog een jungletocht mee ondernemen. Jente troost zich gelukkig met waterdichte wandelschoenen. 

In de snelstromende rivier zien we hoe toeristen zich met banden met de stroom mee laten drijven. Dat willen wij ook! Tenminste, als we even googlen op Khao Sok tubing, lezen we vooral ook veel waarschuwingen. Blijf met je voeten bewegen! Anders word je misschien gebeten door de pufferfish (kogelvis). Jente wil gelijk niet meer en er is flink wat overredingskracht (lees: dwang) voor nodig om haar mee te krijgen. 

Bij de receptie vertellen ze ons hoe het werkt, en een kwartier later staan we in onze zwemkleding klaar om opgepikt te worden. We zien blije mensen terugkomen van het tuben en laten ons geruststellen door hun goede verhalen. Niemand heeft een kogelvis gevoeld of gezien. We worden gedropt bij de brug in het centrum van Khao Sok en Bom is onze gids, hij zal onze banden zo sturen dat we uiteindelijk weer heelhuids bij ons resort uit de rivier kunnen stappen. 

Een prachtige tocht is het, een mooie ervaring. Jammer dat we geen foto’s hebben kunnen maken. Onderweg zingt de jungle, zien we vogels en vlinders, bloemen en planten, stromen we langs limestone bergen die steil omhoog naar de hemel reiken, in de takken die over de rivier buigen zien we drie kleine aapjes springen. Even verderop in een boom ligt een slang opgekruld te slapen. Een python, zegt Bom, terwijl hij met zijn voeten onze banden richting een stroomversnelling stuurt. Bij ons resort stuurt hij ons probleemloos naar de kant en voelen we weer vaste grond onder de voeten. Dat hadden we nog veel langer kunnen volhouden. 

Aan het eind van de middag laten we ons naar het dorp brengen om inkopen te doen voor de jungletour die we morgen gaan ondernemen. Het dorp is klein, één straat die de rivier oversteekt met aan weerszijden winkeltjes en restaurants. Hier, en ook in ons resort, valt op hoe ontzettend veel Nederlanders er rondlopen, veel meer dan op andere toeristische plekken in Thailand. Zou deze bestemming vooral door Nederlandse touroperators worden aangeboden? We kopen in het dorp een waterdichte tas en telefoonhoes en een hoofdlamp voor in de grot die we ook gaan bezoeken. Waterschoenen lijken me overbodig. Ik zal op mijn al natte Palladiums gaan, Jente met haar waterdichte wandelschoenen en Imme op haar Teva’s. 

Als we na het eten op de afgesproken plek op onze taxi staan te wachten, stort het water uit de hemel omlaag. De taxi komt gelukkig snel en ik verwacht dat we het vanaf nu niet meer droog zullen hebben in Khao Sok. Die nacht blijft het regenen en pokken op ons dak. De jungle heeft veel geluiden.

Het blijft voor de meiden elke keer een opgaaf om vroeg op te staan. Zonder wekker slapen ze gerust tot 11.00 uur door, onafhankelijk van hoe laat we de avond daarvoor zijn gaan slapen. We zijn gelukkig vroeg genoeg om nog te kunnen ontbijten, en tot mijn verrassing zie ik aan het andere tafeltje Marie-José, de eigenaar van Kidsreizen zitten met haar gezin. We wisten van elkaar dat we allebei in Thailand zaten, maar het is erg leuk om elkaar te ontmoeten. Zij vertrekken die dag voor een meerdaagse jungletour, wij houden het bij een dag. En onverwacht is het die ochtend droog.

Onze groep bestaat uit twaalf personen en de gids van vandaag is Djadja. We stoppen onderweg bij een markt om inkopen te kunnen doen voor onze tocht. ‘Je schoenen zullen nat worden’, zegt Djadja en wijst naar de sandalen van Imme. ‘Die zijn goed.’ Hij kauwt op groene betelbladeren die hij van de nerf ontdoet en oprolt. Als hij praat sluit hij zijn ogen. 

Als we weer verder rijden trakteert hij ons op zoete Thaise koekjes. Lekker zijn ze. 

KSvaren

Bij de pier waar onze longtailboot klaarligt, zijn we niet de enigen. We kopen een entreekaartje voor het Khao Sok National Park (300 Bht pp) en varen het enorme meer op met rondom hoge limestone eilanden. Het is prachtig, en halverwege stoppen we, net als andere groepen, voor een grot bezoek. Het is krap bij de ingang, de ene groep eruit, de andere erin. Het is ook mooi, met stalagnieten en -tieten en een steen in de vorm van een krokodil, maar we willen het liefst echte dieren zien in de jungle!

KSgrot

We stuiteren verder over het meer en uiteindelijk schuift de schipper de boot in bossages aan de kant en mogen we eruit. Hier begint onze jungletocht. Kom maar op met die gibbons en hornbills! We trekken onze schoenen aan en zien dan dat we door een rivier moeten waden. Onze schoenen gaan weer uit en we starten op blote voeten. Djadja, ook op blote voeten, lacht. ‘Laat je schoenen dan maar hier achter, dan ga je maar op blote voeten.’ Zo loopt het merendeel van onze groep met blote voeten door de jungle. De wandeling van anderhalf uur valt een beetje tegen, en dat komt niet door die schoenen. Een beetje misschien. Omdat we op blote voeten lopen, kijken we eigenlijk alleen maar naar beneden waar we onze voeten neerzetten. Er zijn stenen, takken en vooral veel water. De gibbons en neushoornvogels die ons lokten vanaf het foldertje en zo makkelijk te zien zouden zijn, hebben zich verstopt. Wel zien we een kleine vliegende hagedis en een iets grotere kameleon. Het hoogtepunt is het nest van een tarantula waar Djadja met een stokje in roert maar zonder effect. Goed. We keren weer terug naar de boot. 

KSjungle

KSrotsen

Het volgende onderdeel van de tour geeft de meiden meer plezier. We meren aan bij een drijvend resort, nuttigen onze niet onaardige lunch, voeren de gulzige vissen de gebakken restanten van hun familie en gaan daarna zwemmen in het afgezette deel van het meer. We negeren Djadja’s verplichte zwemvest en dobberen en spelen met de rubberbanden die beschikbaar zijn. Weer samen met andere tourgroepjes, dat wel, maar er is ruimte genoeg. 

KSzwemmen

Rond een uur of zes zijn we weer bij ons resort. En als we na het douchen door het donker naar het restaurant lopen, lijkt het alsof we in een sprookje zijn beland. Meerdere knipperende vuurvliegjes vliegen met ons mee. Je wordt het meest blij van dingen die je niet verwacht. 

Deze avond gebruiken Jente en Imme de Unokaarten om zo’n hoog mogelijk kaartenhuis te bouwen. Ze zijn er goed in.

kaartenhuis

Omdat we de volgende dag een lange reisdag naar Koh Phangan voor de boeg hebben, moeten de meiden weer vroeg uit bed. Straks, op Koh Phangan, mogen jullie uitslapen, beloof ik ze. De taxi brengt ons na het ontbijt naar de Khao Sok busstop waar de bus van 10:00 uur al volgeboekt blijkt. ‘Next one at 11.00’, zegt het meisje dat de tickets verkoopt een beetje verontschuldigend. De meiden zuchten even, maar schikken zich snel naar het wachten. Jente pakt haar boek. Imme en ik gaan naar het winkeltje waar we een paar dagen eerder ook waren en proberen ijskoffie van Birdy uit. We hebben geduld. We hebben vakantie. 

KSbusstop

Nieuwe website!

Het is tijd voor verandering. Vernieuwing. Daarom vind je hier binnenkort een nieuwe frisse, uitnodigende webstie vol met leuke verhalen en prachtige reizen voor jou en je gezin. Vertrouwde inhoud in een nieuw jasje.
Kom je gauw weer langs?

Doorzoek de website