Verre Reizen Met Kinderen

Kermis en kaascontrole
Zaterdag 15 april 2017. Heroica Puebla de Zaragoza, Mexico

We zijn in Mexico. De reis was lang maar verliep voorspoedig. In Bogota moesten we even rennen, want vanuit Madrid hadden we door tegenwind vertraging opgelopen. Ook de bagage haalde het: daar werd speciaal op gewacht. Mocht je ooit deze kant op willen, kijk eens bij Avianca. Veel mogelijk en nette prijzen. Ze vliegen alleen niet vanaf Schiphol.

In Mexico hadden we extra controle omdat we kaas mee hebben. Nederlandse kaas, no problemo, maar toch checken en dan geen idee hebben waar je naar moet kijken. Die kaas is voor Charo. We bezoeken haar, haar man Sergio en Diego en Andrea. Met de luxe bus zijn we vanaf de airport naar Puebla gereden. Onderweg mooi zicht op de rokende vulkaan Popocatepetl.

In Puebla slapen we zeer comfortabel in Casona Maria. De bagage konden we daar achterlaten toen we de stad in gingen. Eerst even naar de speeltuin daarna het centrum verder in. Vanwege een processie voor de Heilige Maagd waren veel straten autovrij. Dat was erg prettig. Mooie koloniale gebouwen. In allemaal verschillende kleuren. Al snel troffen we Charo en familie. Samen rondgelopen, lekker geluncht en naar het park. De kinderen speelden lekker samen. In het park ook naar het Arboterra geweest. Verschillende vogels, reptielen en interactieve displays. Dit alles rond een grote kunstmatige boom. Goed om de jetlag te bestrijden.

PueblokerkLR

Terug in het hotel, precies op tijd voor de regen losbarst. Even opfrissen en een welkomstdrank op het dakterras. Uno spelen en verstoppertje. Alles om maar geen jetlag op te lopen. Toch lagen we vroeg in bed. Rens werd om 03.00 wakker. Heeft niet veel meer geslapen. Ilse is de eerste uren met hem bezig geweest. Ik vanaf 05.00. En dan duurt het best lang voordat om 08.00 uur ontbeten kan worden. Zeer uitgebreid, veel warm Mexicaans eten. Altijd lekker maar niet op de nuchtere maag. Gelukkig ook heerlijke broodjes, cruesli, omelet.

kermisLRfonteinen

Goed gevuld gingen we op pad. Naar het fort van Puebla. Ooit hebben de Mexicanen daar de Fransen verslagen. Op 5 mei vieren ze dat echt. In de weken ervoor is het kermis. Alleen ging die pas later op de dag open. Rens moest het doen met suikerspin en botsauto. Na de late lunch zijn we in het reuzenrad geweest. Voor €1,50 pp, mooi uitzicht en goedkoper dan de botsauto. De fontein was voor de kids nog het leukst, doorweekt! Bij Sergio’s ouderlijk huis kennis met zijn ouders gemaakt. Daarna nog samen wat in het hotel gedronken. Rens wou erbij blijven maar week toch snel naar zijn bed uit. Hopelijk nu tot het ontbijt.

 

Donder, bliksem en Corona.
Dinsdag 18 april 2017. Tehuacán, Mexico.

De grootste hobbel hebben we gehad. We lijken gewend aan de Mexicaanse tijd. Dat ging dan snel. Ilse maakte een ochtendwandeling terwijl Rens zijn huiswerk deed. Na een uitgebreid ontbijt gingen we samen met Charo en familie naar Cholula. Een universiteitsplaats net buiten Puebla. Daar ligt op de grootste piramide van Mexico een mooie kerk. De piramide is grotendeels begroeid, de tunnels waren vanwege onderhoud helaas gesloten. In de kerk was de Paasmis gaande, afgeladen vol. Een deel van de piramide is blootgelegd. Dat zag er best indrukwekkend uit, maar Ilse verzekert me dat we nog veel mooiere piramides gaan zien. Een trap was opengesteld: toch wel steil. Maar Rens en ik laten ons niet zomaar kennen. En hoogtevrees kennen we niet. Wel een gebrek aan Spaanstaligheid. Gelukkig hebben we onze privé tolk bij ons. We lijken de enige blanke toeristen te zijn, iedereen om ons heen is tenminste getint.

piramiderens op trap

In tegenstelling tot Azië is Rens hier geen attractie. Hij kan vrij rondlopen zonder lastiggevallen te worden. Heerlijk. Voordat we terug naar Puebla reden konden de kids lekker los in een grote speeltuin. Sergio zette ons bij het hotel af, zij gingen door naar huis in Tehuacan. We volgen morgen met de bus.

In de avondschemering deden we nog een rondje. Speeltuin, kerk, pannenkoek, nog een kerk. Terug in het hotel viel Rens zo in slaap. Konden wij mooi ‘Boer zoekt vrouw kijken’, lang leve de gratis wifi.

Misschien toch iets te vroeg gejuicht. Rens en ik waren al voor zes uur wakker. Mooi gelegenheid om het reislog wat te reorganiseren. Rens ging lekker tekenen en lezen. Deze ochtend maakte ik een wandeling. De vakantie hier is voorbij, studenten komen weer naar de universiteit tegenover Casona Maria. Een stuk meer leven dan de afgelopen dagen, zonder dat het overvol oogt. Ook dit keer zorgde Felix voor een goede verzorging tijdens het ontbijt. Ook hielp hij Rens aan wat spullen voor de spreekbeurt die Rens op school gaat geven. Daarna de tassen ingepakt en de taxi naar het busstation genomen. Dat is toch even anders dan bij ons in Hilversum. Het lijkt bijna een vliegveld.

Nog steeds comfortabel, wel iets minder luxe dan vanaf Mexico airport zijn we nu dus op weg naar Tehuacan. Een rit van bijna twee uur. Inmiddels zijn we uit de bebouwde omgeving en rijden we langs akkers met bergen op de achtergrond. Naarmate de rit vordert wordt het steeds droger en zien we meer en meer cactussen.

Ons hotel ligt op een paar minuten lopen vanaf het busstation. Gran Hotel de Mexico bestaat al sinds 1898. En straalt nog best de grandeur van toen uit. Toch kan de gestarte renovatie geen kwaad. We hebben een grote kamer met een fijne zithoek. Het zwembad ligt op ons te wachten, Rens is happy en ik vind het koud. Terwijl Ilse een rondje wandelt, plonsen wij er op los. Gelukkig zorgt de zon voor warmte. Voordat we op vakantie gingen had ik geen tijd meer om naar de kapper te gaan. Heb me nu een Mexicaanse coup laten aanmeten. Gelukkig trof ik een kapper die goed Engels spreekt, anders was het misschien nog spannend geworden. Ondertussen sloeg het weer om en begon het te stormen en regenen. De straten stonden blank. Gelukkig was ik nog op tijd in het hotel.

kerk2

Sergio haalde ons op om bij hun thuis te eten. Ondertussen bleef het weer slecht. En 's nachts hevig onweer. Rens en Ilse hebben het niet eens gemerkt; best raar eigenlijk.

Vanmorgen pas rond acht uur wakker. Ilse ging ontbijt halen maar merkte dat de meeste winkeltjes nog niet open waren. Zelfs de bakker moest de deur nog van slot halen.

Met de collectivo zijn we naar het Museo de la Evolucion geweest. Leuk. Met zijn allen in de auto van Charo naar Gran Hotel. De kids gingen lekker zwemmen. Sergio kwam uit werk om met ons te eten en ging om vijf uur weer terug naar het werk. Zo gaat het hier meestal blijkbaar. We hadden het toetje net op toen de zon weer plaats maakte voor een storm. Met hagel en onweer. En de straat veranderde weer in een rivier.

eteneten2

Terwijl Rens en ik chillen, regelt Ilse vast de bus voor donderdag. En na een uurtje droog is het inmiddels weer flink aan het regenen en onweren. Normaal gesproken zou het hier haast nooit nat zijn. Tja, desondanks hebben we het erg naar ons zin.

Doorzoek de website