Etosha NP
Woensdag 20 juli 2016. Etosha, Namibië.

Wanneer we de tenten open ritsen zit het jachtluipaard al te wachten... Het is eens wat anders dan onze Baloe die 's ochtends aan de achterdeur klaar zit om te eten.
Na een korte rit komen we aan bij de Galton Gate in het westen van Etosha National Park. We houden ons onderweg bezig met dieren kijken op de gevaarsbordjes langs de kant van de weg. Er zijn er met een soort antilope, maar ook met een giraf, een wrattenzwijn en zelfs een olifant.

Etoshaverkeersbord

Etosha wil zeggen 'land van droog water' of 'grote witte plaats' en is een gigantische zoutvlakte, omgeven door bushgebied. In het regenseizoen staan delen van de zoutvlakte tijdelijk onder water, maar nu, tijdens het droge seizoen verzamelen de dieren rond de vele pans of waterholes (veelal door de mens gemaakt) om te drinken. Ideaal dus om wild te spotten. Vooral Emiel kan niet wachten om het park te bezoeken (alleen jammer dat onze reis er dan bijna op zit vindt hij).

De westelijke zijde van het park was tot voor kort niet toegankelijk voor het publiek. Nu wel, maar toch wordt deze zijde van het park meestal overgeslagen door de georganiseerde reizen. Aan de gate doen we een babbeltje met een Nederlands gezin dat op dezelfde manier als wij reist. Kort na de start van hun reis moest hun terreinwagen vervangen worden, de hele bodemplaat viel er onder uit. Dan hebben wij nog niet te klagen met onze achterkant die is afgebroken, een spatlap die verdwenen is en de lekke band die we hadden.

Na het afhalen van de permit rijden we het park binnen richting Dolomite Camp. We zijn vroeg en nemen niet de kortste weg maar rijden over Olifantsrus. Etosha is perfect om zelf te ontdekken, de gravelwegen zijn in prima staat, en met koekjes en drank, fototoestel en verrekijkers (en de iPad voor Louis) in de auto rijden we van drinkplaats naar drinkplaats.

Het eerste dier dat we ontdekken is een wrattenzwijn dat met zijn staart pijlrecht omhoog over de weg schiet. En daar blijft het niet bij, we spotten oryxen, springbokken, wildebeesten of gnoes, kudus, massa’s bergzebra’s (wit met zwart gestreept) en steppezebra's (wit met bruin en zwart gestreept), struisvogels, giraffen, hartebeesten, een jakhals en onze eerste olifantenstier. Bij Olifantsrus houden we halt voor lunch. Hier werden enkele tientallen jaren terug honderden olifanten geslacht omdat er werd geloofd dat teveel olifanten een impact zou hebben op de biodiversiteit in het park.

EtoshajakhalsEtoshagiraf

Wanneer we de zijweg naar Dolomite Camp oprijden staan we plots dichtbij massa's giraffen en een twintigtal vrouwelijke olifanten met jonge dieren. Die leven in groep, terwijl de volwassen stieren veelal alleen of per twee rondtrekken. We parkeren de auto en stappen uit, dat mag hier hoewel het kamp niet omheind is. Wel blijven we op veilige afstand van de groep. Alweer een fantastische ervaring en een prachtig gezicht. Dolomite Camp bestaat uit twintig canvas chalets op een dolomietheuvel en opende in 2011. De auto blijft beneden en we worden met bagage naar boven gebracht met een 4WD golfkarretje. Het gaat steil omhoog, de jongens vinden het fantastisch. Onze chalet heeft een hemelbed (dat tot Sinterklaasbed wordt gedoopt door Emiel en Louis) en een terras met zicht op de oneindige vlakte aan de voet van de heuvel. Centraal is er een infinity pool, dat natuurlijk getest moet worden. Emiel, Louis en ik zijn de enige die het aandurven en we worden daarbij lachend bekeken door de andere gasten. Maar geen ijskoude toestanden hier, en een prachtig zicht over de vlakte waarover de olifanten en giraffen verder slenteren.

EtoshazeebrapadEtosha20julivechtenden

's Avonds drinken we een aperitiefje in de bar en spelen er UNO, en gaan we eten in het restaurant. Er staat een driegangenmenu met kudusteak op het menu, dus we twijfelen niet. Louis vindt de bloemkool en patatjes niet lekker en gaat enkel voor de kudu. Dat compenseren we later met een vitaminepil, die proberen we de jongens elke dag te geven. Na het eten is het golfkarretje nergens te bekennen, dus wagen we de honderd meter naar onze chalet te voet (en worden niet opgegeten door een leeuw of een luipaard).

 

Neushoorns en Overlanders
Donderdag 21 juli 2016. Etosha, Namibië.

Wanneer we de rekening gaan betalen blijkt het betaalnetwerk plat te liggen. We krijgen de factuur mee met de opdracht in een ander kamp te betalen (wat we later op de dag ook netjes doen). Emiel en Louis zijn ondertussen dikke vrienden met de bestuurder van het golfkarretje en terwijl wij ons klaarmaken om te vertrekken mogen de jongens een aantal keer meerijden om andere gasten naar beneden te brengen. Het gaat tot hun grote pret echt steil bergaf.

Etoshagolfkarretje

Aanvankelijk zien we de bekende dieren, giraffen, struisvogels, springbokken, oryxen, zebra's, blauwe wildebeesten, wrattenzwijnen, een enkele jakhals, rode hartebeesten en kudu's tijdens onze rit van waterplas naar waterplas. En dan spotten we Big Five dier nummer vier van deze reis, er sjokt neushoorn over de vlakte...
Bij Sonderkop Waterhole, halverwege tussen Dolomite en Okaukuejo, waar we vanavond overnachten, staan we plots in de file. Er steekt een hele groep gnoes de weg over, en een rij terreinwagens staat aan te schuiven. Het lijkt de Serengeti wel. Wat verder ligt een olifantenskelet, indrukwekkend vindt Emiel.

Een eindje verderop staat een terreinwagen aan de kant van de weg, met een lekke band. Gezien we het zelf prettig vonden geholpen te worden wanneer wij in dat geval waren en gezien er leukere plekken zijn om een wiel te vervangen dan middenin een wildpark, houden we halt om te zien of iets kunnen doen. Dat kan, en Dirk helpt het Nederlandse gezin om het nieuwe wiel op de auto te leggen. De springbokken rondom ons blijven rustig verder grazen, we nemen dus aan dat er geen roofdier in de buurt is. Toch laten we de jongens veilig in de wagen.

Na de middag komen we aan in Okaukuejo, het grootste kamp van het park. Het is er ontzettend druk, een groot contrast met de rust van de afgelopen dagen en zelfs weken. Opvallend is dat we ondertussen telkens opnieuw dezelfde gezichten tegen komen. Het wordt eerst aanschuiven om de permit voor het park te betalen, dan wachten om in te checken en dan nog eens in de rij staan om een game drive met ranger te boeken, die dan toch volzet blijkt te zijn. De teleurstelling bij de jongens is snel verdwenen wanneer we uitleggen dat er nog kansen zijn de volgende dagen.

We krijgen een kampeerplek toegewezen naast een Overlander. Er staan wel twintig tentjes rondom ons, en de groep jongeren maakt best veel lawaai. Aan de andere kant staat een jong koppel uit Nederland. Zij hebben al heel wat landen bereisd in Afrika. Ze vertellen over Botswana, Malawi en Zimbabwe en vinden in vergelijking daarmee Namibië ontzettend toeristisch. Dat zal wel, en zeker hier in het park is het druk, maar wij vinden net de verlatenheid van dit land een troef. Alles is relatief en afhankelijk van eerdere ervaringen natuurlijk. We polsen welke landen ze aanraden om door te trekken met de jongens, maar dat blijkt altijd moeilijk in te schatten voor mensen zonder kinderen. Stiekem denken we toch al aan Botswana, al is dat ontzettend duur en zijn de kampen daar nooit omheind en is dat misschien niet ideaal met kinderen.

Het frisse zwembad is alweer een welkome afwisseling, tussen het game drives door. We eten een ijsje en gaan een kijkje nemen bij de waterhole die naast het kamp ligt. Er staan bankjes en zelfs een soort voetbaltribune voor de toeschouwers. We zien alweer een aantal olifanten, die in het licht van de ondergaande zon komen drinken. Na de braai met een stukje oryx steak trekken we naar de nu verlichte plas. Louis houdt het niet lang vol en gaat met mij terug naar de tent om te gaan slapen, maar Emiel en Dirk spotten alweer olifanten en zien hun geduld zelfs beloond met vier jonge neushoorns, die uit het donker verschijnen. Dirk en ik wisselen elkaar af, en zo krijg ik ook de kans om de dieren te observeren. Onze dag is alweer geslaagd!

EtoshanachtolifantenEtoshanachtneushoorns

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!