Wat te doen in...
Dinsdag 26 juli 2016. Hanoi, Vietnam.

Ons verblijf in Hanoi hebben we onderbroken met een paar tripjes in de omgeving van de stad. Elke keer kwamen we terug in hetzelfde hotel. In de stad zelf zagen de jongens al snel een rijtje golfkarren staan waar ze graag in wilden! We maakten een toeristisch ritje door de smalle straatjes van de oude binnenstad, langs het mausoleum van Ho Chi Min en het standbeeld van de stichter van Thang Long.

HanoistandbeeldHanoituinen

Huub herkende de rode brug uit de reisgids en was benieuwd ‘hoe die voelde’. Deze Zonnestraalbrug staken we over naar de tempel die op een eilandje in het Hoan Kiemmeer lag. Buiten kon je lekker met bamboestokken in het water poeren en binnen stond een grote gouden schildpad. Het verhaal gaat dat hij lang geleden een magisch zwaard uit het meer tevoorschijn haalde voor de keizer. Met dit zwaard zouden de Chinezen zijn verslagen: reden te over om schildpadden te gaan vereren.

Wie Hanoi zegt, zegt waterpoppentheater dus eropaf. De voorstelling begon met een orkest bestaande uit gewone mensen. Huub vroeg steeds maar of dat soms poppen waren. Al gauw doken de echte poppen op. Er gebeurde van alles met draken, vissen, boeren en uiteraard schildpadden. Het was echt leuk om te zien en de verhalen waren goed te volgen.

Een andere dag in Hanoi bezochten we de Tempel van de Literatuur. Dat is een tempelcomplex waarin filosoof Confucius centraal staat. Op de verschillende altaren staan hele pakken koek om de goden mee te verblijden. De kraanvogel brengt je in samenwerking met de schildpad voorspoed in het leven, mits je maar voldoende eetwerk meebrengt voor ze. Ik vraag me bij al die offers altijd af hoe het spul verdwijnt. Zal er een soort koster zijn die de altaartjes bijhoudt via het first in-first out principe?

Na de tempel hadden we het fameuze apotheekbezoek. Er is altijd wel iets waarvoor je op reis in zo’n zaak belandt. Zijn we eens een keer de eczeem crème niet vergeten, doemt er een ontstoken teentje op. Na wat gedoe met handen, voeten en Google Translate kregen we een piepklein busje wit poeder mee. We moeten het tovermiddel over de teen strooien en dan zal het overgaan. Tom heeft intussen een kappertje gepakt. De kapper kende maar één kapsel en dat is zoals alle jongetjes het hier hebben.

HanoiTombijkapper

We vinden Hanoi een prima stad, maar het is erg warm waardoor het niet erg lonkt om alle bezienswaardigheden te gaan aantikken. Het openbare zwembad Sao Mai Pool biedt soelaas. De temperatuur van het water is aangepast aan het klimaat. In bubbelbadwarm water oefende Tom nog eens op zijn vissenstaarten. Geen badmeester die begint te fluiten als de bandjes even afgaan. Fijn. Verder kunnen we in het zwembad ook cultuur snuiven. Zo kregen we het wasmandensysteem in de smiezen. Alle kleding wordt erin bewaard achter een balie, de afgebakken patat wordt erin gekieperd, je bestelling ligt er in opgestapeld en de vaat wordt ermee opgehaald. Zo efficiënt, dat ga ik thuis ook invoeren.

HanoiopenbaarzwembadHanoipatatmand

Het hotel begint al echt als een thuis te voelen. Als de kinderen slapen kijken we beneden gezellig Rocky met de nachtwaker.

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!