De heenreis
Vrijdag 14 juli 2016. Ho Chi Minh City, Vietnam.

Aan voorbereiden zit een grens, die hadden we wel bereikt deze week. Ik kon alleen nog maar steeds weer nieuwe dingen gaan bedenken die we nog konden regelen, plannen of inpakken. Dat is mijn variant van reiszenuwen, dus niks nieuws. Donderdagmiddag kwam Tom uit school om half drie en nadat Freek Vonks laatste dinoplaatjes waren geplakt en iedereen zijn reistenue aanhad konden we vertrekken. Tom vroeg: ‘Waarom hebben we allemaal van die broeken aan?!’ We bleven qua outfit dus een beetje in Freek Vonk sferen.

We vlogen vanaf Düsseldorf, daar hadden we een parkeerplaats bij Parkos gereserveerd en we werden met een busje naar het vliegveld gereden. We checkten twee backpacks en een popup slaaptentje in. Als handbagage hielden we een tasje met speelgoed, een dagrugzak en een opvouwbare schoudertas en weekendtas over. De vluchten en tussenstop op Dubai verliepen zonder gekke avonturen. Wat betreft de tafelschikking kwamen we bedrogen uit: naast het toilet en tegen een muurtje. De vreemde die naast ons zat was gelukkig een vriendelijke mevrouw. Het was een prima vlucht dus het maakt ook eigenlijk weinig uit waar je zit.

VliegreisopdegrondVliegreisfamilievoorvertrek

Op Ho Chi Minhstad konden we uiteraard aansluiten in rijen voor allerlei controles. Dat ging allemaal best soepeltjes tot we bij de visumstempelpost aanbelandden. We hadden thuis online Letters of Approval besteld en onszelf voorzien van setjes pasfoto’s en vijfentwintig USD per persoon. Een dag van tevoren helemaal nog met Ole naar de fotograaf want die babyfoto werd wel heel ongeloofwaardig. Leuk voor de oma’s maar verder zinloos want we hoefden maar één foto van één gezinslid in te leveren. Ter plekke nog een formulier invullen en vervolgens een uur wachten tot de tweehonderd mensen voor ons ook afgestempeld waren. Na de zesentwintig uur die we er al op hadden zitten kon dat er natuurlijk ook nog wel bij. Kleine tip van ons: regel gewoon een compleet visum in Nederland.

Toen we naar buiten stapten en door de haag Vietnamezen met ophaalbordjes liepen wisten we weer waarvoor het deden. De geur, de warmte en die vrolijke mensen. De mensen waren verrukt over niet één, niet twee maar drie blonde jongetjes! De pick up bracht ons naar Beautiful Hotel Saigon 3, midden in bacpackersarea District 1. Een aanrader want je kunt gebruik maken van de faciliteiten van het hoofdkwartier van de hotelketen, drie deuren verder.

HCMHHotelhoofdgebouw

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!