We reizen door
Woensdag 27 april 2016. Lean, Bali, Indonesië.

Tijd om onze koffers te pakken: vandaag laten we Siangan achter ons en reizen we door naar onze volgende bestemming. Maar natuurlijk niet voordat we ons nog een laatste keer tegoed hebben gedaan aan Dewa's bananenpannenkoeken. En uiteraard ook niet voor we het fijne zwembad ritueel hebben 'uitgeweid' met een wedstrijdje ver-springen. Tegen tienen is het dan toch tijd om te gaan, en met toch een beetje pijn in ons hart laten we villa Hutan-Sawah en midden-Bali achter ons. Maar in Oost-Bali lonkt alweer het nieuwe avontuur, dus heel lang blijven we niet in het afscheid hangen. Bestemming voor vandaag is het dorpje Lean in de Amed-regio. Een deel van Bali waar we nog niet eerder zijn geweest, en dus vol nog nieuwe onontdekte avonturen.

SianganLaatstezwembadduik

Na een ritje van drie uur en een tussenstop voor de lunch arriveren we bij Villa Kupu Kupu. Het is een al iets oudere villa, maar het ziet er nog prima en vooral super schoon uit. En: de villa ligt pal aan zee, aan een strandje dat vol traditionele Balinese vissersbootjes ligt. Aan weerszijden hebben we Balinese buren: we zitten dus echt middenin het lokale leven. Heel leuk! Bij aankomst worden we opgewacht door Ketut: hij zal ons de komende dagen van ons natje en droogje voorzien en hij is ook de reden dat alles er hier zo schoon uitziet. Wat een fijn en warm welkom!

Amedeerstezwembadduik

Het is hier in Lean wel een stukje warmer dan in het hoger gelegen Siangan. Na een snelle kamerindeling is onze eerste prioriteit dus: afkoelen in het zwembad. Daarna is het tijd voor een praatje met Ketut. Ketut vertelt dat we hier motorbikes kunnen huren en zo in ons eigen vervoer kunnen voorzien. Wat leuk: dat hebben we hier in Bali nog niet eerder gedaan. We kennen dit wel van de Thaise eilanden, waar we altijd met veel plezier op onze motorbikes hebben rondgecrosst. Sowieso heeft deze regio, met de blauwe zee, de vele snorkel- en duikscholen en de vele terrasjes met waanzinnige uitzichten, voor ons de feel van het Thaise eilandleven. En laten we daar nu helemaal geen problemen mee hebben...

Ketut gaat direct motorbikes regelen, en even later maken we ons eerste ritje op weg naar de winkel. Voor sommigen onder ons is het even wennen aan het links rijden, maar hoe leuk is het om zelf over de weggetjes langs de zee te toeren. Na de boodschappen gaan Justus, Jonas en ik nog voor een ritje de andere kant op. Wat een schitterende omgeving hier, met aan de ene kant de zee en aan de andere kant de bergen. Dit is echt volop genieten!

AmeddriemotorenAmedsuzannemetkindopmotor

Als het donker wordt, kruipt Tijl een beetje in zijn schulp. Het huis is vrij open, met een niet afsluitbaar woon- en eetgedeelte. Dat maakt hem bang: 'ik voel me niet zo veilig zonder muren', bekent onze kleuter een beetje witjes. Wat sneu, maar wat knap van hem dat hij dat zo aan kan geven. We houden hem de rest van de avond dichtbij ons, en na de belofte dat hij bij mama in bed mag slapen, en dat ik bij hem blijf tot hij slaapt, voelt hij zich weer een beetje beter. Jonas heeft van dit soort angsten geen last, maar ziet zijn kans schoon: Tijl bij mama in bed, dan hij ook. En zo eindigt voor mij de dag een stukje vroeger dan normaal, tussen mijn twee jongste mannen in. Voor Justus blijft het opklapbed naast het grote bed over. Ach ja, vakantie kan niet alleen maar relaxt zijn...

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!