Folkloristische stoet
Maandag 6 juli 2015. Kandy, Sri Lanka.

Na het ontbijt zijn we vanuit Anuradhapurna richting Kandy vertrokken. Deze keer namen we de express-bus. What’s in a name? De chauffeur moet zijn tijd rijden en dat zullen we geweten hebben. Aan iedere halte hield hij een pitstop van hooguit enkele seconden en voor de rest een buscross van drieënhalf uren. Alhoewel wij al veel met bussen in Azië hebben gereisd is het toch telkens weer even hard uitblazen als we de meet hebben gehaald.

Afijn, we hebben er een luxe hotel geboekt met zwembad annex lounge op het dak. Whatever, de volgende drie dagen zijn weer goedkoper. Deze avond konden we nog een folkloristische stoet met dansers en olifanten meepikken. Iets te maken met de tachtigste verjaardag van de Dalai Lama… wellicht. Een klein wist-je-datje. Daarom één van zijn bekende gezegden: The world is a book and those who do not travel read only one page. Wij moeten dan al veel boeken gelezen hebben.

kandyoptochtkandyolifantenoptocht

 

Leisure Bug
Dinsdag 7 juli 2015. Butawatta, Sri Lanka.

Na een luxueus verblijf in hotel OZO te Kandy zijn we tegen de noen vertrokken op een tiental kilometer daarvandaan. Met de tuktuk – lekker makkelijk, goedkoop en ge raakt overal door – deden we er toch nog drie kwartier over. We verblijven momentaan in Leisure Bug Hotel omringd door prachtige natuurlandschappen. De gastvrouw van deze accommodatie, Wendy, is Belgische en baat dit uit met haar Srilankaanse man.

We werden goed ontvangen, deden een leuke babbel en maakten kennis met de familie. Vanmiddag gingen we zwemmen in een bergmeer, alleen te bereiken na een uur rijden (met tuktuk). Dit is geen toeristische bestemming zoveel is duidelijk. De weg ernaar toe was soms net breed genoeg om het karretje eroverheen te laten hobbelen. Hoe hoger we kwamen, hoe slechter de staat van het onverhard. Het deed me denken aan de potholes in Zuid Afrika. We zijn er toch zonder ongelukken geraakt en namen een frisse duik in het bergwater. De temperatuur was zwembadfris, dus zeer oké.

butawattameertje

Nadien hebben we nog wat genoten van de prachtige vergezichten over de streek. We zagen Kandy en de meren errond in de verte. Hier waren we alleen zoveel was duidelijk. Na de terugtocht aten we nog een lekkere currymaaltijd met stringhoppers (een soort vermicelli rijstnoedels), een niet pikant sausje, een gekookt en daarna gefrituurd eitje en wat gedroogde kruiden erbij, heerlijk. We zullen goed slapen denk ik. Eventjes drie dagen wifi-loos is wat afkicken maar ook dat is chillen. Hier zijn alleen de bergen het geluid van krekels en vreemde vogels en wij.

 

Rafting
Woensdag 8 juli 2015. Butawatta, Sri Lanka.

Vandaag zijn we gaan raften. We hadden een ritje van tachtig kilometer per tuktuk voor de boeg om er te geraken. In de bergen was het merkelijk frisser maar dat was een welkome afwisseling met de alom heersende warmte van de laatste dagen. We huurden een boot en moesten daar wel een slordige 10.000 Roepies voor ophoesten (zeventig Euro naar boven afgerond). De tuktuk-driver kostte ook nog eens zesduizend kromme en dan weet je wel hoe laat het is. Voor excursies, bezienswaardigheden en aanverwanten betaald de lokale bevolking een duizendste van wat de modale toerist moet neertellen. Schandalig gewoon! Maar je hebt geen keus wil je iets van het land zien en wij zijn niet het type mensen, die op reis op hun luie krent zitten. Zij die ons kennen… Afijn de rapids waren super, het water gelukkig niet ijskoud en de omgeving supermooi. We voeren langs de locatie waar de scenes werden opgenomen voor de film ‘Bridge over the river Kwai’. Qua souvenir enkel thuis de dvd nog eens bekijken.

butawattaraftingkellyphilipmathisbutawattaraftingmathisinwater

‘s Avonds aten we weeral een fantastische curry gemaakt door de schoonouders van onze gastvrouw Wendy. ‘Meer afkruiden’ zoals Sergio Herman in menig kookprogramma pleegt te noemen is hier zeker niet van toepassing. Integendeel, een hele resem bekende en onbekende specerijen komen 'willens nillens'  in uw bord terecht. We genoten nog wat van het panoramisch decor vanop het balkon van onze guesthouse en gleden moe maar voldaan in onze bedstee. Holadijo holadijee.

 

Curry cooking session
Donderdag 9 juli 2015. Butawatta, Sri Lanka.

Wauw al weer een week voorbij, hoe snel gaat de tijd, hoe snel gaan de uren als je Sri Lanka mag begluren, door berg en dal naar overal. Vandaag besloten we om het kalm aan te doen. Deze morgen deden we een wandeling in de omgeving met een pitstop bij de schoonouders van Wendy, onze gastvrouw. We gingen ook nog een kijkje nemen bij het Boeddhistisch klooster op een twintig minuutjes stappen.

Op de terugweg namen we een shortcut langs de moestuinen en akkers van de lokale bevolking. Het uitzicht rondom was gewoonweg subliem. We kwamen makaakapen tegen en een leguaan. De roofvogels zweven hier op de thermiek en cirkelen nog even rond alsof wij ze hebben besteld gedurende ons verblijf hier. We genieten meer en meer van dit land en zijn bevolking, zijn natuur, zijn keuken.

Deze middag besloten we om eens samen te koken met de mama van Wendy, een typische curry (weeral maar het moet maar zo lekker niet zijn). Mathis ging mee met de tuktuk om haar op te halen. Gelukkig beschikken ze hier over een grote open keuken en was het net een sessie Jeroen Meus maar dan op z’n Sri Lankaans. Ik nam notitie van alle ingrediënten, vergezeld van de nodige foto’s. Het is de bedoeling om thuis dit gerechtje zo natuurgetrouw mogelijk te reproduceren. Dat zal wel lukken gezien wij sowieso veel Aziatisch kokkerellen.

butawattacookingwendykellybutawattacookingcurry

Het samen koken was een toffe ervaring en veel leuker dan in een of andere ripp-off kookschool. We gaven de mama een dikke knuffel en zijzelf was tot tranen toe bewogen omdat wij haar assisteerden. Ons rest ons alleen nog het nuttigen van deze heerlijke maaltijd. Morgen zullen wij met honderd procent zekerheid afscheid nemen van een (voor ons) toplocatie, gerund door de lieve Wendy en bijgestaan door de dito familie, gekaderd in een setting om U tegen te zeggen. Mathis heeft zijn zwembad zeker niet gemist en zich dan op andere manieren geamuseerd, wij evenzeer. Voor wie avontuurlijk is en graag te midden van wildlife natuur floreert zal hier zeker zijn gading vinden. Voor een B&B die nog maar open is vanaf februari zeg ik ‘een hele dikke duim!’.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!