High tea
Zondag 12 juli 2015. Nuwara Eliya, Sri Lanka.

Gisteren zijn we hier in Nuwara Eliya toegekomen. De treinrit viel reuze mee, 2e klas en genummerde zetels. Toch proberen ze uw stoel in beslag te nemen bij het instappen. Echter, bij ons duurt zo’n verhaaltje niet lang… Het was koud en de wolken hingen op de bergtoppen. ‘s Avonds begon het dan nog eens heel hard te waaien, gezellig was anders. We logeren in een basic logies en we zullen het geweten hebben. De vochtigheid was alom aanwezig tot in de lakens toe. Warm water was er ook al niet en wij die wifi verslaafd zijn konden het schudden in de kamer.

Deze morgen was het ontbijt navenant, basic maar de gastheer deed wel zijn best om iets te presenteren. Ik dacht, hoe zullen we hier in dit hol nog een leuke dag spenderen. Deze avond moet ik mijn mening herzien. We vatten alles zoveel mogelijk positief op en besloten om naar het stadje af te dalen (want wij logeren op de bergflank).

NuwaraEliyatreintabelNuwaraEliyawatervalNuwaraEliyahightea

Eerst deden we wat inkopen bij Cargills, de meest respectabele supermarkt van de stad waar een westerling zijn waar kan vinden. Daarna gingen we per tuktuk een theeplantage bezoeken, gevolgd door een portie watervalbezoek. We stootten er toevallig op een Hindoe- familiebijeenkomst en waren zelfs uitgenodigd om voor het eten aan te schuiven. Wij bedankten uitvoerig en onze ingewanden eveneens. Je weet maar nooit met het straffe spul.

Eens in stad terug gingen we een hapje eten in het Grand Hotel, een heel klassevol oud stijlvol optrekje waar de gegoede klasse zich kan tegoed doen. Voor ons waren de prijzen nog steeds goedkoop en daarom zeiden we niet nee. We keerden terug naar ons eigen verblijf om even te douchen.

Het was nog vroeg in de avond of laat in de namiddag en we besloten om nog eens af te dalen naar het stadje. Terug naar de Grand Hotel dan maar in de hoop nog op tijd te zijn voor de high tea (alom gekend torentje van zoet en hartig bij de thee). Mathis keek er zo naar uit. Gelukkig kon het nog net. Clichématig moe maar voldaan zitten we nu wat te surfen op het net, te mailen of te ‘aaipatten' (iPad weet je wel). De beentjes zijn wat verzuurd van het vele stappen, niet gezeurd want dan kunnen we de slaap wellicht goed vatten. Morgen gezond weer op voor een volgende trip naar Ella.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!