Slapen in een boomhut
Zaterdag 19 juli 2014. Kandy, Sri Lanka.

Zoals we al dachten hadden we gisteren geen wifi. En geen airco. Maar verder was het super om in de boomhut te overnachten. De dag begon rustig. Het is minder dan één uur rijden van het vorige hotel naar de boomhut dus we hebben de ochtend lekker bij het zwembad doorgebracht. Rond het middaguur gingen we op pad en we kwamen dan ook lekker vroeg aan bij de lodge: de Kumbara Eco-lodge bij Sigiriya. Hier bleek dat we de enige gasten waren die avond. Niet heel verwonderlijk: ze hebben er maar drie kamers. Wel lekker rustig.

Eén van de redenen dat we naar deze plek gingen is dat hier vlakbij dè toeristische plek van Sri Lanka ligt: de rots bin Sigiriya. Dit is een honderd meter hoge rots die helemaal met trappen te beklimmen is. Zo'n 2500 jaar geleden was deze slecht begaanbare rots al bewoond (bovenop woonde een koning) en er zijn rotstekeningen te vinden van duizenden jaren oud.

Op aanraden van onze chauffeur gingen we 's middags en dat bleek een goede zet: de meeste toeristen waren al weg en het was ook niet meer zo heet. Het was een flinke klim, maar eenmaal boven was het meer dan de moeite waard. De kinderen deden het super! Liepen het grootste deel voorop.

616 640x480 (320x240)

Vlak onder de top is een plateau waar we even konden rusten. Het laatste deel is gevaarlijk. Niet zozeer door de klim, maar door de aanvallen van wespen. Gelukkig hielden ze zich deze keer rustig (kan Lydia niet zeggen) en kwamen we veilig boven. Het uitzicht daar is prachtig. Je zit ver boven de boomgrens dus het uitzicht is tientallen kilometers.

Naar beneden ging een stuk vlotter dan naar boven en voor het donker waren we weer terug bij de boomhut. Deze was gezellig ingericht. Beneden (dus op de grond) was een 'woongedeelte' met tafel en banken. Achterin een badkamer. Nou ja, een paar muurtjes, zonder deur, met daarin een wc, wastafel en koude douche. Die overigens heerlijk was. Bovenin het slaapgedeelte met twee bedden en verder vrijwel niks. Dit deel is helemaal van hout wat het extra knus maakt. Het eten was helemaal Sri Lankaans en we hebben de hele vakantie nog niet zo lekker gegeten! Vis, zoete aardappel, een pittig sausje van ui, tomaat en nog meer, witte rijst, pittige kip en groene paprika. Ook bier, al moesten we dat een paar dagen van tevoren al via de mail bestellen.

Omdat Sri Lanka veel dichter bij de evenaar ligt dan Nederland wordt het hier veel sneller donker dan bij ons. Binnen een uurtje is het van licht naar aardedonker. In onze lodge was weliswaar elektriciteit, veel lampen hebben ze niet. Dus nog een uurtje met leeslampjes doorgekomen en toen een woelige nacht in. Je hoort daar natuurlijk alle geluiden van de natuur en bovendien is Jasper flink aan het hoesten. Tel daarbij op dat door de houten constructie de hele hut beweegt als iemand zich omdraait en je snapt dat er nogal wat verstoringen waren.

Desondanks werden we vanmorgen allemaal vrolijk en redelijk uitgerust wakker. Ook het ontbijt was typisch Sri Lankaans met pannenkoeken, een of ander pittig papje voor erop (hebben we niet genomen, tip: neem chocopasta mee op reis!) en oploskoffie. En heel veel fruit.

Voor vandaag stond alleen de reis naar Kandy op het programma. Een rit die volgens onze chauffeur vijf tot zes uur zou duren. We deden er inderdaad meer dan vijf uur over, maar dat is inclusief een paar stops onderweg en lunch.

De eerste stop was bij een kruidentuin. We kregen uitleg over allerlei kruiden, tegen welke kwaaltjes ze waren, de oorsprong ervan (weer die Nederlanders die van alles geïmporteerd hebben) en we konden naar hartenlust voelen en ruiken. Op het einde kregen we zelfs een rugmassage!

De volgende stop was bij een batik fabriek. Hier kleuren ze stoffen door ze deels met wax in te smeren en ze vervolgens in kleurstof te dompelen. Door dit meerdere malen te herhalen en met verschillende kleuren krijg je inderdaad mooie stoffen, zowel kleren als wanddecoratie. Patricia heeft zelfs nog een sarong gepast maar dat ging mij net iets te ver. Laatste stop was bij een Hindoe tempel. Dit was met name interessant omdat we wel vaak bij Boeddhistische tempels stoppen maar vrijwel nooit hier. Deze tempel is gewijd aan Ganesh, de god van de wijsheid. Vooral studenten komen hier offeren.

Laat in de middag hebben we ons af laten zetten in de oude stad. Even lekker winkelen (nieuwe zonnebril) en petje voor Jasper (die was hij verloren). Ook hier lekker afdingen. Paar pilsjes en cola gekocht voor op de hotelkamer, want hier is geen bar maar gelukkig wel een koelkastje. We zitten nu voor het eerst deze vakantie in een 'echt' hotel. Hiervoor waren het meer resorts, wat meestal wat gezelliger en persoonlijker is. Het hotel is dan wel weer erg mooi, met een heerlijke douche en goede airco. En dat is, na afgelopen nacht, ook wel lekker.

 

(weer) Naar het ziekenhuis
Maandag 21 juli 2014. Ella, Sri Lanka.

Na de pech die Jasper twee jaar geleden in Cambodja had, was het gisteren helaas weer zover: na een val van een klimrek bleef hij klagen over pijn in zijn pols. Dus toch maar naar het ziekenhuis. Na twee röntgenfoto's (de eerste foto was niet goed) bleek dat er een kleine breuk in zijn pols zit. In het ziekenhuis waar we op dat moment waren was niemand aanwezig om gips aan te brengen, waardoor we door moesten naar een ander ziekenhuis. Daar was het vooral wachten, tot een orthopedisch chirurg (!) tijd had om zijn pols in het gips te zetten. Geluk bij een ongeluk was dat we onze chauffeur nog hadden dus het vervoer was in ieder geval geregeld. Daarnaast zijn er op onze route de komende weken maar een paar ziekenhuizen, de eerstvolgende pas over tien dagen. Dus het had niet later moeten gebeuren.

Uiteindelijk heeft het vier uur geduurd, maar nu zit zijn pols netjes in het gips en hij kan er ondertussen al aardig mee overweg. De pijn is ook al bijna weg, het is alleen nogal onhandig dat hij maar één arm kan gebruiken. En nog iets: de komende week hebben we geen zwembad, maar vanaf Uda Walawe wel weer en dan wordt het afzien voor hem.

Los van dit 'akkefietje' gaat het prima hier. Gisteren hadden we een rustdag in Kandy en hebben we een korte toer gedaan. Eerst naar een Boeddhistisch complex, waar zich naar verluid een tand van Boeddha bevindt. In een doosje. Het was er hoe dan ook loeidruk en mede daardoor heb ik zelfs dat doosje niet eens gezien. Maar gelukkig was er nog veel meer moois te zien.

751 640x480 (320x240)760 640x480 (320x241)

Daarna hebben we even een paar uur door de botanische tuinen gelopen. Lekker rustgevend. En toen, na de lunch, dus naar een speeltuin vlak bij het hotel. In de avond wilden we wat gaan shoppen (T-shirts voor de kinderen, een sarong voor Patricia) maar dat is er dus bij ingeschoten. Houden we nog tegoed.

Vandaag zijn we van Kandy naar Ella gereisd. Zo'n honderd kilometer, maar het kost toch zes uur voordat je er bent. Helaas zijn we Sjoerd en Anja net misgelopen: zij kwamen vanmorgen vroeg aan in Kandy met de trein. Maar omdat we zo'n lange dag voor de boeg hadden toch maar besloten om niet te wachten en meteen te vertrekken. Halen we ook nog in!

Onderweg zijn we nog bij een theefabriek gestopt. Leuk om te zien hoe ze de thee produceren, van losse blaadjes tot verpakking. Na de lunch in Nuware Elia (leuk stadje, we hebben van te voren lang gedacht om hier een paar dagen te blijven) wilden we de trein naar Ella pakken. Maar volgens onze gids had de trein anderhalf tot twee uur vertraging dus zijn we toch maar met de auto doorgereisd. Jammer, maar ook die treinreis halen we nog wel in.

En nu dus in Ella, in Ella's Edge Resort. Leuk stadje, met veel meer backpackers dan we tot nu toe in Sri Lanka gewend zijn. Ook hier is het hotel weer prima. Uitzicht is magnifiek. Het is hier nu wat koeler dan we gewend zijn en dat is ook wel eens fijn. We hebben afscheid genomen van onze chauffeur. Met ietwat gemengde gevoelens. Enerzijds fijn om altijd een chauffeur bij je te hebben (bijvoorbeeld als je naar het ziekenhuis moet), anderzijds doen wij de dingen graag op onze manier en dan is (althans dat vinden wij) zo'n chauffeur toch soms een blok aan het been.

Nog iets over het verkeer hier. In één woord: chaotisch! Iedereen rijdt door elkaar heen lijkt het wel. Veel getoeter, waarbij de brutaalste wint. Dat getoeter heeft nog een reden: niemand kijkt hier in zijn achteruitkijkspiegel. Dus om zeker te weten dat de persoon voor je weet dat je inhaalt, moet je even op de claxon. Desondanks is er weinig agressie in het verkeer. De inhaalacties zijn overigens absurd. Vlak voor een bocht inhalen is normaal hier. Effe toeteren dat je eraan komt en gaan met die banaan. Onze chauffeur bidt 's ochtends voor het wegrijden ook altijd even, kan me goed voorstellen waarom.

 

Toch nog met de trein
Dinsdag 22 juli 2014. Ella, Sri Lanka.

We hadden nog wat in te halen, namelijk een ritje met de trein. Vanmorgen de trein genomen naar Haputale. De rit duurde een uurtje en was meer dan de moeite waard. Voor de kosten hoefden we het ook niet te laten, voor iets meer dan een euro waren we er. Enkele rit, dat wel. Ook bijzonder: de kinderen reizen voor half geld. En dat is vrij letterlijk, want ze kregen een treinkaartje dat in tweeën geknipt was!

De treinrit zelf was erg aangenaam. Het was niet heel druk en er was genoeg te zien. In Haputale was een stuk minder te doen. In de omgeving wel, maar daar hadden we natuurlijk geen tijd voor. Dus een uurtje rondgeslenterd, ijsje gegeten en een kroegje met alleen maar locals gevonden om wat te drinken. Waarschijnlijk een kroeg met weinig toeristen, we werden door het voltallige personeel begroet en uitgehoord door de manager en eigenaar. Erg vriendelijk allemaal en vooral voor Jasper. Sowieso zijn we nu een attractie met een blond jongetje in het gips. Heel veel locals en medereizigers vragen naar hem. Hier zie je eigenlijk geen mensen met gips ofzo, waarschijnlijk lopen ze hier gewoon door met een breuk in arm of been. Je ziet hier dan ook wel veel mensen (ook jongeren) mank lopen.

Na anderhalf uur ging de trein alweer terug. De terugreis verliep wat moeizamer. Eerst al vertraging, minder luxe treinstel en ook nog eens veel drukker. En het uitzicht kenden we al. Wat op de terugweg wel leuk was is dat Patricia bij wat lokale vrouwen met twee kinderen in het treinstel zat. Onze jongens erbij en dan heb je zo contact. Hoe dan ook, een erg leuke trip!

Omdat we later terug waren dan gepland hebben we vanmiddag niet veel meer gedaan dan even lekker uitrusten op de hotelkamer. Voor het avondeten nog een full-body massage laten doen. Kinderen mochten gratis maar die zagen het toch niet echt zitten. Met Jasper gaat het weer prima. Dank voor alle reacties! De pijn is weg en hij kan al goed met de situatie omgaan. Hij lijkt er in ieder geval weinig last van te hebben.

Nu net nog een leuk gesprek gehad met twee Australische toeristen, leuk om de overeenkomsten en verschillen met Nederland te horen. Nu snel naar bed , we willen morgen gaan wandelen.

 

Wandeling naar Adam's Peak
Woensdag 23 juli 2014. Ella, Sri Lanka.

Eén van de dingen waar Ella om bekend staat zijn de bergen. Dus, gebroken pols of niet, er moest en zou gewandeld worden! Uiteraard kozen we voor een makkelijke trip, het nabij gelegen Adam's Peak. Volgens de reisgids zo'n veertig minuten lopen vanaf het dorp. Het eerste deel was langs de weg en redelijk saai, maar toen we eenmaal van de weg af waren was het erg mooi. We liepen tussen de theeplantages en het uitzicht was mede door de bergen adembenemend. Het laatste deel ging via een steile trap en het was zeker voor Jasper knap hoe hij het deed. Ondanks zijn gemopper in het begin van de wandeling.

De wandeling duurde ongeveer anderhalf uur, maar toen we boven waren was het meer dan de moeite waard! Op de terugweg hebben we nog wat gedronken en toen we eindelijk weer in het dorp waren was het alweer tijd om te lunchen. Omdat we in het hotel zouden eten hoefden we niet meer naar het dorp, dus we wilden de middag gebruiken om de tassen nog eens in te pakken. Daar kwam iets tussen.

371 640x480 (320x240)750 640x480 (180x240)

In het hotel zit een Australisch echtpaar en die hadden voor ons een pilsje meegenomen uit het dorp (in het hotel zelf mogen ze geen bier schenken maar ze vinden het niet erg als je je eigen bier meeneemt). Dus daar ging weer een uur van onze kostbare tijd. Het eten (we kregen hier een gratis maaltijd, weet niet precies waarom) was weer typisch Sri Lankaans. Witte rijst met daarbij heel veel sausjes, soorten vlees en groenten en salade. Nog veel lekkerder dan die keer in de boomhut. Nu wel met bier, want we hebben gevraagd of ze bier voor ons konden regelen. Dat kon wel, mits we bij eventuele inspectie aan willen geven dat het ons eigen bier is! Nou, dat willen we best doen.

Morgen de rit naar Arugam Bay. We delen de vijfpersoons taxi met een ander stel. Scheelt de helft van de prijs en de rit is maar een uur of drie, wat hier kort is. We zullen zien.

 

Een aangename verrassing
Donderdag 24 juli 2014. Arugam Bay, Sri Lanka.

Nadat we elkaar in Kandy net misgelopen zijn was het vandaag zover, eindelijk zagen we Sjoerd en Anja! Over de reis hier naartoe valt niet veel te melden, behalve dat we de taxi deelden met een Australisch stel. Met, uiteraard, een surfplank. Bovenop de taxi en slecht bevestigd, zodat we om de haverklap moesten stoppen om de spanband (enkelvoud, lekker handig) aan te spannen. Maar we zijn zonder noemenswaardige problemen in ons hotel aangekomen. Onderweg kregen weer nog wel een SMS-je van Sjoerd dat ze een aangename verrassing voor ons hadden.

We zitten nu in Arugam Bay, in de Galaxy Lounge. Simpel, maar wel erg gezellig. En direct aan het strand. Sjoerd en Anja kwamen vlak voor ons aan en hadden het geluk dat er last-minute nog een kamer vrijkwam. Dus ze zitten ook nog eens onverwacht in ons hotel. Das een gezellige verassing! De kamers zijn zeer eenvoudig, meer hutjes eigenlijk, met het sanitair buiten. Twee bedden met een klamboe, een ventilator en een tafel.

742 640x480 (320x240)853 640x480 (320x240)

Voor de lunch zijn we een stuk over het strand gelopen naar een restaurantje. Lekker gegeten, beetje eenvoudig. Toen wilden Mathijs en Jasper de zee in. Voor Mathijs was dat niet zo'n probleem, ondanks de sterke branding. Voor Jasper, met zijn arm, was het wat lastiger. Hij kreeg nog wel een plastic zak om zijn gips maar bij de eerste flinke golf ging hij onderuit en werd 2 meter meegesleurd. Kletsnat natuurlijk, dus dat avontuur was snel over. Toch had hij het prima naar zijn zin! Net als Mathijs, die constant in de branding op een neer rende.

Na een lekkere douche gingen we op pad om wat te eten. Dat was, op zijn zachtst gezegd, een minder groot succes. Volgens mij hebben we het slechtste restaurant van heel Sri Lanka gevonden! Het duurde twintig minuten voordat het bier er was. Zonder glas, met een rietje. En zo lauw dat het meer op thee leek dan op bier. Het fris van de kinderen was goed, maar de cocktail van Anja was niet lekker.

Dan het eten. Het duurde anderhalf (!) uur voordat het eten er was. We hadden het gevoel dat ieder ingrediënt apart gekocht moest worden. Ook hier hadden de kinderen mazzel, zij hadden friet en die was lekker. Maar het overige eten was niet lekker. Bij de rekening bleek ook nog eens dat ze rijst rekenden die we niet besteld hadden. Wij zijn best wat gewend qua eten in Azië, Sjoerd en Anja helemaal, maar zoiets hebben we nog nooit meegemaakt. We hebben de eigenaar erop aangesproken en hij gaf aan dat zijn collega er vandaag niet was. Gelukkig hebben we wel heel veel gelachen! Het was erg gezellig om weer bij te kletsen met Anja en Sjoerd! Nu nog lekker een potje Rummikub. Morgen gaan weer met z'n allen op een bootsafari en daarna BBQ in het hotel.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!