Buffelo's in the mist
Vrijdag 16 augustus 2013. Ninh Binh, Vietnam.

Nog groggy van de nachttrein komen we donderdag om zes uur 's morgens aan in Ninh Binh. Gelukkig kunnen we in het Thanh Thuy Hotel al meteen op onze kamer. Al is het niet de meest gezellige kamer (geen raam!), we zijn blij dat we even kunnen crashen. We besluiten echter niet toe te geven aan ons slaaptekort, maar deze dag goed te besteden. Het vriendelijke personeel geeft ons een mooi overzicht van alle bezienswaardigheden in de streek en nog geen uur en een ontbijtje later rijden we al achter op twee brommers door de prachtige streek. Onze twee chauffeurs brengen ons naar Trang An.

Volgens de reisgids is het een boottocht door het karsgebergte landschap, maar helaas enorm druk en toeristisch. De verwachtingen zijn dus laag gespannen. Maar niets blijkt minder waar. We zien gedurende de hele tocht (en die duurde maar liefst drie uur) slechts een vijftal andere bootjes. De bootjes zijn niet gemotoriseerd (pas later begrijpen we waarom), en we worden rond gepeddeld door een vrouwtje van minstens zeventig jaar. Ook al heeft ze geen tanden meer, roeien kan ze als de beste! En als haar armen moe zijn, nemen haar voeten het roeien gewoon over! Ongelooflijk!

Ninh Binh (5) (320x240)Ninh Binh (44) (320x240)

De boottocht an sich was al de moeite waard. Het water is kristal helder en volledig begroeid met mooie waterplanten, die een soort van zoetwater koraallandschap vormen. Plotseling vaart ons bootbesje recht op een rots af. Pas als we er vlak voor staan zien we de kleine opening. We worden naar de bodem van de boot gecommandeerd, en als snel blijkt dat geen overbodige opdracht. De grotten waar we doorheen varen zijn op veel plaatsen zo laag dat we plat op de bodem moeten liggen willen we er onder door kunnen! Ik had gelukkig niet al te veel tijd om na te denken, en de kids vonden het spectaculair! We hebben gedurende de hele tour op deze wijze zo'n vijf grotten bevaren, en het was een hele leuke ervaring!

Op de terugweg vragen we onze chauffeurs te stoppen bij de Chua Bai Dinh Tempel. Een van de chauffeurs had Tijn gezegd dat er krokodillen zaten, dus hij stapte dapper op kop. De klim naar de tempel was slopend. Het was bloedheet, en de drie liter water die we bij ons hadden waren zo op! Het krokodillen vooruitzicht gaf de kids energie, maar Chris en ik waren echt helemaal leeg. We hebben ontelbaar veel trappen op en af gelopen, maar geen krokodil gezien. Wel een aantal enorme, prachtige gouden Boeddha's, maar voor de rest was er in het complex nog veel werk in uitvoering. Als de chauffeurs ons vragen nog door te rijden naar Kenh Ga, bedanken we daar vriendelijk voor. We willen de airco van het hotel! Voor het eerst zijn we echt bevangen door de hitte!

Ninh Binh (23) (320x240)Ninh Binh (78) (320x240)

Na een goede nacht gaan we Ninh Binh verder ontdekken. We stappen opnieuw achter op de brommers voor een dagje jungle en buffelspotten. We zijn inmiddels helemaal in de ban van deze schitterende dieren, die ondanks hun logge, grove uiterlijk zeer zachtaardig zijn. Dat blijkt wel als je de kinderen op en tussen de buffels in het water ziet spelen. Met name de mannetjes met hun enorme horens, liggend in de modder, daar laten we onze brommer graag even voor stoppen!

Onze eerste stop is bij het Wildlife Rescue Centre. Een opvangcentrum voor onderschepte smokkeldieren, onder andere gesponsord door de Beekse Bergen! We krijgen een rondleiding en zien verschillende apensoorten en landschilpadden. Het is triest dat opvang als deze noodzakelijk blijft, maar het is goed dat centra als deze zich in blijven zetten en door hun fokprogramma's uitsterven van sommige soorten kunnen voorkomen. We besluiten het centrum dan ook te sponsoren en kopen een verrassing voor opa!

Ninh Binh (53a) (240x320)Ninh Binh (72c) (320x240)

We brommeren door naar de ingang van het Cuc Phuong Nationaal Park. Daar wacht ons een pittige, maar prachtige wandeling door de jungle. Al menen de kinderen apen, slangen, panters, stekelvarkens, gordeldieren en toekans te hebben gezien, wij houden het bij prachtige vlinders, wandelende takken, spinnen en vogels. Ook aanschouwen we een klein duizendjarig boompje, met een diameter van zes meter. Na drie uur flink stappen worden we beloond met... een ritje op de brommer!

Ook al is het vandaag weer goed heet, we hebben er minder last van en besluiten alsnog het boottochtje langs Kenh Ga te maken. Kenh Ga is een zogenoemd drijvend dorp en een uur lang worden we in een pruttelend bootje rondgevaren en aanschouwen we het leven langs de waterkant. Aangezien het inmiddels al laat in de middag is zijn de 'Vietnammers' terug actief en zien we veel activiteit langs en in het water. Er spelen veel kinderen in het water, maar we begrijpen niet helemaal waarom velen van hen hun boekentassen dragen tijdens het zwemmen. Later begrijpen we dat die moet dienen als reddingsvest.

Ninh Binh (86) (320x240)

Moe maar voldaan komen we terug in het hotel. Morgen reizen we alweer verder naar Hanoi. We hadden nog wel wat langer in Ninh Binh willen blijven, maar helaas is het aftellen begonnen. We hebben naast Hanoi nog Sapa en Halong Bay op het programma staan, dus vanaf nu wordt het plannen!

 

Wennen aan de stadsdrukte
Maandag 19 augustus 2013. Hanoi, Vietnam.

Zaterdag komen we na een bustocht van anderhalf uur aan in Hanoi. Het voelt raar om reeds te arriveren in de stad vanuit waar we naar huis vliegen, maar gelukkig hebben we nog tien dagen te vullen!

We moeten weer even wennen aan de stadsdrukte, maar het valt ons wel meteen op dat Hanoi gezelligheid uitstraalt. Ons hotel ligt in de bedrijvige 'old quarter', een dertiende eeuwse wijk waar de straatjes vernoemd zijn naar de ambachten die er bedreven werden (en vaak nog worden). Zo heb je er bijvoorbeeld de Zijdestraat, Zilverstraat en Wierookstraat. Na een tijd ronddwalen komen we uit bij het Hoan Kiemmeer. De legende vertelt dat hier ooit een gouden reuzenschildpad rondzwom die het zwaard, dat de keizer gebruikte om de Chinezen te verdrijven, meenam naar de diepte van het meer. Of de schildpad er nu nog steeds leeft, blijft een raadsel, maar het doet de kinderen zonder mopperen rond het meer wandelen! Al wandelend zien we sportieve Vietnamezen joggen, fietsen en skaten. Ook Thai Chi (of iets wat er voor moet doorgaan) wordt veel gedaan.

Hanoi (2) (180x240)Hanoi (13) (320x239)

Onze tweede dag in Hanoi starten we met een voorstelling in het Waterpoppen Theater. Op zondagochtend zijn de kinderkaartjes voor de helft van de prijs dus zitten wij om half tien op de eerste rij! Deze meer dan duizend jaar oude vorm van vermaak, toont verhalen uit de eeuwenoude boerencultuur. De poppenspelers staan (achter bamboe schermen) tot hun middel in het water, en bewegen hun houten poppen met stokken en touwtjes, op de traditionele muziek van een live orkest. Tijns opmerking na afloop: 'Is het nu al gedaan?', geeft aan dat het wat ons betreft nog wel wat langer had mogen duren. Erg indrukwekkend.

Vervolgens brengen we een bezoek aan het gevangenismuseum Hoa Lo. Deze gevangenis werd gebruikt zowel tijdens de Franse bezetting, als tijdens de Vietnam oorlog met Amerika. Er is nog maar een klein deel van de gevangenis in tact, want de rest heeft plaats moeten ruimen voor een enorm nieuwbouw kantorencomplex. Tsja, wat kun je zeggen over gevangenissen. Vrolijk wordt je er nooit van.

Hanoi (28) (180x240)Tot slot slenteren we nog rond door de drie verdiepingen hoge Dong Xuan markt. Ik heb in het begin van de reis op verschillende plaatsen matjes gezien, die me erg leuk lijken als stoelkussentjes thuis. Ik dacht die later nog wel te vinden, maar helaas, tot nu toe heb ik ze niet meer gezien! Na twee verdiepingen hadden de kids het wel gehad (en ikzelf eigenlijk ook wel!), dus gaven we de zoektocht op. Zucht.

Maandag doen we weer eens lekker 'niet cultureel'. We nemen de taxi naar het waterpark en brengen de nodige uurtjes door op waterglijbanen, zwembanden, golfslagbaden en stroomversnellingen. Als het plots begint te regenen zijn de overige gasten als sneeuw voor de zon verdwenen, hebben we het hele complex voor ons alleen. Want zoals Jaan's motto luidt: Nat worden we toch!

Op weg terug naar het hotel stoppen we nog bij de Tempel van de Literatuur. Deze tempel dateert uit 1070, ter ere van de Chinese filosoof Confucius. Deze tempel deed ruim zeven eeuwen dienst als opleidingsinstituut voor toekomstige mandarijnen. De kinderen waren vooral gecharmeerd door de tientallen bonsais die in verschillende dieren- en drakenvormen zijn gesnoeid. 's Avonds nog een rondje over de avondmarkt voor een broodje saté, en dan snel terug naar de kamer om de spullen te pakken voor onze tocht naar Mai Chau.

 

Homestay en bergwandelen
Woensdag 21 augustus 2013. Mai Chau, Vietnam.

Met twee kleine rugzakjes stappen we dinsdag in ons Etnic Travel busje. Na drie uur rijden nuttigen we een heerlijke lunch in Mai Chau, gelegen aan de uitlopers van het Truong Son gebergte. Vervolgens beginnen we aan een wandeling naar de homestay in Dong Bang., waar we de nacht zullen doorbrengen. De streek wordt grotendeels bewoond door het 'White Thai'-volk. Zij zijn één van de etnische minderheidsgroepen in Vietnam die honderden jaren geleden zijn gevlucht uit China, waar ze achtervolgd en uitgemoord werden.

De wandeling gaat grotendeels langs de beboste berghellingen, die door de hevige regenval van deze ochtend behoorlijk modderig en glad zijn. We glibberen onze weg verder, en wanneer Tijn onderuit gaat, Rachel hem wil tegenhouden en daardoor zelf wegglijdt, en hierbij Jaans been onderuit lapt, gaan we met z'n drieën 'op de vot' de helling af! Resultaat: Lachen, gieren, brullen en drie hele vieze broeken!

Mai Chau (4) (320x240)Mai Chau (25) (320x240)

Moe maar voldaan komen we drie uur later aan bij de homestay. Het is de paalwoning van een gepensioneerde boer en zijn vrouw, midden tussen de rijstvelden. Na een koud 'douchke' schuiven we aan (op de grond!) aan de tafel. Het eten is heerlijk, en al betwijfelen de kids in eerste instantie of ze al die vreemde gerechten wel lusten, ook zij eten hun buikjes vol. We kruipen onder onze klamboes (op de grond!) en vallen in slaap voor een onrustige nacht.

De tweede dag begint met een stevig bananen-pannenkoeken-ontbijt en dan vertrekken we weer voor een wandeling, van weer een dikke drie uur. Deze keer doorkruisen we met name bergdorpen en rijstvelden, bewoond door buffels, ganzen, kippen, varkens en vriendelijk zwaaiende bewoners. Het is bewolkt en de bergen zijn deels gehuld in mist, hetgeen zorgt voor mystieke uitzichten. Na onze lunch stappen we op de fiets, en toeren we door de paddies. Helaas houden we het niet droog en hebben we de vier uur durende terugtocht naar Hanoi hard nodig om op te drogen!

Mai Chau (45) (320x240)

 

Even rust
Donderdag 22 augustus 2013. Hanoi, Vietnam.

Als we woensdag terugkomen uit Mai Chau, ligt onze kamer in het Prince II hotel netjes op ons te wachten. Er staat nog steeds een computer op onze kamer, dus de kids zijn helemaal tevreden! We draaien wat handwasjes, reorganiseren onze samengevoegde koffers en besluiten een dag rust in te lassen alvorens we verder actie gaan ondernemen.

Donderdag gaan we op onderzoek uit. We willen graag naar Halong Bay: alweer ééntje uit de Unesco lijst van werelderfgoed en daarnaast ook nog eens op de lijst van wereldwonderen. Halong Bay bestrijkt een oppervlakte van meer dan 1500 vierkante kilometer, met her en der meer dan tweeduizend spitse kalksteen- en dolomietbergen. Volgens de legende is de baai gevormd toen een reusachtige draak in de baai plonsde en de ontelbare eilandjes liet ontstaan door met zijn staart te slaan.

Het op eigen houtje bezoeken van de baai lijkt niet echt mogelijk dus willen we een tour boeken. Dat levert alleen een probleem op: Hoe een keuze te maken uit al die bureautjes die tours aanbieden? De straatjes hier krioelen werkelijk van 'bookings-kantoortjes' en er wordt gewaarschuwd voor oplichters. Maar hoe onderscheid je een oplichter wanneer ook hij een certificaat van 'best choice' aan de muur heeft hangen? We besluiten op ons gevoel af te gaan. Na zo'n vijf bureautjes happen we, na wat onderhandelen over de prijs en de garantie dat we op de boot samen met z'n vieren op een kamer kunnen slapen, toe bij Sen Run Travel. We nemen niet de duurste, maar voor de zekerheid ook niet de goedkoopste optie, want uiteindelijk willen we wel veilig de wateren doorkruisen.

Hanoi (5) (320x240)

 

Aan boord van de Helios Junk
Zaterdag 24 augustus 2013. Halong Bay, Vietnam.

Vrijdag vertrekken we zodoende naar Halong Bay. We worden keurig opgehaald voor ons hotel, maar het busje waar we in moeten is reeds propvol. We zitten zodoende verspreid over de laatste vier plaatsjes, met de bagage voor, achter en onder ons. De trip naar Halong is niet de leukste. Het is vier uur lang rijden over zeer slechte wegen, waardoor je soms letterlijk omhoog wordt gekatapulteerd! Het uitzicht biedt ook weinig soelaas. Braakliggende terreinen, waar hard wordt gewerkt om de lelijkheid ervan te verbergen achter hoogbouw in wording. Maar het regent niet, en daar zijn we zeer blij om. De voorspellingen zijn niet al te bijster dus we vrezen dat het een natte tour gaat worden. Na vier uur komen we aan in de haven. We moeten nog meer dan een uur wachten op een paar andere toeristen en dan stappen we eindelijk aan boord van een klein bootje. Dit bootje brengt ons naar de boot waarmee we de baai zullen gaan verkennen: de Helios Junk.

Onze gids, Storm genoemd, is niet erg goed verstaanbaar, al vindt hij blijkbaar van zichzelf dat hij erg goed is. Na een uur varen komen we aan bij de Hang Sung Sot - grot, maar na de mooie grotten die we eerder deze reis reeds zagen, zijn we niet meer zo heel erg onder de indruk. Daarna hebben we de gelegenheid om een stukje door de baai te kajakken. Gehesen in zwemvesten begeven we ons in de wiebelige bakjes en peddelen rond langs de rotswanden en de drijvende vissersdorpen. De jongens vinden het super, en zijn teleurgesteld dat het maar zo kort is. Dat is precies waarom wij dit soort tours niet graag doen. Alles gaat op de klok, en je bent enorm veel tijd kwijt met wachten op de rest van de groep. Gelukkig was onze groep niet al te groot (zestien personen) en waren het allen vriendelijke mensen.

Halong Bay (11) (320x240)Halong Bay (21) (320x240)

Eenmaal terug aan boord werden de kamers verdeeld. Al gauw blijkt dat de boot alleen maar tweepersoonskamers heeft, en dat er voor ons gezin slechts een kamer beschikbaar is. Onze gids zegt doodleuk dat de kinderen dan maar samen in een bed moeten, samen op de kamer met een Vietnamees! We verzetten ons uiteraard tegen dit belachelijke voorstel, maar realiseren ons ook dat we weinig andere keus hebben. We klagen bij onze gids dat we dan dus wel teveel betaald hebben, en opeens spreekt onze gids geen Engels meer. Hij draait zich om en steekt een sigaret op! Razend zijn we, maar we besluiten onze ergernis aan de kant te zetten omdat het anders de trip zou verzieken. Chris verhuist naar de kamer met de Vietnamees, en ik schuif de bedden tegen elkaar zodat we er met z'n drieën in passen. We voegen ons bij de rest van de groep op het bovendek, en lachen met z'n allen om de Vietnamese aanpak van problemen: gewoon negeren!

Na een lekker diner aan boord en een gezellige avond op het dek, kruipen we in onze slaapcabines. Het ontbijt is volgens de gids om acht uur, dus zet ik de wekker om zeven uur zodat we ruim te tijd hebben voor de cadeautjes van onze birthday-boy.

 

Happy Birtday Tijn
Zondag 25 augustus 2013. Cat Ba, Vietnam.

Zaterdag wordt er om kwart voor zeven op de deur gebonsd: Breakfast at seven! Ik heb nog net tijd om Tijn zijn kroon en 'verjaardags-T-shirt' aan te trekken, maar voor cadeautjes is er geen tijd. Aan de ontbijttafel wordt hij echter ontvangen met een luidt 'Happy Birthday' van onze mede passagiers! Tijn staat trots boven op de stoel en neemt het lied dankbaar in ontvangst! We hebben de laatste hap van de pannenkoek nog maar net doorgeslikt, wanneer gids-lief ons commandeert de koffers te pakken en over te stappen naar een andere boot. We proppen alles in de koffer en springen over naar een andere boot. Het goede nieuws is dat onze gids achterblijft bij degenen die slechts een tweedaagse tour boekten. Wij hebben nog een derde dag te gaan en beginnen met een nieuwe gids op een schone lei! We nestelen ons in een hoekje op het dek van onze nieuwe boot, en eindelijk kan Tijn zijn welverdiende cadeautjes uitpakken. Het velletje draken-tattoos is favoriet, zelfs beter dan de nieuwe R4-nintendo-kaart met maar liefst 128 spelletjes!

Halong Bay (18) (320x240)

We varen nog een tijd door de baai met prachtige uitzichten op bizarre rotsformaties, en 's middags meren we aan bij Cat Ba eiland. De gids zegt dat we een 'easy walk' gaan doen in het National Park aldaar, dus met een fles water en de camera in de hand vertrekken we. Al snel blijkt het begrip 'easy' breed interpretabel. De wandeling gaat naar het hoogste punt van het eiland, dus het is klauteren, klimmen en zweten geblazen! Maar het loont de moeite. Op de top hebben we een geweldig uitzicht over de baai. Maar veel tijd is er niet om te genieten, want om half twaalf moeten we alweer terug zijn bij de bus.

Halong Bay (27) (320x240)Halong Bay (42) (320x240)

Terug bij de boot blijkt dat wij de enigen zijn uit onze groep die gekozen hebben voor een overnachting in een cottage op Monkey Island, in plaats van in een hotel op Cat Ba eiland. Zodoende verlaten we de groep en worden in een klein boot je naar Monkey Island gebracht. Het onthaal daar was zeer attent. Toen ze Tijn's kroon zagen, werd ons meteen een gratis drankje aangeboden ter ere van zijn verjaardag. We krijgen een prima cottage (met vier slaapplaatsen!) en voelen ons meteen in ons element. Helemaal als blijkt dat ons privéstrandje schelpen heeft en er al snel cowries gevonden worden! De kinderen spelen de rest van de middag op het strand en in de zee, Chris leest zijn zoveelste boek en ik zoek schelpen en mijmer over deze dag precies acht jaar geleden.

's Avonds eten we (althans Chris) oesters op de bbq en wij vullen onze buiken met het buffet en verjaardagsfrieten. Namens Tijn bedankt voor alle verjaardagskaarten, mails en sms'jes! Hij vond het geweldig dat zovelen aan hem dachten op deze speciale dag!

 

Laatste keer...
Dinsdag 27 augustus 2013. Hanoi, Vietnam.

Helaas moeten we zondag dit fijne plekje alweer verlaten, en stappen we na het ontbijt weer op de boot. We worden weer samengevoegd met onze groep en varen, onder het genot van sterke reisverhalen, terug naar het vaste land. En daar rest ons nog een laatste inspanning: de hobbel-bobbel-terugtocht per bus naar Hanoi!

Het Prince II hotel voelt inmiddels als thuiskomen. Voor de derde keer checken we in en betrekken onze vertrouwde kamer (met computer!). Het zal afkicken worden van al die schermpjes als we weer thuis zijn. Het hotel is ons zo eigen dat we de kinderen alleen op de kamer laten (met veel schermpjes om uit te kiezen!) en Chris en ik een wandelingetje maken over de avondmarkt. Met de terugreis voor de deur slaan we nog wat souvenirtjes in, al is de maatstaf dat er geen nieuwe tassen worden gekocht. Het moet allemaal in de koffers passen!

Maandag, onze één na laatste dag in Vietnam willen we graag nog een museum doen. Helaas blijkt al snel dat ook hier, op maandag de meeste musea gesloten zijn. Ook de zoveelste poging om de Bach Ma-tempel vlakbij ons hotel te bezoeken, mislukt weer. We staan alweer voor gesloten deur. We besluiten dan nog maar wat op de bonnefooi rond te wandelen en ontdekken nog nieuwe, gezellige straatjes. Ook bezoeken we voor een tweede keer de centrale markt, in de hoop alsnog 'mijn stoelmatjes' te vinden, maar helaas weer zonder resultaat. Om bij te komen van alle 'getaffel' trakteren we onszelf op een lekkere bun cha!

Hanoi (4) (240x320)Hanoi (30) (320x240)

's Middags trakteer ik mezelf nogmaals op een massage bij Halan. Vorige week was ik hier ook al geweest en ik kon een herhaling niet weerstaan. Door mijn enthousiaste verhaal van de vorige keer besloot Tijn het dit keer ook te wagen. Ik vroeg om een korte massage voor hem, en we spraken af dat wanneer hij klaar was, hij beneden op de nintendo mocht spelen totdat ik klaar was. Een dik uur lang werd ik gekneed en met 'hot stones' bewerkt, en toen ik daarna mijn ogen open deed, zag ik Tijn naast mij net rechtop gaan zitten. Zijn massage had net zo lang geduurd als die van mij en ik had hem niet gehoord! Hij was, net als ik, helemaal zen! Hij vond het heerlijk, al was hij wel teleurgesteld dat hij nu niet op de nintendo had kunnen spelen!
En zo is het onze laatste dag in Vietnam geworden. Morgenvroeg, woensdag 28 augustus, vliegen we om tien uur 's morgens weer richting Brussel.

Zo'n laatste dag is dubbel. Je wilt enerzijds nog van alles doen, en anderzijds duurt de dag te lang en wil je vertrekken. We besluiten Hanoi af te sluiten, zoals we in Saigon begonnen zijn: we gaan naar de dierentuin. Een zielige verzameling dieren, in niet al te vrolijke hokken. Al is duidelijk zichtbaar dat ze bezig zijn de hokken ruimer en dier/vriendelijker te maken. Tussen de dierenverblijven in wordt de boel ´opgeleukt´ door kermisattracties. De nachtdieren zijn er blij mee...

Ten slotte bezoeken we nog het Ho Chi Minh museum. Deze man heeft hoe dan ook, een enorme stempel gedrukt op het leven in Vietnam. Zijn hoofd prijkt overal. Je kunt geen woning, winkel of gebouw binnen gaan of er hangt een foto van hem. Vietnamezen verafgoden hem. Tijn merkt op dat hij zelfs op het logo van de Kentucky Fried Chicken staat!?

Hanoi (32) (181x240)Hanoi (32a) (180x240)

Daarna staat alles in het teken van 'de laatste keer´. We eten voor de laatste keer een bun cha. We nemen voor de laatste keer een taxi. Ik ga voor de laatste keer naar mijn vriendin van Halan voor een massage. We kopen de laatste souvenirs. We bezoeken de laatste tempel en we pakken voor de laatste keer onze koffers in. En wat blijkt: We gaan met minder bagage naar huis dan dat we kwamen!

Halong Bay (32) (320x240)

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!