Eiland
Dinsdag 13 augustus 2013. Ilha Grande, Brazilië.

Om vijf uur 's middags komen we aan op Ilha Grande. En gosh, wat worden we alle vier blij van de eerste indrukken. Het is zwoel, het is welkom, het is eiland, het is bijna Zuidoost Aziatisch. Dit is toch wat we alle vier wel een beetje gemist hebben deze reis. Bounty. Ondanks de hele lange reisdag tekent Jente om acht uur 's avonds figuren op het strand terwijl Imme haar danspasjes oefent op het naastgelegen podium. Reggae klanken op de achtergrond. Wie had dat gedacht van een eiland onder de rook van Rio de Janeiro. Een backpackers paradise concluderen we al snel. Met bijbehorende on-Braziliaanse prijzen en services.

P1010465 (320x240)

Op de pier flyeren de pousada's. Wij kiezen voor Pousada D'Pillel. Een prima stek, al is de family room die we krijgen niet helemaal wat we willen. We willen uitzicht en dat biedt onze kamer niet. Een minuut nadat we de kamer hebben afgewezen dwingen onze meiden ons echter om terug te keren op onze schreden. Zij willen wél blijven. De tafeltennistafel, de hangmatten. Zij zijn al lang ingepakt. Later in de week gaan we wel verder zoeken. Voor nu biedt de kelderkamer voldoende ruimte en is de tuin geschikt. Als de volgende dag blijkt dat we ook nog een prima ontbijtbuffet hebben zijn we eigenlijk dik tevreden. De eigenaar heeft dan ook een bordje ingelijst waarop staat dat de booking.com reviews hem gemiddeld een 8.2 in 2012 hebben gegeven. Wij blijven uiteindelijk de volle vijf dagen van ons verblijf op het eiland.

Onze reisdag begint deze dag om drie uur 's nachts. We hebben de vlucht van Campo Grande naar Rio thuis in Nederland geboekt. Toen al wisten we dat het een ongelukkige tijd om te vliegen was. We hebben van het nadelige vroege tijdstip een voordeel weten te maken door vanaf Rio direct door te reizen. Bij het vliegveld informeren we nog even naar de prijzen voor een directe taxi naar Angra dos Reis, de havenplaats waarvandaan de ferry naar Ilha Grande vertrekt. Waar we in Sucre nog een taxirit van ruim twee uur konden regelen voor twintig Euro beginnen hier de prijzen vanaf hónderdtwintig Euro. Dan toch maar de reguliere bus. Daar nemen we de omweg via de rodoviaria van Rio graag voor mee.

Het eiland gevoel begint al op de pier van Angra. De ferry van half vier wordt juist ingeladen als we er iets voor drieeën aankomen. De meiden zijn daarvoor beide in de bus in slaap gevallen. We hebben ze moeten wekken en vrezen hun sacherijn. Gelukkig pikken beide ook de nieuwe vibes op die het avontuur op het eiland beloven. Onze eerste boottocht dit jaar brengt het noodrantsoen energie van ze weer boven. Ook als ze 's avonds bijna boven hun bord in slaap vallen doen ze het met hun gezicht in een glimlach. Zo ontspannen hebben we ze deze reis nog niet meegemaakt. Ze hebben zin in zee, zon en strand en dat gaan ze krijgen.

De volgende dag wandelen we langs het strand en laten ons oog vallen op de prachtige captains suite kamer, compleet met patrijspoorten en een prachtig uitzicht in het Aquario hostel. Nederlandse Nina staat er sinds een half jaar met haar Engelse vriend Darren achter de bar. De kamer is vrij, denkt ze, maar om te kunnen kijken moet ze even overleggen met de Argentijnse uitbaatster. Die laat ons de kamer zien maar kan vanwege een computerstoring nog niets toezeggen. Als we aan het eind van de middag terugkomen is de computerstoring nog niet verholpen maar blijkt de kamer ondertussen al wel vergeven. Ook later in de week kunnen we niet reserveren en blijken de alternatieve kamers die ze eerder aanbood niet meer beschikbaar. Pas dan realiseren we ons dat ze 's ochtends onze kinderen niet heeft gezien. Daar wringt de schoen.

P1010429 (320x241)P1010435 (181x240)

Ondertussen hebben we een heerlijke dag op het Julia strand doorgebracht. Het is prachtig weer, stralend blauwe lucht en rond de dertig graden met een briesje uit zee. Jente en Imme bouwen waterkeringen tegen de opkomende vloed. Het strandtentje schenkt heerlijke caiprinha's en aan het eind van de middag storten de meiden zich hongerig op de bijna Nederlandse frietjes die er gebakken worden. Hoeveel beter kan het worden. De Perhentians hebben een Braziliaanse concurrent, Ilha Grande.

We worden weer een dag ingehaald door de kou. De zonloze zondag benutten we voor een wandeling naar de overkant, het Mendes Lopez strand. Op Ilha Grande zijn een twintigtal wandelingen uitgezet, waarvan wij nummer tien lopen. Drie uur lopen met flink klimmen geven de icoontjes aan. Jente en Imme zijn niet in een beste stemming ondanks/dankzij de Lion Kings filmpjes die ze, met dank aan de stick die we in de tv op onze kamer hebben kunnen plaatsen, even daarvoor hebben mogen zien. Het vraagt even omschakelen voor ze de echte jungle die ze op deze wandeling gaan zien, gaan waarderen.

P1010441 (320x240)

De wandeling is prachtig. We lopen door bamboebossen, zien allerlei planten die bij oma in sierpotten in de kamer pronken en horen jungle geluiden die zelfs bij ons de nekharen recht overeind doen staan. Is dat echt een weigerende buitenboordmotor, zoals we de meiden wijsmaken? We dalen voor de zekerheid toch wat sneller af dan we aanvankelijk beoogden.

Veel leven is er niet op het strandje dat we bereiken. Wel opvallend veel bebouwing. Eén strandtentje is geopend. Daar strijken we neer voor bier, frietjes en een watertje. Imme staat er op dat ze haar zwembroek aankrijgt. De branding lokt. Het water is warmer dan de buitenlucht. Ze houdt het tien minuten vol maar wil dan wel graag afgedroogd worden. Els heeft ondertussen het aanbod van de boottaxi vernomen. Dertig Euro om teruggebracht te worden naar ons eigen strand. Nog vijf Euro eraf als we dreigen toch dezelfde weg terug te nemen. Veel meer reductie zit er niet in. Onze onderhandelingspositie is ook niet best met de aankomende zonsondergang. De meiden genieten van het gestamp op de golven. Ze gillen voor het stuivende water. Wij vrezen een natte en koude overtocht. Gelukkig blijkt die vrees ongegrond. Twintig minuten later staan we hoog en droog op de pier van ons dorp. Prima uitstapje voor een bewolkte dag.

P1010453 (320x240)P1010458 (320x240)

De dagen daarna zonnen we op weer een ander strand en maken de wandeling naar de waterval. Vier uur lopen, klimmen en klauteren. Onderweg passeren we een zwemplekje met een natuurlijke glijbaan. Imme durft wel als papa het voordoet, Jente duurt wat langer maar als ze de smaak eenmaal te pakken heeft is ze niet meer te stuiten. Het stuk naar de waterval duurt langer dan gedacht. Onderweg horen we geritsel in de bomen. Zwarte apen, waarvan één met jong. Later vernemen we van de hoteleigenaar dat deze exemplaren verantwoordelijk zijn voor de angstaanjagende gromgeluiden die we ook bij de eerdere wandeling vernamen.

P1010475 (320x240)P1010495 (180x240)

Omdat de weerverwachting niet goed is besluiten we een dag eerder terug te keren naar het vaste land en voor de laatste dag neer te strijken in Paraty. Van daaruit kunnen we dan terug bussen naar Rio voor de avondvlucht naar huis komende donderdag.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!