Even schakelen
Zaterdag 20 juli 2013. Dar es Salaam, Tanzania.

Zitten we in Istanbul te wachten op onze aansluitende vlucht, komt er een hele vriendelijke mevrouw zich aan ons voorstellen. Ze gaat ook naar Gerard van Tayari Safari en weet te vertellen dat haar gezinnetje bij ons in de groep zit... Groep? Hoezo groep? Ze ziet wel dat ik even moet incasseren, maar dan stelt ze haar gezin voor: Dianna, John, Niels 11 jaar en Casper 8 jaar. Oké weg volkomen vrijheid maar wel twee potentiële leuke speelmaatjes voor de boys. Ik voel me ook bezwaard dat zij nu drie weken met onze drukke jongens en toch regelmatig hierover mopperende ouders opgescheept zitten. Maar zij wisten wel dat wij met vijf jongens reizen, dus ze hadden zich kunnen bedenken, toch?

De vlucht verloopt soepel en om kwart over twee 's nachts staan we op Tanzaniaanse bodem! Beetje jammer dat de fiets van Joep een ventiel mist zodat de band niet meer opgepompt kan worden en dat we een koffer missen. Kleren van Joep, Guus Wout en mijzelf erin. Gerard staat al paraat met drie auto's (twee voor ons en één voor het andere gezin) en na nog een klein uurtje rijden zijn we er! Half vijf ligt iedereen onder de klamboe in bed.

Vanochtend rustig opgestaan, ontbeten, kennis gemaakt met de laatste twee leden van de groep: Bertus en Marileen, lekker naar het strand (hoge golven dus de heren konden zich helemaal uitleven), daarna uitgebreide lunch en dan siësta! Dutje voor Joep, papa en mama , apparaten voor de overige boys en iedereen is ruim twee uur zoet!

Gerard heeft alles onder controle, hij is 72 jaar en verwacht met zijn Tanzaniaanse vrouw in oktober hun eerste kindje. Ze hebben erg hard gewerkt om voor ons drie nieuwe kamers klaar te maken en dat is gelukt! Jammer dat het water hier al tien dagen afgesloten is maar dat valt onder het kopje: welkom in Africa! Gerard belooft ons minimaal 20.000 wilde beesten te laten zien, meerdere van heel dichtbij! Nou dat zou wel heel gaaf zijn.

 

Tanzania-Nederland
Zondag 21 juli 2013. Dar es Salaam, Tanzania.

Iedereen lekker geslapen, ondanks muggenverdelgerspray in de kamer en deet op ons lijf en onder de klamboe heeft iedereen toch de nodige muggenpikjes. Grr. Goed bericht: de koffer is vannacht gearriveerd en is naar de lodge onderweg. Fijn! Ondertussen heb ik al een bikini en hemdje van Diana aan en Wout de zwembroek van Kasper. Super!

We zijn met de auto naar een stukje strand gereden waar ook de vissers met hun bootjes aan land komen om hun vangst te verhandelen. Mooi om gade te slaan. Alles authentiek, wij zijn de enige toeristen, heel gaaf. Er waren wat kinderen op een veldje aan het voetballen en al snel ontstond de interland Tanzania-Nederland. Al onze jongens voetbalden totdat ze moe en bezweet de zee in doken. Daarna langs het strand terug gelopen, toch een klein uurtje lopen. De kinderen doken af en toe de zee in, zochten naar schelpen en keken hoe krabbetjes over het strand renden. Erg geslaagde ochtend!

Na een wederom overheerlijke lunch gesplitst: een slaapteam (Joep en Saskia) en een zwemteam (de rest). Op het strand speelde een lokaal bandje bij een restaurantje. Prima toeven voor de heren die toch met name in de heerlijke golven hebben gespeeld. We eten hier pas laat (acht uur), dat heeft Guus vanavond niet gehaald. Na wat broodjes (over van de heenreis) uit de tas, heb ik die moe onder het laken geschoven. Omdat wifi het helaas toch echt heel matig doet, konden we niet met oma Jeanne skypen. We hebben haar door de telefoon toch een welverdiende serenade gebracht: proficiat mama!

 

Vakantie
Maandag 22 juli 2013. Dar es Salaam, Tanzania.

Vandaag een uitje naar de vismarkt en een oude haven. Wat wij ons echter niet gerealiseerd hadden, is dat met de gebruikelijke files alhier het ruim anderhalf uur rijden was. Veel liedjes gezongen en gelukkig hebben we ook nog voldoende Nederlandse zoethoudertjes (sultana en snoepjes).

De vismarkt was aardig om te zien maar geloof me, jullie zijn héél blij dat dit geen 4D verslag is. De geur... Daarna naar de oude haven, maar die bleek verbouwd tot toeristen oord met luxe eet etablissementjes, souvenirwinkeltjes en een echte speeltuin. We hebben lunch in de supermarkt gescoord en die in de speeltuin opgepeuzeld. Daarna terug naar huis. Volgens Teun een stom uitje en dat snapte ik ook wel. Hij heeft erg veel zin in morgen, want dan gaan we volgens hem 'eindelijk' doen waar we voor gekomen zijn: op safari! Wij hebben daar ook heel erg veel zin in, maar vandaag was een prima vakantiedag en dat is ook waar we voor gekomen zijn!

Nog even gaan zwemmen in zee: meters hoge golven! Tjonge, wist niet dat dat hier kon. Joep moesten we echt heel goed vasthouden. Een keer 'in de wasmachine' schoot zelfs een zwembandje los. Gelukkig had Corné hem nog aan zijn benen te pakken. Joep vindt het natuurlijk allemaal heel gaaf en wil mee blijven doen!

Ook vanavond weer een drie gangenmaaltijd van Gerard bijgestaan door Eugène. Eiersoep, frietjes met ossenhaas, salade en prei en als toetje pannenkoek met zure slagroom en perzik. Heerlijk. Wij vrezen dat we de komende weken er niet dunner op worden zo. Na het diner uitgebreide verhalen van Gerard over de safari en de dieren. Hij kan geweldig vertellen! Hopelijk wordt de safari net zo mooi als zijn verhalen, dan komt het zeker goed. We hebben er zin in!

 

Op safari
Dinsdag 23 juli 2013. Mikumi NP, Tanzania.

Rond tien uur was alles ingepakt en gingen we op weg. Mikumi National Parc is 240 kilometer rijden en daar doe je hier wel vijf a zes uur over. Een lange zit, maar toen we het park inreden werden we direct beloond met apen (hoe toepasselijk). Niet gejokt, binnen vijftien minuten hadden we giraffen, zebra's, olifanten en impala's gespot. De jongens gingen helemaal uit hun dak!

Toen op de campsite de spullen uit de auto geladen, Gerard en Eugène bleven achter om het kamp op te bouwen en te koken, en wij met de chauffeurs weer direct het park in! 's Ochtends en 's avonds zijn de beesten actief dus dan kun je ze het beste gadeslaan, als het warm is liggen ze onder een boom te rusten. Ondanks al een hele dag in de auto, stapten de heren enthousiast weer in en ze werden niet teleurgesteld: jakhals, gnoe's, nijlpaarden, krokodillen en nog veel meer giraffen, zebra's en olifanten! De zon ging onder en dat gaf ook een prachtig gezicht over de savanne, wat een wereld!

Onderweg nog een avontuur: Joep laat achterin de auto wat vallen en Rens probeerde dat op te rapen, ziet hij rook en kleuren blauw en rood... Brand! Ondertussen roken we ook brandlucht voorin de auto: dus toch in redelijke paniek de auto gestopt en er allemaal uit. Brandje snel geblust blijkt een elektriciteitskabel tegen metaal vlam te hebben gevat. Hakuna matata! (No problem!).

Terug in het kamp bleken de tenten reeds opgezet en de paella bijna klaar. Wij dronken wat bij het kampvuur terwijl de kinderen met het laatste beetje daglicht in de enorme baobab klommen.

zebra (320x240)

 

Leeuwen gespot
Woensdag 24 juli 2013. Mikumi NP, Tanzania.

Gerard en Eugène staan om half vijf op om voor ons om zes uur een uitgebreid ontbijt te serveren. Langzaam wordt het licht en om kwart voor zeven zijn we al weer aan het rondrijden op zoek naar wild als de zon echt doorkomt. Wat een prachtige kleuren! Alsof de savanne in vuur en vlam staat! De tijd vliegt en voor we er erg in hebben zijn we vier uur verder.

Terug in het kamp boompje klimmen, spelletje doen en natuurlijk lekker lunchen (we hoopten nog op een dutje voor deze of gene maar daar was helaas geen animo voor). Opeens komen er zes bussen aan met basisschoolkinderen uit een nabijgelegen dorp. Hilariteit over en weer. Wout staat als een volleerd filmster toe dat er talloze foto's van hem worden gemaakt!

Nadat de Toyota weer terug is van reparatie van de vering kunnen we om half vijf 's middags weer de auto in voor de volgende game drive. Aanvankelijk dacht ik dat dat wellicht wat veel zou zijn voor de heren, maar ze sprongen in de auto en gingen er weer helemaal voor. En ze werden wederom niet teleurgesteld: leeuwen gespot!

 

Liefdesverhaal en autopech
Donderdag 25 juli 2013. Dar es Salaam, Tanzania.

De volgende ochtend hebben we zelfs twee leeuwen lange tijd (toch wel zo'n twintig minuten) van heel dichtbij gezien. Er speelde zich een liefdesverhaal voor onze neus af: de leeuwin speelde 'hard to get' terwijl de leeuw zijn uiterste best deed om haar met zijn houding en zijn brulgeluiden te intimideren! Guus was duidelijk wel onder de indruk, maar bij Corné op schoot ging het goed. De rest van de boys vonden het machtig prachtig, vooral het deel dat de leeuw toch achter op zijn liefje sprong. Even later nog een kudde met twaalf giraffen gezien en daarna weer terug naar het reeds opgedoekte kamp om in te pakken.

Ondertussen is Gerard erachter gekomen dat hij te weinig entree heeft betaald voor de kinderen. Dat wordt echter bij de hoofdingang keurig op zijn Tanzaniaans geregeld: 50.000 Shilling handje contantje (vijfentwintig Euro) om zo honderd USD af te kopen. Prima deal!

We vertrekken op weg naar Dar es Salaam maar na twee uur rijden blijkt de good old Toyota motorproblemen te hebben. Er zit geen beweging meer in. George begint vol enthousiasme te sleutelen maar bij gebrek aan een diagnose kapt Gerard de boel af en stelt voor om te gaan slepen. Zo gezegd, zo gedaan. Saskia is met Joep, Guus, Casper en de nog steeds enigszins zieke Marileen al met de Lexus vertrokken voor ons uit. Eenmaal op weg blijken na twintig minuten de remmen van de volgauto niet goed te functioneren en wordt de sleepkabel verlengd. Weer vijftien minuten later een knal en schiet de volgauto opeens voorbij onze trekkende auto. De kabel blijkt gebroken. Over op plan C: een trekstang. Die moet echter wel in het dichtstbijzijnde dorp worden gekocht en, blijkt later, ook nog worden gelast. This is Africa! Weer een uur later rijden we weer. Geschatte aankomsttijd acht uur 's avonds in plaats van vijf uur 's middags. De eerste auto is inderdaad rond vijf uur daar maar staat voor een gesloten poort. Auto twee en drie hebben zonder verdere tegenspoed de reis kunnen vervolgen. Bij aankomst geven we de jongens een groot applaus, blij dat we er weer zijn!

 

Rustdag
Vrijdag 26 juli 2013. Dar es Salaam, Tanzania.

Vandaag rustig aan. Alleen het strand staat op het programma. Het blijkt eb te zijn en dus valt er een heel deel strand bloot. We zoeken wat naar schelpen en vinden ook nog zee-egels en een zeekomkommer. Corné doet nog een consult bij Marileen die forse buikpijn heeft. Als dat maar geen blinde darm wordt. Na herbeoordeling een uurtje later besluiten we het toch maar aan te zien en vooralsnog niet naar het ziekenhuis te gaan. In de loop van de dag knapt ze gelukkig wel wat verder op.

Omdat de jongens het zo goed gedaan hebben gisteren, trakteert Gerard op een onvervalste McGerard burger met frietjes voor de lunch. Die gaat erin als koek! Na de siësta zwemmen de grote vier nog heerlijk twee uur non-stop in de golven bij hoog water. Effe douchen, relaxen, drie gangen diner en hop naar bed. Morgen is Rens jarig, hij heeft zijn voorkeursmenu door mogen geven aan Gerard. Dat komt wel goed! Tijd om slingers op te gaan hangen.

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!