Fietsen langs duizend tempels
Dinsdag 10 juli 2013. Nyaung-U, Birma.

Extreem vroeg op vandaag, de wekker gezet om kwart voor zes. We kunnen ontbijten vanaf zes uur dus dat doen we dan ook. Om kwart over zes stappen we op onze fietsen. Helaas Lianne heeft een lekke achterband, dus eerst maar even langs EveryOne Bikes. Die zijn gelukkig al open, en we krijgen een andere fiets mee.

Op pad naar de tempelvlakte. Eerst het dorp door, het lijkt wel of heel het dorp allang wakker is, er is veel bedrijvigheid op straat. Langs het busstation en dan zien we aan de overkant van de straat een hele lange rij monniken op bedeltocht. In een lange rij lopen ze van 'oud naar jong', blootsvoets de straat door met hun bedelnappen. De lokale bevolking staat ook buiten met een pan rijst. Elke monnik die passeert krijgt een handje rijst in zijn bedelnap. Er wordt geen woord gesproken, de monniken lopen, en de mensen delen uit. Zo gaat dat hier al eeuwen lang, dag in en dag uit. Helemaal niets bijzonders dus. Het eten wat de monniken zo vergaren is hun eten voor deze dag. Voor de mensen brengt het 'good luck' als ze de monniken te eten geven. Zo snijdt het mes aan twee kanten.

Het is ongeveer vier of vijf kilometer fietsen naar de tempelvlakte van oud Bagan. Aan beide zijden van de weg doemen de prachtigste tempeltjes op. Heel veel kleine en ook enkele grotere. De eerste stop is bij de Htilominlo Pahto, een van de hogere tempels, gebouwd in 1218. De schoenen gaan uit, zoals je bij elke tempel moet doen, en we gaan naar binnen. In de tempel staan vier grote Boeddha's naar elke windstreek eentje. Dit zullen we nog vaker gaan zien. Iemand neemt ons mee naar een nabijgelegen gebouwtje waar we omhoog klimmen voor een prachtig uitzicht over de tempelvlakte. Er staan meer dan vierduizend tempeltjes op de vlakte. Als je hoger op zo'n gebouwtje staat zie je ze tussen het groen uitpieken.

bagan-057 (320x241)bagan-151 (320x240)

De landerijen tussen de tempels worden nog steeds gebruikt. Boeren ploegen met ossen de akkers, en stofwolken stijgen omhoog wat voor een heel apart effect zorgt. De Ananda Tempel heeft een groot gouden puntdak en valt op door zijn grootte. Deze tempel wordt de 'most beautiful' genoemd en is nog steeds in gebruik. Mensen bidden tot Boeddha, en plakken stukjes bladgoud op de kleinere Boeddha's. Deze tempel is nog een stukje ouder dan de vorige, en is gebouwd tussen 1090 en 1105. Vooral het feit dat de tempel dagelijks bezocht wordt door Boeddhisten die hier hun geloof praktiseren maakt het heel aantrekkelijk.

Via een smal zandpad fietsen we verder naar de 'highest' tempel, That Byin Hya. Inderdaad een flinke joekel, maar van binnen lang niet zo mooi als de Ananda. We bezoeken nog kleinere onbekendere tempels waar we langs fietsen, zomaar omdat er flarden van gebeden naar buiten waaien of omdat het model van de tempels ons op de een of andere manier aanspreekt. Het is ondertussen wel heel erg warm geworden, en er staat nauwelijks wind. Michel is nog steeds niet in orde, misselijk en alles wat hij eet komt er direct weer uit. De combinatie van de hitte maakt dat hij niet optimaal kan genieten vandaag. En dat terwijl we in een wel heel bijzondere omgeving zijn.

Lianne beklimt de Shwe-san-daw Pagoda. De bewaker gaat de sleutel halen zodat ik over smalle trapjes naar boven kan gaan. Van boven af ziet het landschap er nog veel specialer uit! Het is echt een killer-view van af het plateau. Het is inmiddels elf uur en we gaan uitrusten en vervroegd lunchen bij Starbeam, een leuk tentje tegen de tempels aan. We zitten onder een grote rode papieren parasol en bestellen hier de specialiteit; vers gebakken stokbroodjes met kip. Dat is pas echt genieten! Michel houdt het bij een cola. Na de middag gaat hij nog even plat, en Ruben gaat het zwembad in. Met Ruben ga ik nog een stuk verjaardagstaart eten bij de bakkerij. De koffie is hier ook prima!

Vroeg in de avond gaan we nog een stukje rijden. Als we bijna bij de rivieroever zijn worden we binnen gevraagd bij een huisje. Mevrouw Kéké woont hier met haar ouders, haar man en haar twee zoons van zeven en achttien jaar. Ze gaat thee zetten voor ons, we krijgen pinda's en dan gaat ze spullen halen om ons te voorzien van een mooi laagje 'thanaka'. Dat is het laagje van boomschors dat ze hier fijnmalen en op het gezicht doen. Omdat ze het mooi vinden, en tegen de zon. Het voelt heerlijk koel en nu zien we er dan uit als echte Birmezen! De mensen lachen en zwaaien naar ons, het is zeker geen gezicht met die thanaka op onze Hollandse koppen!

We hebben een eetafspraak met Ans en Geert bij Little Bit of Bagan, in de restaurantjesstraat. We zitten hier supergezellig, het tentje is versierd met witte en oranje lampionnen, ook in de bomen. We eten Myanmar food, dat zijn curries met rijst. Heerlijk eten en niet duur. Ans en Geert fietsen nog even mee naar onze bakkerij. We nemen bij wijze van dessert nog een stuk verjaardagsgebak. De bakkers zijn op dit late tijdstip nog volop aan het bakken. Koekjes, en taarten en nog meer zoetigheden. Ons hoor je dan ook niet klagen, we hebben een superfijne dag gehad!

 

Benidorm bastards
Donderdag 11 juli 2013. Nyaung U, Birma.

Beetje raar weer vandaag, zwaar bewolkt en het lijkt elk moment te gaan regenen. Er staat bovendien een stevige wind. Na het ontbijt gaan we eerst op de fiets de was ophalen bij het houtsnijwerk winkeltje. Een klein jongetje komt met de grote zak wasgoed, weer keurig schoon. De schade bedraagt honderd Kyat per stuk, dat is acht eurocent, geen geld dus! Dan bestellen we de bustickets naar de volgende plaats bij ons hotel. En heel raar, ze zijn sinds gisteren ineens duizend Kyat goedkoper geworden!

We nemen een andere fietsroute naar Bagan, en zien in de bomen hele felblauw gekleurde leguanen. Echt prachtig gekleurd maar helaas een beetje schuw. Als je goed oplet zie je ze tegen de stam van heel veel bomen hangen!

De eerste stop is bij de tempel van Gubyaukgyi, bekend om zijn prachtige schilderingen. Helaas zijn niet alle schilderingen meer intact, en in 1899 heeft een Duitse verzamelaar hele stukken verwijderd en meegenomen. Zou verboden moeten worden! Maar wat er nog van over is gebleven is echt prachtig, en je kunt je voorstellen dat de hele tempel zo gedecoreerd moet zijn geweest. Je mag hier geen foto's nemen om de fresco's te beschermen.

Dan fietsen we verder naar de Buledi, een soort piramideachtige stupa met hele smalle terrassen. Je mag hier helemaal naar boven klimmen, en het uitzicht daarboven is echt adembenemend! Het waait erg hard en boven is het erg smal en stijl. Zou hier nooit iemand naar beneden vallen, vraag je je af, want er staan ook nergens hekjes. Bovenop zitten de onvermijdelijke verkopers van de 'sandpaintings' maar daarvan hebben we gisteren al eentje gekocht. Na een tijdje is het tijd om weer af te dalen. Van boven af lijken de trappen nog veel hoger en steiler! Voorzichtig aan dus.

We fietsen verder over de zandpaden naar de volgende tempels. Het zand is mul en soms kan je beter een stukje lopen dan fietsen. Ruben krijgt nog een stel grommende en blaffende honden achter zich aan, maar gelukkig blijft het bij gegrom. Bij de Sulamani Pahto gaan we eerst even een stop houden. Lekker wat drinken onder een afdakje. Ze hebben hier een klein groen, tam papagaaitje, het komt bij Ruben in zijn nek zitten. Dan gaan we de tempel binnen, en die is echt prachtig. Ook hier weer schilderingen en nog goed zichtbaar. Afbeeldingen van olifanten, Boeddha's en bloemmotieven. Uiteraard ontbreken de vier grote Boeddha beelden in elke ingang niet. De Sulamani wordt ook wel het 'kroonjuweel' genoemd en is een van de best bewaarde tempels van Bagan.

Als afsluiter gaan we nog naar Dhammayangyi Pahto, 'the biggest'. Groot is deze twaalfde eeuwse tempel zeker, maar mooi is anders. Binnenin is erg weinig te zien, en het stinkt er naar de vleermuizen. Je moet er blootsvoets naar binnen, net als bij alle andere tempels, maar fris is het niet.

Als we door Tharabar Gate fietsen komen we Ans en Geert tegen, en we besluiten gezamenlijk te gaan lunchen bij Moon Restaurant. Dit restaurant ligt tegen de tempels aan, vlakbij Starbeam waar we gisteren aten. Moon is een vegetarisch restaurant, buiten op het bord staat dan ook, 'Moon restaurant, be kind to the animals'. Ik neem hier een tamarindesap en een curry van tomaten met groundnut. Michel eet fried vegetable rice en Ruben gaat voor de spaghetti. Alles smaakt uitstekend, we zitten buiten onder een grote boom en een papieren parasol, en nemen het er goed van!

Op de terugweg hebben we een stop met een missie. Bij het bejaardentehuis (Home for the aged) gaan we naar binnen. Afgelopen paar maanden heb ik samen met de Pearl heel veel oude brillen ingezameld. Die gaan we doneren bij dit tehuis waar zestien oudjes wonen. De jongste vrouw is 61 en de oudste man is 87 jaar oud. Als we aankomen zitten ze in de tempel en krijgen ze net koffie en een droge boterham. Een oud mannetje breekt het brood in stukjes en stopt het in zijn koffie. Een hele berg brood steekt boven de kop uit. Andere mensen soppen hun brood in de koffie. De mensen zijn erg nieuwsgierig en willen zonder uitzondering graag op de foto! De donatie van de brillen wordt genoteerd in een groot boek en ze zijn er erg blij mee. De directeur kiest er eerst eentje voor zichzelf uit! We krijgen een rondleiding door de gebouwen, de slaapzalen van de mannen en de slaapzalen van de vrouwen (the grandfathers and the grandmothers zegt de directeur). Het ziet er allemaal zeer eenvoudig maar toch ook netjes uit. De oudjes zijn in hun sas met onze komst, ze hebben natuurlijk niet veel omhanden. Ze zien in ons wel een 'verzetje'.

bagan-325 (320x240)bagan-366 (320x240)

De meeste mensen hier hebben geen familie meer en zijn dus een soort van 'wees-bejaarden'. De oudjes hebben lol als ze op de foto mogen en als ze op het schermpje zichzelf terugzien. Heerlijk toch! Een van de mannetjes is een grapjas, hij is voortdurend aan het lachen met zijn tandenloze bekkie. Het is een vrolijke boel, en we komen helemaal niet meer bij als we het tandenloze mannetje gaan fotograferen. We denken dat zijn buurman tegen hem zegt dat ie zijn mond dicht moet houden voor de foto, want dat het geen gezicht is zo. En dat probeert ie ook te doen, maar dan moet ie weer zo ontzettend lachen dat het niet lukt.

Enkele oudjes hebben staar en zien nog heel slecht. Opereren is niet mogelijk, want dat kost een fortuin, iets van honderd USD of zo. Sommigen hebben nog maar zicht met één oog. Dan komt de truc van de dag. Ik probeer uit te leggen dat ik ook een bril heb, maar die zit ín mijn oog. Ik haal de contactlens uit mijn oog en dan die gezichten van die mensen! De mond van de directeur blijft minimaal vijf minuten openhangen van verbazing! Zoiets hebben ze nog nooit gezien! Uiteraard moeten we nog koffie blijven drinken, met drie koekjes erbij, en daarna nog thee. De oudjes zijn inmiddels gaan rusten en wij nemen afscheid en beloven de foto's op te sturen, een kostbaar bezit, want foto's van zichzelf die hebben ze niet. We gaan in elk geval een poging doen als we weer thuis zijn.

Onze Kyats zijn bijna op, en we willen Euro's wisselen. Het is half vier en de banken zijn al dicht om drie uur. En hoewel er nog minimaal twintig man personeel in de bank aanwezig is, kan er niet gewisseld worden. Dan maar tien USD wisselen in het hotel tegen een beroerde koers zodat we vanavond nog kunnen eten.
We gaan eten in een piepklein restaurantje met Ans en Geert. De stroom is uitgevallen maar ze hebben een generator en onze bestelling wordt op een houtvuurtje gekookt. Op een gegeven moment is heel de voorraad (van vier bierflessen) op en wordt er in het winkeltje tegenover snel bijgehaald. Supervriendelijke mensen hier ook weer! In het donker fietsen we naar het hotel, wat ons steeds beter afgaat.

 

Sunset over Bagan
Vrijdag 12 juli 2013. Nyaung U, Birma.

Na het ontbijt gaan we eerst nog even internetten, en warempel lukt het deze keer ook fotomateriaal geupload te krijgen. Ik plaats twee stukjes, en daarna gaan we op pad. Ans en Geert komen voor de laatste nacht in Bagan ook naar ons hotel, en hebben ook een hele goede prijs kunnen krijgen door niet rechtstreeks, maar via een lokaal reisbureau te boeken.

Wij gaan eerst wat Euro's omwisselen voor Kyat bij de bank. Er staan twee bankbediendes die de deur voor je openen en buigen als een knipmes. We worden meteen naar een bureau gedirigeerd waar gewisseld kan worden. We krijgen een glaasje ranja. De koers is erg gunstig, we krijgen 1283 Kyat voor een Euro. Onze eurobiljetten moeten door een apparaat, maar die geeft steeds een foutmelding. Als we andere vijftig eurobiljetten pakken geeft het apparaat nog steeds foutmeldingen. Zowat het hele personeel komt kijken, er staan acht personeelsleden mee te kijken hoe er eentje het werk doet. De tien- en twintigeurobiljetten gaan wel goed door de scanner. Dan gaan ze tellen, hele stapels Kyats worden afgeteld, en dan is het moment daar; 'show us the money!'. Als we vertrekken staan er drie dames te buigen en buiten blijken ze onze fietsen te hebben omgedraaid zodat we meteen weg kunnen rijden. Dat lijkt ons ook erg handig als je bijvoorbeeld een bank hier gaat overvallen!

Op naar de markt. Het is een grote overdekte markt met voornamelijk groente en fruit. Enkele groente soorten heb ik nog nooit gezien, een soort hele kromme donkergroene 'komkommers' vol langwerpige 'wratten'. Op de markt zien we nog enkele baby's hangen in hangwiegjes. Ze worden door hun moeders steeds heen en weer geduwd. Dat zal vast super lekker slapen zo!

bagan-400 (320x240)

We fietsen verder naar de Shwezigon Paya, een groot complex met een goud vergulde koepel. Het is hier werkelijk prachtig, en het lijkt een miniatuur versie van de Shwedagon Paya in Yangon. Deze tempel is vooral bekend omdat hier ook 37 'nats', oftewel geesten wonen, en die moet je te vriend houden met offerandes zoals heerlijk geurende bloemenslingers van jasmijn, of met een bordje fruit. We zien hier dan ook heel veel lokale mensen die hier komen om te bidden en om te offeren. Bij een stalletje houden we een drinkstop, want het is weer flink heet, zo'n 38 graden.

In Nyaung U is er ook een thanaka-museum, gewijd aan het gele spul dat veel Birmezen op hun gezicht smeren. Ze maken dit uit boomstammetjes van de thanakaboom. Over een platte schijf doe je eerst water en dan wrijf je met zo'n boomstammetje tot de thanaka vrij komt. Het natte spul smeer je op je gezicht, en dat vinden ze hier heel mooi. Sommige mensen hebben een heel beschaafd streepje thanaka, anderen smeren hun hele gezicht vol. Het is echt wel iets heel Birmees, iets wat we in andere landen nooit gezien hebben. Het interessantste aan dit gratis museum is echter niet de thanaka, maar het hok bij de ingang. Hier zitten maar liefst veertien cavia's bij elkaar, dus Ruben is weer helemaal happy!

Met moeite nemen we afscheid van de kleine beestjes, en gaan eten bij het Wonderful Tasty Restaurant. Ruben eet een pizza, en wij eten een Nepalese maaltijd met dhal bhat (linzen en rijst) en chappati's, een soort platte pannenkoeken waar je een stukje afscheurt en dan de curry mee opdept. Heerlijk! Tegenover het restaurant is de houtsnijwerk-shop, en daar kopen we na stevig onderhandelen twee prachtige houtsnijwerken uit heerlijk geurend sandalwood. Vervroegd verjaardagscadeau voor Lianne, maar dan heb je ook wel wat exclusiefs. De man die deze objecten maakt is met recht een echte artiest, de kunst is super gedetailleerd. We komen niet helemaal uit op de prijs die we wilden, maar toch maken we een acceptabele deal. Ze verpakken het heel goed in watten, plastic, kranten en tape. We doen onze fleecevesten er nog omheen en dan maar hopen dat het heel thuis aan gaat komen.

We gaan nog even zwemmen, en dan staat om vier uur 's middags de horsecart klaar. Een paardenkar dus, die je hier veel ziet. Hij brengt ons naar de Shwesandaw Paya, de sunset pagoda. We klauteren naar het bovenste platform voor een adembenemende view over de tempelvlakte. In de verte de Ayeyarwadi rivier. Het duurt een uur voordat de zon achter de bergen zakt, op dit tijdstip van de dag is er ook zo'n mooi zacht licht. Helaas is het wel bewolkt waardoor de sunset iets minder spectaculair uitpakt, maar altijd nog de moeite waard. We sluiten de dag af met een biertje in de Beergarten van Thante Hotel. Ze hebben hier Myanmarbier uit de tap, met heerlijke pinda's erbij.

bagan-521 (320x240)

 

The road to Mandalay
Zaterdag 13 juli 2013. Mandalay, Birma.

De bus van Ans en Geert vertrekt om zeven uur, en wij gaan ze uitzwaaien. De bus komt hun ophalen voor het hotel. Het is pas half zeven en er klinkt nu al snoeiharde muziek uit het tentje hier tegenover. Dit is toch niet normaal zo vroeg in de ochtend. Dan zien we dat er slingers hangen, en ga ik met Ans een kijkje nemen. Wat blijkt nu, er is een bruiloft aan de gang, en alle gasten zitten aan de gebakken rijst met groenten. Wij worden ook uitgenodigd om mee te blijven eten! We maken enkele foto's van een zeer gelukkige en stralende bruid en bruidegom. De bruid is in het geel, ze ziet er prachtig uit, en ze heeft een bosje kunstbloemen vast. Dit is een heel simpel caféetje, het zijn vast heel eenvoudige mensen. Alle gasten zijn met de brommer gekomen.

Na ons ontbijt vertrekken wij ook, de bus zou om kwart over acht langskomen. Geen bus te zien, maar dan stopt er een pickup-wagentje. Hij vraagt naar onze bustickets en komt ons ophalen en naar het busstation brengen. Nou, oké dan, alle rugzakken achterin en wij erbij. Onderweg pikken we nog een Duits stel op langs een zandweggetje. Dus bus is rose en staat al klaar voor vertrek. Er gaan ook veel Birmezen mee. Aan het begin van de rit deelt het hulpje zwarte plastic kotszakjes uit die gretig aftrek vinden onder de lokale bevolking. Sommigen beginnen al over te geven voordat we het dorp uit zijn!

Na twee uur is er een stop van maar liefst 25 minuten. Alle Birmezen storten zich direct op de gebakken rijst met prutje. Wij doen lekker safe en kopen wat te drinken en eten bij een winkeltje tegenover. Het begint ook nog te regenen, maar het is een kort buitje. We gaan over een soort van zeer eenvoudige tolwegen en het laatste stuk is warempel een tweebaans autoweg.

Na viereneenhalf uur rollen we een busstation in Mandalay binnen. Van daaruit is het nog elf kilometer naar het centrum, we gaan met de taxi. Het Mandalay City hotel is een oase van groen en van rust. Mandalay is namelijk een hele drukke stad! De kamers zijn klein maar wel comfortabel, wel jammer dat het zwembad groen water heeft. Alle prijzen in dit hotel zijn in USD.

Eerst nemen we een douche om op te frissen, en daarna lopen we naar de Zeigyo Market, een groot pakhuis vol met kleine shopjes. De meesten verkopen stoffen of longi's, de lange dunne katoenen rokken die de mannen hier dragen. In het gebouw naast de Zeigyo zit de Man Myanmar Shopping Plaza. Het zijn nog meer winkeltjes maar op de eerste verdieping zitten de 'luxere' zaken, en ook vinden we hier het QQ Restaurant waar we een hapje eten. Het is een soort van fastfood restaurant, we eten hier een broodje hotdog, gebakken gepaneerde reepjes kip en een heerlijk drankje! Het lijken wel cocktails zo mooi en ze smaken heerlijk! En dat allemaal voor 800 Kyat per stuk, 64 eurocent.

bagan-496 (320x241)

De winkels sluiten allemaal al om vier uur 's middags, super vroeg dus, en we moeten er door de parkeergarage weer uit. Op straat zien we een groepje jonge meisjes, nonnen met kaalgeschoren hoofdjes. Het zijn gewoon nog kinderen. Ze lopen rond met hun bedelnappen om rijst of andere dingen op te halen. Je zou hier als kind zo je dag door moeten komen! Toch lijken ze heel tevreden en hebben ze het gezellig met elkaar. We geven ze een paar stukjes zeep uit het hotel.

's Avonds gaan we nog een stukje lopen en eten een ijsje bij de Nylon Ice Cream Bar. Een druk bezochte tent. Ruben en ik nemen een heerlijke ijscoupe voor 700 Kyat (55 eurocent) en Michel gaat voor een hot coffee. Ik kies voor durian-ijs, en het is heerlijk! Het zijn allemaal de kosten ook niet. Tegenover zien we een potentieel restaurant voor morgenavond. Nog even internetten en skypen met Sander en dan is de dag alweer voorbij.

 

Go with the flow
Zondag 14 juli 2013, Mandalay, Birma.

Nieuw hotel, nieuw buffet, nieuwe kansen. Er staat inderdaad een uitgebreid buffet op ons te wachten. Ook de koffie is prima. En het zwembad is ineens fel turkoois, dat ziet er een stuk beter uit dan het gifgroene van gisteren. Hoe ze het voor elkaar gekregen hebben in een nacht tijd is onduidelijk. Vanmiddag maar een plons wagen.

Dan gaan we fietsen huren bij mr Jerry. Het verkeer is hier zeer hectisch te noemen. Veel brommertjes, fietsen en fietsriksja's. Luchtvervuiling is echt enorm! En verkeersregels lijken er niet echt te bestaan. Iedereen doet gewoon een beetje zijn ding, en dan komt het goed. Go with the flow, als het ware.
Het stratenplan van Mandalay is logisch van indeling. Verdeeld in blokken met nummers. Ons hotel is aan de 26th Street. Je telt omhoog en omlaag, de zijstraten hebben weer andere nummers, bijvoorbeeld 78th of 83th Street.

We beginnen de fietstocht bij de Eindawya Paya, uit 1847 rondom een gouden pagoda gebouwd. Het is hier zeer rustig. Op enkele plaatsen kan je je hand laten lezen, en een jong stel met kindje maakt hier gebruik van. Ook is er hier een Golden Rock, een mini replica van de gouden rots in Kyaiktiyo. Via de krokodillenbrug komen we bij het Khin Makantaik klooster. Hier gaan we naar binnen en een vriendelijke monnik leidt ons rond. Het aller leukste vinden we het klasje waar de monniken de gebeden hardop aan het leren zijn. Het is dus gewoon een kwestie van erin stampen! Ook bezoeken we de Chanthaya Paya, een tempel met heel veel bling-bling. De grootste Boeddha heeft een krans van ledjes rond zijn hoofd die wild aan en uit knipperen. Wat een kermis!

mandalay-080 (320x240)

Via de kade langs de Ayeyarwady rivier fietsen we naar het PTK Café voor een drankje en wat Indiase samosa's. Lekker en niet duur. Dan een heel stuk fietsen naar de Shwe In Bin Kyaung (klooster). Hier vallen we in verbazing zo mooi! Een oud donkerbruin teakhouten klooster uit 1895, gebouwd door Chinese jadehandelaren. Een pronkjuweel! En amper iemand te bekennen! Dit klooster is echt helemaal anders dan de met goud bedekte pagoda's en de blingbling. Heel stijlvol en heel gedetailleerd bewerkt in donker hout, echt een aanrader!

Nu nog even verder fietsen in de hitte, het is 38 graden, naar het Gold Pounders District. Een beetje moeizaam te vinden, maar uiteindelijk zijn we er dan toch geraakt. Bij de Golden Rose zien we hoe de mannen met grote hamers piepkleine stukjes goud tot goldleaf slaan. Ze slaan met grote hamers zo'n zes uur op de stukjes goud tot ze flinterdunne plakjes zijn geworden. Deze goudblaadjes worden geofferd aan de Boeddha door ze op Boeddhabeelden te plakken. Het is niet normaal hoe zwaar dit werk van de mannen is, ze slaan op de stukjes goud in een bepaald ritme. In deze workshop waren vier mannen driftig aan het slaan. Ze moesten telkens stoppen om uit te rusten, wij vonden het tegen de 'slavenarbeid' aan zitten, zo ontzettend zwaar. Daarna nog een stop bij SP Bakery, om onze lunch te kopen. Helaas geen zitplaatsen, dus de broodjes mee naar het hotel genomen. Broodjes kip met sla, en bosbessen muffins, echt heerlijk!

's Middags rustig aan, lekker bij het zwembad. Alle toergroepen zijn nog uren op pad in een hete bus, dus hebben wij het zwembad helemaal voor ons alleen! Het is echt heerlijk om af te koelen in het water en daarna op een ligbed met dikke kussens te relaxen. Er zitten grijze eekhoorntjes in de palmbomen en ook weer een blauwe kameleon.

Rond een uur of vijf pakken we de fietsen en peddelen naar het Ayeyarwady River View Hotel voor de sunset. Helaas is het dakterras in renovatie, we mogen wel een kijkje nemen, maar het Happy Hour dat is nu ook tijdelijk afgeschaft. Jammer, anders hadden we hier graag een hapje en een drankje gedaan! Dan maar naar Mr. Jerry de fietsen inleveren.

Bij het tegenover gelegen Mann Restaurant voor een prikkie gegeten. En als afsluiter een ijsje bij de Nylon Ice Cream Bar, want dat was gisteren goed bevallen. We hebben ook nog een ontmoeting met Hla Myo, de motorrijder die ons morgen de hele dag op sleeptouw gaat nemen rondom Mandalay. In onze kamer zetten we nog koffie, en kijken we tv. Op de tv sneeuwt het volop, en dat met 38 graden...

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!