In een keer door naar Koh Chang.
Zaterdag 29 juni 2013. Koh Chang, Thailand.

Om negen uur brengt Carla ons naar Nijmegen CS, want dit jaar gaan we met de trein naar Schiphol. Het is heel relaxt en de tijd vliegt. We zijn er zo! Om kwart over twee 's middags gaat onze vlucht met China Airlines. Het is een prima vlucht en een prima luchtvaartmaatschappij. Maar we hebben vorig jaar voor het eerst met Emirates gevlogen, en vergeleken daarmee is het toch ietsje minder. Tijmen doet computerspelletjes en Mees kijkt alleen maar films. Als we 'tentjes' voor ze hebben gemaakt (dekens over de stoelen) vallen we allemaal de laatste paar uurtjes in slaap.

Rond half zeven 'sochtends komen we aan in Bangkok. De bus naar Koh Chang vertrekt al om half acht. We denken dat dit haast niet te halen is. Maar de douane gaat dit keer heel snel, dus Hugo en Mees wachten op de bagage en Ivanka en Tijmen rennen naar de bus. Gelukkig vertrekt deze iets later en hebben we alle tijd. Eenmaal in de bus vallen we allemaal al snel in slaap (het is immers gevoelsmatig nacht). Dat doet bijna iedereen hier in de bus, dus we passen ons gelijk goed aan ).
Na ongeveer zes uur rijden komen we aan in Laem Ngop waar we op de ferry naar Koh Chang (een eiland dus) stappen. Het voelt al aardig als een dagtripje in plaats van een verlengde heenreis (gelukkig maar). De verroeste veerboot duurt een uur (in plaats van 45 minuten) en daarna stappen we weer over op een songthaew (pickup met bankjes in de bak gemonteerd wat dient als taxi). Midden in de uitlaatgassen en hitte worden we in een uurtje tijd naar ons hotel (Bailanbeach Koh Chang) gebracht. Vanuit de taxi krijgen we al wel een aardig idee van het eiland, mooi groen en bergachtig met veel regenwoud.

Ferry

Eenmaal daar staan we allemaal te springen om een plons in het zwembad te nemen. Heerlijk! Het eerste Chang biertje hakt er gelijk goed in, dus daarna op zoek naar eten (kids willen pizza maar dat kunnen we helaas niet vinden). Dus zij krijgen hun eerste pannenkoek en wij gaan aan de Thaise maaltijd. Het is een leuk restaurantje, maar als we gaan zitten worden we meteen zo'n beetje opgegeten door de muggen. Dat is gelukkig van korte duur (na ons snel ingesmeerd te hebben en de anti muggen coils aangestoken te hebben).

Na het eten naar huis en om acht uur vallen we snel in slaap. Toch is zo'n eerste nacht raar. Je bent doodmoe, en vervolgens lig je om elf uur 's avonds samen gestresst wakker in bed van de jetlag. Hmm gelukkig weten we inmiddels hoe dat komt en starten we tegenwoordig in een wat (voor ons doen, nog steeds minder dan dertig Euro per nacht) luxer hotel met een paar bijkom/relax dagen. Maar wat zijn we weer trots op onze kleine mannetjes, die de hele reis zonder mokken en morren hebben doorstaan! Al met al een aardig lange reis (anderhalf uur trein, elf uur vliegtuig, zes uur bus, een uur veerboot en een uur taxi), maar stukken korter in vergelijking met de dertig uur van vorig jaar.

 

Zwemmen en snorkelen
Maandag 1 juli 2013. Koh Chang, Thailand.

Rond negen uur worden we wakker. Het ontbijt is tot tien uur dus we kleden ons snel aan. We hadden nog uren kunnen blijven hangen/liggen maar het is beter gelijk een beetje in het ritme te komen. Vandaag is zwembad/relaxdag; dus we zwemmen veel (echt heerlijk een kind met zwemdiploma), lezen, hangen etc etc. En de snorkelset die Tijmen met zijn verjaardag heeft gekregen wordt goed gebruikt, hij snorkelt het hele zwembad door.

zwembad-koh-changkajakken-koh-chang

In de middag gaan Tijmen en Hugo nog een stukje kajakken. Na het douchen op zoek naar pizza. Gelukkig hebben ze dat in het Franse tentje (Saint Tropez) bovenaan bij het hotel. helaas geen Thais hier dus wij ook maar aan de veel te dure pizza (in vergelijking dan). Het eten wordt met de jaren gelukkig ook meer gezellig dan noodzaak. We spelen UNO en kwartet.

Het resort is trouwens prima. Nette huisjes met stapelbed voor de jongens, verder rustig en relaxt met comfort. Helemaal wat we zochten. Het ligt helemaal aan de zuidkant van het eiland en is daarom minder druk en toeristisch.

 

Oorontsteking
Dinsdag 2 juli 2013. Koh Chang, Thailand.

's Nachts gaat het opeens heel wat minder. Tijmen heeft veel oorpijn, daar klaagde hij 's middags ook al over, en kan niet slapen. Hij heeft veel onder water gezwommen, misschien dat het daardoor komt. Rond een uur of drie-vier valt hij, en wij dus ook, dan uiteindelijk in slaap. Om kwart over negen worden we dan wakker. Mees heeft nergens iets van gemerkt, die heeft twaalf uur gepit.

Na het ontbijt meteen met de taxi naar de, peperdure, International Health Clinic. Conclusie; Tijmen heeft een oorontsteking. Daarvoor krijgen we oordruppels, antibiotica (koel bewaren, maar hoe?) en ibuprofen. Kost tweehonderd Euro inclusief consult, maar dan heb je ook wat. Vervolgens geen visa bij ons, dus met de ambulance op zoek naar een ATM, om daar erachter te komen dat of de apparaten buiten werking zijn, of dat de pas het niet doet. Dan maar het paspoort daar laten, morgen op weg naar Cambodja komen we hier toch langs, we betalen dan wel. Hopelijk wordt het vergoed door de verzekering!

Daarna terug met de songthaew. Ivanka en de kids terug naar het huisje en Hugo naar Lonely Beach om te pinnen en een beetje rond te kijken. Mooi strand, wit met palmbomen. Daar meteen de transfer van morgen naar de grens met Cambodja geregeld; 350 Baht tot aan de grens, ritje van zes uur ongeveer (?).

kokosnotenzonsondergang

Terug bij het huisje ligt Tijmen te slapen en is Mees lekker aan het zwemmen. Het slapen en de medicijnen doen Tijmen goed, 's avonds kunnen we toch nog gezellig even met z'n viertjes eten bij het restaurant. En UNO doen natuurlijk, inmiddels doen we er ook al kwartet mee! We gaan op tijd slapen, want morgen gaat de wekker om zes uur.

 

Grensmaffia
Woensdag 3 juli 2013. Siem Reap, Cambodja.

's Ochtends zes uur op, de minibus staat ons om zeven uur namelijk al op te wachten. Nog snel betalen (zo hé, tweeëneenhalf keer eten en drinken en dan nog geen 25 Euro af moeten rekenen, haha) en hop de bus in. Op Lonely Beach pikken we nog wat backpackers op, drie Russinnen, een Engelsman en drie Thai en op weg. Onderweg moeten we nog even stoppen bij de health clinic om te betalen en het paspoort van Hugo terug te krijgen. Maar dat loopt aardig in de soep, de chauffeur rijdt gewoon door.

Bij de tussenstop bij het kantoortje van het reisbureautje een hele discussie met de baas, dat ze geen tijd hebben, waarom ik gisteren niet betaald heb etc etc. Man, in de tijd van de discussie had ik mijn paspoort al drie keer kunnen hebben. Zelfs onze rugzakken worden al uitgeladen, dan moeten we morgen maar mee gaan. Ze hebben nu echt geen tijd meer, want ze moeten de veerboot halen. Na wat stampei maken, en zielig doen (je zet ons er met twee kleine kindjes toch niet uit?) lukt het toch. Hugo racet met de snel geregelde taxi heen en weer, in tien minuten, en we kunnen toch mee. En gelukkig is de veerboot ook niet weg, zoals Tijmen heel wijs zei nog voordat we bij de veerboot waren. 'Rustig maar, alles komt uiteindelijk goed'. Wat een wijsheid voor een net zevenjarige. Na de overtocht nog een uurtje of vier gereden en rond half twee komen we dan aan bij de grens met Cambodja.

Stom, stom, stom! Van alles gelezen over deze grensovergang van Thailand naar Cambodja, dat het één grote mafiabende is, waarbij douane, busmaatschappijen, 'gidsen' en taxichauffeurs samenwerken om goedgelovige toeristen wat armer te maken. Dus we hadden ons goed voorbereid, visa online geregeld, transport geregeld van de grens naar Siem Reap, en toch laten we ons oplichten blijkt achteraf, gvd!

De chauffeur die ons de grens over helpt, blijkt onze chauffeur helemaal niet te zijn, maar een zogenaamde gids. Hij helpt ons inderdaad soepel de grens over, maar op zijn advies pinnen we veel contant geld in Thaise Baht, om deze na de grens om te wisselen in Cambodjaanse Riel, tegen een superslechte koers natuurlijk! Dus een klein advies, wat ze ook zeggen wissel geen geld bij de grens, nergens voor nodig! Verder betalen we, vrijwillig, driehonderd Baht per paspoort aan smeergeld aan de douane om niet in de rij van minimaal een uur in de bloedhitte te hoeven staan. Dat was het geld eigenlijk wel waard met de kids.

Maar goed na de grens blijkt daar onze chauffeur te staan die ons naar Siem Reap brengt. Na tweeëneenhalf uur rijden komen we dan aan bij onze guesthouse (www.goldenmangoinn.com). We betalen hier 23 Euro per nacht voor een triple room met extra bed, en ze hebben een zwembadje. De ontvangst is super, echt enorm vriendelijk. We zijn er nu na een paar dagen wel achter dat de Cambodjanen echt super vriendelijk zijn. Wat een leuk volk, en dat met zo'n geschiedenis. Je zou van minder zwaarmoedig worden. Maar goed, na elf uur reizen doen we niet zoveel meer en we eten bij het hotelletje. Nasi goreng, loempiaatjes en frietjes voor de kids.

 

Angkor Wat
Vrijdag 5 juli 2013. Siem Reap, Cambodja.

Na een heerlijke nacht, super bedden, worden we wakker van de wekker om zeven uur. Snel opstaan en ontbijten, want om half negen gaan we met tuktuk naar Angkor. Even wat info van Wikipedia: Met Angkor wordt bedoeld een gebied in de Cambodjaanse provincie Siem Reap waar veel ruïnes van oude tempels en steden zijn uit de periode van het Khmerrijk. Het is samen met de tempel Preah Vihear aan de grens met Thailand een van de twee monumenten in Cambodja, die op de UNESCO Werelderfgoedlijst staan. Angkor betekent in het Khmer 'Heilige Stad'. De eerste stad in het gebied werd in 889 onder de naam Yasodharapura gesticht en dit begon een traditie van meer dan 500 jaar waarin er nieuwe tempels en steden werden gebouwd die opeenvolgend de hoofdstad van het Khmer-rijk werden. Dit rijk omvatte Cambodja, delen van Vietnam, Laos en Thailand.

De tempel Angkor Wat is een Hindoeïstische tempel in de Cambodjaanse provincie Siem Reap, en wordt beschouwd als het grootste religieuze bouwwerk ter wereld. De tempel is een van de belangrijkste overblijfselen uit de periode van het Khmer-rijk. De tempel lag in de hoofdstad van het rijk, die tegenwoordig ook Angkor genoemd wordt, maar door de Khmers zelf Yasodharapura. De tempel Angkor Wat is gebouwd tussen 1113 en 1145, tijdens de regeerperiode van Suryavarman II (regeerde van 1113-1150), en is de grootste piramide met verdiepingen op het Zuidoost Aziatische vasteland.

familiefoto-angkorstenen

We komen als eerst langs Angkor Wat, maar dat hoogtepunt bewaren wevoor het laatst. Eerst naar Angkor Thom, een enorm groot ommuurd gebied. Hierbinnen bezoeken eerst Bayon, gebouwd in 1181. Met 54 torens met elk vier grote gezichten. Leuk dat je hier overal op en in mag. Voor de jongens ook erg leuk dat klimmen en klauteren. De zon schijnt en het is echt ongelooflijk heet en benauwd, we zweten wat af. Daarna lopen we nog naar een paar andere, minder mooie, tempels om met de tuktuk via nog meer tempels naar Pra Thom te gaan. Ook een bekende tempel, hier is de tempel nog deels door de jungle overwoekert, wat mooie plaatjes oplevert.

Na de lunch (ze hebben hier stokbroodjes met smeerkaas, met dank aan de Franse koloniale periode) dan op naar Angkor Wat. Na een gesprekje met een hele oude man in gebrekkig Frans over Pol Pot (denken we) gaan we de tempel binnen. Het is inderdaad een supergroot en enorm mooie tempel. Na veel te veel plaatjes schieten rijden we weer terug en spelen we al het zweet af in ons zwembadje.

's Avonds met de tuktuk het centrum in om te eten. We eten in een van de wat toeristische straatjes, echt super lekker Aziatisch eten en de kids friet met kip. Het bier kost hier dertig Eurocent per glas, en alles bij elkaar moeten we 12,5 dollar afrekenen, ook goed te doen!

 

Phnom Penh en de Killing Fields
Zondag 7 juli 2013. Phnom Penh, Cambodja.

Na weer een goede nachtrust willen we eigenlijk rustig opstaan en dan op de bonnefooi naar het busstation. Blijkt dat het toch verstandig is de kaartjes te reserveren voor de bus. Dus de receptie regelt (het is half zeven) nog snel kaartjes en Hugo wekt iedereen snel, de bus vertrekt al om half acht. Na een heel snel ontbijtje hop de bus in, op naar Phnom Phen, de hoofdstad van Cambodja. Na zeven uur rijden worden we er op het busstation uitgezet en regelen we een tuktuk. We laten ons afzetten bij guesthouse nr 9, in de hoop dat ze hier een kamer vrij hebben.

Gelukkig konden we blijven bij Guesthouse nr 9 en hebben we genoten van het zwembadje op de derde verdieping. Het was bewolkt maar door het warme water onmogelijk om eruit te gaan. We hadden gewoon ons eigen privé bubbelbad met ober en happy hour! Hoe luxe! En dat voor minder dan twintig Euro per nacht. Daarna omkleden en eten in het straatje. Na het eten naar bed want iedereen is erg moe.

De volgende ochtend kunnen we weer uitslapen maar worden we spontaan rond half zeven wakker. Jetlag voorbij dus. Wel heerlijk om ons op ons gemak aan te kleden om nog even te ontbijten. Om negen uur komt de remork (tuktuk), we hadden de chauffeur die ons gisteren van het busstation naar het hotel had gebracht geregeld voor de trip van vandaag (dertien dollar), naar de Killing Fields van Choeung Ek. Het is een behoorlijke rit door de drukke, stoffige en hobbelige straten van Phnom Penh. Na ongeveer 45 minuten zijn we er.

KF-hekbankjeKF

Het is indrukwekkend, de Killing Fields, vooral als je er over nadenkt dat dit allemaal is gebeurd toen wij klein waren (1975-1979). Niet zolang geleden dus. Als eerste zien we de memorial stupa met daarin zo'n achtduizend schedels opgestapeld. Tijmen en Mees steken hier een wierook stokje aan en planten een bloem in een pot. De jongens doen het goed, zijn erg geïnteresseerd in de schedels en botten, maar vinden het na een tijdje een beetje saai en warm. Dus lopen we apart wat rond en laten we hen op een bankje in de schaduw tekenen. Is ook beter zo. Want wat een gruwelijke dingen zijn hier gebeurd, zeker als je hoort hoe de mensen (ook baby's en kinderen) hier aan hun eind zijn gekomen. Om kogels te sparen werden de meest gruwelijke methodes gebruikt. En nog steeds worden er kleding en botten gevonden van de 17.000 mensen (in totaal zijn drie miljoen mensen vermoord, een kwart van de bevolking, door de Rode Khmer) die hier zijn vermoord en in massagraven liggen (nu goed te zien als ingezakte stukken grond). Bij regenbuien komen telkens weer botten en kleding omhoog, deze worden ieder drie maanden verzameld.

Na een paar uur rondgelopen te hebben gaan we weer terug met de remork, baguettes halen bij de bakker en weer het zwembadje in! Althans Ivanka, Tijmen en Mees. Hugo loopt langs de Mekong naar het presidentiële paleis, wat deels opengesteld is voor publiek. Super mooie gebouwen, met als toppunt de Silver Pagoda. Deze heet zo omdat de vloer van de tempel volledig bestaat uit zilveren vloertegels. Je loopt hier dus op het zilver. Verder staat er ook nog een manshoge pure gouden Boeddha van negentig kilo, ingelegd met meer dan tweeduizend diamanten.

paleisMonniken

Na een uurtje of anderhalf is Hugo ook weer terug, na de bustickets voor morgen geregeld te hebben naar Kratie, om ook een plons te nemen. Wat is dat lekker zeg om het stof en zweet, want wat is het hier benauwd en heet zeg, zo af te spoelen. Uiteraard met een biertje van vijftig cent erbij. Na een tijdje komt er een Franse familie bij met drie kids, dus al snel is dat één grote plonspartij, erg leuk voor de jongens! De familie is elf weken op pad en gaan ook richting Laos, dus misschien zien we ze later nog.

Na even relaxen (Cartoon Network voor de kids) op de kamer weer richting Same Same backpackers restaurant. Zo'n heerlijk tentje, relax stoelen, leuke muziek, super vriendelijk personeel (maar dat is overal) en heerlijk eten. Tijmen en Mees hebben honger, twee pannenkoeken met chocopasta en frietjes gaan er met gemak in (net als de eerste malariapillen). Wij eten loklak, een Cambodjaans gerecht en erg lekker.

Thuis de kids snel op bed en wij op het dakterras even relaxen. Nog één nachtje Phnom Phen en dan alweer weg. Het reisritme ligt erg hoog, maar twee nachten zo'n drukke stad is ook wel genoeg, alhoewel het erg goed bevallen is hier. Tot de volgende keer, dan komt het verslag uit Kratie (spreek uit als Kratjee), een klein plaatsje aan de Mekong richting Laos, waar we hopelijk de met uitsterven bedreigde Irrawaddy dolfijn kunnen spotten!

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!