Artikelindex

Happy Feet
Maandag 4 maart 2013. Kakanui, Zuidereiland, Nieuw Zeeland.

We rijden terug naar het pinguïnconservatorium voor een toer, want de kinderen willen nu echt wel pinguïns zien, waarover we het al zolang hebben, en met happy feet zitten ze al helemaal in de sfeer. Voordeel van de toer is dat we ook wéten dat we ze zullen zien, kwestie van het risico op teleurstelling bij de kinderen tot een minimum beperken.

Nieuw zeeland heeft zo goed als geen natuurlijke bossen meer, omdat de mens het merendeel van het land heeft omgevormd tot farmland. Het is inderdaad indrukwekkend om te zien hoeveel farmland er hier overal is, en je ziet duidelijk de ‘her-aangelegde’ bossen op de heuvels. De yellow-eyed pinguïns zijn nogal asociale wezens die zich graag wegstoppen tussen de bosjes. Op die manier was en is de mens dus een grote bedreiging voor de beestjes.

Het pinguïnconservatorium plant daarom opnieuw bos en natuurlijke planten aan en zet ‘huisjes’ op, zodat deze pinguïns opnieuw de rust kunnen vinden die ze nodig hebben om te paren. Inclusief de ondergrondse tunnels en kijkgaten om de pinguïns niet te storen. En dit kunnen wij dus gaan bekijken.Voor ons zeer interessant, de kinderen zijn natuurlijk wel wat teleurgesteld, dat we maar drie pinguïns van dichtbij zien, hoewel we op een meter langs een beestje lopen, en dat vindt Jenna wel cool!

nz-2703524000-560-420

We passeren ook nog een zeehondenkolonie. Wat een kolossen zijn dat toch van heel dichtbij. In de kleine hokjes zien we ook enkele blauwe pinguïns, en wat zijn die klein in vergelijking met hun collega's. De kers op de taart voor de kindjes is toch wel het ‘ziekenhuis’, waar jonge pinguïns waarvan de ouders gestorven zijn, opgevangen worden: ineens zitten daar 20 pinguïns bijeen in een hokje, en ja, dit begint al op Happy Feet te lijken.

Terug in de auto bellen we meteen naar Jucy om te horen naar welke garage we kunnen doorrijden, want we willen ons lampenprobleem zo snel mogelijk opgelost hebben. De service is echt meer dan degelijk, vriendelijke mensen aan de telefoon, concrete, correcte informatie, en zo staan we een half uur later in het centrum van Dunedin aan de garage voor onze lampen. De garagist geeft aan dat we de camper in het beste geval vanavond terug mogen komen halen, maar wij maken duidelijk dat we hem zo snel mogelijk terug willen, hij zal zien...

We lopen richting centrum. Het regent en waar botsen we één blok van de garage op? Een ware binnenspeeltuin, dus de keuze is snel gemaakt! Er is geen kat, dus onze kids hebben de hele ruimte voor zich alleen. Hun plezier kan niet op (en dat van ons ook niet, want ik ben echt geen fan van -drukke- binnenspeeltuinen).

Na twee uur bellen we toch maar met Jucy om te vragen, ‘wat als?’ de auto niet klaar geraakt vandaag. Ze beloven de garage te contacteren. Een half uur later belt de garagist zelf: we mogen de auto komen halen, oef. We hebben een volledige verzekering, en dus rijden we gewoon weer buiten, richting noorden, wat een luxe. We stoppen voor de nacht in Kakanui, er zouden daar pinguïns zitten, en het ligt halverwege Dunedin-Christchurch.

Terwijl Mohamed bij de kinderen blijft trek ik richting zee, samen met een Engelse vrouw die ook wel een kijkje wil gaan nemen. De zee beukt indrukwekkend op de lage rotsen, de grond onder onze voeten trilt enorm. Het is hoogtij en er is niet echt vrij strand te zien, dus we vrezen al een beetje, en na een uurtje wachten, inderdaad, geen pinguïn gezien, hoewel we ons toch keurig achter de bosjes schuilhielden. Pinguïns komen namelijk niet uit het water als ze zich bedreigd voelen, dus als je midden op het strand gaat staan komen ze gewoon niet. Ze volgen ook altijd dezelfde route, en als jij toevallig op die route staat, zullen ze niet gewoon rond je lopen, je blokkeert letterlijk hun weg. Een beetje teleurgesteld keren we terug, maar bon, ik had ze deze morgen al in overvloed gezien dus dat viel nog wel mee.

Reacties  

#1 JucyJoris Ruijters 31-05-2013 14:34
Hallo Joke

Wat een mooie reis hebben jullie gemaakt, leuk om te lezen! Wij gaan eind 2013 reizen naar Indonesie en Nieuw-Zeeland. Ik vroeg me af hoe je ervaringen met de camperverhuur Jucy waren. Kun je ze aanbevelen? Wij zijn zelf met 2 kinderen van net 2 en 3.

Groeten, Joris (Maastricht)

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!