Maurice, Corina met Tim, Brian en Justin

Corina en Maurice met drie doerakken downunder
30 juli t/m 1 september 2009

Ze woonden zes jaar in Amerika en vinden het nu de hoogste tijd om de andere kant van de wereldbol te leren kennen. Corina, Maurice, Tim (9), Brian (8) en Justin (5) bezoeken eerst vrienden in Singapore en vliegen daarna door naar Sydney. Met een camper trekken ze naar Cairns. Vorig jaar verveelden de jongens zich in Italië, zullen de kangoeroes en krokodillen dit jaar wel blijven boeien?

Door Corina en Maurice Cuijpers


Nog negen dagen voor vertrek
Dinsdag 21 juli 2009. Nederland.

Nog negen dagen voordat we naar Singapore en Australië vertrekken. Australië staat al heel lang op ons lijstje van vakantielanden. Elf Jaar geleden hadden we al een hele rondreis uitgestippeld maar die kon niet doorgaan omdat we die zomer naar Amerika verhuisden. Toch bleef Australië altijd in ons achterhoofd. Vorig jaar verhuisden vrienden van ons naar Singapore en we zeiden dat we wel een keertje langs zouden komen...

De kids verveelden zich vorige zomervakantie in Italië zo erg (waardoor wij echt geen leuke vakantie hadden) dat we zeiden dat we volgend jaar met de camper door Australië zouden gaan trekken (luid gejuich van de boys).

En het balletje ging rollen:
- Singapore ligt 'halverwege' Australië;
- Maurice heeft nog veel vakantiedagen staan;
- een Zwitserse collega van Maurice kwam met enthousiaste verhalen en schitterende foto's;
- de Airbus 380 (grootste passagiersvliegtuig) vliegt ook die kant op...
Ehhh, we gaan gewoon!

Intussen hebben we al heel wat boeken verzameld en weten we dat de ruim vier weken die we in Australië hebben veel te kort zullen zijn. Ons reisschema ziet er als volgt uit:

Donderdag 30 juli vertrek van Amsterdam via Londen naar Singapore.
Vrijdag 31 juli aankomst Singapore.
We logeren bij Jean en Janneke aldaar.
Maandag 3 augustus van Singapore naar Sydney.
Drie nachten verblijven we in een hotel in Sydney om op 6 augustus de camper op te halen waarmee we tot Cairns rijden.
Op 27 augustus arriveren we in Cairns waar we de camper inleveren en nog vier nachten in een hotel verblijven.
31 augustus vliegen we van Cairns via Brisbane, Singapore en Frankfurt terug naar Amsterdam waar we 1 september arriveren.

Twee weken geleden kwam er nog een kleine kink in de kabel. Brian brak namelijk z'n arm en de arts vertelde ons dat Brian niet mag vliegen met gips. Nee toch! Na telefoontjes naar reisbureau en vliegmaatschappijen blijkt dit wel te mogen. Met een doktersverklaring op zak zal het hopelijk toch gaan lukken.

 

Nog vijf dagen voor vertrek
Zaterdag 25 juli 2009.

Maurice is gisteren bij de ANWB een landkaart van Australië gaan halen. We moeten 'm op de grond uitvouwen, op de tafel past hij niet. (Justin past er zelfs met z'n grote haai op!). Dan zie je pas hoe groot Australië is en wat een heel klein stukje wij van dat immense land gaan bezoeken.

altalt

Vandaag alweer de nodige dingen gepakt en opgeruimd. Alvin, onze hond, logeert met Brian al bij mijn ouders en de cavia's en schildpad verhuizen morgen naar de ouders van Maurice. Ook voor onze dierentuin moet opvang geregeld worden!

Nu zijn we aan het bekijken wat we allemaal kunnen zien op onze route. We bekijken folders, lezen reisverslagen en kijken naar de tips die Roger (collega van Maurice) ons heeft gegeven.

 

Nog drie dagen voor vertrek
Maandag 27 juli 2009.

Het begint nu toch wel erg op te schieten. Al onze huisdieren zijn inmiddels ondergebracht op de poes na. Die gaat woensdag naar het pension. Tim logeert bij oma Beppie, Brian bij z'n neefje Max, dus alleen Justin nog thuis. Wel handig want nu kan ik nog het een en ander doen en regelen. Maurice heeft het deze laatste drie dagen voor vertrek erg druk met het afronden van dingen voor het werk vandaar dat we afgelopen weekend ook al veel spullen hebben gepakt. Nu die laatste kleine dingetjes nog, maar stiekem gaat daar veel tijd in zitten.

Vervoer naar Schiphol is ook geregeld. De ouders van Maurice staan donderdagochtend om 5.00 uur voor de deur en brengen ons naar het vliegveld. In ieder geval zijn we er dan op tijd, want er schijnen lange rijen voor de douane te staan. En mochten we nog tijd over hebben dan kunnen we nog even bij de Starbucks langs!

Wat een heerlijk vooruitzicht hebben we!

 

Nog één (kort) nachtje.
Woensdag 29 juli 2009.

Eigenlijk hadden we al willen slapen op dit moment... Maar ja, het huis moest nog opgeruimd en gepoetst (moet van mezelf, dus doe ik mezelf aan), de boys moesten nog in bad cq. onder de douche en op tijd in bed. Brian en Justin sliepen al om 19.00 uur en Tim sliep om 20.00 uur dus dat is gelukt. Onze planning was om er om 20.30 uur in te liggen maar Maurice heeft vandaag zo'n ontzettend hectische dag op het werk dat hij nu nog aan het werk is. Ik ga nu nog even snel de laatste spulletjes in tassen en koffer stoppen en dan duik ik toch maar m'n bedje in. Om 5.00 uur morgenochtend staat 'taxi Cuijpers' voor de deur!

Morgen vliegen we dus naar Singapore, waar we om 01.00 uur Nederlandse tijd aan zullen komen. In Singapore is het dan vrijdagochtend 08.00 uur. Janneke heeft al een programma voor ons bedacht. Eerst 'n uurtje slapen, dan naar het Science Centre (daar is het lekker koel dankzij de airco en blijven we hopelijk een beetje wakker) en dan op Night Safari in de Zoo. Tussendoor maar veel Starbucks koffie drinken om wakker te blijven, vrees ik. Maar we hebben er zin in! De volgende update zal vanuit Singapore zijn!

Klik hier voor de blogpagina van Corina en Maurice


We zijn in Singapore
Donderdag, 30 juli 2009. Singapore.

Voor vertrek...Om 5.00 uur vanochtend is onze grote reis begonnen. Opa Frans en oma Kitty stonden stipt op tijd voor de deur en rond 05.15 uur vertrokken we naar Schiphol.

Uitgezwaaid door opa Frans en oma Kitty vertrokken we om 09.40 uur met BMI naar London. Een lekker kort vluchtje. Met de bagage hoefden we in London niet te sjouwen, die werd automatisch naar het goede vliegtuig gebracht. We hebben even wat gedronken en gekeken naar landende vliegtuigen en om 11.45 uur gingen we aan boord van een Boeing 747 van Qantas die ons naar Singapore vloog. Het instappen ging niet snel genoeg, waardoor we onze slot tijd verloren en bijna een uur later vertrokken. De vlucht verliep voorspoedig met af en toe wat turbulentie en Maurice en ik hebben redelijk wat uren liggen doezelen.

Onderwegalt

De boys vermaakten zich met tv kijken, spelletjes doen en tekenen en Brian en Tim hebben een paar uurtjes geslapen. Justin viel net voor de landing in slaap. De vlucht duurde wel lang. De eerste vier uur gingen tergend langzaam voorbij maar de negen daaropvolgende uren gingen wat sneller voorbij. Op vrijdag, 31 juli, landden we om 07.58 uur Singaporese tijd op Singapore Airport.  Tassen verzameld, eentje bleek nog in London te staan en zou later bezorgd worden, taxi geregeld en op naar Janneke. Het viel ons meteen op dat het hier erg warm en vochtig is, net als op Hawaii. Het ruikt hier naar bloemen en de wokolie van Conimex.Aan de vegetatie kun je zien dat het tropisch is. Je ziet overal palmbomen, bananenbomen etc. Na een half uurtje arriveerden we op de Burgundy Rise.

altalt

De boys gingen meteen spelen met Daan en Eva en wij hebben gezellig met Janneke wat gedronken. Remmi, de ama, zorgde voor een lekkere lunch en daarna zijn Maurice en ik met Tim, Brian en Daan naar het Science Center gegaan. Justin bleef liever met Eva spelen. Hartstikke leuk dat Science Center, we hebben ons er goed vermaakt!

altaltalt

Daarna lekker gegeten bij Jean (die was intussen thuis gekomen van het werk) en Janneke. Remmi had een lekkere chicken pie gemaakt. Ze spreekt ons overigens netjes met 'Sir' en 'Mem' (Madame, wel even raar, dat zijn we helemaal niet gewend!). Janneke en ik hebben eerst met de kinderen gegeten en daarna bracht Remmi nog een chicken pie voor de kings (onze mannen dus!).

ShoppingmallTerwijl de kings zich over het lekkere maal bogen, zijn Janneke en ik gaan shoppen in een van de vele shopping malls hier. Het is er heerlijk koel binnen en ’n winkels dat er zijn. Vooral schoenwinkels! En ’n mooie schoenen. Ik heb al twee paar gekocht. De prijzen liggen hier stukken lager voor schoenen, dat helpt!  Janneke is weer een mooie tas rijker en na nog even een lekkere frappucino bij de Starbucks gedronken te hebben, namen we de taxi weer naar huis.

De kings hadden de kinderen ondertussen in bed liggen en zaten te relaxen op het bankje voor het huis. Tim wilde niet naar bed maar viel al snel in diepe slaap op de bank beneden.

Nu ga ik ook eens slapen, alle indrukken eens verwerken en morgen uitgerust de rest van Singapore verkennen. Het is nog steeds onwerkelijk dat we nu echt in Singapore zijn, we dromen nog een beetje…

 

Sightseeing Singapore
Zaterdag 1 augustus 2009. Singapore.

Vandaag hebben we veel van Singapore gezien. Net na de middag zijn we met taxi's naar Suntec City gegaan waar we de grootste fontein ter wereld hebben gezien. Vanaf Suntec City hebben we de Duckboat genomen. Deze boot is eerst een bus en rijdt dan zo de rivier de Kallang in. We moesten van de gids allemaal 'Quack Quack'  roepen zodra we het water ingingen, maar er was weinig respons van de passagiers. Na een tochtje over de rivier gingen we weer het land op en reden nog een stukje door de stad.

Suntec cityaltalt

Bij de Starbucks hebben we even een pauze gehouden voor de lunch en daarna zijn we nog een keertje naar de fontein gelopen. De bovenste ring stond nu namelijk uit en je kon naar de binnenste fontein lopen. Je moest je rechterhand in het water houden en drie keer rondlopen terwijl je een wens deed.

Toen met de Hippo bus (oftewel de Hop on Hop off bus) een grote ronde door de stad gemaakt. In Chinatown zijn we uitgestapt en daar hebben we toch wel iets heel bijzonders gezien. Op een plein voor een tempel werd door een grote groep Chinezen aan line dancing gedaan. De meeste hadden ook hun best gedaan om er zo Amerikaans mogelijk uit te zien. Jean, Eva, Brian en Daan hebben ook nog gedanst.

altaltalt

Nog even bij het Chinese Heritage Museum rondgekeken en toen zijn we naar de Singapore River gelopen waar we bij een Italiaans restaurantje heerlijk hebben gegeten. We kregen ook nog vuurwerk te zien. Negen augustus is hier namelijk een nationale feestdag die groots gevierd wordt met een parade en vuurwerk. Vanavond werd er alvast geoefend voor de vuurwerkshow. Onderweg kwamen we langs een straatje dat vol airco’s hing. Het is hier erg warm en airco's zie je overal. Maar een heel straatje vol, is toch wel een apart gezicht. Na het eten hebben we nog een boottochtje over de Singapore River gemaakt en zagen we Singapore by night. Erg mooi!

altalt

Nu is het middernacht. We zijn allemaal nog klaarwakker maar gaan toch maar proberen om te slapen. Morgen hebben we nog een druk program voor de boeg en voor ons is het ’s ochtends moeilijk wakker worden vanwege het tijdverschil.

 

Nog 'n keertje sightseeing Singapore
Zondag 2 augustus 2009. Singapore.


Ons laatste dagje Singapore vandaag, dus alweer op tijd op pad gegaan om nog wat meer van Singapore te zien. Om 11 uur zaten we weer in de taxi op weg naar de Botanical Gardens. Daar hebben we de Hippo bus genomen naar Suntec City. In Suntec City heb je ook een Koi Garden en daar hebben Tim, Brian, Justin en Daan de Koi karpers gevoerd. Er zaten grote exemplaren bij!

altaltalt

We hebben daarna een rondje gedraaid in de Flyer vanwaar we een prachtig uitzicht over Singapore hadden. Na de Flyer hebben we ons opgesplitst. Jean en Maurice zijn met Tim en Justin naar Sentosa Beach gegaan en Janneke en ik zijn met Daan, Eva en Brian naar huis gegaan. Even lekker rustig aan en alvast spullen pakken voor morgen.

altalt

Om 18.00 uur zijn we met de taxi naar de Singapore Zoo gegaan. Daar heb je de Night Safari. Een apart stukje van de dierentuin waar je ’s avonds met een tram door kunt rijden en kunt wandelen.

altMaar eerst hadden Tim, Brian en ik een hele bijzonder ervaring. In Singapore zie je op verschillende plaatsen een Fish Spa. Hier in de zoo dus ook. Maar wat is het nu precies? We vonden dat we het toch eens moesten uitproberen. We kregen slippers aan en moesten onze voeten onder stromend water afspoelen. Daarna mochten we op een bank gaan zitten die voor een aquarium stond gevuld met visjes en… we moesten onze voeten in dat aquarium zetten. De visjes kwamen meteen op onze voeten af en begonnen te knabbelen. Het kietelde behoorlijk en er zaten een paar grote vissen bij, die je echt voelde happen! Na vijf minuten mochten we onze voeten er weer uithalen en hadden we heerlijke zachte voetjes. Tim had een wratje op z’n voet en die was nu weg! De visjes die in het aquarium zaten zijn Doctor Fishes. Deze visjes eten dode huidschilfers. Ze worden ook vaak gebruikt bij mensen met Psoriasis en andere huidaandoeningen. Héél bijzonder!

altNa al dat geknabbel aan onze voeten zijn we bij de Bongo Burger een hamburger gaan eten. Ondertussen konden we genieten van een showtje opgevoerd door Polynesiërs. Veel vuurspuwen en dat vonden de kids natuurlijk geweldig! Toen was het tijd voor de safari. Het was erg druk bij de tram dus zijn we eerst zelf een stukje gaan lopen. Door het donker in de jungle wandelen, spannend en gevaarlijk! We raakten op een gegeven moment Maurice kwijt. Jean ging weer de jungle in en vond Maurice bij de tijgers. We zagen het al voor ons wat er de volgende dag anders in de krant zou staan: Dutch tourist missing at Night Safari in Singapore Zoo. Maar gelukkig liep het goed af.

Daarna met de tram rondgereden. We konden alle dieren goed zien. Er stonden namelijk lampen boven alle veldjes waar de dieren stonden. We hebben nog ’n rondje gelopen en stekelvarkens, vliegende eekhoorns (ze vlogen niet maar zaten lui op een tak) en vleermuizen gezien. Ze scheerden rakelings over je heen dus dat was wel spannend. De kids waren intussen goed moe en we besloten de tram terug te nemen.

Nu zijn alle tassen weer gepakt en kunnen we morgen naar Sydney vertrekken. We vonden het hartstikke leuk in Singapore. Leuk om gezien te hebben waar en hoe Jean, Janneke, Daan en Eva wonen/leven. Singapore is een klein landje, een eilandje om precies te zijn van 40 x 60 km waar 4,5 miljoen mensen wonen. Toch heb je niet in de gaten dat er zoveel mensen wonen en dat het klein is. Er is veel groen op het eiland en er zijn ook veel open stukken. Ook is er vanalles te doen. Er zijn mooie musea, stranden, parken en dan al die wijken van verschillende nationaliteiten. Zo heb je China Town, Little India, Arab Street en natuurlijk heel veel shoppingmalls. Voor de Shopaholics is dit Paradise! En er is nog veel meer. Maar aan het weer moet je wel wennen. Het is heel warm en vochtig en dan hadden wij nog geluk begrepen we, want het kan nog veel warmer zijn.


Onderweg naar Sydney
Maandag 3 augustus 2009. Sydney, New South Wales, Australië.

Update vanuit het vliegtuig…

Vanochtend moesten we om 6.00 uur opstaan en na afscheid van de familie Moonen genomen te hebben, reed om 7 uur de taxi voor die ons naar Changi Airport bracht. We vliegen met de Airbus 380. Het grootste passagiersvliegtuig op het moment. Een grote wens van Maurice en de boys om hier mee te vliegen. Het is echt een enorm groot vliegtuig, een dubbeldekker van voor naar achter. Er kunnen 850 passagiers in, wanneer het hele vliegtuig is ingedeeld als economy class. Met de indeling van Qantas kunnen er meer dan 600 mensen in. Ongelofelijk dat zo’n apparaat in de lucht blijft.

Op dit moment hebben we flinke turbulentie en gaat het vliegtuig lekker op en neer. Zolang hij in de lucht blijft vind ik het prima. Nog vijf uurtjes te gaan en dan zijn we in Sydney. Brian ligt al lekker te slapen.

altaltalt

Intussen zijn we een uur voor landing. De reis is verder lekker rustig verlopen en in een Airbus 380 zit je ook wel erg relaxed. De stoelen zijn ruimer en je hebt meer beenruimte. Ook het entertainment systeem is erg uitgebreid. Zo kun je allerlei talencursussen doen en bovenop de Airbus zit een camera (de skycam) zodat je het vliegtuig van bovenaf kunt zien en je kunt naar voren kijken. Erg leuk! En ja, mijn mannen wilden natuurlijk wel graag de cockpit eens zien. Maurice vroeg aan de steward of dat kon en net voor de landing kwam de captain ons vertellen dat we na aankomst in Sydney welkom waren in de cockpit. Toen alle passagiers waren uitgestapt mochten we naar voren komen. Tim mocht van de piloot nog even op de pilotenstoel gaan zitten. Helemaal super!

We zijn nu in Sydney. We verblijven hier in een groot appartement met ramen rondom die uitzicht geven op de Harbourside. Het is donker en alle lichtjes geven een mooi plaatje. Morgen eens op ons gemakje Sydney gaan verkennen.

 

Haaien boven ons hoofd
Dinsdag 4 augustus 2009. Sydney, New South Wales, Australië.

Vanochtend hebben we lekker uitgeslapen en na de middag zijn we naar het Sydney Aquarium gelopen. Hier hebben we veel waterdieren gezien die in Australië voorkomen. Zoals de Platypus (vogelbekdier), ’n krokodil, zeekoeien (die zijn wereldwijd maar in vijf aquaria te bewonderen), veel vissen van allerlei soorten maar het meest geweldige vonden we toch wel de tunnels waar de haaien, roggen en zeeschildpadden boven je zwommen.

altaltalt

Aan het einde van de middag hadden we alles gezien en zijn we bij een Thais restaurant een hapje gaan eten. We hadden een mooi uitzicht op de haven. We wisten dat het hier ’s avonds flink afkoelt en hadden dan ook onze vesten aan. Tim wist zeker dat het niet koud zou worden, maar bij het restaurant had hij het dus toch koud. Vandaar dat hij zo in mijn vest zit weggedoken.

altalt

Na het eten nog een rondje met de monorail gedaan en voor het hotel konden we weer uitstappen. Gisteren schreef ik al dat we in een groot appartement verblijven. We hebben drie slaapkamers met balkons, twee badkamers met bad en douche, drie toiletten, een ruime woonkamer met balkon en een enorme keuken. De woonkamer en keuken hebben grote ramen die ons dus een mooi uitzicht geven op Darling Harbour. Ook is er een laundry room met wasmachine en droger. Tim zou hier wel willen wonen.

altalt

Nog meer dieren
Woensdag 5 augustus 2009. Sydney, New South Wales, Australië.

We zijn nu over onze jetlag heen want vanochtend werden we, zoals we gewend zijn, om 7.00 uur wakker van de boys. We zijn naar de Fish Market gelopen, tien  minuten van het hotel af.

Het weer was schitterend, strakblauwe lucht en het was zelfs warm. Bij de Fish Market hebben we heel wat soorten vis gezien. Alles wat afgelopen nacht gevangen is lag al netjes uitgestald in de viswinkels. Veel mensen waren er vis aan het eten voor ontbijt! Mosselen, gamba’s, oesters, sushi etc. Ik moet er niet aan denken om dat als ontbijt te hebben, maar Maurice wilde het wel eens proberen. Hij nam een gebakken Barramundi met rijst, wat erg lekker was.

Ik heb bij de Bakery aldaar broodjes voor de boys en mij gehaald. Een enorme keuze aan broodjes en allemaal even lekker. Gelukkig at Brian ook een broodje, want hij eet nauwelijks sinds we uit Nederland vertrokken zijn. Melk drinkt hij sinds gisteren wel, nu we zeggen dat het Nederlandse melk is… Voor de rest van het drinken en eten lukt dit leugentje om bestwil helaas niet. Maar goed, aan het water stonden tafeltjes en daar zijn we lekker in het zonnetje gaan zitten.

altOp de kade werden visnetten gerepareerd en een oud mannetje zat te vissen met alleen visdraad met een haakje eraan. We hebben niet gezien dat hij iets gevangen heeft. In het water dreven heel veel kwallen, van de soort die we in de Noordzee ook zien alleen dan wat kleiner. Op het parkeerterrein van de Fish Market liepen ook nog twee pelikanen. Erg groot waren ze. Wij kennen de pelikanen van de pier in Monterey (USA), maar die zijn een stuk kleiner dan die we vandaag zagen.

Na het ontbijt zijn we naar Darling Harbour terug gelopen en hebben daar de ferry naar de Taronga Zoo genomen. Een echte aanrader om met de ferry dit tochtje te maken. We voeren onder de Sydney Harbour Bridge door en kwamen langs the Opera House. De Taronga Zoo is ook een aanrader. We hebben al heel wat Zoo’s gezien, maar deze behoort toch wel tot de mooiste. Veel verschillende dieren in schitterende verblijven en overal vind je veel informatie. Ook worden er dierenshows gegeven. De ligging is ook schitterend met de skyline van Sydney op de achtergrond. Nadat de zoo werd gesloten, zijn we met de ferry weer naar Darling Harbour gegaan. We genoten van een schitterende zonsondergang!

altaltalt

Morgen gaan we de camper ophalen en rijden we naar de Blue Mountains, honderd kilometer hier vandaan. Waarschijnlijk duurt het nu eventjes voordat ik m’n blog weer kan bijwerken, maar zodra we weer in de bewoonde wereld zijn komt er weer een update!


De kachel aan in de camper
Donderdag 6 augustus 2009. Blue Mountains, New South Wales, Australië.

Vandaag hebben we de camper opgehaald. Even heel wat anders dan de campers die we in Amerika gewend zijn. Ten eerste is dit een nieuwe en ziet alles er dus spik en span uit en ten tweede hebben we nu eens fatsoenlijk beddegoed en zelfs handdoeken. Ook een plasma TV met DVD ontbreekt niet. Enne… de magnetron zit goed vast! Dat scheelt een heleboel gepiep en gekraak.

Nadat we de camper hadden opgehaald hebben we een stop gemaakt bij de lokale Aldi en daar even het een en ander ingeslagen. Bij de kassa bleek dat onze creditcards het niet doen hier. Dat merkten we vanochtend ook al in het hotel. De bank was tegenover de supermarkt en Maurice kon snel wat geld pinnen. Wel lastig dat onze creditcards niet werken want nu moeten we steeds met veel cash op zak lopen.

Voor de kids was het spannend en weer even wennen om van hotel naar camper te gaan. De hele weg naar de Blue Mountains waren ze door het dolle. Gelukkig hoefden we niet zo lang te rijden. Tegen zessen waren we er, het was toen al donker dus we hebben nog niets van de omgeving kunnen zien. Even een maaltje gekookt. Voordeel is dat ik nu zelf kan koken en dus een gerechtje heb gemaakt dat er hier bij de kids altijd goed ingaat. Pasta met bacon bits en broccoli. Brian heeft erg goed gegeten!

Met Brian’s arm gaat het trouwens heel goed. Maandagavond heb ik het bovenarmgips verwijderd. Dat vond Brian heel spannend en hij durfde daarna z’n arm niet meer te bewegen. Het strekken van de arm deed hem veel pijn en hij wilden het gips er weer om, want z’n arm was nog teveel gebroken… Toen ik hem vertelde dat z’n ellebooggewricht gewoon wat stijf was omdat het al drie weken niet meer had bewogen was hij ietsje gerust gesteld. Hij is maar gaan slapen. De volgende ochtend kon hij z’n arm al goed bewegen. Nu doet hij er alles mee. 'Ik kan er nu wel mee zwemmen hoor, want ik kan m’n arm weer goed bewegen', zei Brian al. Helaas zit dat er niet in voor hem. Maar gisteravond ben ik met Tim en Brian even naar het zwembad geweest en heeft Brian met z’n arm omhoog in het bubbelbad gezeten. Bij de zee zal het wat lastiger worden om het gips droog te houden. O ja, het is wel lekker fris hier. We zitten nu wat hoger en dat merk je wel. De verwarming staat aan in de camper!

 

Bibberen in de Blue Mountains
Vrijdag 7 augustus 2009. Bathurst, New South Wales, Australië.

Tijdens het ontbijt vanochtend zagen we de eerste Kookaburra (vogel) in het wild. Hij hopte voor onze camper een beetje rond. Jammer genoeg hebben we hem niet horen zingen. Om 11.00 uur waren we al bij Scenic World dat bij de camping om de hoek ligt. Hier namen we de Scenic Railway. Het leek bijna een achtbaan. In een karretje gingen we 56 graden naar beneden. Heel erg gaaf! We werden in het regenwoud afgezet en hadden een mooi uitzicht op de Three Sisters (drie rotstorens). We hebben een stuk door het regenwoud gewandeld. Onderweg hebben we weer een aantal vogels gezien die we nog nooit eerder gezien hadden. Van een ranger hadden we een boekje gekregen met daarin de twintig vogelsoorten die in de Blue Mountains voorkomen. Vier er van hebben we aan kunnen kruisen.

Met de Scenic Cableway gingen we weer omhoog terug naar Scenic World. Daar hebben we nog de Katoomba Falls Trail gelopen, een korte wandeling naar een uitkijkpunt waar je de Katoomba waterval goed kunt zien. Met de camper weer een eindje verder gereden naar Echo Point. Hier kun je de Three Sisters nog beter zien liggen. Het waait vandaag trouwens heel erg hard en we waaien bijna weg op het Echo Point. We besluiten maar om niet een wandeling langs de rand van de Blue Mountains te gaan maken.

In plaats daarvan rijden we naar Newness. Dat is een stukje de bush in en er is een plek waar je mag kamperen. Ook kun je een wandelingetje maken naar de Glow Wurmtunnel. Een tunnel waar allemaal gloeiwormen leven. Volgens de ranger die Maurice had gesproken was de laatste drie kilometer wel een gravel road, maar goed te doen met een camper. We hadden beter moeten weten na de Valley of the Gods, twee jaar geleden in de USA…

De geasfalteerde weg ging na Ketoomba vrij snel over in een geasfalteerde weg vol gaten en na vijf kilometer begon de gravel road al. Toen hadden we nog 24 kilometer te gaan… Toch maar proberen. Op een gegeven moment stonden er waarschuwingsborden, slippery road, sharp turns, loose gravel etc. We stopten even om te kijken of we toch niet om zouden draaien.

Vrij snel kwam er een tegenligger aan. Hij stopte naast ons: Anything wrong, mate? Het was een roadworker die ons vertelde: Keep going, mate, 10 to 15 more minutes and you will drive straight into the kampground. No worries. Vooruit dan maar, we rijden wel door. Huizen kwamen we al lang niet meer tegen, wel zagen we ineens kangoeroes rondspringen. Gaaf! Weer een stuk verder, de vijftien minuten waren al lang voorbij, lagen er ineens bomen over de weg. Door de harde wind waren ze omgevallen. Maurice heeft nog even geprobeerd om een boom weg te slepen, maar daar was geen beginnen aan. Er zat niets anders op dan de camper te draaien op deze inmiddels smalle weg. Eerst maar een stuk in z’n achteruit en toen de weg een klein beetje breder werd hebben we daar de camper gedraaid. Toen konden we dus weer dat hele eind terug hobbelen.

We kwamen wel nog heel veel kangoeroes tegen en wombats. Heel mooi om de kangoeroes in het wild te zien. Als ze ons aan zagen komen bleven ze heel stil op een rijtje staan en keken ze naar ons. Natuurlijk keken wij ook en heb ik heel wat foto’s gemaakt! Super! Toen het al donker was, kwamen we weer in de bewoonde wereld. We zijn naar Bathurst gereden waar we nu op de Big4 staan.

Buiten in de camp kitchen heeft Maurice op de bakplaat wat vlees gebakken. We hebben daar ook gegeten. Stelletje gekke Hollanders, is het hartstikke koud buiten (vijf graden), gaan ze buiten eten. We hebben dan ook heel snel gegeten en daarna vlug terug naar de camper om warme chocomel te drinken. We hadden het ijskoud! Na een aantal potjes Ligretto gespeeld te hebben liggen de boys nu lekker te slapen. Morgen hebben we een feestje, want dan is Tim jarig!


Verjaardag in het voorjaar
Zaterdag 8 augustus 2009. Newcastle (+2uur), New South Wales, Australië.

Vannacht werden we allemaal wakker van de kou. Om 6.00 uur konden we niet meer slapen, we hebben de verwarming aangezet en voor Tim hebben we de camper versierd. Daarna hebben we voor hem gezongen en cadeautjes gegeven. Het duurde erg lang voordat het wat warmer werd in de camper. We hebben snel ontbeten en hebben toen een warme douche genomen. Buiten was alles wit van de vorst. Bleek dat het 5 graden had gevroren!

We wilden eigenlijk via het 'binnenland' een stuk omhoog gaan rijden en dan naar de kust maar we hebben besloten om toch maar terug naar Sydney te rijden en dan langs de kust omhoog. De camping eigenaar vertelde namelijk dat het in het binnenland ’s nachts behoorlijk koud is en aan de kust is het wat warmer. Het humeur van de kids wordt er ook niet beter op met die kou, ze willen naar het strand!

In Bathurst hebben we nog een Fossiel Museum bezocht. Hier hebben ze een compleet skelet van een T-Rex staan. Een erg leuk museum! En we hebben over de beroemdste racebaan van Australië gereden, de Mountain Panorama. Wel gaaf met de camper! De racebaan gaat een berg op en bovenop hebben we in een parkje taart gegeten en nog wat met de boemerangs gegooid. Dat is erg moelijk en we moeten dan ook nog flink oefenen.

Wat erg grappig is om te zien is dat struiken en bomen hier in beginnende bloei staan. Mensen zie je bij tuincentra plantjes kopen, het voorjaar komt er per slot van rekening aan en dan moet de tuin weer in orde gemaakt worden. De mensen hier dragen winterkleding, bontlaarzen en winterjassen en als het ’s middags dan warm wordt (20 graden), gaan de jassen open of uit. De mensen zijn ook erg vriendelijk en hulpvaardig. Om 17.30 uur is het trouwens al donker hier en o ja, bakery’s zie je ook overal. Hier kun je de lekkerste broden en broodjes kopen. Ook scones in alles smaken. Spinazie pesto is de vreemdste variant die ik tot nu toe gezien heb. Het Blue Mountains stuk dat we net gezien hebben lijkt erg veel op Californië. Benieuwd hoe het aan de kust is.

We zijn nu net Newcastle voorbij (ten noorden van Sydney) en zitten op verzoek van de jarige bij de Mc Donalds te 'dineren'. We gaan dadelijk nog twee uurtjes rijden en dan een camping zoeken. En hopelijk zien we morgen dan het strand. Zodat de boys lekker kunnen spelen.


Zon, zee, strand, palmbomen
Zondag 9 augustus 2009. Pacific Palms, New South Wales, Australië.

Ja, het is gelukt! Vandaag hebben we het warm gehad! We hebben overnacht in Pacific Palms ten noorden van Sydney en vanochtend zijn we naar het strand gelopen. Daar gingen we... lange broeken aan, vesten. Ahum, 'n beetje erg veel kleren hadden we aan bleek. Het was namelijk warm! Het een en ander uitgetrokken en Maurice is nog even terug gelopen naar de camper om korte broeken voor de boys te halen. Die waren al meteen aan het zandkastelen bouwen geslagen en we hebben ze niet horen klagen!

Was nog even spannend op het strand want er dreef iets groots in het water. Een dolfijn, een groot stuk vis, een mens? Na een half uur spoelde het op het strand aan en bleek het een dode wallaby te zijn. Van de locals hoorden we dat dat de tijd van het jaar is. Jonge wallabies vallen dan van de rotsen in het water.

altaltalt

's Middags zijn we een stukje verder gereden tot net voorbij Pacific Palms waar we bij Wallis Lake ('n heel groot zoutwatermeer) heerlijk hebben gelunchd. Aan de ene kant van de weg was Wallis Lake en aan de andere kant was de oceaan. We hebben ook nog even gewaterfietst. Bijzonder aan het meer is dat het heel erg ondiep is.

Aan het eind van de middag zijn we weer gaan rijden. Na vier uurtjes kwamen we in Emerald Bay aan. Dit ligt vijftien kilometer ten noorden van Coffs Harbour. We zitten hier weer op een Big 4 camping en het strand is tegenover onze plek! Helaas was het al donker toen we aankwamen en konden we weer niks zien, maar morgen gaan we weer naar het strand. Even relaxen want we hebben per slot van rekening vakantie!


Strand en kangoeroes
Maandag 10 augustus 2009. Coff's Harbour, NSW, Australië.

Wat is er nu mooier dan 's ochtends wakker te worden van zingende vogels. Het lijkt wel of we in een volière zitten. De meest exotische vogels vliegen hier rond. Witte kakatoes met van die gele kuiven, papagaaitjes in alle kleuren enz. De temperatuur was ook erg aangenaam vanochtend. We hebben zelfs buiten kunnen ontbijten! Voor tien uur waren we al op het strand. De boys hebben samen met Maurice een groot zandkasteel gebouwd.

altaltalt

Vanmiddag hebben we gezwommen in het zwembad hier op de camping en halverwege de middag zijn we nog een wandeling gaan maken. Er moest namelijk nog een geocache gedaan worden en er bleek er hier eentje in de buurt te liggen. We hadden een schitterend uitzicht en de cache was al snel gevonden. Toen ik een foto van de mannen maakte met de cache zag ik op de heuvel achter hen iets grazen. Herten? Nee, kangoeroes? We zijn naar Moonee Beach (zo heet het daar) gelopen en jawel hoor, een hele groep kangoeroes die daar aan het grazen waren. Ongelofelijk! Op de terugweg kwamen we er op ons pad nog heel wat tegen.

Tim heeft zich vooral vermaakt met het onderzoeken van de vele tide pools. Dat zijn kleine 'zwembadjes' die ontstaan als het eb is. Er blijft dan na de vloed water achter bij de rotsen en dat water wordt een tide pool genoemd. Zo zag hij veel schelpdiertjes, zee egeltjes en krabbetjes. Nu is Maurice met de boys een kampvuurtje aan het maken want we gaan dadelijk marshmellows roosteren. Mjammie!


Bananen
Dinsdag 11 augustus 2009. Byron Bay, Australië.

Vanochtend hebben we in Coffs Harbour een bananenplantage bezocht. We hebben weer wat geleerd want bananen groeien niet aan een boom maar aan een plant! Bij de plantage stond ook een Big Banana. We hebben hier iets leuks ontdekt. Australië heeft namelijk de Big Things. Door heel Australië staan grote dingen. We hebben er al drie op onze reis gezien. Namelijk de Big Banana, de Big Goldpanner Man en de Big Prawn.

altalt

Na de bananenplantage zijn we doorgereden naar Byron Bay. Onderweg op een van de vele stranden nog even gestopt voor de lunch. Nu zijn we in Byron Bay. We staan wederom direct aan het strand op een camping. We hebben in het donker nog een strandwandeling gemaakt. Het is hier 's nachts zo helder dat je de meest prachtige sterrenhemel ziet!


Op walvisjacht
Woensdag 12 augustus 2009. Tallebudgera Creek, Queensland, Australië.

Met de boys ging ik vanochtend vroeg al naar het strand om te kijken of we walvissen zagen. Bij de campingreceptie vertelden ze ons dat er gisteren een hele groep walvissen had gespeeld in de baai. Om 08.15 uur was het al een drukte van belang op het strand. Veel mensen waren aan het joggen, er werd aan gymnastiek gedaan en er stond een groepje dames met bokshandschoenen aan oefeningen te doen. Maar walvissen hebben we niet gezien. Nu was de zee ook erg ontstuimig vandaag.

Even later zijn we een stukje verder gereden, Byron Bay in en hebben daar op het meest oostelijke puntje van Australië gestaan. Daar hadden we ook een heel mooi uitzicht over de baai. Wederom geen walvissen te zien. Dan maar wat eten... In de Lonely Planet stond bij de dining tips een restaurantje genaamd Orgasmic. Vreemde naam voor een restaurant maar het eten zou er erg goed zijn. We waren erg benieuwd en zijn daar gaan lunchen. Het was inderdaad lekker. Het was een Egyptisch/Turkse keuken en we hebben gevulde pita broodjes gegeten en falafel balletjes. Alles werd vers bereid. Het is wel even zoeken want het restaurantje ligt in een straatje achteraf (11 Bay Lane).

En nu zijn we bij de Goldcoast aangekomen. We zitten op een grote camping in Tallebudgera Creek. Er is een mooi zwembad bij, maar dat sloot helaas al om 17.00 uur toen wij net arriveerden. Naast de camping loopt een zoutwaterrivier die in de zee uitkomt. Hier kun je ook in zwemmen. Er is een groot stuk afgezet met een net. Of dat nu is om vissen, kwallen of krokodillen tegen te houden, weten we niet. In ieder geval konden de boys daar even zwemmen en zagen we een hele mooie zonsondergang.

altalt

Naar de Goldcoast kijken de boys al de hele vakantie uit, want hier zijn de pretparken! Tim mag nog voor z'n verjaardag uitkiezen naar welk park we gaan. Hij heeft voor Wet 'n Wild gekozen. Een park met zwembaden en allerlei glijbanen. Helaas niks voor Brian met z'n gebroken arm en Justin is er nog iets te klein voor. We splitsen ons dan maar op. Maurice gaat met Tim op pad en ik ga met Brian en Justin naar een ander park. Daarna laten we de Goldcoast weer vlug achter ons, want het is hier veel te druk naar onze zin. De campings zitten afgeladen vol met 65+ die hier aan het overwinteren zijn.

Tim was vanavond even niet te genieten en we hebben flink op hem moeten mopperen. De ramen van de camper stonden open en toen ik even later Tim mee nam voor een wandelingetje over de camping om wat af te koelen, kwam er al een mevrouw vragen waar we vandaan kwamen en of de lange vlucht ons misschien te veel was geweest. Duh!

Morgen na de pretparken gaan we het hinterland in zoals ze hier het binnenland noemen. We willen nog steeds eens proberen om in het 'wild' te kamperen. Eens zien of dat morgen lukt.


Movie World en Wet 'n Wild
Donderdag 13 augustus 2009. Springbrook N.P., Queensland, Australië.

Vandaag is het pretparken dag! Maurice en Tim zijn een dagje wezen glijden in Wet ’n Wild, een groot waterpretpark met veel glijbanen en Brian, Justin en ik hebben ons in WB Movie World vermaakt. Wat Movieworld betreft kan ik je aanraden om in Duitsland te gaan in plaats van hier. Het park hier is een stuk kleiner en voor kinderen onder de tien jaar zijn er niet echt spectaculaire attracties. De entreeprijs is ook behoorlijk. Wet ’n Wild is wel helemaal super voor zowel groot als klein.

altaltalt

Na alle pret zijn we naar Springbrook N.P. gereden in het Hinterland. Op de Settlement Campground, hebben we overnacht. Er zijn geen faciliteiten behalve een toiletgebouw en je staat midden in de natuur. We arriveerden toen het al donker was en we werden getrakteerd op weer een spectaculaire sterrenhemel. Luisterend naar het krekelconcert vielen we lekker in slaap.


Hinterland en Ipswich
Vrijdag 14 augustus 2009. Ipswich, Queensland, Australië.

Vanochtend werden we weer wakker van een prachtig fluitconcert. We hoorden allerlei vogelgeluiden die we nog nooit eerder gehoord hadden. Er zaten hele bijzondere deuntjes bij! Vanuit de campground kun je twee wandelroutes doen. We zijn naar de waterval gelopen en zagen echt iets schitterends voor ons. De waterval was enorm en daaronder lag een prachtige vallei. Het leek net of we in een scene van Jurassic Park stonden, maar dan zonder dino’s! De route is goed te doen met kinderen en is iets meer dan twee kilometer.

altalt

We zijn daarna nog naar de Best Ever Lookout gereden vanaf waar je een prachtig uitzicht had over de Goldcoast. Je staat hier op de rand van een oude vulkaan!

Daarna hebben we in Ipswich The Workshops Rail Museum bezocht. Voor treinenliefhebbers is dit museum een must see! In de workshops worden nog treinen gerepareerd en tijdens een tour krijg je dat ook te zien. (http://www.theworkshops.qm.qld.gov.au/). Nu staan we op een caravanpark in Ipswich. Morgen door naar Brisbane.

altaltalt


Knuffelkoala's
Zaterdag 15 augustus 2009. Brisbane, Queensland, Australië.

Vandaag zijn we naar de Lone Pine Sanctuary in Brisbane geweest. Dit is een opvang plek voor koala’s. Brian’s grote wens (en ook eigenlijk een grote wens van mij) was om een koala te knuffelen en dat heeft hij gedaan. Je kunt namelijk met een koala op de foto (tegen betaling uiteraard) en dan heb je ook even tijd om te knuffelen. Tim en ik hebben ook een koala vastgehouden. Het zijn heerlijke zachte beestjes, echte knuffels! En o zo schattig. We hebben weer veel te veel foto’s gemaakt van al die lieverds. Justin vond het een beetje spannend om een koala vast te houden, maar hij wilde wel met Maurice en mij mee op de foto.

altaltaltalt

Er was ook een grote weide waar kangaroes rondsprongen. Die mocht je ook knuffelen. Daarnaast krokodillen en een grote slang. Er was ook nog een kinderboerderij, een roofvogelshow en een sheep dog show.

altalt

 

Glass House Mountains en Bribie Island
Zondag 16 augustus 2009. Bribie Island, Queensland, Australië.

We hebben even snel de Glasshouse Mountains gedaan (nu was er ook maar één lookout aan de kant waar wij zaten) en daarna zijn we naar Birbie Island gereden. Een klein eiland bij Brisbane. Via een brug kwamen we op het eiland zodat we niet op een ferry hoefden, dat gaat namelijk nogal lastig met een camper. Op Bribie Island hebben we de camper op het Bribie Island Caravan Park neergezet en toen zijn we naar het 200 meter verderop gelegen strand gelopen. De boys hebben weer kuilen gegraven, zandkastelen gebouwd en lekker in de golven gespeeld.

’s Avonds zijn we uiteten gegaan. Was weer een nieuwe ervaring voor ons. We liepen een restaurant in genaamd de Surf Club. We kwamen in een net uitziende eetzaal met een bar en een game room (gokkasten e.d.). Maar er was ook een groot terras met uitzicht op de zee. Bij de bar maar even gevraagd of we zo ergens mochten gaan zitten. Vroegen ze ons of we lid waren van de club. Lid van de club? Eh nee, hoezo? Wat blijkt nou, in Australië heb je allerlei clubs. De bowling club, de surf club etc. Wanneer je lid bent kun je van alle faciliteiten gebruik maken zoals restaurant, bar en het gok gebeuren. Maar we mochten ons inschrijven als visitor en zo waren we toch eventjes lid van de Surf Club. Het eten was overigens overheerlijk. Gokken hebben we maar niet gedaan.

 

Australia Zoo
Maandag 17 augustus 2009. Brisbane, Queensland, Australië.

Vanochtend in het toiletgebouw raakte ik aan de praat met een aardige mevrouw. Ze vroeg of ik van de campervan tegenover was. De Dutch people. Eh ja… Hoe ze dat nu alweer wist. Maar de camping stond vol met 65+ overwinteraars, maar deze keer hele aardige mensen die graag een praatje maakten. En het was dus al rondgegaan dat wij uit Nederland kwamen. Deze mevrouw, Rosie genaamd, was 53 geleden van Duitsland naar Australië geëmigreerd. Ze woonde al vanaf haar tiende jaar in de buurt van Melbourne. De laatste jaren kwam ze in de winter overwinteren op Bribie Island. De een na de ander maakte een praatje, dus we hadden nog moeite om van de camping weg te komen.

Om tien uur waren we dan toch op weg naar de Australia Zoo. De Zoo van Steve Irwin, de crocodile hunter, bekend van TV. Hij is enkele jaren geleden overleden door een sting ray maar je 'ziet' hem nog overal in de zoo. Eigenlijk wel een beetje overdreven zo veel.

Tin Can Bay, dolfijnen!
Dinsdag 18 augustus 2009. Tannum Sands, Queensland, Australië.

Voor zeven uur waren we vanochtend al op pad. We wilden namelijk de wild dolphin feeding meemaken in Tin Can Bay. Om 07.10 uur stonden we al op het strandje te wachten en tegen half negen kwamen er twee dolfijnen aangezwommen. Het waren vader en zoon. De vader van de vader (opa) werd  twintig jaar geleden door vissers naar Tin Can Bay gebracht. Hij was zwaargewond en door de goede zorg van vrijwilligers in Tin Can Bay kon hij weer terug naar de zee. Sinds die tijd kwam hij bijna iedere dag terug naar Tin Can Bay. Later kwam hij met z’n zoon Mystique en die komt nu weer met zijn zoon.

Mystique is twee jaar geleden aangevallen door een haai en was zwaargewond. Ook toen hebben de vrijwilligers er voor gezorgd dat hij weer terug kon naar zee. De dolfijnen zijn nog steeds wild. Ze mogen niet geaaid worden alleen gevoerd. Er zijn strikte regels over de hoeveelheid vis die ze mogen krijgen. Dat is drie kg voor iedere dolfijn. Dat is 1/3 van wat ze op een dag eten. De rest vangen ze dus nog zelf. Het was heel bijzonder om het water in te gaan en de dolfijnen te voeren. De boys en ik hebben allemaal een visje aan de dolfijnen gegeven. Nadat de visjes op waren zwommen de dolfijnen weer weg. Wij hebben daarna heerlijk ontbeten bij het naastgelegen restaurantje. Het weer was heerlijk en de kinderen vermaakten zich ook goed.

altaltalt

We zijn ook nog met een boottochtje mee geweest de rivier op. Zo hebben we Fraser Island zien liggen. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Je kunt er met een 4WD rondrijden en kamperen. Eigenlijk wilden we dat wel doen voor ’n dagje maar aangezien iedereen er al naar toe gaat, hebben we besloten het maar niet te doen. We rijden door naar boven. Onderweg nog een stop gemaakt in Childers. Een klein dorp dat leeft van de suikerriet. Maar ook hier gaan de zaken slecht en besloot een echtpaar het suikerriet samen met Macadamia noten te gaan gebruiken voor het maken van ijs. Nu hebben ze een zaak aan huis waar ze het heerlijkste ijs maken. Het heet Mammino’s (www.mammino’s.com). Mocht je in de buurt zijn, dan zeker daar even een ijsje gaan eten! Nu staan we op het Tannum Sands Caravan Park. Dat ligt ’n uurtje of  twee rijden ten zuiden van Rockhampton. Hier blijven we ’n dagje staan.

Brian spreekt overigens al een aardig woordje Engels. Hij leest Engelse boekjes en toen ’n medewerker van de Australia Zoo aan Brian vroeg: What happened to your arm? antwoordde Brian zomaar ineens: It is broken, I fell on the trampo. Het kwam er zo vloeiend uit! Hij vertaalt ook de hele dag woorden en zinnen in het Engels.

 

Dagje rondom de camping van Tannum Sands
Woensdag 19 augustus. Tannum Sands, Queensland, Australië.

Vandaag had de camper weer een dagje rust en wij ook. Vanochtend heb ik met Tim een wandeling gemaakt langs een creek die uitmondt in zee. We zijn tot de oceaan gelopen en hebben een paar mooie schelpen gevonden. Ook hebben we honderden kleine krabjes gezien. Zodra ze ons aan hoorden komen renden ze met z’n allen richting het water en groeven zich binnen enkele seconden in het zand. Ontzichtbaar waren ze dan. Het enige wat je nog zag waren hoopjes zand. Maurice heeft nog even op de camping gezwommen met Brian en Justin en ’s middags zijn we met z’n allen naar het strand gegaan. Toen we daarna terug kwamen op de camping zagen we twee grote groepen kleine papegaaitjes in de bomen voor onze camper zitten. Ze maakten een kabaal tot en met. Wederom hadden we het idee in een volière beland te zijn. Een prachtig gezicht en geluid! De Kookaburra bemoeide zich er af en toe ook mee en die hoorde je dan hard lachen. Het is nog niet gelukt om het geluid van de Kookaburra op te nemen. Morgenvroeg weer eens proberen.


Capicorn Caves
Donderdag 20 augustus. Carmilla, Queensland, Australië.

We zijn tegenwoordig al vroeg op. Voor acht uur hebben we altijd al ontbeten en zijn we klaar om de dag te beginnen. Komt ook omdat het om 17.00 uur al donker is en we zodoende op tijd eten en op tijd gaan slapen. Ik ben met Tim en Brian gaan vissen in de creek bij de camping. Het was nu vloed en er zaten al meer vissers. Tim gooide z’n hengel in en al snel had hij beet. Een vrij grote vis zat er aan. Met stekels op de rug, Stekelbaars? Tim heeft zelf het haakje verwijderd en de vis terug in het water gegooid. Brian was een goede helper, hij stond al klaar met de tang om het haakje te verwijderen en tijdens het vissen gooide hij regelmatig wat squid (inktvisjes als lokaas) in het water om de vissen te lokken. Tim heeft Brian ook nog ’n keertje de hengel in laten gooien, na eerst goede uitleg gegeven te hebben.

altaltalt

Toen was het weer tijd om te vertrekken. Onderweg nog een stop gemaakt bij de Capricorn Caves. Bovengrondse grotten zijn het, dus het was er niet koud. Tim bleef in de camper, die had geen zin om mee te gaan dus zijn we met z’n vieren de grotten ingegeaan. We kwamen door verschillende grotten waarvan  de Cathedral Cave de grootste was. Hier stonden bankjes in en er was een choir step (trap voor het koor) gemaakt. Er vinden hier namelijk trouwerijen plaats. De akoestiek in de Cathedral was zo goed als perfect. We kregen ook een liedje te horen en inderdaad het klonk geweldig. Daarna konden we kiezen om met een kaarsje door een smalle kronkelgang naar de uitgang te lopen of met de gids mee via een grote uitgang terug. We kozen allemaal voor de smalle gang. Spannend! Aan het einde waren twee grote hangbruggen en toen waren we terug bij de ingang. Dat laatste stuk was voor ons toch wel het hoogtepunt van het grottenbezoek.

Na weer een aantal uren gereden te hebben namen we op de highway de afslag naar Carmila waar we aan het strand hebben overnacht. Je kunt hier vrij makkelijk een plaatsje vinden om te overnachten buiten de campings om. Voordeel…het is gratis.


Shoppen en vissen
Vrijdag 21 augustus 2009. Mackay, Queensland, Australië.

Eindbestemming voor vandaag is Mackay. Een 'grote' stad. We zijn er zo en maken bij de Mc Donalds even een koffiestop om zo weer even de mail en blog te kunnen loaden. Handig dat gratis Wifi bij de Mac! Maurice gaat daarna met Tim vissen en ik ga met Brian en Justin de shopping mall in. Er zit namelijk een Target en dat was een van onze favoriete winkels in Amerika. De Target kun je vergelijken met een V&D/HEMA. We hebben surfsuits voor de boys gekocht. Deze zijn ter bescherming van de zon. Zo hoef je niet buik, armen en schouders in te smeren. Handig! Vooral ook als we gaan snorkelen. Op een camping ten noorden van Mackay hebben we overnacht. We stonden weer aan het strand en hadden een geweldig mooi uitzicht op de oceaan.


Kamperen in de wildernis en een grote slang
Zaterdag 22 augustus 2009. Eugenella, Queensland, Australië.

Om zes uur vanochtend maakte Brian me al wakker omdat er een mooie zonsopgang te zien was. Camera gepakt en met de boys (lekker in pyama) naar het strand. Inderdaad erg mooi. Daarna is Tim gaan vissen. Hij had wel elf krabben aan de haak gehad.

altaltalt

Even later hoorden we van een meneer die achter ons stond, dat we op moesten passen met de kinderen. Er zitten croccies in de kreekjes en ze zwemmen ook naar zee. Nou, we hebben niets gezien wat ook maar op een krokodil leek of op de aanwezigheid van krokodillen. Maar goed, nu we steeds noordelijker komen en inderdaad steeds meer in krokkie’s gebied komen, zullen we goed oppassen.

We zijn naar Eugenella gereden waar we de Platypus (vogelbekdier) kunnen zien. Dit is de enige plek ter wereld waar je ze in het wild kunt zien. Maar eerst even een campground zoeken. Een half uurtje rijden de berg op vinden we er een (Crediton Hall).  Weer onbemand maar prima locatie. Onvoorstelbaar dat de dichtsbijzijnde winkel honderd kilometer verderop is! We schrijven ons in en gaan lekker spelen. Badmintonnen, verstoppertje spelen en de kokosnoot openmaken die Brian gisteren op het strand gevonden had. Maurice had overigens gisteravond al geprobeerd om de kokosnoot met z’n zakmes te openen maar dat ging verkeerd. Het zakmes klapte dubbel met z’n vinger ertussen. Gevolg... ’n flinke snee. Witte Kakatoe’s vlogen er ook volop.

altaltalt

Aan het einde van de middag zijn we naar de plek gereden waar we de Platypus kunnen zien. Even snel nog wat eten op de barbie klaargemaakt en daarna zagen we één hele Platypus. Hij kwam steeds maar voor een paar seconden boven. Dus een foto maken was een hele opgave. Toch is het Tim gelukt om iets van de Platypus vast te leggen.

altIn het donker reden we weer terug naar ons kampeerplaatsje. Tim mocht alvast uitstappen omdat we om ons plekje te bereiken, onder een laaghangende tak door moesten rijden en zo kon Tim even kijken of het goed ging. Maurice zei ineens tegen mij dat ik Tim maar beter snel even binnen kon roepen want er lag iets groots voor de camper… Ik dacht aan een kangoeroe, maar waarom moet je daar bang voor zijn? Ik stap uit, roep Tim en kijk even voor de camper. Nou, daar ging een snakie snake van zo’n twee meter! Tim had ‘m nog niet eens gezien. De slang kroop heel rustig verder dus bekeken we ‘m eens goed. Er kwamen nog wat Fransen bij (met fotocamera) en een Australische mevrouw die ons kon vertellen dat dit een Carpet Python was. Niet giftig, dus geen gevaar. Wel gaaf om ook eens een grote slang in het wild te zien.

Maurice heeft met de jongens weer een kampvuurtje gemaakt. Tim en Brian hebben hout gesprokkeld en we hebben marshmallows geroosterd.


Sugar Mill Mackay en Arlie Beach
Zondag 23 augustus 2009. Arlie Beach, Queensland, Australië.

Vandaag hebben we in Mackay de Sugar Mill bezocht. In Queensland wordt veel suikerriet verbouwd en je herkent de suikerfabrieken al van verre aan de hoge rokende schoorstenen. We waren de enigen en kregen dus een privé rondleiding. We moesten lange broeken, truien, schoenen met dichte neuzen, helmen, oordoppen en beschermingsbrillen aan en op. Pfff, warm hoor! Maar het was wel de moeite waard om te zien hoe uit suikerriet nu suiker gewonnen wordt. We mochten gedurende het proces ook steeds proeven. Dat varieerde van suikerwater tot molasses tot korreltjes suiker. Bij de suikersilo's aan het einde van de rondleiding zat het vol met lorikeets. Die snoepen daar van de suiker en zijn door al die suiker zo hyper dat ze gewoon door de ramen vliegen.

altaltalt

Nu zijn we in Airlie Beach. Een toeristisch plaatsje vanwaar je de Whitsunday Islands kunt bezoeken. We hebben net lekker gegeten bij Capers, een restaurant aan het water. Nu gauw gaan slapen want morgenochtend gaan we met een boottocht mee naar één van de Whitsunday eilanden.


Dagje paradijs
Maandag 24 augustus 2009. Townsville, Queensland, Australië.

Vanochtend zijn we met de boot naar Long Island gevaren. Één van de Whitsunday Islands. Zucht, het was hier echt paradijs. Daar lag ik op m'n strandbedje onder een palmboom aan de zee... We hebben ook nog lekker in zee gezwommen en Maurice is met Tim en Brian gaan snorkelen. Brian's gips wordt steeds nat, ondanks dat we er een plastic zak omdoen. Maar het droogt gelukkig ook weer snel. Brian uit het water houden lukt niet meer.

altaltalt

Tim en Brian hebben ook nog de batfish gevoerd. Platte vissen. Zodra je sla in het water gooide kwamen ze er meteen op af. Ze worden iedere dag om 14.45 uur gevoerd, dus ze zijn het gewend.

Nu zijn we weer even bij de Mc Donalds in Airlie Beach. Het is nu 19.00 uur en we gaan nog driehonderd kilometer rijden naar Townsville. Over drie dagen moeten we de camper weer inleveren en het is nog een stukje naar Cairns. Ach, de kinderen gaan dadelijk lekker een filmpje kijken en ze kunnen ook gaan slapen als ze willen.


Townsville en Cardwell
Dinsdag 25 augustus 2009. Cardwell, Queensland, Australië.

In Townsville heb je een mooie esplanade die The Strand heet. Hier tref je speeltuintjes, waterspeeltuintjes, restaurantjes, strand en een rockpool aan. Een prima locatie voor jong en oud om je uren te vermaken. Ook zit hier de Surfclub en je kunt er heerlijke verse vis krijgen, ook om mee te nemen. Noem het op en ze hebben het. Wij hebben gesmuld van een gebakken mackerel, gamba’s en spring rolls (loempia’s). De jongens hebben volop gezwommen in de rockpool. Dit is een zwembad afgeschermd van de zee, maar wel gevuld met zeewater. Het loopt geleidelijk af en is op z’n diepst twee meter. Ideaal dus weer voor kindjes. Justin zwemt tegenwoordig alleen het hele zwembad over en zwemt zelfs onder water. Weer een angst overwonnen! Brian was al snel aan het spelen met een jongetje. En hij babbelde ook een klein beetje met hem.

altaltalt

Nog maar ’n weekje en dan zit deze heerlijke reis er alweer op. Wat vliegt de tijd. We willen hier nog wel een keertje terugkomen als de boys wat ouder zijn. Dan gaan we met een 4WD en tentjes de Outback verkennen. In Tim hebben we een goede opvolger van Steve Irwin gevonden, hij is echt onze bushman! Die pakt allerlei beestjes op zonder schrik. Krabbetjes, vissen, hagedisjes. En voor slangen is hij ook niet bang, die aait hij gewoon (in de dierentuin dan wel). Maurice behoort sinds gisteravond tot de echte Aussies… hij heeft nu ook een hoed op. Erg handig met dat warme weer en als je even een dutje wilt doen (en dan zo’n stoere AH tas erbij).

We zijn vanmiddag doorgereden naar Cardwell, een dorpje tussen Townsville en Cairns in. Het ligt tussen oceaan en bergen. Veel is er niet te doen. Het Reef Vistor Center en de jetty zijn de grootste attracties.

 

Geen vissen, wel dugongs en een zeeschildpad
Woensdag 26 augustus 2009. Cardwell,Queensland, Australië.

Op de camping konden we vislijn lenen en zo zijn we met z’n allen op de jetty (dat is een pier) gaan vissen. We zagen dugongs (zeekoeien) en een grote zeeschildpad zwemmen maar we hebben geen visjes gevangen. Voordat je de jetty opwandelt komt je langs borden met waarschuwingen voor krokodillen. Het werd ons ook afgeraden om het strand op te gaan en dichtbij het water te komen. Maar wederom niets te zien. Misschien maar goed ook!

altaltaltalt

Helaas is het niet gelukt om een foto van de dugongs te maken. Ze komen steeds maar een paar seconden boven en iedere keer als ik de dugong door m'n zoeker gevonden had, was hij weer ondergedoken.

Vanavond heb ik alle kleren en spullen weer ingepakt want morgen moeten we de camper in gaan leveren.


Van Cardwell naar Cairns-Palm Cove
Donderdag 27 augustus 2009. Cairns, Queensland, Australië.

Vanochtend nog even gevist, maar wederom niets gevangen. We hebben wel veel visjes met hele lange neuzen aan het aas zien knabbelen, maar zin om te bijten hadden ze niet. Slim!

Na de lunch zijn we naar Cairns gereden. Maurice heeft ons bij het hotel in Palm Cove afgezet met alle bagage en is daarna de camper terug gaan brengen in Cairns. We zitten in een prachtig appartement midden tussen de palmbomen en tropische planten. We wanen ons in het regenwoud. Ruimte hebben we weer genoeg. Heerlijk om af en toe weer een rustig plekje te kunnen vinden, dat was wel eens moeilijk in de camper. We hebben het strand aan de ene kant en de bergen aan de andere kant. Prima locatie! Hier blijven we vier nachten.

 

Dagje relaxen
Vrijdag 28 augustus 2009. Cairns, Queensland, Australië.

Gisteravond hebben we heerlijk gegeten bij de Apres Beach hier om de hoek. We werden verwelkomt door een aardige jongen. Toen Tim zei: 'Hé er staat hier dat je moet wachten tot je een plaats toegewezen krijgt, in het Nederlands!', bleek die jongen ook een Nederlander te zijn. In het restaurant werden we ook door een Nederlandse jongen bediend en de chef kok bleek ook een Nederlander te zijn. Dat vonden de jongens toch wel bijzonder. Ze konden hun eten nu gewoon in het Nederlands bestellen! De jongen die ons bediende kwam steeds een praatje maken. Zegt Brian opeens: 'Zeg, moet jij niet werken?' Ehhhh… Maurice en ik hebben genoten van een Australische BBQ. We hebben kangoeroe, krododil, emoe en barramundi gegeten. Erg lekker!

Vandaag een dagje relaxen. We hebben vanochtend gezwommen in de pool en gaan dadelijk naar het strand. Dan nog even wat vlees vangen voor de barbie want we hebben ook een BBQ hier. Het weer is overigens geweldig hier. We hebben zo geboft de hele reis. Morgen gaan we snorkelen bij het Great Barrier Reef en zondag gaan we naar Karandu. Met de gondola kun je een zeven kilometer lange rit over het regenwoud maken. Dan weer alle spullen inpakken want maandagochtend moeten we rond acht uur op het vliegveld van Cairns zijn. Dan begint de lange terugreis.

 

Great Barrier Reef
Zondag 30 augustus 2009. Cairns, Queensland, Australië.

Het is nu acht uur in de ochtend en ik zit lekker op het terras onder de palmbomen met een kopje koffie te genieten van alle vogelgeluiden. De Kookaburra lacht, het zonnetje schijnt ik ga eens beginnen aan de laatste update van m’n blog vanuit Australië.

Gisteren zijn we dus gaan snorkelen op het Great Barrier Reef. Het was een magische ervaring die ik jullie zal proberen te beschrijven maar eigenlijk moet je het gewoon met eigen ogen zien. Onder water is het stil, je ziet koraal in alle soorten en alle kleuren, de meest mooie vissen zwemmen boven, onder, naast en voor je. Je kunt ze bijna pakken. Het water is kristalhelder, je kunt zo ver kijken als je wil. Het lijkt haast alsof je in een aquarium zwemt. Maar goed, we moesten natuurlijk eerst naar het Reef toe.

altalt

We werden netjes met een shuttle opgehaald bij het appartement en naar de terminal in Cairns gebracht. We gingen aan boord en we konden ons voor allerlei activiteiten inschrijven. Snorkelles voor beginners, snorkelles voor gevorderden, snorkelsafari, scubadiving, duiken en een helicoptervlucht boven het Reef. Tegen extra kosten uiteraard. Maurice schreef zich in voor de scubadiving. Hij kreeg een briefing en ondertussen voeren we richting zee.

Na een half uurtje begon het van binnen bij mij te borrelen, verdorie niet weer zeeziek hè. Ik ben maar vlug naar buiten gelopen en heb de rest van de tocht op het achterdek gestaan. Daar heb ik iets schitterends gezien. De kapitein riep om dat er een walvis gesignaleerd was. Ik keek en inderdaad. Maar niet eentje, het waren er drie. Ik werd getrakteerd op een prachtig schouwspel. De walvissen doken, kwamen weer boven en lieten hun staarten zien. In Monterey en Maui hebben we al heel wat whale watching gedaan, maar nog nooit heb ik de walvissen zo goed gezien als gisteren. M’n misselijkheid was op slag verdwenen! Gelukkig hebben Maurice en de boys ze ook van binnen uit kunnen zien.

Na anderhalf uur legden we aan bij het reef platform. Op dat platform staan picknickbankjes, er zijn kleedkabines, bakken met snorkelsets, flippers, duikpakken, duikgerei, een zonnedek, een kidspool, een onderwatertunnel en je kunt er zelfs een massage krijgen. Ook kun je met de submersible mee (een duikboot die boven water blijft, maar waarvan het onderstuk van glas is en je een mooi zicht op het koraal geeft). Ideaal ook voor mensen die niet willen snorkelen. Zo kunnen ze toch wat van het Reef zien.

Al snel gingen we te water. Justin durfde in eerste instantie niet. Maar die flippers zagen er toch wel gaaf uit… En even later lag ook onze Justin in zee. Hij vond het geweldig. Een duikbril wilde hij niet op, maar dat hoefde ook niet, hij kon de visjes ook zo voorbij zien zwemmen.

altaltaltalt

De temperatuur van het water is ook heerlijk, zo’n 25 graden. Maurice heeft z’n first scubadive gedaan en hij vond het geweldig! Het bleek wel dat hij een enorme longinhoud heeft en daardoor dreef hij steeds naar boven. Zelfs twintig kilogram lood en een zware zuurstoffles konden hem niet beneden houden. Best lastig als je met je groepje op de bodem moet gaan zitten. Maar met hulp van de duikinstructrice, ze duwde Maurice gewoon naar beneden, kon hij toch blijven zitten. Tussen de middag stond er een heerlijke lunch voor ons klaar. Daarna nog twee uurtjes gesnorkeld en toen moesten we weer de boot op. Wat een heerlijke dag was dit!

Vandaag zouden we naar Kuranda gaan. Een dorpje in het regenwoud waar je met de kabelbaan naar toe gaat. We hoorden al van verschillende mensen dat het erg toeristisch is en we hebben besloten om het niet te doen. Ons appartement ligt al in een regenwoud en we hebben bij de Blue Mountains ook door het regenwoud gewandeld. Om nu met hele hordes mensen door het regenwoud te lopen zien we niet zo zitten. De plannen zijn nu dat Maurice met de boys naar Cairns gaat. Daar is de Lagoon. Een zwemparadijs aan zee met glijbanen. Ik pak de spullen en als ik nog tijd over heb haal ik bij een koffietentje  aan het strand een heerlijke latte en wandel nog even langs de zee. Nog even rustig nagenieten van alles. We hebben zo ontzettend veel indrukken opgedaan, zo veel gezien. Zo veel dat als we de foto’s bekijken we zeggen: Ó ja, dat hebben we ook nog gezien'.

Het is zo’n relaxed leven hier. De Aussies zijn heel down to earth. Doe maar normaal en niemand is beter dan de ander. Dure auto’s, grote huizen, merkkleding al die luxe, je ziet het sporadisch, het is niet belangrijk. De natuur, het wildlife, daar draait het hier om. We zijn weer een hele ervaring rijker!

O ja, ik wil nog even afsluiten met een 'blunder', kun je lachen…

Ik heb eens geschreven dat we hebben geoefend met boemerang gooien, maar dat het nog niet zo goed lukte. De boemerang maakte een halve bocht en viel dan op de grond. Hij kwam niet bij ons terug. Nog wat meer oefenen in harder gooien was onze conclusie…

Hier in Palm Cove zit een Art Gallery met Aboriginal kunst. Ik ben daar van de week eens gaan kijken en ze verkochten daar handbeschilderde boemerangs. Niet om mee te gooien maar als kunst bedoeld. Zo eentje wilde ik graag meenemen naar huis. Er stond een aardige meneer in de gallery die mij uitleg gaf over de boemerang. Hij vroeg ook of ik er al eens mee had gegooid. Ik vertelde dat we wel eens oefenen in een park maar dat het nog niet zo goed lukt. De meneer deed voor hoe ik de boemerang dan vast moest houden en moest gooien. Ja, dat hadden we goed gedaan. Maakte hij ook een mooie twirl halverwege? Good, good, you did well, daarna viel hij naar beneden vertelde ik en kwam dus niet bij ons terug… Nou die meneer begint te lachen, hij kwam niet meer bij. Wat blijkt nu… op het moment dat die boemerang halverwege gaat draaien en vallen, moet je gaan rennen en hem opvangen! Wij hebben helemaal een verkeerd beeld van de boemerang, die komt dus niet bij je terug maar je moet er naar toe rennen. Wat heb ik gelachen met die meneer. Geen wonder dat er op een gegeven moment ’n heel gezin zich met de picknickmand richting onze kant vestigde. Wat een mooi gezicht zal dat geweest zijn. Vijf van die toeristen die staan te wachten tot hun boemerang terugkomt. Ik had z’n dag gemaakt en iedere keer als hij een boemerang ziet, zal hij aan me denken. Tja, je bent en blijft een toerist hè!

Reacties  

#1 camperhuurFam Gerards 13-02-2014 10:41
Hallo,

Wij gaan dit jaar ook naar Australie met onze 2 kinderen.
Bij welke maatschappij hebben jullie de camper gehuurd...
We zijn op zoek naar een camper en weten niet goed bij welk verhuurbedrijf we de camper willen huren.
Alvast bedankt voor u reactie
mvg

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!