LieveDirk2012-200Lieve, Dirk en vier zoons met de 4x4 door Australië
15 november 2012 - 16 april 2013

Het wordt hun derde, en waarschijnlijk voorlopig laatste lange reis met z'n zessen. Lieve, Dirk, Barend (11), Eward (9), Artuur (7) en Dietze (6) hebben weer vijf maanden om te doen wat ze zo graag doen. Het worden twee maanden Australië en drie maanden Azië. Heerlijk!

Door Lieve en Dirk Vanhoutte


Onze nieuwe reisplannen…
Zondag 24 juni 2012. België.

Net geen jaar terug thuis van ons geweldige avontuur en vaak kijken we met heimwee terug naar de fantastische tijd die we samen hadden. Acht maanden genieten van de tijd die je hebt waarin je kan doen en laten wat je wil en waarin elke beslissing die je neemt wel een totaal andere wending kan geven aan het verhaal. Acht maanden om zonder horloge te leven waarbij je elke avond kan gaan slapen wanneer je moe bent en kan opstaan wanneer je zin hebt. Acht maanden om elke minuut van de dag bij elkaar te zijn en te genieten van de kleine dingen die een mens gelukkig maken en het heerlijke gevoel nadien van ‘we hebben het samen toch maar gedaan’. Blij dat we de beslissing ooit namen om samen die lange , prachtige reis te ondernemen.

Reeds kort na thuiskomst onderzochten we of we misschien ooit nog eens de kans zouden hebben om voor langere tijd te gaan reizen. Vermits de oudste(Barend) niet lang meer in de lagere school zou zitten, en het nadien alleen maar gecompliceerder zou worden om een tijdje afwezig te zijn heeft zijn situatie de doorslag gegeven. Ook wordt hij in 2013 twaalf jaar waardoor we nadien geen kinderkorting meer zullen krijgen....

Daarbij komt nog dat als Barend in het zesde leerjaar zit dat dan de jongste (Dietze) zal starten in het eerste leerjaar. Weer een extra moeilijkheid: een heel schooljaar is sowieso(financieel en praktisch) uitgesloten maar wanneer ga je dan? Begin schooljaar is voor Barend het meest praktische maar voor Dietze dan weer net niet (leert pas lezen en schrijven). Dan uiteindelijk toch de knoop doorgehakt.

We vertrekken half november zodat Dietze de beginselen van het lezen, schrijven en rekenen op school al wat meekrijgt en we komen net na de paasvakantie terug zodat Barend nog de tijd heeft om zich goed voor te bereiden op de eindtoetsen.

Dus we hebben vijf maanden de tijd, weer vijf heerlijke maanden om te doen wat we zo graag doen…. Goed wetende dat het nadien waarschijnlijk voor lange tijd niet meer zal kunnen, prijzen we ons gelukkig dat de mogelijkheid bestaat en die kans grijpen we graag met beide handen.

Veel werd er nog niet voorbereid maar de tickets liggen al vast en daardoor dus ook al de grote lijnen van de reis: op 15 november vliegen we naar Singapore waar we twee nachten blijven voor we doorvliegen naar Perth (Australië). Daar halen we dezelfde 4x4 op als vorig jaar en rijden we in acht weken naar Sydney waar Lieve heel graag het vuurwerk wil zien met Nieuwjaar. Op 16 januari vliegen we dan naar Bangkok waar we drie maanden de tijd hebben om rond te reizen. Waar we juist heen gaan zien we ter plaatse wel, maar op het verlanglijstje staan voorlopig (opnieuw) Laos en Cambodja maar ook Birma en de Perhentians lijken ons wel een bezoekje waard, nog een dikke vier maanden voorpret dus. Maar nog eerst dit schooljaar afsluiten en een paar maanden hard werken….

 

Vandaag vertrekken we weer!
Donderdag 15 november 2012. Onderweg naar Singapore.

De jongens zijn vandaag nog naar school gegaan. Het is hun laatste schooldag dit jaar. Wij konden nog rustig inpakken en het huis verder aan kant zetten. Onze auto nog gaan opbergen en nummerplaten binnengebracht bij de verzekeraar. Na school nog iedereen even in de douche en om zes uur konden we met taxi Vake vertrekken naar Zaventem.

be-2411272013-560-420be-2411272017-560-420

Na het inchecken bleef er nog wat tijd over om een hapje te eten dan nog even wachten tot 20.30uur om op te stijgen richting London. Door het achteruitrijden van het vliegtuig ontstond er echter een technisch probleem en moesten we een half uur wachten voordat we konden opstijgen. Door die vertraging hadden we in Londen maar weinig tijd om onze connectie te halen en stond er assistentie te wachten om ons te begeleiden naar de juiste terminal. Alles moest vliegensvlug gebeuren en voor we het goed en wel beseften zaten we al in de A380 (dubbeldekker) naar Singapore. We hadden weer twee rijen van drie stoelen achter elkaar.

be-2411272073-560-420be-2411272047-560-420

De vlucht verliep jammer genoeg niet vlekkeloos (letterlijk en figuurlijk)… Gelukkig waren er de papieren zakjes met opschrift: If affected by motion sickness please use this bag. Barend heeft er drie gebruikt, Dietze en Dirk elk twee en Artuur spande de kroon met maar liefst zes gevulde zakjes. Het cabinepersoneel was zo vriendelijk om onze voorraad tijdig aan te vullen. Op de volgende vlucht maar op tijd een Touristilletje nemen.

 


Ontbijten in de avond
Vrijdag 16 november 2012. Singapore.

Rond 19.30 uur geland in Singapore. Gek hoor, net ontbijt gekregen op het vliegtuig en hier is het al avond. Aan de bagageband stond onze naam op een blad papier, blijkbaar was er een stuk bagage achtergebleven in London. Eerst de rest van de bagage bijeen zoeken en dan konden we zien welk stuk er vermist was zodat de inhoud ervan kon geregistreerd worden. Het bleek onze tent te zijn met de kledij van Barend erbij. Hij zal nu even zijn broers kleren moeten gebruiken. Morgen moeten we even bellen om te weten of alles terecht is.

sg-2411081453-560-420

Met een taxi naar het Fragrance hotel Sunflower gereden, gelegen in het red-light district maar erg goedkoop. We verbleven vorig jaar in dezelfde buurt en hadden nergens last van. Even inchecken en dan met de MRT naar City Hall. In het centrum een welverdiende hamburger gaan eten bij de MacDonalds. Pas rond 23.00 uur terug in het hotel en geprobeerd om te slapen. Door het tijdsverschil konden de kinderen moeilijk in slaap geraken en werd er nog lang televisie gekeken.

 

Op verkenning
Zaterdag 17 november 2012. Singapore.

Vandaag was het shoppingcentra bezoeken en de stad verkennen. Met de MRT geraak je zowat overal in Singapore voor een schappelijke prijs. We kwamen langs Marina Bay Sands, hier staat Ewards lievelingsgebouw, de drie torengebouwen met een soort boot boven op het dak, een gigantisch hotel.

sg-2411081350-560-420sg-2411081353-560-420

Ons plan was om ’s avonds naar de nachtsafari te gaan maar doordat het hevig aan het regenen was zijn we met z’n allen gaan bowlen. Nadien nog tot aan Marina Bay gewandeld waar we mochten meegenieten van de lichtshow. Weer laat naar bed maar goed doorgeslapen deze keer.

sg-2411081200-560-420

 

Weer het vliegtuig in
Zondag 18 november 2012. Onderweg naar Perth

Om 11.00 uur waren we al ingepakt en hadden we de bagage in bewaring gegeven. De receptie had voor ons gebeld naar de luchthaven i.v.m. onze vermiste bagage. Alles is ondertussen in Singapore aangekomen en wordt meteen op onze volgende vlucht mee doorgestuurd naar Perth.

Nog eens voor de laatste keer met de MRT naar Bay front. Van hieruit gewandeld naar de shoppingcentra, hier kan je echt uren in rondwandelen zonder in de buitenlucht te komen en rond half vijf waren we terug in ons hotel en konden we in de taxi stappen naar de luchthaven. Onze volgende vlucht vertrok rond kwart voor acht waardoor we nog tijd hadden om gebruik te maken van de gratis Wifi op de luchthaven.

sg-2411081477-560-420

Na de verplichte dosis Touristil konden we het vliegtuig in naar Perth. Het grootste deel van het personeel bleek bijna pensioengerechtigd te zijn maar de service was oké. Artuur en Dietze waren al snel in dromenland, Barend en Eward hebben enkele films gezien.

 


Terug in Australië
Maandag 19 november 2012. Perth, Australië.

Het was half twee ‘s nachts toen we landden in Perth. Met veel moeite konden we Artuur en Dietze wakker krijgen, de twee oudsten hadden nog niets geslapen. Al onze bagage bijeen gevonden (ook de tent!) en zonder problemen door de security en quarantaine dienst. Het was uiteindelijk toch bijna half drie toen we in onze kamer konden in het Billabong Backpackers resort.

Toch een paar uurtjes geslapen om dan om negen uur (gratis) te gaan ontbijten beneden in de gezamenlijke keuken. Keuze uit drie soorten cornflakes of toast met confituur. Nog even te voet de stad gaan verkennen en voor de internet verbinding gaan zorgen. Gelukkig konden we de aircard van vorig jaar weer gebruiken, enkel een nieuwe simkaart erin en we zijn weer online.

au-2511124183-560-420au-2511124160-560-420

Vanaf 14.00 uur konden we onze jeep gaan halen. Met een taxi (terugbetaald door verhuurbedrijf) de auto gaan afhalen. Geen lange rondleiding deze keer want alles zat nog vers in het geheugen. We konden buiten het kampeermateriaal nog dikke slaapzakken en badhanddoeken meekrijgen van TCC. Dan hoeven we dat niet meer te kopen. Gps installeren en we vinden onze weg weer terug in Perth. Eerste stop aan de supermarkt om eten in te kopen voor de volgende dagen. Wat ons opvalt is dat vooral verse voeding en broodbeleg hier veel duurder is dan thuis maar diepvriesgroenten of blikvoeding is dan wel te betalen. Dat zullen we dus iets vaker eten deze reis. Met onze Landcruiser dan terug naar Billabong om ons potje te koken en morgen te vertrekken.

 

De tent opzetten
Dinsdag 20 november 2012. Ten noorden van Perth, Australië.

Na ons ontbijt laden we onze jeep vol en verlaten we Billabong. We vertrekken richting Pinnacles maar eerste nog eens stoppen bij Bunnings om nog wat extra kampeergerief te kopen. Luchtmatrassen, plastiek bakken om alles netjes gesorteerd te krijgen en afdekzeil en spanriemen om tent, tafels en stoelen op het dak te binden. Voor we echt vertrekken hebben we op de parking de volledige auto leeggemaakt en alles opnieuw ingeladen. Eten in plastiek bakken en de kledij uit de koffer in de laden. Natuurlijk nog het nodige water gekocht wat toch ook weer veel plaats inneemt.

Ondertussen was het namiddag en reden we nog een zeventig kilometer ten noorden van Perth tot aan een kampeerplek naast de baan. Er was een toilet en er stonden picnicktafels met Bbq en was volledig gratis. Dan voor het eerst onze tent opzetten. Gelukkig waren er niet te veel toeschouwers en het lukte nog vrij snel. Het werd toch al snel 19.00 uur en het wordt hier snel donker (en kouder). Dan pas de aardappelen op het vuur maar het duurde erg lang voor ze klaar waren. Volgende keer misschien eerst het eten opzetten en dan pas de tent opbouwen?

 


De tent waait weg
Woensdag 21 november 2012. Badgingarra, Australië.

Vanmorgen werden we gewekt door wegenwerkers. Ze gingen de kampplaats herinrichten en we moesten snel inpakken om uit het stof te zijn. Dan maar verder gereden en aan de zee op een picknickplaats gaan ontbijten. Nog een uurtje rijden tot aan de Pinnacles. In het Nambung National Park staan deze kalkstenen pilaren die tot drie meter hoog zijn. Ze zijn onder de grond ontstaan en later als een terracotta leger uitgegraven uit het zand door de constante zuidwestenwind. Er loopt een weg van drie km waarlangs je regelmatig kan stoppen om eens uit te stappen en foto’s te maken.

au-2511360477-560-420au-2511124117-560-420

Nadien verder gereden op zoek naar onze volgende kampplaats. Het werd het Waddi Farm ‘resort’. Na zo’n zestien kilometer zandweg kwamen we aan een verlaten kampplaats. Er brandde toch licht binnen en gingen maar eens informeren. Ja, de camping was nog open maar het sanitaire blok was buiten dienst, we konden ons wel gaan douchen in een cabin. We waren mooi op tijd en konden alles rustig opstellen. We hadden een mooi plekje in de schaduw en alles mooi uitgezet. De jongens konden rustig hun schoolwerk maken. Toen begon het een beetje te waaien. Na het schoolwerk begon het harder te waaien en kregen we regen. De jongens zaten in de auto een film te kijken en wij probeerden onze tent aan de grond te houden. Ondertussen kregen we nog meer wind samen met donder en bliksem. Met man en macht mee aan te tent getrokken om ze toch maar ter plaatse te houden maar het werd ons veel te hevig en riepen de twee oudste jongens om het nodige uit de tent te redden en dit in de sanitaire blok te zetten. In de hevige wind onze tent toch kunnen verplaatsen naar het sanitaire blok en naar binnen getrokken. Man, man. Als het hier begint te waaien kan je beter voorzien zijn. Onze 2-seconds tent van Decathlon is dan wel snel op te zetten, ze is duidelijk niet bestand tegen wind. Iedereen werd verzameld in het sanitaire blok want drie van de vier kinderen waren ondertussen in paniek. Alleen Barend vond niets leuker dan buiten in de hevige wind te gaan staan.

au-2511124103-560-420au-2511124180-560-420

Na de regen en stormwind toch maar gaan vragen of er soms een cabin vrij was (natuurlijk want buiten wijzelf was er nog maar één ander koppel toegekomen). Voor 40,00 dollar meer konden we in een cabin met een dubbelbed en een stapelbed. Nu was ook de elektriciteit uitgevallen dat maakte alles nog spookachtiger. Met de inverter in de auto konden we toch een looplamp laten branden binnen. Potje gekookt, gegeten en geprobeerd om te slapen, de schrik zat er nog goed in. s’ Nachts heeft het nog fel gewaaid en werden we wakker van de vliegendeur die steeds klapperde tegen de deur (en was niet vast te maken).

 

Een werkende frigo
Donderdag 22 november 2012. Perth, Australië.

Na een onrustige nacht alles laten drogen en de afwas gedaan. Alles weer in de auto gepuzzeld en weer naar Perth. We moesten terug naar ons verhuurbedrijf want onze frigo werkte niet, de temperatuur binnenin gaf zo’n 25 graden aan waardoor bederfbare voeding niet lang bruikbaar is natuurlijk. Met deze temperaturen heb je een frigo meer dan nodig. Ze deden er niet moeilijk over en plaatste direct een andere frigo in de auto. Dan tijdens het spitsuur door Perth richting Dunsborough.

Het werd al laat om nog door te rijden naar Dunsborough en we besloten om een kampplaats te zoeken in de buurt. We vonden een gratis kampeerplaats in onze Camps6 boek en gaven de coördinaten in in onze GPS en werden langs een bijna eindeloos smal bosweggetje gestuurd naar een zeer verlaten bush kampplaats, maar met toilet. Het werd al snel donker dus vlug tent opgeslagen en eten gemaakt.

 


Zwembad, speeltuin en springkussen
Vrijdag 23 november 2012. Busselton, Australië.

s’ Morgens weer verder gereden en tegen de middag kwamen we aan in Busselton. Hier is een 142 jaar oude steiger van wel 1842m. lang in de zee. Natuurlijk hier even over gewandeld.

Verderop in Dunsborough geïnformeerd naar een camping maar kregen daar te horen dat de meeste campings volgeboekt waren omdat er een bijeenkomst was van alle twaalfjarigen van de regio. Dus druk, druk . Ze stuurden ons terug richting Busselton. Hier namen we een plaats op een Big 4 camping met zwembad, speeltuin en springkussen. Hier zullen we twee nachten blijven. Alles weer opgezet en gaan zwemmen. s’ Avonds in de kampkeuken lekker gekookt en gaan slapen.

 

Bultrugwalvissen spotten
Zaterdag 24 november 2012. Busselton, Australië.

Van september tot december kan je hier een uitstap maken om walvissen te gaan kijken. Deze periode komen ze in de beschutting van Geographe Bay de nodige energie opdoen voor hun trektocht naar het zuiden. We hadden zo’n trip geboekt dus om tien uur afspraak op het strand van Dunsborough. Hier werden we met een klein bootje naar een grotere boot gebracht en vertrokken we na een kleine veiligheidsdemonstratie.

We waren nog maar even weg en we zagen al een walvis met zijn staart op het water kloppen. Dan nog meer walvissen (bultruggen) gezien en een dolfijn. Prachtig! We hebben toch twee en een half uur rondgevaren. Dan de beloofde broodjes gaan halen bij de Subway en weer naar het prachtige strand om te gaan picknicken en zwemmen. s’ Avonds nog even in het zwembad en schoolwerk maken in de kampkeuken.

au-2811375303-560-420au-2811375307-560-420

 


Verkeerd gereden
Dinsdag 27 november 2012. Hyden, Australië.

We verlaten heel vroeg onze kampplaats. Er kwam weer wind opzetten en de tent begon weer vrolijk te dansen. We reden verder richting Wave Rock. Op de kaart leek de afstand mee te vallen, maar onze gps stuurde ons de andere kant op. Dus wij maar rijden en rijden tussen allemaal graanvelden en na zo’n 370 km. kwamen we dan rond 13.00 uur toch aan in Hyden. Hier was een kampplaats maar er was weer veel wind en de weersverwachting zag er niet goed uit. Dus weer maar een cabin gehuurd. Hier was ook een zwembad dus eerst even gaan zwemmen en dan naar de Wave Rock.

 


Donder en bliksem
Woensdag 28 november 2012. Kalgoorlie, Australië

Wat een geluk dat we een cabin hadden gehuurd . Deze nacht was er een zwaar onweer losgebarsten, zelfs de kinderen werden wakker van donder en bliksem. Het was wel mooi om eens op zo’n open vlakte een onweer te bekijken, we zagen zelfs de bliksems neerkomen. Dan toch maar geprobeerd om verder te slapen. Tegen checkout-time vertrokken richting Kalgoorlie. Nog even geïnformeerd of de (zand)wegen in orde zijn in die richting. Na dit onweer is er veel neerslag gevallen en zou de weg er modderig kunnen bijliggen maar het zou wel meevallen. Ons eerste stuk was een unsealed road. Voor de volgende honderdtien kilometer hadden we enkel zandweg voor de boeg en kwamen we toch zo’n drie tegenliggers tegen. De hele tijd heeft het nog geregend.

In Kalgoorlie aangekomen toch maar weer een cabin gezocht om veilig de nacht door te komen. Er staat nog veel wind. Nog wat inkopen gaan doen en dan lekker gezellig gegeten en tv gekeken.

 

Goudgravers
Donderdag 29 november 2012. Kalgoorlie, Australië

We zijn hier nu in een van de laatste goudsteden van Australië waar nog elke dag goud wordt gewonnen. Hier net naast het centrum ligt de ‘super pit’ ,de grootste open goudmijn van Australië. Dus wij ernaar toe. We kwamen aan op het uitkijkplatform van de Super Pit. En super is hier dan ook SUPER. Een groot gat van ongeveer 1,8 kilometer breed en 3,8 kilometer lang en meer dan vijfhonderd meter diep. In de verte konden we de gigantische trucks met steenpuin naar boven zien rijden.

We lazen op het infobord dat er om 13.00 uur een explosie zou gebeuren. Dus wij wachtten want dat hadden we graag gezien. Maar om twee uur was er nog niets gebeurd en om half drie ook nog niets . De mensen die samen met ons stonden te wachten waren ook al weg. Dus wij naar het infocentrum toch maar even gaan informeren. Het infocentrum was sinds vorige week verhuisd en ging pas einde van december weer open. Pech. Dan maar naar het visitor center. Hier konden ze ons zeggen dat de explosie geannuleerd was. Ja dat wisten we ook maar ze wisten niet te zeggen waarom en wanneer de volgende zou plaatsvinden .Dan maar gaan informeren om eventueel een tour te boeken in de mijn. Een beetje verderop in een reisbureau konden we langsgaan voor boekingen. Weer pech, er was nog maar plaats voor één persoon voor de tour van morgen. De eerste tour met zes vrije plaatsen was pas binnen drie dagen. Zo lang gingen we dus ook niet blijven.

Voor Eward zijn schoolwerk gingen we nog langs het centrum van de Royal Flying Doctors. Ha, weer pech, ze wisten waarschijnlijk dat wij gingen komen want toevallig waren ze vandaag gesloten vanaf 12.00 uur terwijl de openingsuren vermelden dat ze tot 17.00 uur open zijn. We hebben geen geluk hier in Kalgoorlie. Dan morgenvroeg nog maar eens proberen en nu maar weer naar de camping, huiswerk maken en gaan zwemmen.

 


Over de zandweg
Vrijdag 30 november 2012. Charles Peak NP, Australië.

We verlaten vandaag Kalgoorlie. Voor een laatste keer gingen we nog eens kijken naar super pit. Boven aangekomen bleek er toch een explosie geweest te zijn . De plaats waar gisteren veel jeeps stonden was helemaal los gebroken. Wel tof dat deze stad veel toeristen probeert aan te trekken maar de informatie die je krijgt is maar schaars.

Dan een tweede poging gewaagd om bij de Flying Doctors binnen te geraken en weer stonden we voor een gesloten deur (deze keer zelfs voor de middag). Dan maar een bezoek gebracht aan het mijnmuseum. Hier hebben we ons een beeld kunnen vormen hoe er vroeger aan toe moest gegaan zijn.

We reden de stad uit richting Esperance. Het was al namiddag toen we vertrokken en gingen onderweg slapen in het Charles Peak National Park. Na een tocht van tweehonderdzestig kilometer reden we een zandweg in richting Charles Peak. We hadden nog zeventig kilometer zandweg te doen vooraleer we aan de campground kwamen. Daar aangekomen was er niemand anders te bekennen, we hadden dus plaats genoeg om onze tent neer te zetten. Eerst een picknicktafel verplaatst naar de voor ons beste kampplaats en dan tent opgezet en gekookt.

Wat een afgelegen plaats hier, alles wat je kon horen waren de vogels en de wind op de berg achter ons. Zo ver je kon zien was er alleen maar bush.

 


Het paradijs
Zaterdag 1 december 2012. Cape le Grand National Park, Australië.

Opstaan ontbijten en inpakken, we worden het gewoon. We verlaten Charles Peak en kunnen kiezen welke weg we nemen, links de weg terug of rechts een zandweg ‘Not possible when wet’ maar waardoor we wel veel kilometers kunnen sparen. Het heeft hier nu een paar dagen niet meer geregend dus kiezen we voor rechts. De eerste kilometers waren er hier en daar plasjes maar dat leek mee te vallen. De weg loopt kaarsrecht, af en toe over een heuvel maar dan verder weer kaarsrecht, zonder eindpunt in zicht. Gps is hier onbruikbaar.

De kinderen vinden het allemaal goed, zolang ze film kunnen zien. Alleen Eward die mee vooraan zit vindt het allemaal erg spannend en vraagt regelmatig om wat trager te rijden, hij is er blijkbaar niet erg gerust in. Af en toe moeten we door grote plassen en veel modder. Regelmatig toch maar even checken hoe diep de plassen zijn en welke kant we best nemen. Na zo een heel eind rijden kwamen we aan een opgedroogde plas maar was wel modderig. We vertraagden wel maar de wagen trok naar links en we zaten vast. We konden niet meer vooruit of achteruit. Gelukkig stonden er wat boompjes dus de winch afrollen , vastmaken aan een boompje en winchen maar. De wagen kwam gelukkig gemakkelijk uit het slijk, het boompje heeft wel afgezien.

Na meer dan honderd kilometer over deze smalle zand- en modder weg zonder teken van leven kwamen we weer in bewoonde wereld. We zagen weer oneindige graanvelden en hier en daar een boerderij, dat gaf toch een geruststellend gevoel. De GPS gaf weer een weg aan en we hadden nog 160 kilometer voor de boeg tot in Esperance. Daar meteen bij het visitors center info gevraagd over het nationale park Cape Le Grand hier zo’n zeventig km vandaan. Er zou wel kampeerplaats zijn want het is nog steeds laagseizoen. De entrance fee moeten we aan de ranger betalen in het park. Aangekomen in het park direct naar één van de baaien ‘Lucky Bay’ gereden om hier onze tent op te slaan.

Dit lijkt wel het paradijs! Het water is hier mooi helder en het strand in spierwit. Het zand maakt een vreemd piepend geluid als je er op stapt of met je vingers over wrijft, zo fijn is het. Er zijn douches, toiletten en een keuken, allemaal voor 24 Australische Dollar voor ons zessen. Maar beter nog, we treffen het met het weer en we zitten midden in de natuur. Dit is toch veel beter dan die dure cabins in Kalgoorlie.

au-2112391183-560-420au-2112391120-560-420

 

Kangoeroes en rekensommen
Zondag 2 december 2012. Cape le Grand NP, Australië

Vandaag de tent laten staan op onze kampplaats en op verkenning gegaan naar Esperance. Hier was een klein lokaal marktje. Nog even op internet in het dorp (want verderop geen bereik)en inkopen gedaan voor enkele dagen . Dan de stranden gaan verkennen in Cape le Grand en gepicknickt op een ander mooi strand, Hellfire Bay. De jongens hebben lekker gezwommen en zich uitgeleefd op het strand. Nadien tijd voor schoolwerk, de kangoeroes zijn ook regelmatige bezoekers bij de kampplaats, dat vinden de jongens geweldig natuurlijk. Waar anders kan je rekensommen maken met een kangoeroe die mee komt nakijken?

au-2112391210-560-420au-2112391213-560-420

 

Another day in paradise
Maandag 3 december 2012. Cape le Grand NP, Australië

Deze ochtend vroeg gaan douchen, het wordt weer prachtig weer vandaag. Of, zoals twee mannen aan de toiletten elkaar glimlachend begroetten met ‘Another day in paradise’. En zo voelt het ook wel een beetje. Eerst even schoolwerk en dan op het strand gereden met de jeep om wat verder op het verlaten strand te zitten genieten van zon, zee, strand en elkaar.

au-2112391360-560-420

Tegen de avond kwam er een gezin met vier zonen toe uit Melbourne. Er werd al snel contact gelegd en onze jongens werden uitgenodigd om mee cricket te spelen terwijl Dirk de spelregels kreeg uitgelegd. De ouders hadden hun kinderen een week eerder van school gehaald om langer op vakantie te kunnen. De vader was van Melbourne met zijn zus en vader alvast met de wagen naar Perth gereden terwijl de moeder dan een week later met de kinderen naar Perth was gevlogen zodat die niet twee maal die lange afstand moesten overbruggen. Dat gebeurt hier blijkbaar regelmatig, wij kunnen het ons gewoon niet voorstellen om in je eigen land op vakantie te gaan en daarvoor uren te moeten vliegen. Zo ging de avond snel voorbij.

 


1200 kilometer niemandsland
Dinsdag 4 december 2012. Cape Arid NP, Australië

Met een beetje spijt in het hart verlaten we Lucky Bay vandaag. We zijn weer allen vroeg op. Het wordt hier trouwens al om half vijf licht en vanaf zes uur beginnen de mensen op te staan. Na het ontbijt ingepakt en richting Esperance gereden. Hier nog inkopen gaan doen om ons voor te bereiden op de lange tocht die ons te wachten staat (zo’n 1200 km met enkel af en toe een tankstation)

Brandstof getankt, eten gekocht en met genoeg geld op zak vertrekken we richting oosten. Onze volgende stop is het Cape Arid National Park. Deze kampplaats is bijna verlaten op één auto na. Na het opzetten van de tent zijn we naar het strand gereden. Het strand is niet zo mooi als Lucky bay maar toch de moeite. We zijn hier met twee gezinnen en hebben een volledig strand van wel vijf kilometer voor ons alleen.

Deze avond hebben we lekkere scampi’s gebakken op de BBQ van de kampplaats, met veel verse groenten. We moeten er van genieten van de verse groenten want we naderen de grens met South Australia en mogen dan geen verse groenten of fruit meer bij ons hebben.

au-2112391343-560-420au-2112391380-560-420

 


Slippers, slipjes, onderbroeken en petten
Woensdag 5 december 2012. Halverwege Eyre Highway, Australië

We vertrekken weer. We plannen om via de Balladonia Road te rijden naar de Eyre Highway, een binnenweg (zandweg) van 171 kilometer. Deze weg was enkele dagen geleden nog gesloten door de regen. Sinds maandag was hij weer geopend. De eerste kilometers vallen nog mee. Hij was verhard zoals we al gewoon waren, met rode steentjes. Maar van rode steentjes ging het over naar wit zand. Onze jeep die vol geladen zat kreeg het moeilijk in het zand en we reden er traag door. Er kwamen ook nog plassen waar we door moesten. De plassen werden groter en dieper en er stonden geen bomen langs de weg om ons er eventueel uit te winchen. We hebben geen satelliettelefoon bij ons dus de kans was groot dat als we vast kwamen te zitten, dit wel eens voor meerdere dagen kon zijn omdat er zeer weinig mensen gebruik maken van deze weg.

au-2812311810-560-420au-2812311827-560-420

We besloten om na negen kilometer toch terug te rijden naar de grote zandweg en dan maar een gravelroad iets terug te nemen, de Parmango Road. Deze weg is breder en verhard met de gekende rode steentjes. We hebben 188 kilometer unsealed road voor de boeg. Tegen een goede snelheid (tussen de 80 en de 90 km/h) voelen we de kleine putjes niet. We komen op deze afstand maar één huis tegen. Dit was dan nog een oud huis dat gerestaureerd was om te laten zien hoe eenvoudig de pioniers hier vroeger woonden. Tegen het einde kwamen we nog twee poorten tegen die volledig vol hingen met slippers, slipjes, onderbroeken, petten… Wel een gek zicht. Wij lieten onze namen achter op een bord.

au-2812311830-560-420au-2812311813-560-420

Eindelijk kwamen we weer op een asfaltweg. We reden nog een heel eind. Ongeveer 450 kilometer. Het eerste deel van de asfaltweg was de langste rechte asfaltweg van Australië. We kregen 145 kilometer rechte baan voor ons. Tegen valavond hielden we halt aan een kampplaats langs de weg. Het enige dat je op dit deel van de Eyre Highway tegenkomt zijn een paar tankstations.

au-2812311820-560-420

 


Groente- en fruitpolitie
Donderdag 6 december 2012. Penong, Australië

s' Morgens vertrekken de mensen hier al vroeg. Wij volgen iets later. Regelmatig rijden de roadtrains voorbij de parkeerplaats. We rijden weer de saaie weg op en net iets voor Eucla steek ik als gewoonlijk mijn hand op naar de voorbijrijdende wagens. Plots zie ik in de spiegel een auto met knipperlichten en ook een rood en blauw licht. Oei, de politie op deze verlaten weg. Blijkbaar waren ze ons tegemoet gereden en hadden ze gezien dat Lieve de veiligheidsgordel onder haar arm had. We krijgen hiervoor een opmerking en ik mag blazen (de tweede maal in Australië, dat is al meer dan thuis). Alles was in orde en we mochten weer verder rijden. Voorbij Eucla kwamen we het quarantine checkpoint tegen. We hadden ons voorbereid en al onze verse groenten en fruit opgegeten.

au-2812311837-560-420

Na net geen 600 kilometer gereden te hebben kwamen we aan in Penong. Hier gingen we richting kust naar een camping. Op Cactus Beach vonden we een leuk plekje. Het zijn gezellige tentsites met een toilet en lavabo. In het midden van de site staat een douche in de open lucht gemetseld met rotsblokken. Er hangt een relaxte sfeer. Met zonsondergang trekt iedereen naar het strand met een glaasje wijn en een hapje. Wij doen graag mee. Door de hoge golven is het hier een paradijs voor surfers.

au-2812311923-560-420au-2812311960-560-420

 


Feest in de stad
Vrijdag 7 december 2012. Port Augusta, Australië

Het was een verschrikkelijk warme nacht. We stonden hier in de duinen en er was dus niets van schaduw. Omdat het vandaag nog warmer ging worden besloten we om hier te vertrekken. Het was 9.00 uur en het was al verschrikkelijk warm. Amai Zuid-Australië!

Hier in het dorp nog even de twee brandstoftanks volgetankt en we are back on track. We naderen Ceduna. Hier was weer een quarantaine checkpoint. Even de frigo openmaken en ze zagen dat we geen verse groenten of fruit mee hadden. Dan verder gereden richting Port Augusta. Onderweg zagen we meer wolken samentrekken boven land. Uit de mooie witte wolken kwamen hier en daar donkere wolken tot stand. Na de middag zagen we in de verte de regen uit de lucht vallen. Hier is weer de ruimte om in de verte de regen te zien vallen terwijl je nog in de zon staat.

au-2812311963-560-420

Tegen 17.20 uur kwamen we aan in Port Augusta en reden naar de camping waar we vorig jaar ook waren. We stonden hier voor een gesloten deur terwijl ze open waren tot 19.00 uur. We belden aan en zonder probleem konden we hier een goedkope cabin huren. Ze waren gesloten omdat we ons uurwerken niet hadden verzet naar de Zuid-Australische tijd. We moeten er weer twee uur bij tellen. Eindelijk kunnen we weer in een bed slapen.

De dame van de receptie wist ons te vertellen dat er vanavond een feest is in de stad met draaimolens en vuurwerk. Wij vlug de wagen uitgeladen en weer vertrokken naar de stad. Hier stonden een paar kermisattracties en in het midden van het plein zat de Kerstman. Alles was gratis dus overal waren er wachtrijen omdat alle kinderen zoveel mogelijk op de attracties wilden zitten. De jongens hebben zich hier goed geamuseerd en als afsluiter werden we getrakteerd op een mooi vuurwerk langs de waterkant.

au-2812311980-560-420au-2812311997-560-420

 

Bijkomen
Zondag 9 december 2012. Port Augustus, Australië.

We bleven in Port Augusta. Na onze lange doorsteek nemen we even tijd om weer op adem te komen en onze benen te kunnen bewegen. De jongens genoten van het zwembad en we konden weer wat schoolwerk bijwerken en onze was doen.

 


Helaas gesloten
Zaterdag 15 december 2012. Warrnambool, Australië.

Weer een dag rijden richting zee. Onderweg zagen we een wegwijzer die naar Coopers Crossing leidt. Nu we toch alles van de Royal Flying Doctors willen weten zijn we toch ook benieuwd waar de legendarische tv serie werd opgenomen. Het dorpje Minyip zoals het in het echt heet ligt er verlaten bij. Geen toeristen en zeer weinig beweging op straat. Er lijkt nog weinig belangstelling voor dit plaatsje, dat zal vroeger wel anders geweest zijn. Maar ja, de serie werd dan ook al zo’n twintig jaar geleden opgenomen. We vonden nog het Majestic (Club) hotel (sorry, no meals until further notice), het ziekenhuis en de garage van Emma Patterson uit de serie (allemaal gesloten).

au-2201251363-560-420au-2201251333-560-420

Dan verder door naar het Grampians National Park. Onze brandstoftank geraakte stilaan leeg en we hoopten om te kunnen tanken in Halls Gap maar helaas was hier geen diesel te krijgen. Tja, dan maar een kleine lus gereden met een paar lookouts om dan het park weer uit te rijden op zoek naar brandstof. Prachtig park trouwens, je kunt hier prachtige tochten maken maar dat hebben wij deze keer niet gedaan. Gelukkig nog op tijd kunnen tanken en dan weer verder gereden naar Warrnambool, het start- of eindpunt van de Great Ocean Road.

au-2201251390-560-420

Na alweer vele kilometers aangekomen in Warrnambool. Dirk was jarig vandaag dus we besloten om eens goed gek te doen. Om geen tent op te zetten boekten we een cabin (jammer, vandaag zwembad gesloten) en we willen eens uitgebreid gaan eten in de Red Rooster. Jammer genoeg is het daar zo ongezellig dat we besluiten om het eten mee te nemen en in de cabin op te eten aan een rond tafeltje met een combinatie van twee stoelen, twee klapstoeltjes en twee tuinstoelen. Het was niet echt een succes te noemen.

 


Trosjes koala’s
Zondag 16 december 2012. Cape Otway NP, Australië.

Weer op de baan na het boodschappen doen. We rijden langs de Great Ocean Road. We hopen dat we deze keer de mooie rit kunnen maken met zonneschijn want vorige keer hadden we één en al regen. Het weer lijkt ons mee te zitten en we hebben dikwijls zon als we een stop houden. Aan de apostelen veranderde het weer en kregen we weer regen. We besloten toen om verder te rijden naar het Cape Otway NP waar we vorige keer een leuke kampplaats hadden gevonden. Onderweg nog even gestopt om naar koala’s te kijken. Ze hangen hier (richting vuurtoren) echt als trosjes in de bomen, prachtig om te zien. Dat koala’s niet altijd zo lief zijn voor elkaar was duidelijk te zien toen er twee begonnen te vechten en blijkbaar durven ze ook mensen aanvallen. Zo was vorige week nog in het nieuws gekomen hoe een koala een zevenjarige jongen had aangevallen. Toch maar een beetje afstand houden jongens!

au-2201251343-560-420au-2201453423-560-420

Dan verder naar Cape Otway NP (Aire river), prachtige gratis kampeerplaats. We konden op dezelfde plaats staan als vorige keer en er waren nu zelfs picknick tafels gezet en vuurkorven. Hier in een boom hing ook nog een (verdwaalde) koala, ze blijven toch schattig om te zien. Doordat het erg wisselvallig weer is besluiten we om weer in (en op) de auto te slapen. De kinderen maken er geen probleem van en vinden het zelfs spannender dan in de tent slapen.

 


Skypen met de klas
Maandag 17 december 2012. Melbourne, Australië.

Deze ochtend gewekt door de kookaburras. Na een rustig ontbijt in het midden van de natuur reden we terug naar waar we de dag voordien waren gestopt aan de Great Ocean Road. Dus we starten aan de twaalf apostelen. Hier komen we voor de tweede keer deze reis Belgen tegen: een jong koppel dat bezig was aan een reis van acht maanden. Even een babbeltje gedaan en weer verder. Het weer zat ook weer mee, de zon was er.

au-2201401210-560-420au-2201401243-560-420

Na Gibson Steps reden we via Apolo Bay en Geelong naar Melbourne. We probeerden ons te haasten want we hadden afgesproken met de klassen om te skypen en we hebben niet overal verbinding. We waren net in Melbourne toen we gebeld werden. Nog snel een plaatsje gezocht om te parkeren en we hielden halt op de parking van een kantoorgebouw. Het was weer eens fijn voor de jongens om hun klasgenoten te zien en horen.

au-2201495983-560-420

In Melbourne (dicht bij centrum) vinden we maar één camping. Hier hadden ze geen tentsites dus maar weer een cabin genomen.

 

Reuzenschildpad aaien in de zoo
Dinsdag 18 december 2012. Melbourne, Australië.

We besloten om hier nog een nacht te blijven en een uitstap te maken naar de zoo van Melbourne. Na zo’n vijftig kilometer rijden kwamen we eindelijk aan de dierentuin. Het is hier mooi en netjes verzorgd maar het blijft een dierentuin natuurlijk. We bleven hier tot het sluitingsuur en hebben ons nog moeten haasten om alle dieren te kunnen zien. Misschien nog het meest bijzondere was de reuzenschildpad die kon geaaid worden. Hoewel Dietze de pauwen nog het mooist vond (moeten we daarvoor naar hier komen?). Jammer dat vandaag de koala’s niet thuis waren maar we hadden er al genoeg gezien in het NP.

au-2201495973-560-420

 



Kersen eten
Donderdag 20 december 2012. Mount Victoria, Australië.

We waren weer vroeg op de baan. We hielden halt om eens te ontbijten bij de Macca (sinds kort de nieuwe naam van de Mc Donalds hier in Australië). Onderweg was er een geur van rotte eieren in de wagen komen hangen. Na even te checken onder de motorkap merkte ik dat de batterij van de koelkast bleef opladen met het gevolg dat ze stuk is gegaan. Gestopt aan een garage en even gebeld met de verhuurder.

Na de vervanging van de batterij waren we weer op de baan. We reden richting Mount Victoria in de Blue Mountains. Hier hadden we een huisje gehuurd om de kerstdagen te vieren. Onderweg reden we nog door een kersenstreek. Hier kochten we ons een doos grote kersen, heerlijk! Voor we aan de Blue Mountains kwamen zijn we nog gestopt aan een fruitkraam en kochten we ons een deel vers fruit.

Tegen vijf uur kwamen we aan ons huisje. Even bellen om de combinatie van het sleutelkluisje en we konden binnen. Wat een luxe hier: drie slaapkamers, badkamer met douche en ligbad (en wasmachine en droogkast) en een compleet uitgeruste keuken. Samen met een terras met uitzicht en een salon met tv, dvd en stereo was het plaatje kompleet. Hier kunnen we het wel even gewoon worden!

au-2701003570-560-420

 

Speelgoed en Kungfu lessen
Zaterdag 22 december 2012. Mount Victoria, Australië.

Lekker luieren, schoolwerk maken en inkopen doen in Bathurst. Het ontbijt nemen we op het terras ‘s morgens waar we het gezelschap krijgen van kaketoes en bontgekleurde papegaaien. En in de tuin van de buren komen geregeld kangoeroes op bezoek. De kinderen genieten ervan om hun speelgoed weer boven te halen en kampen te maken met alle kussens, lakens en dekens die ze maar kunnen vinden. We worden getrakteerd op een heuse playbackshow en de jongens kunnen bij elkaar Kungfu lessen volgen.

 

De stapschoenen aan
Zondag 23 december 2012. Mount Victoria, Blue Mountains, Australië.

Vandaag gingen we de Blue Mountains verkennen, we willen gaan wandelen en halen voor het eerst deze reis onze stapschoenen boven. We reden eerst richting The Three Sisters, drie uitstekende rotsen waar een heel verhaal aan vasthangt, het zouden drie versteende kinderen zijn, en onderweg nog een paar keer gestopt aan een lookout. Het weer zat ons mee, de bewolking van de laatste dagen was wat weggetrokken en we kregen de zon te zien. Aan de The Three Sisters was er heel veel volk, alle dagtrips vanuit Sydney doen dit punt aan waardoor er veel bussen halt houden. We deden een kleine wandeling tot beneden aan de voet van de The Three Sisters met prachtig uitzicht.

au-2701003513-560-420au-2701003507-560-420

Van hieruit reden we naar de Wentworth Falls. Hier deden we ook een mooie wandeling naar beneden. We volgden het pad en kwamen langs overhangende rotsen aan de waterval. Deze wandeling was zeker de moeite waard.

au-2701003577-560-420au-2701003510-560-420

Als afsluiter gingen we naar de Jelly Bean pool. We lieten de wagen boven op de parking staan en vertrokken te voet naar beneden. Deze afdaling was steil met veel trappen dus ging Dirk vlug de wagen halen zodat we niet te voet weer naar boven moesten. Hier hebben we goed genoten van de verfrissende duik in het water.

au-2701061523-560-420au-2701061550-560-420

 

Eindelijk Kerstmis
Dinsdag 25 december 2012. Mount Victoria, Australië.

Eindelijk kerstmis. De jongens hebben hier heel hard naar uitgekeken. Vermits de Sint niet komt in Australië heeft de Kerstman hier ook cadeautjes gebracht. Na ons ontbijt met de kaketoes op het terras, hebben we ons rustig bezig gehouden in het huisje. s’ Middags zijn we dan begonnen met onze kerstlunch. Om het half uur mochten de jongens een pakje openen.

au-2701061557-560-420

 


Over bergen en zandwegen
Woensdag 26 december 2012. Buraga Dam, Australië.

Vandaag verlaten we alweer ons huisje. Na alles weer in de wagen te puzzelen waren we weer tegen elf uur op de baan. Tot op het moment van vertrek hadden we eigenlijk nog geen idee waar naartoe. Dan maar in het wilde weg besloten om langs de Jenolan Caves te rijden. Gps ingesteld op kortste weg en we kwamen natuurlijk weer langs wegen die je anders niet zou nemen. We reden zo de heuvels naar beneden en in het dal was het weer totaal andere natuur.

au-2701061563-560-420au-2701061617-560-420

We bleven rijden en kwamen aan een weg die niet geschikt was voor caravans. Inderdaad, de weg werd zo smal en ging zo fel bergaf dat we soms moesten stoppen aan de kant om een tegenligger die naar boven reed door te laten. We kwamen uiteindelijk aan bij een grot waar we moesten door rijden. We reden hier rustig door en zagen veel mensen staan. Dit was voor ons een beetje raar en uiteindelijk aan het einde van die tunnel zagen we een drukte van volk en parkings vol auto’s, blijkbaar komen de meeste mensen langs de andere zijde van de grotten naar beneden. We parkeerden ons op de parking en naast ons stond nog een gezin te picknicken. Blijkbaar ook Belgen die hier drie maanden geleden zijn komen wonen. Na wat babbelen blijkt de man nog een ex-collega te zijn van Lieve haar neef. Wat is dit toch een toevalligheid. We wisselden onze telefoonnummers uit en vertrokken weer. We hadden in een NP willen slapen maar het weer zat niet mee, het was koud en het regende. We reden toch het park in om naar de lookout te gaan maar na 27 kilometer waren we er en alles was bewolkt. Dus weer maar rijden. We keken in onze atlas er reden naar Buraga Dam. Hier hadden we vorige keer ook gestaan en vonden het toen een leuke plaats. We reden weer met de gps over zandwegen door een gigantisch groot bos waar precies geen einde aan leek te komen (en waar geen levende ziel te bespeuren was). Toch goed en wel aangekomen en een mooi plaatsje gezocht voor onze tent.

 

Lekker lawaai maken
Donderdag 27 december 2012. Buraga Dam, Australië.

Vandaag namen we een rustdag en bleven we aan het stuwmeer. De jongens hadden hier plaats om rond te lopen en konden lawaai maken. We hadden ook een langzaam leeglopende band die we moesten vervangen. Vandaag was het enorm warm en het was zoeken waar je ging zitten om toch een beetje schaduw te hebben.

au-2701061590-560-420

 

Politie-escorte
Vrijdag 28 december 2012. Seven Mile Beach

We verlieten het rustige Buraga dam en volgden onze gps maar blijkbaar waren we weer vergeten om de route te wijzigen van kortste naar snelste. We reden een groot bos in door de heuvels. Na zo’n zestig kilometer rondjes rijden (er waren ook wegen afgesloten) kwamen we langs smalle steile wegen weer op de zelfde baan. We volgden de weg en kwamen aan een doodlopende zandweg. Hier toch maar even de weg gevraagd en gps veranderd van instelling. Uiteindelijk na anderhalf uur zaten we dan op een asfaltbaan. We rijden richting Sydney. We kwamen veel hoogteverschillen tegen, naar beneden en weer klimmen met onze wagen. Het naar beneden rijden was geen probleem maar de klim werd steeds moeilijker. Met zo’n veertig kilometer per uur reden we langzaam de heuvels op. We hielden halt aan Jervis Bay om al eens te gaan verkennen hoe de stranden hier zijn om na Nieuwjaar misschien weer terug te komen. Blijkbaar worden de kampplaatsen voor de feestdagen in augustus al verloot dus we hadden niet veel kans op nog een plaatsje.

De stranden waren gekeurd maar het was al laat geworden en we moesten nog een kampplaats zoeken. In de buurt van Berry was er eentje volgend onze roadatlas, dus wij ernaar toe. De eerste kampplaats was ontzettend druk dus reden we verder. In Berry zelf was een campground (gratis) maar gesloten. Het was ondertussen al donker. Dirk stopte aan een lokaal politiekantoor om de weg te vragen naar een alternatieve campspot. De agent wilde het uitleggen maar het was een beetje moeilijk dus hij nam de sleutels en reed ons voor naar een kampplaats. Na zo’n vijftien minuten rijden kwamen aan in Seven Mile Beach. Hij zei ons dat we hier konden slapen maar geen tent opzetten. Geen probleem; drie jongens in de auto en drie boven in de tent.

au-2701061620-560-420

 


Afspraakje met vrienden
Zaterdag 29 december 2012. Sydney, Australië.

Vandaag werden we vroeg gewekt door een auto die om half vier langs elke auto reed om de nummerplaat te noteren. Wel een beetje een vreemd gevoel, de politie wijst ons deze kampplaats aan en ’s nachts worden de nummerplaten genoteerd. Als daar maar geen boete van komt... Nadien de slaap niet goed meer kunnen vatten en dus om zes uur opgestaan en onze daktent dichtgeplooid. De drie jongens konden nog wat blijven liggen in de auto. Even op het strand gaan wandelen en dan ontbijten. Om acht uur waren we weer op de baan. We moesten nog een kleine 200 kilometer rijden voor we in Sydney waren. We reden rustig langs de tourist drive.

Rond de middag waren we aangekomen aan onze kampplaats: Lane Cove Tourist Park, in een nationaal park dicht bij het centrum. We krijgen hier vaak bezoek van kookaburras, papegaaitjes met allerlei kleuren, hagedissen en possums. Erg leuk voor de kinderen. We kunnen zo de stad in met het openbaar vervoer. Gelukkig hadden we tijdig gereserveerd want nu met de feestdagen en zeker rond Nieuwjaar is het overal No Vacancy. Nadat we ons geïnstalleerd hadden konden de jongens gaan zwemmen.

au-2701061677-560-420

We hadden deze namiddag afgesproken met Ann en Dominiek (vrienden uit Blaasveld) aan de Opera. We konden vanuit onze camping gemakkelijk met de city rail naar de stad voor nog geen € 14,00 heen en terug met ons zes. Wat was het druk aan het water, we haastten ons door de drukte en zagen onze vrienden staan wachten aan de opera. Toch even wennen om zover van huis mensen van de zelfde gemeente op te wachten. Na wat staan babbelen zijn we nog gaan eten. We gingen in een foodcourt eten. De jongens hadden al een noodlesoup besteld en zaten te eten. Tegen dat wij wilden bestellen wilden ze ons enkel nog maar take away geven want ze gingen sluiten!?! Uiteindelijk toch nog alles op een bord gekregen maar inderdaad, tegen dat we klaar waren met eten was de keuken gesloten en de lichten uit. Dan weer met de trein naar huis.

 

Sunday Funday
Zondag 30 december 2012. Sydney, Australië.

Vandaag is het Sunday Funday, voor $ 15,- konden we met ons zessen de hele dag gebruik maken van het openbaar vervoer (trein ,bus en ferry). We vertrokken richting Sydney centrum waar we Darling Harbour gingen verkennen. Eerst de trein en dan de ferry. We hadden ook nog tickets gekocht via internet om een aantal attracties te bezoeken in Sydney. Dus vandaag konden we in Darling Harbour Sydney Wildlife bezoeken. Hier is een kleine zoo met Australische dieren. Tegen de avond zijn we dan een hamburger gaan eten in de Harbour. In het donker en moe weer naar de camping gegaan en gaan slapen.

au-0302142433-560-420au-0302142497-560-420

 

Vuurwerk
Maandag 31 december 2012. Sydney, Australië.

We hadden ons geïnformeerd aan de balie waar we best naar toe konden gaan om het vuurwerk te zien vanavond. Ze raadden ons aan om op tijd te vertrekken naar Bradfield Park aan de noordzijde van de Harbour Bridge. We namen onze picknick en slaapzakken mee en vertrokken met de trein. Toen we aan het park aankwamen rond elf uur waren er veel mensen die het beste plekje zochten. Het lijkt wel of sommigen hier de nacht hebben doorgebracht om vooraan te kunnen staan. We vonden nog een plekje aan het water en onder een palmboom. Voorlopig zaten we nog in de zon maar later op de dag zullen we in de schaduw zitten. Gelukkig maar, want de temperatuur reikt ver boven de dertig graden. Naarmate het later werd kwamen er meer mensen toe. Het park hier wordt rond de middag afgesloten en er mag niets van alcohol binnen (strenge controle aan de ingang maar als je dus voor de middag komt kan de alcohol gewoon mee binnen). Het was warm deze dag. Rond zes uur werden er al een paar attracties gestart. Zo kregen we een boot van de brandweer die voorbij kwam, een paar vliegtuigjes die kwamen stuntvliegen en heel hoog in de lucht werd er een tekst geschreven. Het was niet zo makkelijk om de jongens op onze plaats te houden, zij lopen natuurlijk liever wat rond of willen wat gaan voetballen maar dan zijn we ons plaatsje kwijt. Dan maar de tijd doorkomen met gezelschapsspelletjes spelen en een hamburger eten (tussen een boterham). Om negen uur kregen we het eerste vuurwerk te zien. Speciaal voor de kinderen geven ze hier een vuurwerk op een vroeger uur.

au-0302142460-560-420au-0302202903-560-420

Dan was het aftellen naar middernacht. Om het uur werd een vuurpijl afgeschoten om het publiek wat aandachtig te houden. Een minuut voor middernacht begon dan het echte vuurwerk. Van verschillende plaatsen werd er vuurwerk afgeschoten, prachtig! De jongens waren al even in slaap gevallen maar van al dat geknal werden ze toch wakker en ze vonden het geweldig. We stonden op een goede plaats, we hadden zicht op de brug en de hele harbour, rechtover de opera.

au-0302202943-560-420au-0302252990-560-420

Na het vuurwerk, dat zeker vijftien minuten duurde begon de massa volk te verdwijnen. We zochten onze spullen bijeen en vertrokken ook maar. Gepakt en gezakt gingen we weer naar het station. Hier was het een grote chaos, zo veel volk hebben we nog niet vaak samen gezien. Iedereen stond aan te schuiven om een trein te hebben. We besloten om even terug naar het park te gaan en hier wat te wachten. Na een uurtje wachten gingen we weer naar het station. De rij was al iets korter maar het was nog steeds aanschuiven. Uiteindelijk op een trein geraakt zonder iemand uit het oog te verliezen . Rond 03.00 uur kwamen we dan aan onze tent en konden we eindelijk gaan slapen. Maar het was de moeite!

 

Bijkomen
Dinsdag 1 januari 2013. Sydney, Australië.

Vandaag hadden we afgesproken met Ann en Dominiek om te bbq-en bij ons op de camping. Tegen 12.00 uur ging Dirk hen ophalen met de jeep in de city. We bleven de namiddag gezellig op de camping met een aperitief en dan bbq. Het is toch wel even uitkijken voor de kookaburras want zij gaan er met onze steak vandoor. We konden zo ook een beetje bekomen van onze drukke voorbije nacht.

au-0302253073-560-420au-0302253097-560-420


Het regent in de daktent
Woensdag 02 januari 2013. Coffs Harbour, Australië.

Vandaag alles ingepakt en verlieten we Sydney. We besloten om richting het noorden te rijden richting Coffs Harbour en Byron Bay maar het weer was hier even een tegenvaller. Met regen kwamen we aan op een kampplaats en onze daktent bleek niet waterdicht, het druppelde gewoon binnen. Dan maar een zeil erover gelegd en uiteindelijk toch wat kunnen slapen.


Slapen bij wilde varkens
Donderdag 03 januari 2013. Coopernook Forest Park, Australië.

Omdat het weer er voor de volgende dagen ook niet zo best uitziet vertrokken we weer richting Zuiden. We hielden eerst halt in Bellingen, een gezellig klein dorpje waar de jongens in een leiuk snoepwinkeltje een lekstok konden kiezen. Dan langs Coffs Harbour gereden maar hier was het veel te druk aan het water en vonden we geen parkeerplaats dus dan maar richting Arakoon gereden. Hier was een museum in een oude gevangenis dus dat was even leuk voor de jongens. Hier op de parking deed onze auto plots niets meer, de startbatterij bleek leeg. Gelukkig hebben we nog een extra batterij van de koelkast en konden we hiermee starten. Even wat draden op een andere manier vastzetten en we konden weer verder.

au-0602354053-560-420

Onderweg naar onze kampplaats zijn we gestopt aan een klein tankstation om nog iets te eten. We bestelden voor iedereen een kipschnitzel burger. De baas zei nog 'They are big' en inderdaad, we kregen elk een grote hamburger met daar tussen een nog grotere schnitzel. Ze moesten lachen toen Dietze en Artuur aan hun maaltijd begonnen. De burgers zijn natuurlijk niet op geraakt.

Ondertussen was het al donker geworden en moesten we onze kampplaats nog zoeken (zeven kilometer zandweg). Coördinaten ingegeven in de GPS en we moesten het bos in langs weggetjes die we anders niet zouden nemen en kwamen weer op een mooie kampplaats aan in het Coopernook Forest Park. We installeerden ons om te slapen (drie in de auto en drie in de daktent). Toen we allemaal in onze slaapzak lagen hoorden we enkele wilde varkens rond de auto lopen. We hoorden ze knorren en het bos inlopen. Gelukkig sliepen we niet in onze grondtent.


Zwemmen in de rivier
Vrijdag 04 januari 2013. Kangaroo Valley, Australië.

Deze morgen werden we gewekt door onze buurman. Hij vond het nodig om rond kwart na vijf zijn radio aan te zetten en dan nog luid genoeg zodat we allemaal konden mee horen. Nadat zijn batterijen leeg waren startte hij nog zijn generator. Maar het uitzicht was prachtig.

We reden richting Kangaroo Valley, hier hebben we een plaatsje kunnen reserveren op een camping voor een paar nachten. Hier is een van de oudste hangbruggen in Australië, de mooie Hampden bridge waar je moet over rijden om het gezellige dorpje binnen te rijden. De brug loopt over een riviertje waar we konden in zwemmen. En maar goed ook, het was een hele warme dag.

 

Monstertrucks
Zaterdag 05 januari 2013. Kangaroo Valley, Australië.

's Morgens vertrokken met Eward naar Nowra op zoek naar een Aldi . We hadden in de folder gezien dat ze een betaalbare partytent verkochten en we besloten om er toch nog één aan te kopen voor onze laatste tien dagen hier om wat schaduw te hebben nu de temperatuur hier tot tegen de 40°C stijgt. Jammer genoeg geen tent gevonden in Nowra dus weer heel de weg terug om er in Bowral een te gaan halen.

's Avonds reden we weer naar Nowra. We hadden tickets gekocht om naar een monstertruck show te gaan kijken. Op de showground van Nowra konden de jongens genieten van de volledige show met motorrijders en monstertrucks; op het einde was er zelfs een minibusje met een straalmotor waar enorme vlammen uitkwamen en natuurlijk als afsluiter vuurwerk. Spektakel verzekerd!

au-0602375497-560-420

 

Trapeze zwaaien en dammen aanleggen
Zondag 06 januari 2013. Kangaroo Valley, Australië.

Als ontbijt bij de bakker in het dorp twaalf rozijnenkoeken en een vers brood gaan halen, ze waren lekker maar we waren wel 45 euro armer. Vandaag een rustdag aan de rivier (na schoolwerk). Er hing een enorme trapeze onder aan de brug waaraan de jongens konden slingeren en zich in het water laten plonsen. Daar konden ze uren mee doorgaan terwijl de twee jongsten dammen maakten met de keien in de rivier. Zo toch wat verfrissing kunnen vinden.

au-0602301987-560-420au-0602301950-560-420


Total fire ban
Maandag 07 januari 2013. Lane Cove River Tourist Park, Australië.

Na het inpakken met een volgeladen jeep weer naar de rivier gereden. We moesten vandaag niet ver rijden dus besloten we om eerst nog goed te zwemmen en dan rond twee uur pas te vertrekken. Onderweg naar Sydney werden we erop attent gemaakt dat ze morgen extreme temperaturen verwachten (43°C) en dat er een total fire ban van kracht is, dus geen vuur maken en geen toegang tot nationale parken! We logeren weer in het Lane Cove River Tourist Park, lekker in de natuur niet ver van Sydney centrum.

au-0602354080-560-420au-0602375490-560-420


Zweten
Dinsdag 08 januari 2013. Sydney, Australië.

Vandaag zijn we weer in Sydney en ze verwachten hier temperaturen van rond de 43°C. We besloten om naar de stad te gaan en verkoeling te zoeken in de shoppingcentra. We slenteren door George street, Chinatown en Darling Harbour waar we 's middags sushi eten. Op de straten voelen we de warme lucht langs ons heen waaien.

au-1302372553-560-420au-1302455620-560-420

We gaan s' avonds eten bij de pizzahut voor we naar 'Wreck-it Ralph' gaan kijken. We dachten in de cinema fris te zitten maar door 'geen airco' gaat iedereen bezweet naar buiten. Met de trein gaan we weer naar de camping. Daar koelt het maar langzaam af en tussen twaalf uur en half drie 's nachts zijn er blijkbaar nog meer mensen die de slaap niet kunnen vatten en wat rondwandelen. Nadien gaat het snel, om zes uur is het al 20° frisser.

au-1302455663-560-420

 

Souvenirs shoppen
Woensdag 09 januari 2013. Sydney, Australië.

De total fire ban werd verlengd dus geen water kunnen koken voor koffie deze ochtend. Terug naar de stad om souvenirs te kopen. De Haymarket of Paddy's market is hier zeer geschikt voor: een overdekte hal vol kraampjes en alles veel goedkoper dan in de reguliere souvenirwinkeltjes. Hier zijn we enkele uren zoet, we splitsen op in twee groepjes en elks kan met z'n eigen budget z'n inkopen doen.

Om drie uur beseffen we dat we nog niets gegeten hebben deze middag dus snel bij een Vietnamees iets gaan eten. Weer met de trein naar huis en onderweg in Chatswood afgestapt om avondeten te kopen. Terug op de camping mogen we nog steeds niet koken dus wordt het minutesoup (met warm water uit de boiler van de kampkeuken) en een boterham.

au-1302455680-560-420au-1302455693-560-420

 

Attracties voor de laatste dagen
Dinsdag 15 januari 2013. Sydney, Australië

Toen we met Nieuwjaar in Sydney waren hadden we via internet combitickets gekocht om vijf verschillende attracties te bezoeken. Zo zijn we na Sydney Wildlife naar Madame Tussauds geweest . De jongens gingen met veel figuren op de foto maar ze herkenden er maar weinig van omdat er ook veel Australische bekendheden bij waren. Sydney Sealife in Darling Harbour was nadien aan de beurt met op zaterdagavond weeral vuurwerk als afsluiter!

au-1302033123-560-420au-1302033187-560-420

We zijn ook nog in de Sydney tower geweest waar we verwelkomt werden met een 4D film en dan met de lift naar boven gingen. Na ons rondje wandelen konden de jongens nog wat knutselen met recuperatie materiaal.

au-1302455633-560-420

Op Sunday funday hebben we weer een ticket gekocht voor de trein, bus en boot. We namen de trein en de veerboot naar Manly en gingen naar het Manly Sea life Aquarium.

au-1302061060-560-420au-1302372413-560-420

Op 15 januari moesten we onze auto weer inleveren. We hadden hem de dag voordien helemaal uitgekuist (de carwash kostte ons 80! Dollar voor enkel de buitenkant). Voor de middag mochten we hem binnenbrengen. Alles was in orde er zat alleen een kleine deuk in de achterdeur. Er werd even een berekening gemaakt en de deur herspuiten en een nieuw lampje kostte ons 750 $ terwijl dit vermoedelijk niet zal vervangen worden. Grrr.

Met de bus en de boot de weg terug gezocht naar de camping waar we net genoeg tijd hadden om ons even te verfrissen en weer te vertrekken naar Maarten en Ilse met de kids, de mensen die we aan de Jenolan Caves ontmoetten. We konden onze tent, luchtmatrassen en de partytent daar achterlaten omdat we ze niet de verdere reis kunnen (willen) meeslepen. Met de trein konden we in Oatley geraken, zo'n 20 km ten Zuiden van Sydney. Na bijna een uur rijden zaten we aan de andere kant van Sydney en werden we afgehaald door Maarten.

au-1302372433-560-420

Het werd een gezellige afsluiter in Australië. De jongens konden spelen met hun drie zonen en wij konden wat kletsen in de tuin. Het spelen met de step was iets minder. Drie van onze vier kinderen waren gevallen en nogal gehavend. We konden de voorlaatste trein nog nemen om terug naar het noorden van Sydney te geraken. Allen laat in bed om morgen vroeg te vertrekken.

Reacties  

#4 ReizenArda 29-11-2015 22:38
Hi, ik zie geen reacties van jullie op de site, maar probeer het toch. Wij hebben eerder gereisd en willen volgende winter 4 mnd naar Australië, met onze kids van dan 6 en 10.
Haarlem geeft nooit toestemming, en ik twijfel soms van of ik mijn oudste niet teveel uit haar structuur haal, schoolresultate n ben ik niet bang voor, vriendschappen misschien verpest voor haar, en hoe ik het moet regelen met de schoolplicht. Wat zijn jullie ervaringen en ervaringen hier over?
#3 OnderwijsIlse 23-04-2015 15:54
Hoi Lieve en Dirk,

Wat een fantastische reizen hebben jullie reeds ondernomen met jullie kinderen. Wij zullen volgend schooljaar ook op stap gaan(nov - maart), maar ik vroeg me af hoe jullie dat aangepakt hebben met schoolwerk? De school staat er in elk geval wel achter. Hebben jullie tips?
#2 leerplichtSuze 04-10-2014 14:13
wat fantastisch dat je zo'n reis maakt met de kids. Wij hebben al eens 4 maanden gereisd met 2 kinderen die nog geen leerplicht hadden en zouden net graag nog eens dien maar nu zijn de kinderen wel leerplichtig. Kun me mij tips geven hoe je dit hebt aangepakt?
Groeten
#1 vragenjudith 14-05-2013 15:11
Hoi Lieve en Dirk, Wat een gave reizen maken jullie!! Wij denken erover om iets soortgelijks te doen. Hoe hebben jullie leerplicht/scho olwerk geregeld? wij hebben drie zonen van bijna 6,7 en 9. Is er ergens meer te vinden over jullie voorbereiding?
groeten Judith

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!