tessasjors200Tessa en Sjors met camper en kids tien weken door Australië
5 november 2012 – 8 januari 2013

Al direct na de geboorte van Nick (4) wisten Tessa en Sjors dat ze een lange verre reis wilden gaan maken. Ook de komst van Imke (2) bracht daar geen verandering in. Omdat Tessa’s broer tijdelijk in Australië woont was de keuze voor de bestemming snel gemaakt. Dit najaar verruilen ze de Nederlandse winter voor de zomer in het zuiden van Oz. Wat een heerlijk vooruitzicht.

Door Tessa van de Pol

De voorbereiding
Maandag 16 april 2012. Nederland.

Dat we een lange verre reis wilde maken wisten we direct na de geboorte van onze zoon. Vóór de geboorte van onze zoon hebben we samen veel reizen gemaakt en dat wilden we niet opgeven. Na onze zoon kwam vrij snel onze dochter. Toen mijn broer zei dat hij (tijdelijk) gaat wonen en werken in Australië was de keuze snel gemaakt. We gaan naar Australië!

Inmiddels zijn we alweer wat Europa reizen verder en zijn de voorbereidingen begonnen. Het verlof is geregeld met behulp van de levensloopregeling. Officieel van 1 november 2012 tot 1 februari 2013. Doordat Sjors als zelfstandige is gaan werken, en ik voor mijn werk in januari terug wil zijn, is de reis iets ingekort. Waar eerst vier maanden in de planning stond resteert nu tien weken. We hebben erg getwijfeld om ook een rondreis door Maleisië en Thailand in onze reis op te nemen. Maar eerlijk gezegd hadden we wat moeite met de vele omschakelingen in de verschillende landen en de manieren van reizen. Veel hotels en veel verschillende manieren van vervoer zagen we niet zitten. Daarom kiezen we alleen voor Australië met twee tussenstops in Azië.

5 november vertrekken we. We blijven eerst drie dagen in Kuala Lumpur daarna vliegen we naar Sydney. Na twee hotelovernachtingen kunnen we de camper ophalen en rijden we naar Melbourne. Vanuit Melbourne varen we naar Tasmanië en na ongeveer veertien dagen varen we weer terug naar Melbourne. Daarna rijden we door naar Adelaide. Daar zullen we de kerstdagen en oud en nieuw vieren. Op 5 januari vliegen we weer naar Kuala Lumpur om vervolgens op 8 januari weer in Nederland aan te komen.

De camper is inmiddels geboekt. We hebben gekozen voor de Renegate, een zespersoons camper van Britz. Het voordeel van deze camper is dat er een apart auto gedeelte is waar de kinderen ook in kunnen zitten. Zij hoeven dus niet in het leefgedeelte van de camper te zitten terwijl we rijden.

Omdat we in de top van het hoogseizoen (tussen kerst en oud en nieuw) in Adelaide zitten hebben we ook de hotelovernachtingen en overtocht geboekt naar Kangaroo Island. Nu de basis voor onze reis is gelegd kunnen we bekijken wat we willen zien en gaan ondernemen.

 

Wie zijn wij
Nick is nu ruim drie en een half en bij vertrek vier jaar. Nick zegt vaak dat zijn oom Jerry in Australië woont en hij daar ook heen wil. Daarna zegt hij dat hij erg goed Engels kan praten; one, two, three, four, five maar meer woorden kan hij nog niet. Nicks zusje heet Imke. Imke is bij vertrek precies twee en een half jaar oud. Imke is vooral dol op haar knuffel kangoeroe waar ze graag bovenop gaat zitten. Verder wil Imke vooral graag bij mama zijn dus zij reist lekker mee.

Sjors is bij vertrek 36 jaar oud. Sjors werkt als zzp-er en is hoofdconstructeur voor civiel technische constructies. Voor Sjors is het belangrijk om na een druk jaar vooral te kunnen genieten van zijn vriendin en kinderen. En Tessa is bij vertrek 35 jaar en werkt als kwaliteitsmedewerker voor de Wet werken en bijstand bij de gemeente Nijmegen.

Beiden hebben we al jaren de wens om eens langer dan normaal een rondreis te gaan maken. Ons is vaak gevraagd waarom zo’n onderneming met twee kleine kinderen. Op de eerste plaats lijkt het me als moeder heerlijk om echte 'quality time' met mijn kinderen door te brengen. Nu staat alles in het teken van werken, drukte en planning. Dat is iets wat we een periode niet willen. Vandaar dat we ook voor een rustige tijdsplanning hebben gekozen. Daarnaast is er de winter die we wel eens over willen slaan, de leerplicht die om de hoek komt kijken en de wens nieuwe levenservaring op te doen en herinneringen te creëren. Meerderen reden om het nu te doen en niet te wachten!

 

Het kan beginnen!
Maandag 29 oktober 2012. Nederland.

En dan is het toch echt zover. Na een aantal drukke weken zowel op het werk als thuis is mijn verlof ingegaan. Afgelopen week heb ik op het werk wat werkzaamheden over kunnen dragen, mijn dank daarvoor, collega's... over elf weken zie ik jullie weer!

Nu dat deel is afgerond kunnen de praktische voorbereidingen voor de reis beginnen. Vele lijstjes met things to do waren de afgelopen week al verzameld. Deze zijn zowel digitaal maar ook op papier maar echt een logica zit er nog niet in. Ach, ik heb nog een hele week en echt druk maak ik me er niet om.

Nick gaat deze week nog gewoon naar school. Imke heeft vandaag haar laatste dag opvang gehad en Sjors gaat het grootste gedeelte van de week werken. Nick en Imke gaan in de klas en groep kleurplaten met dieren vanuit Australië uitdelen en gezamenlijk kleuren met de andere kinderen.

126554_1346008179_500131573_1351539183_500

Mijn verlof is wel goed begonnen. We hebben een heerlijk weekend gehad, gelogeerd bij vrienden en afscheid van hen genomen. En zowel wij als de kinderen hebben enorm genoten van het weekend.

De zin in onze reis groeit alleen maar. Helaas worden de beren op de weg ook steeds groter. Met name de vlucht en jetlag lijken me voor en met de kinderen lastig, nu we net de wintertijd zijn ingegaan realiseer ik me weer dat een uur tijdsverschil al uitmaakt voor onze kinderen. Want zondagochtend waren onze kinderen om 6.00 uur wakker en dat is zeldzaam. Hoe gaat dat straks met acht uur tijdsverschil met Azië of tien uur met Australië? Maar als ik dan bedenk welke leuke uitstapjes we samen gaan ondernemen dan moet het dat allemaal waard zijn.

Waar ik op dit moment het meeste naar uitkijk is:
- Gewoon samen zijn met de kinderen en een periode rustig aan kunnen doen;
- Zwemmen in het Olympic zwembad van Sydney, waar ze een zwemparadijs voor kinderen hebben gemaakt;
- Met de stroomtrein een stukje door de natuur van Victoria;
- Kerst vieren in de warmte en aan het strand bij mijn broer;
- En zelf ben ik erg benieuwd naar de natuur van Tasmanie.

In ieder geval veel om naar uit te kijken. We hebben er zin in!

 


Net een filmster
Woensdag 7 november 2012. Kuala Lumpur, Maleisië.

Na een weekend van afscheid nemen en de laatste dingetjes te hebben gepakt werden we maandagochtend uitgezwaaid door de buurmeisjes en zijn we vertrokken naar Schiphol. Op Schiphol hebben we de koffers ingeleverd en nog koffie gedronken met Opa Cor. Daarna door de douane maar dat ging niet vanzelf. Nu begrijp ik heel goed dat je niet voorzichtig genoeg kunt zijn met kinderen die naar het buitenland vertrekken en dat is heel goed maar om nu mij als moeder te ondervragen waarom de achternaam van mij en mijn zoon anders zijn leverde toch wat irritatie bij mij op. De douanebeambte wilde toch echt ook de vader van Nick zien want ja... Nick en ik hebben andere achternamen. Sjors vond het in ieder geval erg grappig en grapte tegen de douanebeambte dat dit de straf is omdat we niet getrouwd zijn.

132137_1352250108_500132137_1352250173_500

De vlucht is goed verlopen. De plaatsen in het vliegtuig waren zo goed als volgeboekt alleen had Malaysian airline een aantal stoelen niet vrij gegeven. Zelf zaten we op een rij van vijf stoelen waarvan wij er vier hadden. Naast ons zat nog een man die niet wist hoe snel hij bij ons vandaan moest komen. Hij ging al vrij snel op de rij zitten die niet was vrijgegeven. Dit kwam ons natuurlijk goed uit want we hebben de hele vlucht vijf stoelen ter beschikking gehad. De kinderen hadden wel moeite met slapen tijdens de vlucht. Pas op het einde lukte dat. Eenmaal in Maleisië aangekomen ging het soepel. Heerlijk om weer in een ander land te zijn. We vinden Maleisië nu al erg mooi.

We verblijven in Kuala Lumpur in Lanson Place. Om 8.30 uur kwamen we onze bagage afleveren want we konden pas om 15.00 uur inchecken. Maar we kregen direct onze kamer wat wel erg prettig is met een jetlag. We verblijven in een zeer ruime suite met twee slaapkamers, een woonkamer met apart eetgedeelte, een keukentje en twee badkamers. Wauw wat een luxe.

132137_1352251071_500132137_1352251132_500

Dinsdag zijn we nog naar de Petronas Towers geweest. De kinderen hebben gespeeld in het winkelcentrum en we zijn naar het openbare kinderzwembad geweest. Imke is hier net een filmster. We zijn er nu een volle dag maar ze staat al op tientallen foto's, iedereen wil haar aandacht. Ze voelt dat heel goed aan en meestal vindt ze dat prima, soms kruipt ze achter mijn been. Mensen volgen haar met hun mobiel. Een aantal vragen toestemming of ze op de foto met haar mogen en andere zetten haar stiekem op de foto. Het is maar goed dat we op de hoogte waren van de aandacht die blonde kinderen kunnen krijgen anders had ik echt gedacht dat ze een look-a-like zou zijn van een bekend persoon in Maleisië. Voor een wereldstad als Maleisië verbaast me de aandacht voor Imke wel, al zien ook wij maar weinig blonde kinderen om ons heen.

Vannacht hebben we, na wat huilmomenten van de kinderen, goed geslapen. We vermaken ons tot nog toe prima.

 


Slapend door Sydney
Zaterdag 10 november 2012. Sydney, Australië.

In Kuala Lumpur begon de dag, na een goede nachtrust, niet zo goed. Imke heeft midden in het restaurant, waar we aan het ontbijten waren, overgegeven. En ook Nick heef last van de jetlag en wil niets eten of drinken. Na het ontbijt naar de speeltuin om de kinderen te laten spelen. Het hotel heeft een mooie speelplek voor de kinderen gemaakt. Ingericht met klimrek, glijbaan, keukentje, tv met video, voetbaltafel en zo nog meer. De kinderen vinden dit geweldig en spelen hier dan ook uren. In de middag hebben we een sightseeing gepland. Dit blijkt een privé tour door de stad.

132383_1352626109_500

We hebben de towers wederom bekeken en ook hebben we het paleis van de koning gezien waarbij Imke hier de toeristische attractie was en het paleis maar bijzaak voor de overige toeristen leek. Daarna naar het War Monument, Nationale Mosque en railway station. Hier zijn we tijdens een korte wandelen de weg wat kwijtgeraakt waardoor er maar weinig tijd overbleef om iets anders te bekijken. Ook waren we zelf behoorlijk oververhit geraakt en wilde we snel terug naar ons hotel. Omdat een enorme onweersbui ons overvalt besluiten we maar in het restaurant te eten, wat een goede keuze blijkt. Jammer om weg te gaan uit Maleisië. Ondanks de hitte vermaken we ons prima. Ook de mensen zijn zo vriendelijk en toegankelijk.

132383_1352626203_500132383_1352626294_500

De volgende dag vliegen we naar Sydney. Een vlucht van ongeveer acht uur. In het begin is met name Nick wat opstandig en weigert te zitten maar al snel valt hij in slaap. We hebben een rustige vlucht gehad. In Sydney gaan we door de (bijna onmogelijke) douane. De kinderen vinden het hondje, dat naar drugs en eten zoekt, wel erg leuk. Wij vinden het allemaal wat minder, lange rijen en veel vragen van de douanebeambte. Het hotel maakt een hoop goed. We verblijven de komende twee dagen in Medina Grant midden in de stad. We halen snel nog wat eten en gaan daarna slapen.

Na een onrustige nacht lopen we tegen elf uur de stad in. We besluiten naar Sydney Aquarium te gaan. Imke valt na drie vissen te hebben gezien in slaap. Nick vindt het geweldig en geniet zichtbaar. Maar na een korte wandeling door Darling Harbour valt ook hij in slaap. Dan maar een stuk wandelen. Het voordeel van twee buggy's, het geeft wat meer vrijheid. We lopen naar observation point daarna door The Rocks naar het opera house. Hier blijkt dat Prins Charles vandaag komt waardoor het nogal druk is. Via de botanic gardens lopen we terug naar ons hotel. We halen wat eten bij de supermarkt en warmen dat op. Tegen de tijd dat de kinderen moeten gaan slapen zijn ze klaarwakker. Ze weigeren te slapen en dat maakt dat we wederom een zware nacht hebben gehad.

132383_1352626418_500132383_1352626025_500

Vandaag halen we de camper op. Ondanks dat de kinderen zich flexibel opstellen hebben ze op dit moment wel behoefte aan regelmaat en rust. Hopelijk gaat dat met een camper wat makkelijker.

 

Een neppe krokodil
Maandag 12 november 2012. Sydney, Australië.

Op dit moment verblijven we in de camper in het nationale park Lane Cove in Sydney. Dit ligt ongeveer tien kilometer ten noorden van het centrum.

Afgelopen zaterdag hebben we de camper opgehaald en dat ging niet vanzelf. Eenmaal aangekomen kregen we een dvd te zien van de camper. We kregen een upgrade naar een vier persoonscamper van Maui. Mijn eerste irritatie is aangewakkerd want hoe kan je dit een up-grade noemen als we voor een zes persoonscamper hebben betaald. Dat vonden ze bij Britz ook en de goede dvd van de camper werd erbij gehaald. Bij de bezichtiging van de camper blijkt echt alles beschadigd te zijn aan deze camper. Het opstapje hangt los en is moeilijk te gebruiken, de hor voor de muggen hangt los waardoor het nut van de hor niet meer aanwezig is en ga zo maar door.

Nu vind ik mezelf niet echt iemand die veel zeurt over aankopen of niet verleende services maar dit ging mij toch wat ver. Eigenlijk deed Britz hier niet moeilijk over en kregen we vrij snel een andere camper. Ook deze is beschadigd maar veel minder. Deze camper is alleen echt vies van binnen. Overal ligt suiker en plakt het. Ook in deze camper hangt er iets los wat nog gemaakt kan worden. Dit regelt Britz en er is betaald voor de schoonmaak door Britz dus dit wordt geregeld en schoongemaakt door het schoonmaakbedrijf. De consequentie is wel dat we lang moeten wachten. Uiteindelijk kunnen we dan toch vertrekken.

132477_1352714824_500132477_1352714929_500

Verder zijn we erg tevreden over de camper. Het is een volkswagen en deze rijdt erg prettig (volgens Sjors, want zelf heb ik nog niet gereden). De afmeting is wel erg wennen en ook het links rijden is weer even omschakelen. De indeling is prettig en de ruimte in de camper is ruim genoeg. Al met al zijn we (ondanks de service van Britz) erg blij met ons tijdelijke huisje.

Gisteren hebben we een heerlijke dag gehad. Op zondag kun je in Sydney voor $7,50 de hele dag reizen met het openbaar vervoer (inclusief de ferry). We zijn met de trein en bus naar The City gegaan hebben een bezoek gebracht aan Wild Life Sydney zoo. Hier hebben we koala's, kangoeroes, slangen en zelfs een krokodil gezien. De kinderen hebben genoten, alleen was de krokodil niet echt volgens Nick want die heeft niet bewogen.

132477_1352714636_500132477_1352714690_500

Daarna zijn we nog met de ferry naar het strand gegaan (Watson Bay) wat met een zonnetje en 22 graden echt genieten is. Ook merken we nu dat de jetlag echt voorbij is, wat ook erg prettig is. Al met al vermaken we ons.

132477_1352714584_500132477_1352714730_500

Vandaag willen we graag zwemmen in het Olympic zwembad van Sydney daar ben ik erg benieuwd naar.

 


Een knipperend lichtje
Woensdag 14 november 2012. Canberra, Australië.

Op dit moment zijn we alweer in Canberra. Om hier te komen hebben we wat angsten moeten doorstaan.

Afgelopen maandag zijn we gaan zwemmen in Sydney Olympic swimming pool. Erg groot, mooi, en herkenbaar zwembad. Herkenbaar is het vooral van de tv beelden van de Olympische spelen van 2000. Er zijn twee 50-meter zwembaden, een 25-meter zwembad, twee grote kinderbaden inclusief vier glijbanen en speeltoestellen, een stroomversnelling en een aantal bubbelbaden. Zowel voor kinderen als volwassenen is het erg leuk om hier te zwemmen. Onze kinderen hebben vooral erg genoten van de stroomversnelling. Gek genoeg vonden ze de speeltoestellen en glijbanen te eng. Bij de toestellen werd overal water heen gespoten en dat vonden ze eng. Nu een aantal dagen later hebben ze het nog steeds over het zwemmen. Het heeft echt indruk gemaakt. Het Olympic parc zelf is leuk om doorheen te rijden. Alle stadions liggen bij elkaar op het terrein. Het is groots opgezet en ziet er ook na twaalf jaar Olympische spelen nog indrukwekkend uit.

132620_1353012412_500132620_1353012468_500

We verlaten Sydney en rijden zuidwaarts langs de kust. In Shellharbour hebben we overnacht op een camping direct aan het strand. Nick heeft een fietsje gekregen en fietst de hele camping over. Imke heeft een step gekregen maar zij speelt liever met haar pop. Ook is er een speeltuintje bij de camping waar de kinderen spelen. We doen het rustig aan en ik heb voor de eerste keer hard kunnen lopen. Tijdens het hardlopen langs de kust nog een Pelikaan gezien.

We rijden verder zuidwaarts en overnachten in Huskisson bij Jervis bay. Hier maken we op woensdag een boottocht op zoek naar walvissen. We mogen over het weer niet klagen. Tot nog toe is het voornamelijk zonnig geweest met temperaturen tussen de 20 en 26 graden, wel jammer is dat nu we de boottocht gaan maken het regent en het behoorlijk is afgekoeld. Tijdens de boottocht gaan we op zoek naar walvissen. Na uren varen over de zee en door de baai spotten we op het allerlaatste moment nog twee walvissen in de verte. Jammer, maar ja de natuur laat zich niet regelen.

132620_1353012347_500132620_1353012577_500

Daarna hebben we het plan om naar een Big4 camping te gaan voor de komende twee dagen, lekker een luxe camping met een leuke speeltuin voor de kinderen. Zo kunnen we lekker rustig aan doen. We vinden er eentje vlakbij boven Batemans Bay. Het adres hebben we ingetypt op de navigatie dus er kan niets fout gaan. Eenmaal in de buurt van het adres blijkt het wel erg onbewoonbaar te zijn en dat is al een tijdje zo. Dan ineens blijkt de benzine van de camper bijna op te zijn, dat hadden we niet door. Wat nu? Terug lijkt geen optie omdat de tank daarvoor te leeg is. Dan maar doorrijden, denken wij slimme Nederlanders. Dat blijkt ook geen goede optie, zeker niet in Australië met de afstanden waarvoor je regelmatig gewaarschuwd wordt. We komen niets tegen en natuurlijk hebben we geen bereik met onze telefoons meer dus zijn we ook nog eens onbereikbaar. De wegen worden steeds smaller en steiler. En het lampje van de tank knippert vrolijk verder.

132620_1353012533_500

Dan ineens uit het niets is er toch een dorpje met een tankstation... We hebben het gered, maar echt slim was onze actie niet. Blijkt dat we ineens in de buurt van Canberra zijn uitgekomen. Dan blijven we de komende dagen in Canberra. Een voordeel is wel dat we een mooi stukje Australië hebben gezien, waar maar weinig mensen komen...

 


Oorlogje spelen
Zaterdag 18 november 2012. Jindabyne, Kosciuszko Nationaal Park, Australië.

Afgelopen woensdag na het tanken dus uiteindelijk aangekomen in Canberra. We verblijven op een camping niet ver buiten het centrum van de stad. De camping is niet bijzonder maar heeft wel een speeltuin. Donderdag zijn we met de bus naar Canberra city gegaan. We zijn begonnen bij het Parlement House. Hier kunnen we zien waar de Australische Tweede Kamer zijn debatten voert. Ook hangt hier een en ander aan kunst. Daarna lopen we over de brug waarbij we langs een fontein van 140 meter lopen, deze heet Captain Cook Memorial Water Jet. Die gaat aan als wij net langslopen. Daarna nog wat van het centrum gezien.

132790_1353146564_500132790_1353146610_500

Op vrijdag gaan we wederom de stad in. We gaan nu naar Australian War Memorial. Dit is het grootste oorlogsmuseum ter wereld. Het beschikt over een grote verzameling wapens, vliegtuigen, voertuigen, uniformen, medailles en bezittingen van slachtoffers zoals brieven en foto's. Erg indrukwekkend. Aan de kinderen is ook gedacht. Er is een helikopter uit de Tweede Wereldoorlog waar ze in konden zitten, met het geluid en simulatie beeld is het net of ze echt vliegen. Ze mochten verkleed als soldaat een duikboot besturen. Nick en Imke hebben genoten. Zelf vond ik de Wall of Honour erg indrukwekkend. Bij dit museum kun je zonder moeite een hele dag doorbrengen. We besluiten desondanks om na een aantal uren terug te gaan naar de camping om wat te wassen, te spelen en te fietsen.

132790_1353146656_500132790_1353146699_500

We zitten in dubio. Gaan we de bergen in waar het in de nacht rond het vriespunt is of gaan we weer richting de kust. Omdat het in de bergen overdag even warm is als aan de kust, namelijk rond de twintig graden, willen we toch graag de bergen in. We kopen een extra truitje en nemen de gok.

We rijden op zaterdag naar Jindabyne. Dit ligt vlakbij Kosciuszko Nationaal Park, zo heet ook de hoogste berg van Australië (2230 mt). We staan op een geweldige camping aan het meer (Big 4 Discovery Holiday Park). Er is een springkussen en een leuke speeltuin voor de kinderen. Ook het meer is erg mooi. Sjors is met Nick gaan vissen. Imke en ik spelen wat aan het water. Het is heerlijk weer, niet heel warm maar in de zon is het heerlijk. Op dit moment kan ik me nog niet voorstellen dat het vannacht rond 0 graden wordt. We zullen het meemaken...

132790_1353147247_500132790_1353147325_500

 


Sinterklaas, kangoeroes en dolfijnen
Dinsdag 20 november 2012. Lakes Entrance, Australië.

De koude nacht in Jindabyne is enorm meegevallen. Eigenlijk was het zoals elke nacht lekker fris waardoor we lekker hebben geslapen. In de ochtend, het is dan zaterdag, rijden we over Alpine way naar Koskiuszko NP. Een mooie route. Daarna rijden we weer dezelfde weg terug en rijden richting de kust. We komen, na een wederom mooie route, uit in Merimbula. Hier begint het direct te stormen en te onweren. In Merimbula kun je walvissen vanaf de kust zien (die wij natuurlijk niet zien). Het is bij mooi weer een ideale camping om te zijn. We hebben een standplaats direct aan de zee, alleen is dit met harde wind wel erg wiebelen in de camper.

132997_1353405125_500132997_1353405919_500

Het lijkt wel of de kinderen voelen dat vandaag Sinterklaas aankomt in Nederland want de hele dag worden Sinterklaasliedjes gezongen. Imke zingt 'Sinterklaasje kom maar binnen met je buit'. Waar ze dat ooit heeft gehoord is mij echt een raadsel. Ze heeft er in ieder geval vreselijk veel lol om.

Omdat het ook de volgende dag nog steeds regent rijden we, nadat Nick is geschminkt als een tijger, verder naar het zuiden. Deze route is vooral door het bos over highway 1. Wel zien we onderweg de eerste ‘niet dode’ kangoeroes van dichtbij. We zien op deze route veel roadkill. Vooral veel kangoeroes en wombats en dat is niet leuk om te zien. We hebben de staat New South Wales verlaten en rijden nu de Staat Victoria in. We komen in de middag aan in Lakes Entrance. We vermaken ons deze middag aan het strand. Ook op deze camping vindt Nick een Nederlands jongetje om mee te spelen.

132997_1353406019_500

We hadden in eerste instantie het plan om door te rijden vanuit Lakes Entrance maar omdat we in de ochtend zo laat op gang komen hebben alsnog een nacht bijgeboekt. Van andere Nederlanders hoorde we over een tour waar dolfijnen te zien zouden zijn. We maken deze tour. De tour duurt drie uur, de eerste vijftien minuten waren spectaculair. Meerdere dolfijnen zwemmen rond de boot. Ook zien we veel vogels, pelikanen en een zeehond. De kinderen vinden het geweldig. Helaas zien we na vijftien minuten geen andere nieuwe dieren maar de tour was zeker geslaagd.

132997_1353406251_500132997_1353406585_500

Tot nog toe vermaken we ons goed. Wel merken wel dat we geen zin meer hebben om lange afstanden te rijden. Ook de kinderen vonden in het begin onze aandacht meer dan prima maar vragen nu wanneer ze weer naar school mogen. Tja, dat duurt nog wel even. Nick is vooral op zoek naar andere kinderen om mee te spelen, en dan het liefste de Nederlandse kinderen. Imke heeft dat minder maar vraagt vaak naar de kindjes van de kinderdagopvang (Imke noemt dat de kleine school). De leidster van de kinderdagopvang heeft speciaal voor onze reis een boekje voor Imke gemaakt met foto's van alle kindjes. Daar kijkt ze graag naar. Vandaag vroeg ze of ze morgen naar de kleine school mocht.

Morgen rijden we verder richting Melbourne. We gaan daar nog een aantal Nationale Parken bezoeken.

 


Wildlife
Zaterdag 24 november 2012. Phillips Island, Australië.

Na de dolfijnen tour hebben we de avond opgetrokken met een ander Nederlands stel uit Singapore: Jurgen, Lianne, hun zoontje Bjurn (bijna drie jaar) en Bente (bijna twee jaar). We bekijken onze reisroute en komen tot de conclusie dat we dezelfde route hebben en we trekken de komende dagen gezamenlijk op. We rijden naar Wilsons Promontory NP. Dit is een schiereiland wat bekend staat om veel wildlife, mooie wandelingen en mooie kust. We staan in het Nationale Park en blijven daar twee nachten slapen. Na aankomst willen we nog een korte wandeling maken. De wandeling is toegankelijk voor buggy's dus nemen we twee buggy's en twee rugdragers mee. Het blijkt toch nog een wandeling van ruim twee uur te zijn. Het Nationale Park heeft veel schade opgelopen. Ten eerste door twee bosbranden in 2005 en 2009 en in maart 2011 is het NP gedeeltelijk overstroomd. De schade hiervan is duidelijk zichtbaar. Meerdere bomen zijn weggespoeld en ook kunnen we een groot deel van het NP niet bezoeken. Dit neemt niet weg dat het een schitterend NP is.

familiefotostrand

De tweede dag wandelen een aantal uren langs de kust. Mooi wit strand en mooie rotspartijen. Op het einde van wandeling zien we een moeder wombat met een kleine, we zien nog een soort skink en Nick en ik zien nog een slang wegschieten. Van de slang ben ik nogal geschrokken. Gelukkig had ik Nick aan de hand, nu is het natuurlijk ook zo dat de slang banger voor ons is dan wij voor hem. In de avond als we buiten nog wat aan het drinken zijn zien we pas echt veel wildlife. Van alles komt de camping op. We worden overvallen door wombats en possums. Erg leuk om zo in de natuur de kamperen.

wombat-met-babywombat

De volgende ochtend vertrekken we vroeg om naar Phillip Island te gaan. We willen graag om twaalf uur het voeren van de pelikanen op het strand zien in San Remo. Dat is nogal toeristisch maar wel leuk om de pelikanen van zo dichtbij te zien. In San Remo is de brug waar over we naar Phillip Island kunnen rijden. We gaan eerst naar Koala Conservation Centre. Hier leven koala's in een natuurlijke omgeving. Mooi om te zien. We hebben er een behoorlijk aantal actief bezig gezien. Daarna rijden we naar het andere kant van het eiland waar zeerobben liggen. Moeilijk om ze te zien van die afstand maar ze lagen er wel. De rotspartij is wederom prachtig.

koalavogel

We halen snel wat bij de Thai voordat we naar de pinguïn parade gaan. Lianne, Bjurn, Nick en ik gaan daar naartoe. Imke en Bente zijn daarvoor te klein en het begint pas om 20.30 uur. De pinguïns zwemmen vanuit de oceaan naar het strand. Daarna waggelen ze het vaste land op. Behoorlijk toeristisch maar erg goed zichtbaar. Helaas vond Nick er niet veel aan. Hij wilde het liefste met zijn zaklamp spelen. Wel wilde hij na afloop graag aan papa vertellen dat er een pinguïn voor zijn ogen had gepoept. Dat is niet meer gelukt want voor aankomst bij de camper is Nick al in slaap gevallen.

Vandaag gaan Jurgen, Lianne, Bjurn en Bente een gedeelte van de Great Ocean Road doen voordat hun vakantie erop zit. Wij hebben wat meer tijd (nog anderhalve maand) en willen nog wat meer zien voordat we naar Melbourne gaan. Leuk om een aantal dagen ook met anderen op te trekken. De kinderen vonden het ook erg leuk om met Bjurn en Bente te spelen.

Gezien tot nog toe: Walvissen, dolfijnen, wombats, koala's, opossums, pinguïns, pelikanen, kangoeroes, Stingray, wallaby, zeehond, zeerob, skink en een slang. Verder natuurlijk heel veel vogels.

 


Missie geslaagd!
Woensdag 28 november 2012. Kelso, Tasmanië, Australië.

Op dit moment verblijven we in het plaatsje Kelso aan de Tamar River in Tasmanie.

Afgelopen drie dagen zijn we in Melbourne geweest. Vanuit Phillip Island zijn we gereden naar Belgrave. In dit plaatsje vertrekt een echte stoomtrein. In het plaatje Belgrave is een feestdag waardoor het moeilijk is om te parkeren. Uiteindelijk mogen we de camper parkeren voor het huis van een oudere mevrouw. De stroomtrein lijkt op Percy van Thomas de trein en de kinderen zijn dolenthousiast. De trein rijdt door een gebied met veel bomen en uitkijkpunten. Na de treinrit vraagt de oudere mevrouw, waar we de camper hebben geparkeerd, of we wat komen drinken en de kinderen mogen de vogels voeren. De kinderen zijn dan al moe en we vertrekken snel naar Melbourne. In Melbourne gaan we naar een Big4 camping iets ten noorden van de city. Bij aankomst springen Sjors, Nick en Imke in het zwembad om af te koelen want het is erg warm geweest vandaag (34 graden).

imageimage_1

De volgende dag doen we in eerste instantie rustig aan. Het is een stuk afgekoeld en in de middag gaan we met de tram naar de stad. We lopen door de stad maar omdat het zondag is, is het ook erg druk. We zien Flinders station, botanic garden en gaan naar het strand bij St. Kilda. Hier eten we een ijsje en gaan terug naar camping.

We zitten nu al drie weken lang dag en nacht bij elkaar, dan is het ook even lekker om iets alleen te doen. Op maandag ga ik alleen Melbourne in. We hebben allemaal wat kleding nodig want er is het een en ander kapot, kwijt of vies. Sjors gaat met Nick en Imke naar de Melbourne zoo. Voor beiden is dit een geslaagde dag. Zelf heb ik uitgebreid rondgewandeld door Melbourne. De kinderen hebben genoten van de Zoo. In de avond komen Jurgen, Lianne, Bjurn en Benthe ook naar de camping. Nick rent op Bjurn af en ze omhelzen elkaar bij weerzien. Leuk om nog even met ze op te trekken. Helaas valt Bjurn van de glijbaan en moeten Jurgen en Lianne met Bjurn naar de dokter. Wij passen op Benthe. Gelukkig is alles goed met Bjurn en kunnen we de avond nog afsluiten met wat drinken voor de camper.

image_2image_3

De volgende dag gaan we weer naar Melbourne city. Helaas zit het weer niet echt mee. Het regent behoorlijk maar we maken toch een sightseeing tour. Zo zien we nog wat van Melbourne en kunnen Bjurn en Benthe in de bus slapen. Einde van de middag gaan we naar de haven en nemen we weer afscheid van Jurgen, Lianne, Bjurn en Benthe. We gaan met de boot naar Tasmanie!

Het schip 'The Spirit of Tasmania' is enorm. We krijgen een cabin toegewezen en ik zie op de plattegrond dat we de grootste cabin hebben. Eenmaal binnen blijkt hij inderdaad groot. De cabin is inclusief badkamer en meer dan genoeg ruimte voor ons vieren. We gaan vroeg slapen want de uit voorzorg ingenomen Primatour pillen beginnen zijn werk te doen. Meerdere keren heb ik gelezen dat de overtocht naar Tasmanie erg ruig is. Gelukkig valt dit bij ons erg mee. We hebben een rustige vaart en worden weer vroeg gewekt.

Onze camper staat helemaal vooraan en we kunnen als eerste vertrekken. We rijden richting Cradle Mountain. We besluiten om naar Mole Creek te gaan. Dit blijkt een goede keus. We gaan Trowunna Wildlife park. Dit is een stuk natuur waar Tasmanian devils in de natuur leven. We zien een aantal wombats, koala's, kangoeroes, stekelvarken en natuurlijk ook de Tasmanian devil. Een stukje door de natuur komen we een groep kangoeroes tegen. Deze komen ook op ons af en willen graag geaaid worden. Nick en Imke vinden dit geweldig. Nick wil graag dat ik foto's maak dat hij de kangoeroes aait. Deze foto wil hij meenemen naar school en aan juffrouw Marjolein laten zien want dat had hij beloofd. Ook alle opa' s en oma's en Julliette moeten deze foto zien roept hij enthousiast. Erg leuk om hem zo leuk met dieren om te zien gaan.

image_6image_7

Later in de camper vraagt Nick wel of hij morgen weer naar school mag, zijn missie van de reis is volbracht, zo lijkt het. We hebben hem wel verteld wat we allemaal nog meer gaan doen en zien. Bij het horen van een camping met speeltuin en springkussen vindt hij het goed dat we nog even blijven.

We gaan niet naar Cradle mountain maar rijden naar Laucheston. We doen daar wat boodschappen, tanken en pinnen. Dit lijkt de komende dagen onze laatste grote plaats te zijn.

Nu zitten op de camping aan de Tamar River iets boven Laucheston. Het is avond en het ene dier na het andere komt weer tevoorschijn. De kangoeroes, wombats, stekelvarkens en opossums komen ons begroeten. Onder de prachtige sterrenhemel genieten we van onze eerste dag Tasmanie.

image_4image_5

 


Rennen, vallen en weer opstaan
Woensdag 5 december 2012. Hobart, Tasmanië, Australië.

Afgelopen zaterdag tijdens Sjors’ duiktrip is het zo hard gaan waaien dat Imke niet meer buiten durfde te spelen. Nick heeft een aantal keren de camperdeur tegen zijn hoofd aangewaaid gekregen en die was ook echt niet blij met de wind. We zijn dus binnen gebleven. Sjors heeft zijn duiktrip beperkt tot een enkele duik.

In de middag zijn we gaan rijden naar Coles Bay, we gaan naar Freycinet National Park. We zijn een stukje gaan wandelen naar Thourville lookout. Dit is een een lookout met vuurtoren. Het uitzicht is mooi maar het zicht is deze dag niet heel goed. De zon schijnt maar er zijn meerdere bosbranden waardoor er een enorme rookontwikkeling is. Door de harde wind hebben we nu slecht zicht. Het prikt ook aan onze ogen. In de avond gaat de wind liggen en wordt de rook ook minder. We vinden een camping in het National Park en hebben weer een prachtige zonsondergang.

De volgende ochtend, het is dan zondag, vertrekken we vroeg. We lopen naar de Wineglass Bay lookout. Ik heb me vaak afgevraagd of deze wandeling goed te doen is met kleine kinderen. We nemen één rugdrager mee en hopen dat Nick de wandeling kan volhouden. Dit blijkt geen enkel probleem. Het is zelfs zo dat hij sneller is dan iedereen en rent de hele wandeling. Zelfs wat confronterend voor ons als volwassenen dat een vierjarige makkelijker een wandeling volhoudt dan wij (en ik maar denken dat ik een goede conditie heb). We hebben hem ook goed kunnen motiveren met de enorme joekels van stenen, trapjes en bankjes die we elke keer tegen kwamen. We bleven ze tellen en hij rende van de ene steen naar het volgende trapje. Het uitzicht op Wineglass Bay is zeker de moeite waard, dit is één van mijn hoogtepunten van Tasmanie. Na anderhalf uur zijn we weer terug.

wineglass-bay-lookout-2wineglass-bay-lookout

Daarna stond een lange route met de camper op de planning. De afstanden in Tasmanie zijn niet enorm maar de reistijden zijn lang. We rijden 178 kilometer naar Port Arthur en kamperen op een camping waar kampvuur gemaakt mag worden. Nick en Sjors sprokkelen hout en hebben met veel plezier het kampvuur aangemaakt. Nick is vooral trots op zijn vuur. Ook deze foto moet gezien worden door Juffrouw Marjolein en Juffrouw Mariëtte. Ook het gemaakte filmpje wordt nog vaak terug gekeken.

kampvuur

De volgende ochtend gaan we naar Port Arthur Historic site. Dit zijn ruïnes van een oude gevangenis uit 1830. Hier werden de ergste criminelen naar toe verscheept. De begeleide rondleiding slaan we over. De kinderen vinden het moeilijk om stil te zijn en dat hoeft ook niet. We lopen zelf met een plattegrond over het terrein. Nick valt en heeft twee behoorlijk bebloede knieën. Hij wil niet meer verder lopen. We maken een rondvaart naar twee eilandjes en zien nog een zeehond zwemmen.

gevangenisgevangenis2

Onderweg naar Hobart stoppen we bij een aantal lookout punten. Bij de Tasman Arch valt Nick nogmaals, zijn knieën zijn nu wel erg beschadigd. Hij kan niet meer verder lopen en is ontroostbaar. Dit blijft de verdere dag zo. Het weer is inmiddels ook omgeslagen. Het is een stuk koeler dan we inmiddels gewend zijn. Ook regent het af en toe, jammer maar tot nog toe hebben we voor Tasmanie erg goed weer gehad. Als we de mensen in Tasmanie moeten geloven is het nog niet eerder zo warm geweest in november en begin december.

uitzicht3Tasman-arch

Op dinsdag verkennen we Hobart. We gaan eerst naar de chocolade fabriek van Cadbury. De tour vind ik niet de moeite waard. We kunnen op een video zien hoe de vormpjes van de chocolade worden gevuld. Wel krijgen we chocolade mee om te proeven en krijgen we uitleg over het begin van het ontstaan van de chocolade van nu.

chocoladefabriek

Daarna maken we met de hop on hop off bus een city tour. Ook dat is niet echt indrukwekkend in de regen. Het is een rode dubbeldekker bus wat Imke de ‘dubbel lekker’ bus noemt. Nick heeft inmiddels drie broeken kapot gevallen en we kopen in het centrum (is maar klein) wat nieuwe broeken. Wel is de ligging van Hobart erg mooi zo tussen de heuvel en Mount Wellington.

Internet en 3g bereik in Tasmanie is wel erg vervelend. We hebben geen bereik en zelfs bij de Mac Donalds lukt het niet om op internet te komen. In Hobart hebben wel af en toe bereik met de telefoon maar meer niet dan wel. Wil nog wel noemen dat we alle reacties van iedereen erg leuk vinden!

We hebben nog een weekje in Tasmanie en willen vandaag richting het zuidwesten gaan, weer de natuur in want dat is toch echt het mooiste hier.

Vandaag is het 5 december. Jammer dat we geen Sinterklaas met de familie kunnen vieren maar voor ons is het wel een rustige sinterklaas geweest.

 


In de wolken
Woensdag 5 december 2012. Mount Field NP, Tasmanië, Australië.

Vandaag heeft het in de ochtend gesneeuwd op de berg en we willen naar Mount Wellington. De berg ligt in de wolken dus de sneeuw kunnen we niet zien. Er naar toe rijden is nog niet makkelijk. Omdat we maar weinig diesel hebben rijden we naar Kingston. Hier mogen de kinderen spelen in de binnenspeeltuin. Dit is voor hen een groot feest. Zelf bekijken we de route en maken een planning wat we nog willen zien in Tasmanie. We rijden in de middag naar Mount Field NP.

Eenmaal aangekomen in Mount Field NP wandelen we de Russel Falls track. Dit is een korte wandeling door het regenwoud. Een erg mooie wandeling. We staan deze nacht op de camping in Mount Field NP. Mount Field is een prachtig park waar je heerlijk kunt wandelen. Helaas blijft het voor ons beperkt tot de korte wandelingen.

13

 


De babypinguïns roepen
Donderdag 6 December 2012. Burnie, Tasmanië, Australië.

Begin in Mount field NP. We kunnen hier maar weinig wandelingen maken omdat de meeste minimaal een aantal uren bedragen en ook nog eens zwaar zijn. Dat hebben we wel erg vaak in Tasmanie. Het eiland is geweldig voor alle outdoor activiteiten en dan met name lange wandelingen. Helaas lukt ons dat niet met de kinderen erbij en daarbij is het koud en regent het de laatste dagen regelmatig. We rijden verder naar Franklin Gordon Wild River NP en stoppen in Derwent Brigde bij Lake St Clair. Een plaatsje met niet meer dan een visitor centre. We maken een korte wandeling en de kinderen spelen wat aan het strand aan het meer. De kou wordt eindelijk minder en vandaag zien we de zon veel. We kunnen hier zien dat het heeft gesneeuwd want op de bergen ligt nu sneeuw. Erg mooie omgeving zo tussen de bergen.

Omdat de camping hier echt niets voorstelt en de kosten bijna 50 dollar voor één nacht zijn rijden we door. We vinden een gratis camping aan Lake Burbury. Sjors gaat hier met Nick vissen en we gooien weer wat steentjes in het water. Dit blijft voor Nick toch één van zijn favorieten bezigheden. Helaas niks gevangen dus het wordt spaghetti vanavond! Als de kinderen moeten gaan slapen weigeren ze dit te doen. Ze blijven klieren en keten en slapen uiteindelijk pas om 22.00 uur.

De volgende ochtend, het is dan vrijdag, maak ik ze toch rond 7.30 uur wakker. We vertrekken vroeg en rijden richting Queenstown. Hier is niets te beleven en ook het weer valt tegen. We rijden verder naar het noorden. Imke is wagenziek en geeft voor de tweede keer tijdens onze reis over. Het zit dus even niet mee. Vermoeide, zieke kinderen is geen pretje.

We rijden door tot Burnie aan de noordkant van Tasmanie. We gaan naar het information centre van Burnie. We krijgen uitleg wat er te doen is en wat leuk is voor zowel volwassenen als kinderen. Ze hadden nog een gratis campingplek te vergeven aan het strand. Aan dit strand komen in de avond de pinguïns aan wal en deze kun je dus vanuit de camper zien.

4

Omdat deze campingplaats geen douche of wc aanwezig is gaan we naar het olympic pool om te zwemmen en te douchen. Het zwemmen is heerlijk en de kinderen genieten zichtbaar. Ondanks dat het zwembad verwarmd is krijgen de kinderen het op het eind toch koud en gaan we er uit. Als we de camper voor de avond hebben geïnstalleerd begint de zon volop te schijnen. We genieten van het zonnetje en spelen wat aan de kust. We hebben voor de eerste keer na, gevoelsmatig een lange periode, weer contact met familie. Zij zitten in een dik pak sneeuw wat prachtig is om te zien en ook leuk is. Leuk om veel verhalen en foto's te zien vanuit de sneeuw.

Vanuit het information centre hebben we een soort folie meegekregen wat we om onze zaklamp kunnen doen. Zo verblinden we de pinguïns niet en kunnen we ze goed zien. Als de kinderen slapen gaan wij naar buiten. Het wordt donker en we kunnen de pinguïns goed horen. Ze zijn wel enorm schuw en ze rennen bij elke beweging weg. Maar dan uiteindelijk op een aantal meter afstand van de camper komt er eentje aangewaggeld. Op nog geen meter afstand waggelt die heen en weer voor ons. De baby pinguïns roepen. Geweldig om dit met z'n tweeën mee te maken.

5

 


Kerstmannenrace
Zondag 9 december 2012. Gowrie Park, Tasmanië, Australië.

Op zaterdag bezoeken we de Alpaca farm. Dit is een boerderij waar ze naast alpaca's ook schapen, bokjes, forellen, pauwen, cavia's, emoes, varkens, koeien, zwanen, ganzen, eenden, honden en fredjes hebben. Nick mag ‘Ally’ de alpaca uitlaten en die loopt gezellig mee. Nick en Ally zijn dikke maatjes en zo stappen we een uur over de boerderij om alle dieren eten te geven. De farm ligt in een prachtige omgeving en de kinderen genieten zichtbaar van alle dieren op de farm. Imke mag de emoe voeren en is niet meer bang. Na de farm lunchen we bij Guide falls.

nick-allyemoe-voeren

We blijven deze nacht nogmaals aan het strand in Burnie waar de pinguïns aan wal komen. In de avond begint het te onweren en is het enorm afgekoeld. We horen de pinguïns goed maar blijven niet lang genoeg op om ze ook te kunnen zien.

Op zondag is het lekker weer en we twijfelen weer eens. Willen we naar Cradle Mountain NP, wat toch een van de mooiste plekken van Tasmanie moet zijn, of blijven we aan de kust met dit mooie weer. Al de mooiste plekjes vallen nogal tegen omdat we niet ver kunnen wandelen met onze kinderen. We voelen ons dan net Japanners die een foto maken en weer verder gaan, de beleving is er dan niet echt. Daarnaast is het echt frustrerend om niet de mooie wandelingen te kunnen maken. Om Cradle Mountain NP over te slaan is ook niet echt een optie, daarbij is het maar 78 kilometer rijden. We rijden er heen.

kerstmannen

We maken nog een tussenstop in Ulverstone. Hier zien we ineens iedereen verkleed als Santa Claus. Dit wekt onze interesse en we willen toch even kijken wat er aan de hand is. Dit blijkt een hardloopwedstrijd voor gezinnen te zijn en jong en oud is verkleed als de Kerstman, de kinderen kijken hun ogen uit. Er is muziek en we hebben de mensen die gingen hardlopen aangemoedigd. Nick heeft wel tien keer gevraagd of hij mee mocht hardlopen want dat vindt hij zo leuk, dit gaat helaas niet. We beloven dat hij vanmiddag mag lopen in Cradle Mountain NP.

NPNP2

De weg naar Cradle Mountain toe is indrukwekkend met de bergen overal om ons heen. In Cradle Mountain NP is een camping maar dat vinden we niets. Veel modder en weinig speelruimte en beweegruimte. We gaan met de bus het nationaal park in en lopen een stukje naar een uitkijkpunt. Het wandelen met Nick en Imke gaat zo goed dat we verder lopen. We lopen Lake Dove Circuit. Dit is een wandeling van zes kilometer (staat in de bergen voor twee uur lopen). We lopen om het meer heen. Nick heeft de hele tijd gelopen en we doen er inderdaad twee uur over. Imke wisselt de wandeling af met lopen en af en toe op de nek bij Sjors. De kinderen hebben het goed vol kunnen houden en vonden het lopen over al de houten bruggetjes leuk.

TessaSjorswaterval

Eenmaal terug rijden we naar Gowrie Park, waar de dichtstbijzijnde camping is. Eindelijk weer, na drie dagen, stroom in de camper. Ook wifi internet op de camping en in de avond vermaken we ons met tafeltennis, tafelvoetbal en een openhaard vuurtje.

 

 

 


De laatste dagen Tasmanie en the Great Ocean Road
Vrijdag 14 december 2012. Mount Gambier, Australië.

Op maandag rijden we richting Devonport waar we weer de Spirit of Tasmania zullen nemen naar Melbourne. We rijden langs de cheese farm. Hier zien we hoe kaas wordt gemaakt en kunnen we verschillende soorten kaas proeven, er is ook zelfgemaakt ijs. Daarna rijden we door naar de raspberry farm die daar dicht bij in de buurt is. Ook dit is niet heel uitgebreid en we lopen een rondje om farm.

We rijden door naar Devonport en gaan naar een camping welke aan het strand ligt. Het is prachtig weer en we besteden de middag op het strand. Nick heeft een surfboard en oefent daarmee. In de avond lopen we naar de haven en kijken hoe de Spirit of Tasmania vertrekt. Het gigantische schip keert in de haven (en dat past maar net) en vaart naar de oceaan. Nick vind dit prachtig en wil morgen ook weer in het schip slapen.

134365_1355616548_500

Dinsdag beginnen we de dag rustig en gaan een kijkje nemen bij een ambachtelijke chocolade maker. Hier worden de bonbons met de hand gemaakt, die mag je proeven. Nick spuugt na zijn eerste hapje chocolade zijn hele ontbijt eruit. Imke vindt alle verschillende bonbons wel erg lekker.

De kinderen zijn nogal moe en bij het vertrek van de chocolademaker valt Imke direct in slaap. We rijden een stukje rond en komen uit in ons favoriete plaatsje Burnie. We gaan naar een riviertje waar wel eens de platypus gezien wordt. We verwachten er niet veel van want met de enorme zon zal die zich wel niet laten zien. Maar niets is minder waar. We kletsen wat met lokale mensen en die hebben de platypus net nog gezien. We wachten even en daarna zien ook wij de platypus heel goed. Geweldig om ook nog een ander Australische dier zo goed in het wild te kunnen zien. Dit is een mooie afsluiting van onze reis in Tasmanie. Tasmanie is een geweldig eiland. Veel wildlife, niet zo commercieel, vriendelijke mensen, en prachtige natuur.

In de avond vertrekken met de Spirit of Tasmania weer naar Melbourne. Gelukkig geen wind en een rustige vaart gehad. En ondanks dat er op dit schip minstens 200 voertuigen zijn, staan we weer vooraan op het schip en kunnen we als eerste vertrekken.

Omdat de zomervakantie voor de Australiërs komend weekend begint, en de meeste op vakantie in eigen land gaan, hebben we de reisplanning wat aangepast. De Great Ocean Road is in de vakantie afgeladen vol (vertellen de Australiërs ons) en we willen deze nog graag voor hun vakantie rijden. We slaan Melbourne en omgeving nu over en rijden de Great Ocean Road. Prachtige route en prachtig weer. Het is warm vandaag en we verblijven daarom ook veel aan het strand. We eindigen in de middag bij een camping met een zwembad in Apollo Bay.

134365_1355616717_500134365_1355616740_500

De volgende dag vervolgen we onze route over de Great Ocean Road. We bekijken een aantal lookout punten en lopen wat korte wandelingen. We rijden door Otway NP. Hier zien we tientallen koala's in de bomen hangen. We hebben geluk want een koala besluit voor onze camper uit de boom te klimmen de weg over te hopsen en zijn weg in het bos te vervolgen. De kinderen vinden dit geweldig en zijn helemaal blij om een koala van zo dichtbij te zien.

134365_1355616777_500134365_1355616797_500

Bij de bekende 12 apostelen maak ik een rondvlucht met een helikopter. Het is erg kort maar wel mooi om de omgeving van boven af te zien. Sjors, Nick en Imke kijken toe en de kinderen vinden het erg spannend dat hun mama gaat vliegen. Gelukkig ben ik snel weer terug. Daarna rijden we door en maken nog een stop bij the Arch, London Bridge en the Grotto. Alle drie mooie uitzichtpunten . We overnachten ergens langs de weg bij een camp area.

134365_1355616670_500134365_1355616859_500

Op vrijdag zijn we in Mount Gambier. Het regent al een tijdje en we zien Blue Lake en Valley Lake in de regen. Sjors huurt een wetsuite en snorkelset en snorkelt in Evans Ponds. Dit zijn drie aaneengesloten meertjes met veel vis, planten en helder water. Omdat de stroming nogal sterk is, lukt het alleen om zuidwaarts te snorkelen. Ik haal Sjors met de camper weer op en Nick, Imke en ik spelen de middag in de camper. We kleuren kerstkleurplaten en plakken de camper daar mee vol. De regen blijft maar aanhouden dus buiten spelen lukt niet. Daarnaast zijn er zoveel vliegen dat buiten blijven geen leuke bezigheid is. Sjors is wel erg enthousiast over zijn snorkel trip. Hij heeft anderhalf uur gesnorkeld en heeft genoten.

 


Echte goudzoekers
Woensdag 19 december 2012. Grampians NP, Australië.

Na Sjors’ snorkeltrip rijden we richting the Grampians NP. Dit Nationale Park heeft een gebergte waar je mooie wandelingen kan maken. Het regent nu de hele dag en ook voor morgen en overmorgen zijn de vooruitzichten niet echt gunstig. We laten the Grampians voor nu aan ons voorbij gaan en rijden door richting Ballarat. We overnachten deze nacht weer op een camp area op onze route, dit keer aan Lake Bolac. Een camp area is eigenlijk niet meer dan een stuk gras waar je mag overnachten. Er zijn meestal geen voorzieningen, soms wel een toiletgebouw. De eerste die we zien lijkt ideaal. Pal aan het meer, met een toiletgebouw en het is heerlijk rustig. Tot we stilstaan. De eerste muggen verzamelen zich om de camper. Op Nicks raam zitten ineens vijftig muggen. Om hier doorheen naar de buiten te gaan lijkt bijna niet te doen. Sjors probeert het nog maar binnen twee stappen zijn er tientallen muggen op weg naar Sjors. Slecht plan om hier te overnachten. De camp areas zijn schaars en we hebben geluk dat er nog een andere aan Lake Bolac is. Hier zijn geen voorzieningen en deze ligt direct aan de weg gelegen maar gek genoeg geen mug te bekennen. We slapen hier prima.

De volgende dag, het is dan zaterdag, rijden we verder naar Ballarat. Deze omgeving staat bekend om zijn goudmijnen. We gaan ons geluk beproeven en proberen goud te vinden in Sovereign Hill. Dit is een soort openluchtmuseum. Hier is te zien hoe ze in de negentiende eeuw leefden en zochten naar het goud. We lopen langs de varkens en de huisjes. We mogen zelf goud zoeken en krijgen uitleg hoe dat moet. Sjors probeert het en vindt direct wat stukjes goud, die ik vervolgens uit mijn hand laat vallen. Eerlijk gezegd waren ze moeilijk vast te houden, zo klein waren ze, maar toch.

134605_1355999358_500134605_1355999440_500

Daarna gaan we een goudmijn in, hier is gesimuleerd hoe men vroeger in de mijnen te werk ging en naar goud zocht. De kinderen vinden dit erg spannend maar willen direct nog een keer. We bekijken nog een andere mijn. Dit is meer een excursie en we gaan met een treintje naar beneden. Daar krijgen we het echte werk te zien. Het treintje brengt ons weer terug naar boven. De kinderen vinden het erg spannend maar ook erg leuk. Al met al een geslaagde dag. De volgende ochtend gaan we naar het goudmuseum en rijden en wandelen we wat door Ballarat. Omdat het zondagochtend is ziet het er wat verlaten uit maar de gebouwen zijn indrukwekkend.

De komende dagen zijn de weersvoorspellingen erg goed, veel zon en de warmte komt eraan, en we rijden nu naar the Grampians National Park. We rijden naar Halls Gap wat gelegen is het gedeelte ‘Wonderland' in the Grampians. In de avond na het eten wandelen we wat door Halls Gap en zien we tientallen grote kangoeroes. Voor de Australiërs is dit dier zo normaal maar wij blijven het leuk vinden om ze steeds tegen te komen.

134605_1356000145_500134605_1355999698_500

De volgende ochtend maken we een wandeling door het Nationale Park. We wandelen de Grand Canyon walk en we lopen door naar de Pinnacle toe. Dit is een behoorlijke pittige wandeling van 5,5 kilometer. Het is echt klimmen en klauteren. Imke in de rugdrager want onze handen hebben we nodig en Nick loopt zelf. Hij doet dit echt super en de 270 meter klim wordt beloond met een prachtig uitzicht over de vallei. Terug is ook nog best pittig en Nick en ik lopen hand in hand naar beneden, anders is het toch te steil voor hem. We lopen in totaal ruim tweeënhalf  uur. Bij aankomst bij de camper is hij duidelijk moe en valt tijdens de terugweg naar de camping in slaap. We bekijken onderweg nog wel Baroka lookout en rijden terug naar Halls Gap waar we een ijsje eten en daarna rijden we naar de camping waar we lekker kunnen zwemmen.

134605_1356000053_500134605_1355999943_500

In de avond kletsen we met andere Nederlanders die ook een rondreis maken. We wisselen wat reisverhalen uit en onder een prachtige sterrenhemel genieten we volop van Australië.

Onze tweede dag in the Grampians NP is een stuk warmer. We rijden eerst naar Bambruk cultureel centrum waar wordt uitgelegd over de Aboriginals. We krijgen ook uitleg over de Aboriginal kunst. We schilderen met z'n vieren een boemerang met Aboriginal kunst. Een leuke souvenir voor thuis.

134605_1355999286_500134605_1355999638_500

Daarna rijden we via Reids lookout door naar Mackenzi Falls. We lopen naar beneden en bekijken de waterval. Als we weer naar boven lopen heeft Nick het duidelijk gehad met al dat lopen. Ook door de warmte is het lopen nu toch wat zwaarder. Ondanks dat het niet ver is, is het voor hem toch behoorlijk pittig. We rijden naar het noorden en willen een stukje van de outback zien. We rijden richting Mildura. Er is weinig afwisseling in de reis daarnaar toe maar het is toch indrukwekkend. De temperatuur is ook zoals we van de outback een voorstelling maken enorm warm. Dit maakt dat we moeite hebben met slapen.

134605_1355999831_500

 


Warm weerzien
Zondag 23 december 2012. Adelaide, Australië.

Op woensdag rijden we naar Mildura. We rijden via Red Cliffs en bekijken de Murray River. Op dit punt niet echt indrukwekkend en door de hitte van de dag ondragelijk om te lopen. Het is dan al tegen de 40 graden. Op woensdag wordt het uiteindelijk 41 graden. We kiezen een camping uit met een zwembad en liggen de middag in het zwembad. Tegenover de camping ligt een groot winkelcentrum, daar is airco en na het zwemmen vermaken we ons in het winkelcentrum met speeltoestellen en wat kerstinkopen worden gedaan. De warmte is echt verstikkend maar het hoort ook wel weer bij deze omgeving.

134795_1356319441_500

In de avond, als Sjors staat te BBQ-en, zien we ineens een enorme oranje wolk op ons afkomen. We worden gewaarschuwd en moeten haasten want er komt een zandstorm aan. We moeten rennen om alles op tijd binnen te krijgen en het vlees op de BBQ is niet klaar. Dan maar binnen verder koken. Helaas is de airco in de camper niet heel erg verkoelend maar in een zandstorm zitten is ook geen optie. Na de storm is het wel enorm afgekoeld en (toch nog wel rond de 28 graden maar beter dan 40 graden) kunnen we weer buiten zitten.

De volgende ochtend, het is dan donderdag, gaan we naar Murray river junction. Hier is te zien hoe twee rivieren elkaar kruisen en wat welk effect dit heeft op het water (deze rivier bestaat dan uit twee kleuren). In de middag huren we een motorbootje en gaan op de Murray river varen. De kinderen genieten hier zichtbaar van en mogen allebei even sturen. Tijdens het varen zien we veel verschillende soorten vogels. We sluiten de dag af met uit eten in een restaurant. Al met al een voldane dag.

134795_1356319623_500134795_1356320413_500

Op vrijdag verlaten we Mildura. We rijden naar Perry Sandhills. Hier zijn zandduinen waar we kunnen sleeën op het zand. De zandduinen zijn prachtig en indrukwekkend. Kinderen en zand is een goede combinatie en we vermaken ons prima. Terug naar de camper is het zand bloedheet geworden. De kinderen willen hier echt niet op lopen en eerlijk gezegd is de hitte van het zand echt enorm. We rennen in de hitte terug naar de camper en zijn zo’n beetje oververhit. We rijden in een airco camper naar Renmark. We bekijken een dam (Lock 5) en rijden daarna naar een prachtig lookout punt met red cliffs.

134795_1356319545_500134795_1356319577_500

Van het visitor centrum krijgen we de tip om te overnachten aan de River Murray. Hier mogen alleen maar motorhomes staan en die zijn er in Australië op dit moment niet heel erg veel. De meeste mensen rijden met een 4WD en een caravan. De Europeanen reizen meestal wel met een motorhome maar die zijn we in dit gedeelte nog niet tegengekomen. We staan deze nacht dan ook alleen aan de river en genieten van de avond en een mooie zonsondergang.

Op zaterdag rijden we naar Tanunda en verkennen we de Barossa Valley. We rijden wat rond maar echte wijnliefhebbers zijn we niet dus een wijnfarm hebben we niet bezocht. Gezien de warmte wandelen we rustig door het dorpje en vermaken we ons bij de speeltuin en het zwembad. We rijden nog wel naar Wispering Wall maar gezien de enorme hitte en het bosbrand gevaar mogen we niet verder dan de ingang.

134795_1356319469_500

Op zondag rijden we naar Adelaide en daar is dan het weerzien met mijn broer. Super en toch emotioneel om hem na een jaar weer te zien. Ik had gedacht dat de kinderen hem niet echt meer zouden herkennen maar ze waren door het dolle heen en hebben hem een flinke knuffel gegeven. Nick is niet meer weg te slaan bij Jerry en is duidelijk blij om weer in een huis te zijn. Voor de avond worden we uitgenodigd voor een BBQ bij vrienden van Jerry. Een gezellige avond met voor de kinderen een lekker zwembad om in te zwemmen wat gezien de warmte van 39 graden erg welkom is. Een goed begin in Adelaide kunnen we wel zeggen.

134795_1356319656_500

 


‘No Worries’
Zaterdag 29 december 2012. Kangaroo Island, Australië.

Vandaag leveren we de camper in. We beginnen de dag met de camper uitruimen en schoonmaken. Ook de laatste kerstinkopen worden nog gedaan. De komende dagen is er niets open in Australië en de Australische traditie is om eerst naar het strand te gaan en daarna te gaan BBQ-en aan deze traditie doen we graag mee. We hebben het nog niet eerder zo druk gezien bij winkels en in een stad maar toch blijft iedereen erg relaxt. Het 'no worries' gevoel en het kerstgevoel is in Adelaide merkbaar.

Sjors en mijn broer leveren de camper in. Sjors krijgt vlak voor het inleveren van de camper een aanvaring met een boom. Er zit een behoorlijke deuk in het dak van de camper. Omdat Sjors de laatste persoon is die een camper komt inleveren doen ze nergens moeilijk over. We krijgen nog geld terug voor wat kosten die we moesten maken en terwijl ze dit normaal gesproken niet vergoeden doen ze ook hier niet moeilijk over. Ze zijn in kerststemming en willen graag kerstavond vieren. Een aantal mensen hebben ons gevraagd of we de camper zouden aanbevelen. Motorisch is de camper erg goed. Maar onze camper was behoorlijk aan het aftakelen. Wekelijks ging er wel iets kapot door het vele gebruik. De ruimte is wel prettig. Britz staat toch bekend om de iets oudere campers. De volgende keer zou ik toch voor de 6 persoons Apollo gaan. Deze hebben we onderweg bij meerdere gezien en zijn zeker niet zo oud en uitgeleefd als de Britz. Nick, Imke en ik gaan naar het strand. We maken twintig zandkastelen en vermaken ons prima.

De eerste kerstdag verloopt erg rustig. Eerst hardlopen en daarna naar het strand. Om 10.00 uur in de ochtend ruiken we al verschillende BBQ luchtjes. Mijn broer heeft een kajak en daar vermaken we ons in de middag prima mee. Het is heerlijk weer en niet al te warm (25 graden). Prima strandweer. De BBQ is ook heerlijk en in de avond wandelen we nog een stuk en skypen we nog met familie.

Tweede kerstdag kunnen we onze huurauto ophalen. We krijgen een 4wd dus mogen we ook off road rijden en daar hebben we wel zin in. We rijden naar Adelaide Hills en lopen een rondje op Mount Lofty. Hier is een mooi uitzicht over de stad. Omdat het tweede kerstdag is is het behoorlijk druk. Na Mount Lofty verkennen we Adelaide wat en rijden naar Glenelg. Dit is een dorp/wijk aan zee. In de avond weer een bbq en zo hebben we de kerstdagen erg ontspannen doorgebracht.

135091_1356784199_500

Donderdag 27 december staan we vroeg op, om 6.30 uur, en sinds een lange periode hebben we de wekker moeten zetten. We rijden om 7.00 uur weg om de ferry naar Kangaroo Island te halen. De kinderen zijn behoorlijk druk op de ferry en vinden het maar wat spannend. De eerste meters op het eiland maken al indruk. Wat een prachtige natuur kent dit stukje Australië. De eerste stop is bij Pennington bay. Het heldere water en de witte stranden maken indruk. We rijden door naar Seal Bay. We zien de zeehonden van dichtbij en ze slapen zelfs onder de boardwalk. Door kleine gaten en kieren kijkend kunnen de kinderen geen genoeg van de zeehonden (seals) krijgen.

135091_1356783310_500135091_1356783413_500

We rijden naar Bales beach wat vlak bij Seals Bay ligt. Op het moment dat ik het strand zie heb ik direct spijt dat ik niet langer op dit eiland heb geboekt. Wat maakt dit strand een indruk op ons en nu willen we elk stukje van Kangaroo Island wel zien. Helaas lukt dat niet en we moeten nog een aantal kilometers maken voor we bij onze accommodatie zijn. We slapen in Kangaroo Island Wilderness Retreat. We slapen in een eco lodge maar eerlijk gezegd stelt dit niet veel voor. Ook de reclame van walibies in de tuin maken ze niet waar. We wandelen voor het eten de Kaoalawalk bij Hanson Bay. We hebben al heel wat koala's gezien sinds we in Australië zijn maar we kunnen er geen genoeg van krijgen om ze in het wild te zien leven. Dus als we de kans krijgen om rustig koala's te spotten doen we dat graag. De kinderen spotten nu zelf de kangoeroes en wijzen ons waar we moeten kijken en ook de kleinere walibies worden veelvuldig gespot. Ze genieten zichtbaar van deze dag. We hadden graag de sunset bij Admirals Arch gezien maar de wolken laten dat helaas niet toe. Het slapen in een vreemde omgeving is wat lastig en de kinderen hebben ineens veel ruzie onderling. We leggen ze apart en dat is de oplossing.

135091_1356783853_500135091_1356783904_500

Op vrijdag beleven we weer een geweldige dag. Wauw wat vinden we dit eiland mooi. We staan vroeg op en rijden naar Remarkable Rocks. Onderweg zien we veel kangoeroes en walibies. Omdat we bij de Remarkable Rocks voor 9.00 uur zijn, zijn er nog geen andere bezoekers. We maken mooie foto's en de kinderen spelen tussen de grote stenen en rotsen. Daarna rijden we naar Admirals Arch. We zien hoe net een baby seal is geboren. Deze baby zit nog onder het bloed en kan zich nog niet voortbewegen. Op het informatiebord lezen we dat de babyseals eind december worden geboren, dat klopt dus ook. De seals zijn erg actief en vechten en spelen wat af onderling. Ook zien we ze spelen en zwemmen in het water. Daarna rijden we door Flinders Chase NP naar het noorden van het eiland. We rijden off road naar Snelling Beach, een mooi wit strand maar de off road route is alleen al prachtig. We zien onderweg een leguaan langs de weg zitten en stoppen even om hem te bekijken. Daarna rijden we door naar Stokes Bay. Een klein wandelingetje door en over de rotsen brengt ons naar een ander mooi strand. Het off road rijden bevalt goed en we rijden door naar Kingscote. Hier kan Sjors direct duiken. Nick en Imke spelen in de speeltuin met uitkijk op de zee en het vaste land. Met een lekker zonnetje en niet al te warm genieten we van de middag. Sjors zijn duik is goed geslaagd. Hij heeft voor de eerste keer leafy seadragons (zeepaardjes) gezien en deze stonden erg hoog op zijn verlanglijstje om te zien.

135091_1356783966_500135091_1356784037_500

De derde dag op Kangaroo Island, het dan zaterdag, bestaat vooral uit veel dieren zien en aaien. We rijden eerst naar Vionne Bay. Dit was eigenlijk niet de bedoeling maar we hebben een afslag gemist en kwamen hier uit. Daarna rijden we door naar Pauls Place Sanctuary. We hebben een tip gekregen dat dit erg leuk is. Het is enorm druk met toeristen wat jammer is maar nog steeds is het erg leuk om te zien. Pauls Place is een soort farm met allerlei verschillende dieren. De kinderen mogen hier de dieren voeren en aaien. Zo hebben we kangoeroes, emoes, walibies, kippen, ganzen, eenden, schapen, pony's, possums, stekelvarkens en een koala geaaid. Ook waren er kreeften, slangen en hagedissen. Imke heeft de kreeft geaaid maar verder hebben we deze dieren niet geaaid. Wel hebben we gezien hoe ze een schaap scheerden en mochten Imke en Nick op een pony rijden. Al met al een hele leuke middag op een echte Australische farm. Later in de middag rijden we naar de ferry en varen we over naar het vaste land. Jammer dat we Kangaroo Island moeten verlaten maar met een mooie herinnering rijker.

135091_1356784356_500135091_1356784423_500

 


Oud en Nieuw en Flinders Ranges NP
Vrijdag 4 januari 2013. Adelaide, Australië.

Zondag 30 december is een rustige dag. We wandelen en spelen aan het strand doen inkopen voor oud en nieuw. In de middag gaan Sjors en mijn broer naar de film ‘The Hobbit’ in 3D.

Maandag 31 december verkennen we Adelaide city. We lopen over de Rundle mall maar dat is nogal druk in verband met de uitverkoop die losgebarsten is. We blijven hier maar kort. Er is voor de kinderen en jongeren in de vroege avond georganiseerd vuurwerk. We zitten op het strand en kinderen krijgen lichtgevende armbanden en stokjes. Ook mogen ze sterretjes afsteken. Zelf vuurwerk afsteken is, door het brandgevaar, in heel Australië verboden. Om 21.30 uur barst het vuurwerk los. De kinderen vinden het geweldig en na het vuurwerk gaan de kinderen direct naar bed. Om 0.00 uur is er op de pier geen georganiseerd vuurwerk meer. De jaarwisseling zelf verloopt rustig. Wel heerlijk om oud en nieuw in de warmte en buiten te kunnen vieren.

135479_1357300498_500

Op 1 januari rijden we richting de outback. We willen heel graag Flinders Ranges NP zien. Gezien de warmte van boven de 40 graden zal wandelen daar niet mogelijk zijn. We rijden eerst naar Port Augusta. Vandaag is een nationale feestdag en veel is gesloten. We rijden door naar Hawker, een plaatsje in de buurt van Wilpena wat het beginpunt van het nationale park is. We hebben een cabin gehuurd en zwemmen wat bij het Holidaypark. De volgende ochtend vertrekken we vroeg en rijden naar Jervis hill lookout. Onze 4WD wordt direct aangezet want de onverharde bergweg is steil.

135479_1357300591_500135479_1357300846_500

Daarna rijden we naar het visitor centre. We krijgen een kaart mee waar een mooie 4wd route op staat. We zien tientallen kangoeroes onderweg en ook veel emoes in het wild. We zien bij Stokes Hill de bergen van het Nationale Park. De 4wd route brengt ons naar Brachina Gorge en Bunyeroo Gorge. Geweldig om hier te rijden en de bergen te zien, dit park is een echte aanrader onder welke weersomstandigheden dan ook. De kinderen vonden het off road rijden (unsealled) erg leuk. We hebben lekker gescheurd en de kinderen gierden het uit. ook door het water crossen was leuk en spannend. Onderweg komen we meerdere dust devils tegen. Dit zijn een soort zandtornado's die zich door de warmte ontwikkelen.

135479_1357300761_500135479_1357300980_500

In de namiddag zijn we aangekomen in Clare Valley. En we rijden door naar het plaatsje Freeling. Hier wordt de Australische serie MCLeod's Daughters opgenomen. We zien Gungellan hotel en truck shop. In de avond komen we weer aan in Adelaide. Een lange dag met veel rijden maar zeker de moeite waard.

Op donderdag neemt de warmte enorm toe. Het is vandaag meer dan 40 graden en we kunnen niet alles doen wat we willen. Dit is eigenlijk al dagen zo. Door de warmte kunnen we niet wandelen of veel activiteiten ondernemen. We zoeken met name de airco op. We gaan naar het Railway Museum omdat de kinderen dit al heel lang willen zien. Dit blijkt voor de kinderen een geweldig museum te zijn. We kunnen meerdere keren in een treintje rondjes rijden en ook binnen (met airco) zijn alle treinen opgesteld. De kinderen willen niet meer weg maar eerlijk gezegd is het voor volwassenen niet echt heel leuk (of je moet een treinen fan zijn). Maar het is natuurlijk wel zo dat als de kinderen zich vermaken wij dat ook doen en we zijn er dan ook meerdere uren gebleven. Na het museum maken we een dolfijnen cruise. We zien in totaal zeven dolfijnen en op de boot is het lekker verkoelend.

135479_1357301054_500135479_1357301162_500

In de avond gaan we zwemmen in de zee. De zee is verkoelend maar de zee is al behoorlijk opgewarmd. Het blijft genieten aan het strand met deze temperaturen. En ook de zonsondergang blijft prachtig vanaf het strand.

Slapen is moeilijk met deze warmte en helaas wordt het de volgende dag nog warmer. Op vrijdag wordt het zelfs 45 graden volgens het journaal. Ook voor de mensen uit Adelaide is de warmte enorm. Het is het gesprek van de dag. Om 6.45 uur begin ik dag met wandelen langs het strand. Het is enorm druk gezien het tijdstip. Mensen sporten en zwemmen volop. Maar ik heb het met wandelen al enorm warm.

Sjors gaat, met mijn broer en een vriend van mijn broer, vissen op zee. Ze komen terug met zes vissen die we in de avond gaan bbq-en. Zelf ben ik de koffers gaan pakken want vandaag is onze laatste dag in Australië. De kinderen en ik gaan nog een cadeautje kopen voor mijn broer in het gekoelde winkelcentrum. Het lijkt wel of iedereen vandaag in het winkelcentrum wil zijn want het is erg druk. En een winkelcentrum is ook een manier om de koelte op te zoeken. De bbq is heerlijk en de cadeautjes worden uitgedeeld. Een leuke avond voor we morgen afscheid gaan nemen.

135479_1357301537_500

Onze reisplannen zijn wel iets gewijzigd. We vliegen morgen naar Kuala Lumpur en daarna vliegen we door naar Singapore. We zijn uitgenodigd bij Jurgen, Lianne, Bjurn en Benthe die we eerder in Australië hebben leren kennen. Omdat Bjurn ook nog eens jarig is en het klikt tussen ons en onze kinderen vinden we het leuk om onze reis daar af te sluiten.

Stand van zaken:
6500 kilometers gereden met de camper
0 boetes
1 aanrijding met een boom
2200 kilometer met de 4wd gereden.
0 boetes (tot nog toe)
0 dieren aangereden, wel bijna een schaap die de weg op sprong
4 staten van Australië bezocht, New South Wales, Victoria, Tasmania en South
Australië.
9 keer gevaren met een boot/ schip (incl ferry)
45 graden hoogste temperatuur
3 graden laagste temperatuur in de nacht bij Jindabyne
8 keer heb ik voor de kinderen pannenkoeken gebakken
7 vissen heeft Sjors gevangen (incl de vis vanuit Murray River)
53 speeltuinen bezocht (schatting)
1 zandstorm meegemaakt

 


Het einde van een mooie reis
Dinsdag 8 januari 2012. Weer in Nederland.

5 januari vertrekken we voor een stopover in Kuala Lumpur alvorens we naar Nederland terug gaan. We hebben een stopover van drie dagen. We hebben een vlucht geboekt vanuit Kuala Lumpur naar Singapore om op bezoek te gaan bij Jurgen, Lianne, Bjurn en Benthe. Mijn broer brengt ons naar het vliegtuig en we nemen afscheid. Mijn broer weet nu dat hij een vergunning heeft gekregen voor een lange periode. Hij blijft voor onbepaalde periode in Australië, onduidelijk is wanneer we hem weer zien. We nemen afscheid en checken in. We krijgen bij het inchecken te horen dat ons vliegtuig vertraging heeft. Niet een korte maar een vertraging van minimaal zes uur. We besluiten niet op de airport te wachten maar naar het strand te gaan in Glenelg bij Adelaide. We vinden hier een binnenspeeltuin en de kinderen vermaken zich goed. Omdat we door de vertraging onze aansluiting met Singapore missen proberen we een andere vlucht te regelen. We krijgen niets geregeld en ook Malysian airlines wil of kan niets voor ons doen. Ook Air Asia waarmee we naar Singapore vliegen is niet bereikbaar en het lukt niet om iets te regelen. We zullen geen vlucht naar Singapore krijgen tot een dag later. Mijn broer komt ons in Glenelg nog opzoeken en we wandelen nog wat langs het strand. Voor de tweede keer nemen we afscheid bij de airport.

135893_1357825709_500135893_1357825722_500

We vertrekken uiteindelijk rond 21.00 uur terwijl onze vlucht om 14.30 uur moest vertrekken. We landen om 2.00 midden in de nacht op Kuala Lumpur airport. Jurgen heeft aangeboden om ons vanuit Kuala Lumpur op te halen. Zo kunnen we toch nog op bezoek gaan bij Bjurn die jarig is en onze vakantie bij hun afsluiten. De afstand van Kuala Lumpur en Singapore is verder dan gedacht. De kinderen slapen zowel in het vliegtuig als auto goed en hebben hun nachtelijke uren gemaakt. Dat geldt voor Sjors en Jurgen niet als we in de ochtend om 5.30 uur bij Jurgen en Lianne thuis komen.

Op 6 januari vieren we de verjaardag van Bjurn. De dag vliegt voorbij met feestvieren en zwemmen in het zwembad. In de avond een heerlijke BBQ en door de jetlag gaan we vroeg slapen.

135893_1357825736_500

Op 7 januari staan we vroeg op. We willen graag iets van Singapore zien en we nemen iets na 8.00 uur de taxi naar Singapore Zoo. Wat een geweldige dierentuin is dit. Een aantal jaren geleden zijn we naar de night zoo geweest. De night zoo maakte toen ook veel indruk. De zoo overdag is net zo indrukwekkend en ook erg leuk voor de kinderen. Het leuke aan deze dierentuin is dat je erg dicht bij de dieren bent. De apen komen je tegemoet en de vleermuizen en luiaard kun je zo aanraken (wat we natuurlijk niet doen).  Ook voor de eerste keer hebben we panda's gezien. Dat vonden we erg bijzonder. Voor de kinderen is er een splash world. Een zwemgedeelte waar de kinderen kunnen spelen. De kinderen hebben zich hier goed vermaakt.

135893_1357825681_500135893_1357825779_500

Helaas komen we tijd te kort want we moeten onze vlucht naar Nederland halen. We halen de bagage op en nemen, met veel tranen van de kinderen, afscheid van Bjurn en Benthe. Een taxi brengt ons, via het centrum en met een stop bij Marina Bay, naar de airport. Singapore vinden wij nog steeds een indrukwekkende stad met prachtige gebouwen.

135893_1357825798_500135893_1357825816_500

De vlucht naar Kuala Lumpur is kort en goed. De vlucht naar Amsterdam vertrekt in de nacht en ook deze verloopt goed. Toch opvallend hoe mensen in een vliegtuig op je letten als er kleine kinderen bij zijn. Na afloop van de vlucht werden we meerdere keren aangesproken over onze lieve kinderen en hoe goed ze zich gedragen in een vliegtuig. We worden opgehaald door opa Cor en Nick is door het dolle heen. Imke is vooral erg moe. Het weerzien met het eigen speelgoed en familie doet de kinderen goed. Nu nog de jetlag doorkomen en dan gaat het gewone leven weer echt beginnen.

Aan de kinderen merken we dat ze vaak praten over:

- Het zwembad in Sydney - water splash
- Stoomtrein rit in Belgrave
- Kangoeroes aaien in Tasmanie
- Het spelen en de periode met Bjurn en Benthe
- De overtocht met de boot naar Tasmanie
- De kerstmannen hardloopwedstrijd in Tasmanie
- De Zeehonden die we zien op Kangaroo Island
- Het weerzien met mijn broer
- De lichtjes en vuurwerk met oud en nieuw
- De treinen in het railway museum

Voor ons zijn de hoogtepunten iets anders:

- Wilson Promontory NP (de vele dieren die we daar zagen / en gezelligheid)
- Wineglass bay in Tasmanie (prachtige wandeling)
- Helikopter vlucht bij great ocean road
- Duiken op Kangaroo Island (voor Sjors de zeepaardjes)
- Geheel verblijf van Kangaroo Island (wat een prachtige natuur)
- The Grampians NP ( hike /wandeling pinnacle)
- 4wd route door Flinders Ranges NP

Maar bovenal was voor ons heel waardevol om zo een intensieve periode met onze kinderen door te brengen. Ook het weerzien met mijn broer was bijzonder. We kijken terug op een zeer bijzondere reis en waardevolle periode met het gezin. We zijn een mooie herinnering rijker!

Reacties  

#31 InfoFemke 17-08-2014 23:20
Dag tessa en sjors,

Wat een prachtige reis hebben jullie gemaakt! Wij hebben hetzelfde idee om dit volgend jaar te doen met onze kinderen die dan ook 4 en 2 jaar zijn. Graag zou ik met je in contact willen komen voor wat praktische vragen. Is dat mogelijk?

Alvast dank!

Groetjes,
Femke
#30 Vraagjeilona 07-07-2014 12:33
Hallo Tessa en Familie

Ik weet niet of jullie deze reactie's via de mail krijgen maar ook wij gaan met onze 2 mupjes naar Australie over 3 maanden.
Misschien is het mogelijk dat ik met jullie over de mail wat vragen kan stellen?

mvg Ilona
#29 Beste allemaal,Gijs en Yinske 26-12-2012 21:22
Wat een geweldige reis maken jullie met z'n vieren. Dat samen zijn, waar jullie zo'n zin in hadden, lijkt aardig geslaagd met het eind van de reis nu in zicht.
Jullie boxing day is inmiddels voorbij en wij zitten hier nog uit te buiken op de bank met jullie reisverslagen erbij.

Geniet nog van de laatste 13 dagen en een hele goede terugreis naar het koude, natte Holland.
Dan kunnen Gijs en Nick weer samen de boef uithangen op school!!

tot in januari!!

Groetjes
#28 fijne feestdagenMarieke, Roy en kids 25-12-2012 13:43
Hoi overbuurtjes,
Nu het kerst is heb ik weer even de tijd om jullie verhalen te lezen. Voor ons ook erg herkenbaar, af en toe herleef ik ons eigen australië avontuur.
Het is leuk om te lezen dat de kinderen zich vermaken, en dat jullie ondanks het regen achtige weer jullie wandeltochten hebben kunnen maken, erg goed ook van Nick en Imke dat ze zoveel gelopen hebben.
Onze kinderen hebben het vaak over wanneer jullie weer thuis zijn. Indy ziet in de avond bij jullie het licht branden en vraagt zich iedere keer weer af of Nick al thuis is.
Wij wensen jullie nog een fijne vakantie, fijne feestdagen en een gelukkig nieuwe jaar.
Roy, Marieke, Indy en Dewi
#27 Frohe WeihnachtenSchoonwaters 25-12-2012 00:21
Hallo Reizigers, vanuit een Zwitserland met temperaturen als in het voorjaar, Basel vandaag 20,2: wensen wij jullie hele fijne kerstdagen in down under. Groetjes aan Jerry en geniet er verder maar van. We lezen de verlsagen met veel plezier en genieten een beetje mee. Liefs Bea en Theo

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!