Artikelindex

Ecologisch, niet logisch?
Maandag 26 juli 2010. Posada del Mar, Mexico.

Vandaag nemen we afscheid van een heel bijzonder eiland. Je leest in de boekjes vooraf wat een relaxte sfeer er op Caye Caulker heerst, maar dat het zo slow zou zijn was toch nog een verrassing. We nemen met onweer op komst een boot naar San Pedro. Een ruig tochtje van een half uur, maar lang niet zo ruig als de boot naar de walvishaaien in Isla de  Mujeres. We staan net onder het afdakje van de pier als de hemel openbreekt en er een bak met water naar beneden wordt gegooid. Tijdens de tocht van Caye Caulker naar San Pedro houden we een klein zeiltje boven ons hoofd om ons droog te houden. De herrie is oorverdovend maar prachtig met de regen, het onweer in de verte en de toch redelijk rustige zee.

In San Pedro kunnen we de douaneformaliteiten om Belize uit te komen regelen en stappen we aan boord van een boot met airco/ventilatoren, een tekenfilm tijdens de rit en een goed dak boven ons hoofd. In Chetumal aangekomen krijgen we wederom na het invullen van alle papieren toestemming om onze vakantie in Mexico voort te zetten. Ook hier komt de regen met bakken uit de hemel en staan alle straten blank. Een restje van de tropische storm Bettie, die onze luie dag in Chetumal in het water gooit. We besluiten om gelijk de bus naar Tulum te pakken, want we kunnen toch niets doen met dit weer. Op het station moeten we een uurtje wachten en nemen we een Ado bus naar Tulum. Het regent letterlijk de bus in, ik moet af en toe het plafond afnemen omdat anders de druppels op een slapende Meas vallen. Ook Julius is gedurende de drie uur durende rit in dromenland!

Met twee spannende Amerikaanse, in het Spaans nagesynchroniseerde actiefilms achter de rug stappen we uit in Tulum. We nemen een hotelletje voor de nacht in het stadje en shoppen ‘s avonds voor nog wat hangmatjes op bestelling voor het thuisfront. Voor wie ook een hangmat koopt, koop je hangmat echt in Merida. De beste kwaliteit en 100% cactus. Je kunt aan de hangmat ruiken of het katoen of cactus is. Tevens letten op het aantal knopen, zes, acht of twaalf knopen voor de beste kwaliteit. Echt vakmanschap .In de rest van Mexico zijn we merendeels hangnatten van katoen of nylon tegengekomen. Betaal voor een enkele niet meer dan 350 Pesos en een dubbele of gezinsformaat natuurlijk het dubbele hiervan (de acht tot twaalf knopenversie). Maar pin je er niet op vast, dit was onze conclusie en wellicht zijn er andere reizigers met betere tips. Shop vooral wat rond en vraag lokale Mexicanen wat een goede prijs is. Dat hadden wij natuurlijk ook moeten doen.

De volgende ochtend nemen we een taxi naar Posada Lamar waar we een beach cabana hebben gereserveerd. Een prachtig strand met een partij golven waar we met het zweet op de rug naar kijken. Door de storm is de zee bovengemiddeld streng voor haar bezoekers. De windsurfers genieten volop. Een prachtige plek.

altaltalt

’s Avonds ondervinden we dat ecologisch misschien niet echt iets voor ons is. Wat héét zonder airco. Echt niet te doen. Geen zuchtje wind, na 23.00 uur geen stroom, dus ook geen ventilator. Peter en ik liggen te draaien totdat we zo moe zijn dat we uiteindelijk een paar uurtjes slapen. De volgende ochtend hebben we, bij de vraag hoe we de nacht hebben doorgebracht, eerlijk opgebiecht dat we slecht geslapen hebben door de hitte en dat dit toch is tegengevallen. We kunnen de beachfront cabana krijgen, alleen heeft deze geen extra bed, maar een slaapbank voor de kinderen. Maar wel een straffe wind van voren zodat we ‘s nachts heerlijk een koele luchtcirculatie in het huisje hebben. We laten de deur openstaan, smeren ons goed in tegen de muggen en hopen op een koele wind. Met het geweld van de golven, de iguana’s op de muren die zich met de muggen bezighouden, de vogels en de wind die fluitend langs het dak waait, vallen we rustig in slaap. Wat een juweeltjes van een paar laatste dagen hebben we hier met in de ochtend een heerlijk verzorgd ontbijtje op het terras.

We bezoeken Xcaret, een soort lagune pretpark met een Maya show aan het einde van de dag. Julius en Meas genieten met volle teugen van de show en zien de gehele geschiedenis van Mexico in zang, dans en met veel spektakel voorbijkomen. Een echte pok-ta-pok wedstrijd, twee strijdende Maya clans met de Jaguar en de Poema hoofdmannen met prachtige hoofdtooien op! Veel Mariachi’s die met hun muziek het dak van de tent af knallen en prachtige flamenco-achtige dansen. Met twee slapende kinderen rijden we in een half uur terug naar ons huisje waarna we de Crocs van Meas in de taxi hebben laten liggen (de derde keer dat we haar Crocs zijn kwijtgeraakt). Gelukkig kwam deze taxichauffeur de schoenen keurig terugbrengen.

altaltalt

 

Schildpadeieren
Woensdag 28 juli 2010. Posada del Mar, Mexico.

Tegen een uur of negen ’s avonds, gaan Peter en ik op schildpaddenjacht. Hier komen ze massaal aan land om een mooie kuil te graven en hun eieren te begraven. Deze reuzeschildpad legt 125 eieren per keer en hopelijk redden meer minischildpadjes het naar het water dan de statistieken ons vertellen. We lopen een meter of vijfhonderd en zien een groot sleepspoor in het zand en warempel een heuse schildpad die om de minuut een waaier van zand de lucht in gooit. De schildpadden worden goed in de gaten gehouden, want na vijf minuten komt er een quad aan met twee mensen die de plek markeren, de schildpad registeren en de eieren (lijken net pingpongballen) die door het graven van de schildpad zelf op het zand zijn gegooid worden netjes herbegraven. We mogen hiervan geen foto’s maken, maar wel als de schildpad zijn weg vervolgd terug naar zee.

altaltalt

We lopen weer terug naar ons huisje en zien een aantal mensen met lampjes vlak voor ons huisje staan. Op nog geen tien meter van ons huisje heeft 'een dame in het groen' haar weg uit zee naar de duinen gemaakt en een mooi plekje uitgezocht om haar toekomstige kindjes in te leggen. Ze is net begonnen als wij er ook bij komen staan. We halen Meas uit bed, die keurig kijkt en vervolgens graag weer wil gaan slapen. We kijken de volgende twee uur gefascineerd naar deze 'grande dame' die zorgvuldig haar eieren legt, begraaft, legt en begraaft… en uiteindelijk als een speer het hazenpad kiest. De tempel van zand die die ochtend door Peter en de kinderen is gemaakt is het decor op de achtergrond dat door het maanlicht wordt beschenen. Prachtig om zo’n oerbeest van dichtbij in zijn natuurlijke habitat te kunnen bestuderen. Moe val ik als een blok in slaap. We hebben nog een paar lekkere strand- en speeldagen te gaan voordat Peter terug naar huis vliegt en de kinderen en ik naar Cuba gaan. Wat een mooie vakantie!

Vervolg reis op Cuba

Reacties  

#1 RE: Jurma en Peter op reis met kids door Mexico 2010marleen 19-09-2012 14:49
Toevallig lees ik op internet jullie reisverhaal! Leuk zeg, en vooral ook heel herkenbaar!
Wij komen net terug uit Mexico. Samen met ons zoontje van 1,5 hebben wij hier ook een rondreis gemaakt. Het was een fantastische ervaring! Enne, net als jullie hebben wij ook ervaren hoe het is om zeeziek te zijn! De walvishaaien waren fantastisch, maar de trip er naar toe was vreselijk (en achteraf ook wel een beetje onverantwoordel ijk voor ons zoontje!)

Groeten, Marleen

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!