Artikelindex

altMariska en Elwin op rondreis met kleine kinderen door India
16 oktober t/m 9 november 2011

Warme herinneringen hebben Mariska en Elwin aan hun reis door India in 2005. De vriendschappen van toen zijn nog steeds hecht en het verlangen om terug te keren is groot. Maar kan dat ook met kinderen? Want natuurlijk vertrekken ze niet zonder Nadine (4) en Isolde (2). Ze geloven erin en gaan samen met hun meiden het avontuur aan.

Door Mariska en Elwin Wilbrink

Nameste
Woensdag 2 maart 2011. Zwolle, Nederland.

Ik eer die plaats in jou,
Waar het hele Universum verblijft
En wanneer ik in die plaats in mij ben en jij bent in die plaats in jou
Bestaat er van ons slechts een.

Oftewel Nameste! Voor het eerst maakte ik kennis met dit woord tijdens de zwangerschapsyoga in mijn zwangerschap van Nadine. Yoga is een hindoeïstische filosofie die de geest leert het lichaam en gevoel te beheersen. Nameste en yoga zeggen eigenlijk… India.

India waar wij in 2005 waren, toen nog zonder kinderen, en met warme gevoelens aan terugdenken. Aan vriendschappen, vriendelijke mensen en bijzonder lekker eten. Nu vijfenhalf jaar na deze reis zijn de vriendschappen hechter en ons verlangen om terug te keren groter.

De situatie is nu anders, we hebben twee kinderen. En als je India zegt, denk je al gauw aan armoede en hygiëne. En toch blijft het kriebelen. Is er dan echt geen mogelijkheid om de mindere kanten van India zoveel mogelijk te vermijden? Tijdens onze voorbereiding voor Thailand zijn wij lid geworden van een forum voor verre reizen met kinderen. Hier hebben we veel tips opgedaan en veel mensen gesproken die ons voorgegaan zijn. Zij hadden een privéchauffeur gedurende hun reis en dat was een betaalbare optie. Dit was de oplossing voor ons. Je heb je eigen vervoer, hierdoor voorkom je nare situaties in bijvoorbeeld de trein met bedelen en toiletteren. Je hebt altijd iemand bij je die de taal spreekt en op je let. Je bent niet steeds onder lokale mensen, hierdoor is het rustiger voor de kinderen. Deze optie hebben we nader bekeken en het feit dat we voorlopig niet meer terug kunnen naar India in verband met de leerplichtwet van Nadine deed ons ertoe neigen het toch te proberen.

Voorzichtig familie Chandane gepolst wat zij van ons idee vonden. De hele familie is bijzonder enthousiast. Familie Chandane bestaat uit mijn oud-collega bij Wartsila Ajit, zijn vrouw Kanchan en hun twee dochters Priti en Pryanka. Zijn zus Manju en haar man Rajesh en hun dochters Shaddhra en Ischa, zus Anju en dochter Gauri en opa en oma. Elwin werkt nog steeds bij Wartsila dus in theorie zijn Ajit en hij collega’s. Dus familie Chandane is enthousiast. We hebben wel aangegeven wat onze twijfel is. Zij begrijpen dat prima en geven aan dat als we zorgvuldig de reis uitstippelen het zeker te doen is.

Naast familie Chandane willen wij natuurlijk ons ‘broertje’ in India, Iyanar bezoeken. De ontmoeting in 2005 was ontroerend en tegelijkertijd heel vertrouwd. Iyanar is in augustus 2010 getrouwd. Zijn grootste wens is uitgekomen. Dit is niet vanzelfsprekend voor een lichamelijk gehandicapte jongen. Iyanar en zijn vrouw Eswari verwachten in september hun eerste kindje. En de dames Wilbrink vinden zo'n Indiaas baby’tje natuurlijk onweerstaanbaar. Iyanar en Eswari waren bijzonder blij met ons plan. Om er zeker van te zijn hebben we Rajesh nog even laten bellen met hen. Hij kwam tot dezelfde conclusie.

Zowel familie Chandane en Iyanar zijn enthousiast. Waarom doen we het eigenlijk niet? India is een land van extremen. Veel hoog opgeleide mensen, maar ook erg veel ongeschoolde mensen. Veel rijkdom, maar ook veel armoede. De medische voorzieningen zijn prima. We zijn alles zorgvuldig nagegaan en hebben een familie om op terug te vallen mochten we hulp nodig hebben.

Inmiddels zijn de tickets geboekt. We zullen op 16 oktober 2011 vertrekken vanaf Dusseldorf naar Mumbai om op 9 november 2011 terug te keren. Daar tussen staat nog veel open. Waarschijnlijk vliegen we direct door naar Madurai om de eerste dagen bij Iyanar en Eswari te verblijven. Wij natuurlijk in een hotel en hoogstwaarschijnlijk met een eigen chauffeur die meteen als tolk fungeert. Daarna zullen we anderhalve week de omgeving verkennen met de privé taxi. Goa staat nog op het verlanglijstje. Hier zullen we hoogstwaarschijnlijk de vakantie met familie Chandane doorbrengen om samen terug te keren naar Pune en daar opa en oma opnieuw te ontmoeten.

Kortom een reis die ons dichtbij de Indiaase cultuur brengt, waarin we Diwali gaan vieren, waarin we opnieuw de Indiase keuken gaan ontdekken en waarin we als gezin samen het avontuur aangaan.

 

Waar gaan jullie deze zomer naartoe? India?
Woensdag 27 april 2011. Nederland

Nu de zomervakantie in het zicht komt, komt deze vraag voorbij op het werk, aan het schoolhek etc. Onze naaste omgeving heeft inmiddels kunnen wennen aan het idee.

We willen de reis wel vastleggen, maar er is nog niets concreets gedaan. De route is grotendeels uitgestippeld, maar kan nog alle kanten op. De taxi is geregeld. We moeten eerst nog wat beslissingen gaan nemen. We landen om 04.00 uur in Mumbai, en die stad willen we echt niet bezoeken. Dus vliegen we bij voorkeur direct door naar Madurai. Maar lukt dat met de kinderen? De vlucht incl. overstap duurt al elf uur. De beslissing hierover moet nog vallen. Van daaruit kunnen we verder. Vliegen we direct door dan verblijven we de eerste nacht in Madurai. Iyanar zal ons ophalen van het vliegveld. Dus dan moeten we twee kamers boeken. Vanaf Madurai naar Kovilpatti is ongeveer 2,5 uur rijden. Nu kunnen wij op internet geen hotel vinden met website. Wel met telefoonnummers, maar geen website. We hebben toch wel wat eisen qua hygiëne en een airco en durven niet blindelings op de informatie van Iyanar af te gaan. Volgens Iyanar wordt er een hotel gebouwd. We hebben onze vrienden in Pune gevraagd of zij eens voor ons willen informeren. Misschien kan het reisbureau waar wij de taxi geregeld hebben nog wat voor ons doen. Anders wordt het een hotel in Tuticorin. Dat is dan een uur enkele reis met taxi. Niet echt wenselijk, maar ja...

Wanneer het besluit is genomen voor het eerste gedeelte, kunnen we een planning maken voor het tweede gedeelte. De rondreis met privé taxi voor bijna twee weken. De route daarvoor is in grote lijnen wel gemaakt, maar ook deze moet nog in detail worden vastgelegd. We zullen in ieder geval vanaf Kovilpatti vertrekken richting Bangalore en ondertussen Hill stations (resorts) aandoen en nationale parken bezoeken. We willen andere plaatsen bezoeken dan dat we in 2005 gedaan hebben.

Over een weekje gaan we eerst met de meiden en oma naar Mallorca. Een echte meiden vakantie, want papa moet gewoon werken. Ondertussen zijn wij bezig om Nadine een beetje Engels te leren met een educatieve DVD.

We kijken uit naar deze bijzondere reis!

 

Nog twee weken te gaan
Zondag 2 oktober 2011. Nederland.

En de teller staat op nog twee weken precies. Nog twee weken werken en school en dan is het eindelijk zo ver. Na acht maanden voorbereiding en wachten is het nu toch eindelijk bijna zover. We kijken er ontzettend naar uit. We zullen zo’n 22.000 kilometer reizen per vliegtuig, 1.300 kilometer met onze privé taxi en daarnaast nog zo’n 1.000 kilometer met openbaar vervoer (twee nachttripjes).

De eerste echte vakantiestop is Kovilpatti, de plaatst waar Iyanar, Eswari en Priya (zo heet ze) wonen. Daarna zullen we samen naar Madurai gaan. De stad waar de beroemde tempel staat. Vervolgens een dagje Kodaikanal, een bergmeer waar je een roeibootje kan huren en mooie wandelingen kan maken in het bos. Daarna naar Munnar, de theeplantages en watervallen bezoeken. Dan naar Ooty, ook wel de queen of hillstations genoemd. Door naar Mudumalai Nationaal Park. Hier zullen we op safari gaan om wilde dieren te zien en we hopen olifanten te kunnen wassen. Daarna door naar Mysore, het paleis bekijken en vervolgens naar Bangalore. Dan met de bus naar Goa. Eerst een paar dagen als gezin en dan met onze vrienden, in totaal veertien personen. Dan door naar Pune waar onze vrienden wonen om de rest van de familie te ontmoeten en dan is het al weer tijd om naar huis te gaan.

Dag tot dag schema is als volgt:
16 oktober - Vlucht Dusseldorff – Istanbul – Mumbai
17 oktober – Aankomst Mumbai
18 oktober – Vlucht Mumbai – Madurai en doorreis Kovilpatti (privé Taxi)
19 oktober – Kovilpatti (privé Taxi)
20 oktober – Kovilpatti – Madurai (samen met Iyanar) (privé Taxi)
21 oktober – Madurai met dagtrip naar Kodaikanal (samen met Iyanar) (privé Taxi)
22 oktober – Afscheid Iyanar en doorreis naar Munnar (privé Taxi)
23 oktober – Munnar (privé Taxi)
24 oktober – Munnar – Ooty (privé Taxi)
25 oktober – Ooty – Mudumalai (privé Taxi)
26 oktober – Mudumalai (privé Taxi)
27 oktober – Mudumalai – Mysore (privé Taxi)
28 oktober – Mysore – Bangalore (privé Taxi)
29 oktober – Bangalore
30 oktober – Bangalore – Panjim (Goa) met de nachtbus
31 oktober – Aankomst Goa
1 november – Goa
2 november – Goa
3 november – Goa
4 november – Goa, aankomst van familie Chandane
5 november – Goa met familie Chandane
6 november – Goa met nacht bus/trein naar Pune
7 november – Pune
8 november – Laat in de avond met taxi naar vliegveld
9 november – vroege ochtendvlucht terug naar huis.

Alles is geregeld. Nu alleen nog aftellen tot 16 oktober…

 

Ready for take off
Zaterdag 15 oktober 2011. Nederland.

Het is zover, de spullen zijn gepakt. We hebben er zo lang naar uitgekeken. In totaal hebben we vier stuks incheck bagage, wat samen 80 kg is. Daarnaast hebben we vier stuks handbagage. Ook zo'n 32 kg samen. Van alle bagage hebben we zo'n 30 kg aan souvenirs voor onze vrienden of spulletjes voor Iyanar mee. Ik wil iedereen bedanken die meegedacht heeft en, ‘geschonken’ heeft. Het komt zeker goed terecht! We vliegen om 13:50 uur vanaf Düsseldorf. Ons volgende reisverslag zal vanuit India zijn. Tot dan!

Naar de weblog van Mariska en Elwin

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!