Artikelindex

Op safari met Ome Maarten
Vrijdag 22 januari 2010. Johannesburg, Zuid Afrika.

We zijn er! We hebben een lange vlucht gehad maar dat is nu achter de rug. De jongens zijn ook blij dat we er zijn.

Schiphol was nog mooi. We hadden de priority lane te pakken bij de security check. Niet dat deze sneller was, nee, beduidend langzamer! Maar ach, het klonk wel leuk. Meine mocht in zijn buggy blijven zitten en de security mensen vroegen of we er al een lange reis op hadden zitten en bijna op onze bestemming waren. Nou ja… b-ij-na.

De vlucht naar Parijs was niet heel fijn. ‘n Klein toestel en met de knieën klem tegen de stoel en een jengelende Meine want die was moe. Erg moe. Hij wilde zo graag slapen maar kon gewoon zijn draai niet vinden. En dan als ouder moet je rustig blijven. En om eerlijk te zijn, we konden ook niet meer doen dan rustig blijven, anders kregen we geen lucht meer. Wel was er een overvriendelijke Franse steward die nog een poging waagde bij Meine. Helaas, niet gelukt. Lieuwe zat als een prins bij het raam een uur lang in het donker te staren.

Charles de Gaulle is een mooi maar groot vliegveld! We moesten een eind lopen. In het vliegtuig werd de gate omgeroepen voor onze vlucht naar Johannesburg, dus we konden direct op weg naar de volgende vlucht. En wat een geluk, bij de gate hadden ze nog een speelhoek voor de jongens dus die konden daar nog even hun laatste energie kwijt.

Dit vliegtuig was gelukkig een stuk ruimer. Een Boeing 777 300ER, waar wij op rij 36 de stoelen E, F, G en H kregen. Eigenlijk hadden we maar drie stoelen; kinderen onder de twee jaar krijgen geen eigen stoel. Maar omdat het vrij rustig was kregen we er een extra stoel bij. Dat was fijn. Minder fijn was dat de jongens niet op de grond mochten slapen. Een steward kookte er zowat bij toen hij dit zei en klapte tegelijkertijd twee tv’tjes uit. Waarom? Geen idee. Rij 36 was er een met meer beenruimte en dat was wel lekker, wat meer speelruimte. Lieuwe sliep uiteindelijk op twee van de vier stoelen en Meine lag een tijd bij Merel op schoot. Toen het licht dan eindelijk uitging hebben we Meine toch op de grond gelegd. Toen maar hopen dat die chagrijn niet langs kwam.

altaltaltalt

Het is een lange nacht geworden uiteindelijk; de boys hebben wel wat geslapen maar niet heel veel. Om 03:30 waren ze klaar met vliegen en wilden naar buiten. Na nog een klein slaapje wilden ze echt heel graag naar buiten. We waren blij dat Teije er niet bij was.

Eenmaal geland op Johannesburg ging het eigenlijk heel snel: vliegtuig uit, buggy stond al klaar, douane, koffers… Ome Maarten was nog even aan het werk en had een auto met chauffeur gestuurd die netjes met het bordje ‘MnMnLnM’ klaar stond en ons in Sandton heeft afgezet. Wat een luxe. Maarten stond klaar en we konden eindelijk de zes kilo pannenkoekenmeel (natuurlijk Honig!), dropjes en hagelslag dumpen.

Johannesburg is erg heuvelachtig en ligt op 1600 m hoogte. Er is weinig hoogbouw op een paar torens na in het business district. De rest is allemaal laagbouw en daarom is het zo uitgestrekt tussen de heuvels in. Er zijn slechte wijken waar je niet moet komen maar ook wijken waar het wel oké is. Sandton is zo’n wijk waar je wel over straat kan. Maar alles wordt hier per auto gedaan, je ziet niemand lopen of fietsen op straat.

’s Middags de jongens in de auto gezet en op naar het Lion Park, een half uur buiten Sandton. Hier kun je een safari doen waar je (natuurlijk, hoe kan het anders met zo’n naam) niet alleen leeuwen kunt spotten maar ook zebra’s, springbokken, gemsbokken en impala’s. En wat hadden ze nog meer? Kleine cubs! Jawel, welpjes van drie tot vijf maanden oud. En.die mochten geaaid worden, ook door kinderen. Tja.. na zoveel berichtjes dat we dit keer geen tijgers moesten gaan aaien… Dat hebben we dan ook niet gedaan, maar welpjes.

altaltalt

Lieuwe en Meine hoefden niet echt overgehaald te worden, die wilden gewoon naar binnen. Onder de vier moesten ze wel op de arm en dat leek ons ook wel een goed idee. Allebei hebben ze een welpje van 4,5 maanden oud geaaid.. en wij nog een van drie maanden oud. De witte leeuwen (ook de welpjes) zijn pas geleden gefilmd voor een film ‘White Lion’ die hier in Zuid-afrika in veel theaters gaat draaien en deze film is genomineerd voor een South Africa Film award. Ook liep er nog een giraffe rond die graag geaaid wilde worden. Tja, de jongens vinden Afrika helemaal het einde! En dat al na een halve dag.

altaltalt

De gamedrive hebben we met eigen auto gedaan en we hebben veel gezien.. Leeuwen en leeuwinnen, zebra’s, giraffe, gemsbokken, stokstaartje, impala’s, springbokken, wildebeesten en nog een beest met hoorn op ‘t hoofd die we niet kennen.. in ieder geval genoeg! Ranger Lieuwe zat tussen de voorstoelen met de verrekijker op wacht en gaf de richting aan waar hij iets zag. ‘Ik zie een boom, en nog een boom… en nog eentje.’ En de giraffe heeft bij Lieuwe de meeste indruk gemaakt; die kwam naar onze auto toe en (ja, het mag niet maar anders konden we toch geen leuke foto’s maken…) stak zijn tong even de auto in! Lieuwe had van Ome Maarten een giraffe knuffel gekregen en die kreeg een echte giraffenkus. Daarna was Mats aan de beurt…

altaltaltalt

 

Afkoelen in de waterval
Zaterdag 23 januari 2010. Johannesburg, Zuid Afrika.

Om negen uur heeft Meine zijn broer en oom wakker gemaakt; die bleven maar slapen en Meine wilde lekker op pad! Auto rijden, auto rijden, hij had er zin in. Eerst nog even een huurauto ophalen want wij mogen de 4x4 van Maarten meenemen en hij mag Sandton eens vanuit een kleine Mazda beleven.

Vandaag naar Magaliesberg, dit ligt op ongeveer anderhalf uur (110 km) rijden van Johannesburg af en om hier te komen via de bergpas heb je echt een 4x4 nodig. ‘n Mooie route en totdat we off the road gingen konden de jongens nog heerlijk slapen in de auto. Het off the road zijn onze stadsjongetjes echt niet gewend. Meine riep maar steeds dat Ome Maarten voorzichtig moest doen en dat de auto kapot was. Stil zitten was er niet bij en de jongens vonden het leuker en leuker worden. En weer waren we blij dat Teije er niet bij was, of zouden er Maxi Cosi’s met schokdempers bestaan?

altaltalt

Bij Magaliesberg heb je het Mountain Sanctuary Nature Reserve. Dit is een mooi park met artistieke formaties van gesteente, veel kloven, bergriviertjes en kleine pools. Na ruim een half uur lopen waren we bij een paar pools en veel glijbanen (kleine watervallen). Ontzettend mooi hier! En heerlijk gezwommen.

altaltaltalt

 

Partners

Social Media

Houd jij van Verre reizen met kinderen? Volg, like en blijf op de hoogte!