Oeganda - hoe het was

Op zoek naar de Big Five? Plaats hier je vragen en tips over reizen met kinderen door Afrika

Oeganda - hoe het was

Berichtdoor eynd14 » 10 Aug 2017, 14:17

We zijn weer terug en hebben een super, super, super, geweldige vakantie gehad. Wat is dit een heerlijk land! De mensen zijn echt zo vriendelijk als van te voren werd gezegd. En wat geweldig om hier zelf te rijden! Hierdoor kwamen we echt in contact met de lokale bevolking en ik weet niet hoe ik dit gevoel het beste kan uitleggen maar het komt er op neer dat je door zelf te rijden als het ware er helemaal (beetje dan) bij hoort.

Jullie zullen nog even op de reisverslagen moeten wachten (ff bijkomen!) maar ik kan al wel zeggen dat onze wens op chimpansees in het wild te zien, is gelukt!!! Was echt een hele mooie ervaring.

Later meer!!
Ver met kids: Costa Rica (2009), Maleisië (2009),Thailand (2010), Jordanië (2011), Beijing/Thailand (2011), Java/Bali (2012), Marokko (2013), Brazilië (2013), Tanzania (2014), Borneo (2015), Guadeloupe (2016), New York (2017), Oeganda (2017)
eynd14
 
Berichten: 810
Geregistreerd: 24 Aug 2011, 14:09

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor fam moerkens » 10 Aug 2017, 15:28

Oh geweldig! Ik vroeg me al af hoe het met jullie ging, ik hoor graag nog het hele verslag ;)
fam moerkens
 
Berichten: 1545
Geregistreerd: 18 Feb 2011, 14:11

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor RoAnVi » 13 Aug 2017, 06:58

O, wat goed om te lezen!!! Ik wacht met spanning op je 'hoe het was' , ben heel benieuwd!!
Zelf: Diverse reizen op alle continenten (ja, ook Antarctica ;-) )

Buiten Europa met kind (aug.2012):
'13 Marokko - '13/'14 Nieuw-Zeeland - '15 Panama & Zuid-Amerika (5 maanden, backpacken) - '16/'17 Myanmar & Thailand
RoAnVi
 
Berichten: 415
Geregistreerd: 07 Okt 2014, 13:04

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor sinole » 14 Aug 2017, 00:36

Dit klinkt al heel goed! Leuk om jullie ervaringen dan td gaan lezen van deze wat onbekende bestemminng op het forum.
Zonder kinderen lange en kortere reizen oa door Zuid-Amerika, Afrika, Azië, Midden-Amerika

Met dochters ('07 en '09) ver en solo: Jamaica ('10), Bali ('14), Zuid-Afrika ('15), Panama ('16), Bali, Singapore en Australië ('17)
sinole
 
Berichten: 797
Geregistreerd: 26 Jul 2011, 21:18

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor eynd14 » 16 Aug 2017, 12:32

Start van de reis

Zoals ik al heb aangegeven: het was een superreis!!

In een eerdere forumpost heb ik beschreven welke route we hadden bedacht en wat de overwegingen hiervoor waren (zie viewtopic.php?f=118&t=3667).

En we zijn heel blij met de route die we hebben gedaan! Dat was een goede keus.

Doordat we per se in bepaalde accommodaties wilden zitten, hebben we flink moeten schuiven met de dagen die we wilden gaan. Hierdoor zijn we relatief vroeg op vakantie gegaan. Op dinsdag 4 juli hebben de kinderen hun rapporten opgehaald, woensdag 5 juli zaten we in de auto op weg naar Brussel om donderdag ochtend 6 juli te vliegen. Dit voelde echt overhaast. Het weekend hadden we het nog ontzettend druk met afronding van allerlei clubjes en opleidingen, dinsdag middag/woensdag ochtend kwamen we pas toe aan inpakken. Toen we wegreden, was er totaal nog niet het gevoel dat we op reis gingen. Niet een geweldige start, we waren echt allemaal bekaf. We vroegen ons echt af of dit wel goed ging komen, de reis moest nog beginnen....

Heenreis:
- We vlogen dus vanaf Brussel (met Brussels airlines). Nacht voor de reis hebben we in Novotel geslapen. Heerlijk kunnen slapen en 's ochtends met de shuttle in paar minuten naar airport (auto hadden we vorige dag al op de parking elders gezet)
- inchecken hadden we al online gedaan maar iedereen moet toch in dezelfde rij om bagage af te geven. Hier kwamen we weer taferelen tegen die we herkenden van onze reis naar Suriname: iedereen heeft ontzettend veel bagage bij zich (en is verbaasd dat dat niet zomaar mee mag...). Heel veel reizigers die in de zomermaanden naar huis gaan/familie bezoek en hier en daar een verdwaalde toerist ertussen... Vlucht heeft eindbestemming Rwanda en heeft als tussenstop Oeganda (KLM vanuit Amsterdam vliegt dezelfde driehoek maar dan in omgekeerde volgorde, dus heenweg bij KLM is Amsterdam - Rwanda - Oeganda).
- handig om te weten: voor Oeganda heb je een visum nodig. Dit kan je on arrival doen maar ook vooraf online. Wij hebben voor online visum gekozen (zie hieronder) en dat kwam goed uit want in Brussel bij de incheck balie wilde ze echt onze visum zien! Vraag me af wat er was gebeurd als we die dus niet hadden omdat we ter plekke hadden willen regelen...
- vlucht met Brussels Airlines was hele rustige vlucht. Maaltijden waren ok. Drankjes en andere versnaperingen minimaal (maar als je meer wou kon je dat wel gewoon gaan halen). Entertainment aan boord was er maar niet super uitgebreid (wel fijn dat bij veel films NL ondertiteling was).

Aankomst Entebbe
- Gele koorts inenting is verplicht (ook al staat er hier en daar dat je dit alleen nodig hebt als je uit gele koorts gebied komt, dit klopt niet en dat wisten we gelukkig). Bij aankomst moet je meteen je inentingsbewijs laten zien (heb je geen bewijs, kan je je ter plekke inenten). Dus.. heb je gele boekje bij de hand en niet ergens onderin je koffer!!
- Daarna ga je door naar de rij voor visum. Ze zijn bezig om e.e.a te veranderen. Voorheen kon je alleen visa on arrival doen, maar nu willen ze dat je dit al online van te voren regelt. Overal staat dat dit alleen nog maar online kan maar dat is niet zo. Dit kan ook gewoon (nog) ter plekke. Wij hebben ervoor gekozen om dit vooraf online te doen (en te betalen). Visum (single entry) kost 50 dollar en online betaal je 1,50 toeslag. Aangezien we al heel wat cash bij ons hadden (ik kom nog terug op geldzaken), vonden wij het wel fijn om niet ook nog die 200 dollar bij ons te hebben. Wat rijlengte betreft, maakte het niet uit. Met 40 minuten waren we erdoorheen.
- Enneh het verkrijgen van het visum was onze eerste kennismaking met Oeganda. Meestal zitten daar super stuurskijkende mensen maar hier.... "Oh, is dit de eerste keer Oeganda? Wat leuk dat jullie ons land willen zien! Welkom!" Daarna heel gesprek over hoe je onze namen moet uitspreken en hilariteit allom. Onze dochters naam is kennelijk erg moeilijk om uit te spreken maar de dame blijft proberen. Dan foto's maken... mevrouw neemt een foto, schiet compleet in de lach en zegt 'ok, die doen we over'. Nadat we er allemaal volgens haar mooi opstaan, zijn we klaar en wenst ze ons een hele fijne reis en verzekert ze ons dat we het vast geweldig vinden. Nou, dat is een leuke binnenkomer. We zijn al helemaal vrolijk.
- Via ons guesthouse hadden we een taxi geregeld die ons netjes stond op te wachten (10 dollar, niet een bedrag waarvoor we zelf op jacht wilden gaan naar taxi). Wederom een hartelijk welkom (enneh helemaal geen mensen die je hun taxi in willen hebben of iets dergelijks). We waren blij dat we niet hier meteen de huurauto kregen. Je komt 's avonds aan en dan is het echt al heel donker. Straatlantaarns zijn er bijna niet (en bewegwijzering ook niet!), wegdek (laatste stuk naar guesthouse) is.. ehh... laten we het houden op 'een uitdaging' en hun rijstijl... daar moet je ook echt even aan wennen. Maar de taxi chauffeur legde meteen uit waar we op moesten letten 'kijk, die busjes pikken mensen op. Voor die busjes moet je uitkijken want die kunnen zo voor je neus in een keer stoppen!'. 'Kijk, die mensen zijn even vergeten dat we hier links rijden... (echt, je rijdt de parkeerplaats af van de airport en daar stond meteen al een auto tegen het verkeer in... ). Ja, we waren blij dat we niet meteen achter het stuur moesten.
- Na een korte rit (half uurtje, inclusief pin actie die meteen lukte en we meteen miljonair waren) kwamen we in guesthouse aan. Warm onthaal! En wat een super relaxte plek!! Hele mooie tuin, leuke zitjes, heerlijk sfeertje! Daar gegeten en toen naar bed!

Later meer!
Ver met kids: Costa Rica (2009), Maleisië (2009),Thailand (2010), Jordanië (2011), Beijing/Thailand (2011), Java/Bali (2012), Marokko (2013), Brazilië (2013), Tanzania (2014), Borneo (2015), Guadeloupe (2016), New York (2017), Oeganda (2017)
eynd14
 
Berichten: 810
Geregistreerd: 24 Aug 2011, 14:09

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor sascha » 16 Aug 2017, 20:22

Nu al leuk om te lezen! Ben benieuwd naar je vervolg!
Zonder kids: Vietnam, tunesie, Indonesie
Met kids: 2012 Nieuw Zeeland (6mnd en 2,5 jaar), 2014 Maleisie (2,5 jaar en 4,5 jaar) 2016: Tanzania (4 en 6 jaar)
sascha
 
Berichten: 185
Geregistreerd: 12 Nov 2011, 23:41

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor eynd14 » 17 Aug 2017, 17:59

De dagen in Entebbe

Wij zijn gestart met een relatief lang verblijf in Entebbe (4 nachten in het ViaVia guesthouse). Helemaal lang als je bedenkt dat je bij de meeste georganiseerde rondreizen je hooguit 1 nacht in Entebbe verblijft (en er zijn genoeg reizen die je van het vliegveld ophalen, je in Entebbe laten pinnen en wat boodschapjes laten doen en dan al meteen op pad gaan!). Een heel enkele keer hebben we gehoord dat mensen 2 nachten in Entebbe waren... In het ViaVia guesthouse verblijven meer mensen die zelf op pad gaan (bijv. paar maanden reizen in Oeganda, Rwanda, Tanzania) of die ergens in de buurt vrijwilligers werk doen en daardoor er ook relatief lang zijn. Maar ook mensen die ter afsluiting van hun werk (Oxfam Novib) hier nog paar nachten verblijven. Mensen van verschillende pluimage dus. Erg relaxte sfeer.

Dag 1
In de buurt van Entebbe valt genoeg te doen maar wij hebben er bewust voor gekozen om ook even goed uit te rusten en bij te komen van de erg hectische weken voorafgaand aan onze reis. Maar meestal gaan we dan toch al weer snel op pad maar nu werden we min of meer gedwongen om rustig aan te doen... toen we 's ochtends wakker werden en uit het raam keken was het... grauw en bewolkt!! We konden nog net droog naar de ontbijtzaal lopen (open restaurant) waar de bediening zo ongeveer winterjassen had aangetrokken! Mmm... dit hadden we ons anders voorgesteld. En het duurde niet lang of het begon me toch te hozen!! Ehhh, het was toch nog droge tijd?!? En niet zomaar een bui... Nee, dat duurde toch een paar uur! We waren blij met onze fleece vesten zullen we maar zeggen. Maar gelukkig waren er genoeg tafels in het overdekte gedeelte waar we heerlijk aan hebben gelezen, spelletjes hebben gedaan etc. En rond lunchtijd klaarde het op! Brak ook nog de zon door (meteen goed warm).

Grappig dat personeel meteen vroeg wat we gingen doen en met voorstellen kwamen. Eigenaars van guesthouse (die zitten er pas sinds januari) hadden dit weeshuis pas 'ontdekt' en proberen hen te steunen (o.a. door paddenstoelen die daar worden gekweekt van ze te kopen). Of we die kwekerij wilden zien. Ja hoor! Uiteindelijk met iemand van personeel daar naartoe geweest maar we kregen niet alleen de kwekerij te zien. We werden super hartelijk onthaald door heel veel kinderen!! Goed te zien hoe ze daar worden opgevangen maar ook in en in triest als je de verhalen hoort die bij de kinderen horen en dat het er zo ontzettend veel zijn... meer dan 100!

Wij lopen normaal niet weeshuizen af o.i.d. . Vragen ons af of het goed is als zoveel mensen hier een toeristische 'attractie' in zien (is hier gelukkig (nog) niet zo) maar ik moet zeggen dat ik toch blij ben dat we hier bij toeval zijn beland. Ik kan het niet goed omschrijven maar het is ook goed om te zien dat al die letterlijk gedumpte kinderen hier goed worden opgevangen. Ze krijgen er onderwijs, eten en medische zorg. En wat een blijdschap toen ze ons zagen. Ze zien niet vaak blanken en al helemaal geen blanke kinderen! Vonden ze heel apart (en spannend)! Voor we het wisten gingen ze een optreden voorbereiden en ja, daarna waren wij aan de beurt! Onder luid applaus hebben wij daar ook gedanst (ben blij dat mijn dochter een dansopleiding doet en we haar naar voren konden schuiven) en gezongen. En daarna waren ze heel nieuwsgierig en moesten wij allemaal naar voren komen en mochten ze van de leraar allemaal vragen aan ons stellen. We hebben wel eens een schooltje bezocht en dan merk je dat er 'plichtmatige' vragen worden gesteld ('What's your name?') maar hier hadden we echt het gevoel (je weet het nooit echt) dat ze hier in ons geïnteresseerd waren. Wat we deden, welk land we kwamen of het er koud is en hoe oud onze kinderen zijn en dan die verbazing dat die 'grote' kinderen niet ouder zijn dan zijzelf!

Uiteindelijk zijn we hier groot deel van de middag geweest.

Eenmaal terug in het guesthouse kwamen we nog in contact met enkele Oxfam Novib medewerkers. Daar ook nodige van gehoord en geleerd. Het is het eerste land waar we (ook de rest van de reis) zoveel bekende hulporganisaties zichtbaar aan het werk hebben gezien...

Dag 2
Tweede dag hadden we wel al iets van te voren op het programma staan: per fiets Entebbe verkennen. We zijn met Bike2Go geweest met gids Joseph. Wat een ontzettend enthousiaste gast!! Wij hebben de uitgebreide tocht gedaan met bezoek aan reptielen huis en botanische tuinen. Dat reptielen huis was erg geweldig. Was net een hele school met Oegandese jongeren aangekomen en wij mochten aanschuiven in hun rondleiding. Overal uitleg gehad (en mogen voelen aan slangenhuid en mogen voelen hoe zwaar een schildpad is) en ik denk niet dat het altijd gebeurt maar omdat die school er was werd op een gegeven moment even een mega lange python gehaald (arghgh) en ja, die hebben we om onze nek gehad!!

De omgeving rondom reptielen huis was erg leuk om te fietsen. Overal kwamen kinderen aanrennen en hoorde je "Mzungu, mzungu" om ons te begroeten. En wat een blij koppie zie je dan als je terug zwaait of groet. Hartverwarmend.

Aan het eind van de tocht nog bij botanische tuinen geweest. Die tuinen vonden we niet veel voorstellen maar we hebben ook meer met dieren dan met planten dus als je de route wilt afsnijden zou ik persoonlijk die tuinen laten voor wat ze zijn.

En gids Joseph had zoveel lol in de fietstocht met ons... het was een tocht van 4 uur maar we werden om 10:00 opgehaald en 17:00 waren we weer terug...

Enneh ik kan een ieder aanraden om, zeker als je zelf gaat rijden, zoiets te doen. Trek een middag/dag op met iemand van daar. Van zowel de Joseph als de persoon die gisteren met ons mee liep aantal zaken geleerd die we rest van de reis hebben kunnen toepassen, zoals
- hoe groet je mensen (zodat ze niet weten dat je er pas 1 dag bent en denken 'ha, daar valt het nodige te halen', yep dit zijn de woorden van de gids!)
- dat Mzungu (wat iedereen naar je roept) geen scheldwoord is (betekent blanke)
- dat als iemand tegen je zegt dat je dik bent dat dat een compliment is (!)
- wat een rolex is (en dat je die echt bij straattentje kan kopen zonder ziek te worden)
- maar het meest belangrijke is wel de les dat Oeganda veel afgelegen gebieden kent en dat de mensen van elkaar afhankelijk zijn. Het is daarom heel normaal dat je iedereen daar vriendelijk groet (niet in de stad maar wel in afgelegen gebieden/dorpjes). Ook als je met de auto langsrijdt. Mocht er om wat voor reden problemen hebben en je in een dorp niet gegroet hebt en je terugkomt voor hulp, zullen ze je met de nek aankijken want net reed je toch voorbij en was je te goed voor ons? Terwijl als je gewoon vriendelijk groet, ze je zullen helpen. Nou, dit hebben we goed in onze oren geknoopt. Ik heb nog nooit zoveel gezwaaid!!

Eenmaal terug bij het guesthouse, hadden ze de huurwagen al gebracht (die zouden we pas volgende dag krijgen). Nou, dat gaat zo relaxt. Allereerst is het 'wat leuk om jullie te zien!!'. Daarna beetje uitleg hoe auto/gps werkt, waar je mag tanken, betalen, telefoonnummers voor als er problemen zijn, onze permits met betalingsbewijzen in ontvangst genomen en 'have a safe journey!!'. Ze waren al weg toen we ons realiseerden dat we helemaal niet rondje om de auto voor schade hadden opgelopen... ehh... zullen we zelf foto's maken? Nou, uiteindelijk zijn we dat helemaal vergeten (was ook niet nodig).

Dag 3
Deze dag hadden we gereserveerd voor:
- hoe past alle bagage in de auto?!? Pff, gelukkig. Was even passen en meten maar als je weet welke koffer je op welke manier neer moet zetten past het makkelijk. Auto is Rav 4 en daar passen 3 medium koffers in, 1 klein rolkoffertje en 1 self inflating coolbox (gekocht bij decathlon). Geweldig maar zo goed als nutteloos in Oeganda... (uitleg volgt)
- stukje met auto rijden (verkeer leren kennen, tanken)
- geld pinnen
- shopping mall bezoeken. Echt geweldig grote mall. Beveiliging alles screenen, wij naar binnen... ehh.. waar zijn de winkels?? Tentje voor ontbijt (waar niemand zit), gesloten reisbureau, medische post. Ehh???
- simkaart kopen (beetje jammer dat je daarvoor je paspoort nodig had en laten we die nou net vandaag niet bij ons hebben (arghgh)
- boodschappen halen voor onderweg... Er zou hele grote supermarkt zitten, rijden richting airport. Pearl supermarkt. Nou, aardig wat straatjes gehad... hier moest het toch zijn? Nou ja, dan maar een minimarkt in. Hé, er is nog een verdieping (hier 'mijn teiltje' gescoord, later hier meer over). Eenmaal bij de kassa, zien we dat we bij Pearl supermarkt zijn... Oké... dit is dus de definitie van een hele grote supermarkt...
- informeren hoe laat nou de ferry gaat (weet ook niemand)

Nou, eind van de dag waren we helemaal klaar voor onze rondreis!!
Ver met kids: Costa Rica (2009), Maleisië (2009),Thailand (2010), Jordanië (2011), Beijing/Thailand (2011), Java/Bali (2012), Marokko (2013), Brazilië (2013), Tanzania (2014), Borneo (2015), Guadeloupe (2016), New York (2017), Oeganda (2017)
eynd14
 
Berichten: 810
Geregistreerd: 24 Aug 2011, 14:09

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor sinole » 17 Aug 2017, 18:57

Wat een heerlijk aanstekelijk en enthousiast verslag! Opvallend ook hoe blij, open en gastvrij de bevolking is. En meteen al bijzonderde en niet verwachte ervaringen.
Zonder kinderen lange en kortere reizen oa door Zuid-Amerika, Afrika, Azië, Midden-Amerika

Met dochters ('07 en '09) ver en solo: Jamaica ('10), Bali ('14), Zuid-Afrika ('15), Panama ('16), Bali, Singapore en Australië ('17)
sinole
 
Berichten: 797
Geregistreerd: 26 Jul 2011, 21:18

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor fam moerkens » 18 Aug 2017, 12:27

Je weet het wel spannend te houden :) maar geweldig om te lezen!
Ik kijk alweer uit naar het volgende verhaal!
fam moerkens
 
Berichten: 1545
Geregistreerd: 18 Feb 2011, 14:11

Re: Oeganda - hoe het was

Berichtdoor eynd14 » 18 Aug 2017, 15:53

Sorry maar ik maak de verslagjes tussen de bedrijven door....

Onze eerst rij-dag
Na van iedereen afscheid te hebben genomen ('jullie zijn welkom om eind van de reis gewoon nog even bij ons langs te komen, vinden het altijd leuk om de reisverhalen te horen!'), worden we uitgezwaaid en gaan we op pad. Eerst nog 'even' een telefoonkaart kopen. Tip: doe dit voor je reisdag! Heb je te weinig geld bij je? Je paspoort vergeten? Ga het halen maar regel die kaart voordat je op pad gaat!! Afijn. We melden ons bij de winkel, weten gelukkig welk aanbieding we willen (nemen een hotspot die een maand geldig is, onbeperkt data, kost ongeveer 45 dollar) en welk netwerk (MTN). Dit werd zowel door de guesthouse eigenaren aangeraden als Joseph onze fietsgids. Klein uur (!) later stapten we de winkel uit maar met abonnement!! Ik zal jullie de details besparen maar zoiets kan erg veel tijd kosten en dan reken ik zaken als 'op zoek naar wisselgeld' en het uitvallen van het netwerk waardoor ze je niet kunnen aanmelden niet eens mee....

Maar we kunnen nu echt op pad! Op naar onze lodge bij Lake Mburo NP

Eerst naar de ferry. Ik schrijf toch even de nodige details op want als mensen zelf willen rijden is sommige info erg handig en niet tot nauwelijks te vinden online/ter plekke:
- Als je aankomt en ze vragen waar je heen moet, zeg dan dat je 'across the river' wilt, anders sturen ze je naar een andere boot die naar de eilanden gaat (ze konden maar niet geloven dat we alleen maar wilden oversteken en werden daardoor toch eerst de verkeerde rij in gelootsd).
- Ferry tijden: van Entebbe naar de overkant: 6:30 am en dan om de 1 1/2 uur. Vaartijd, klein half uur.
- Ferry is gratis (scheelt weer zoeken naar het ticket loket...)

Wij wilden die van 11:00 uur hebben maar toen stonden we nog in de telefoonwinkel... Om 11:30 kwamen we aan. Hele rij! Bleek er vertraging te zijn maar helaas voor ons, er kunnen ongeveer 10 auto's (afhankelijk van hoeveel vrachtwagens/minibussen en gewone auto's er zijn) op de ferry en wij waren nummer 12... Om een lang verhaal kort te maken om 13:00 konden wij de ferry oprijden. Om 13:30 waren we aan de overkant. Maar we hebben ons hier geen minuut verveeld: voordat wij het het systeem snapten (de vaartijden, wel/geen tickets, welke boot precies) en je naar alles kijkt wat er om je heen gebeurt en je lekker een stuk vers gesneden meloen naar binnen werkt, was het al tijd om de boot op te gaan.

Aan de overkant, houdt meteen het asfalt op. Behoorlijk hobbelige weg en aangezien wij geen zin hadden in mensen die sneller willen dan wij, laten we iedereen even voorgaan. Duurt niet lang of je komt op de grote asfalt weg die tussen Kampala en Lake Mburo in ligt. Al snel (ruim uur) waren we bij onze eerste stop: de evenaar! Daar hebben ze hele attractie van gemaakt. Het schijnt niet te kunnen maar toch laten ze je allerlei waterproefjes zien waarin je niet/links/rechtsdraaiend water ziet al naar gelang je op/ten noorden of ten zuiden van de Evenaar staat.

Verder zijn hier heel veel souvenir winkeltjes. Tip: sla hier je slag!! Je komt hierna echt bijna nergens fatsoenlijke souvenirs winkeltjes tegen (alleen straatje in Entebbe, tegenover de grote shoppingmall (waar geen winkels zijn...)).

Vanuit Kampala gezien, zit aan je rechterhand op het eind een restaurant. Erg lekker eten en je ondersteunt ook nog goed doel (en niet duur). En niet onbelangrijk: je hoeft er niet een uur te wachten op je eten (bijna overal zo in Oeganda).

Tja, één van ons is altijd erg optimistisch (oh, nog 1 1/2 uur rijden en we zijn er zie ik op de routeplanner), ik ben altijd iets minder optimistisch (mmm, vanaf Kampala naar de Evenaar is ongeveer 1/2 uur rijden, Kampala naar Lake Mburo is 3 1/2 uur, volgens mijn berekening moeten we dan nog 3 uur...). Ik loop dan te stressen, rest van de familie niet... Ok, ik ben gestopt met pushen (dooreten!!) en pas om 16:30 vertrokken we bij de Evenaar...

Waarom ik liep te stressen? In het donker mag je niet meer rijden met je huurauto. Vanaf 18:30 pm ben je dan ook niet meer verzekerd...

Hoe het rijden daar gaat? Op de hoofdstad Kampala na is het eigenlijk vrij leeg op de weg. Er is verkeer maar echt heel weinig. Op de meeste grote wegen ligt asfalt maar de kwaliteit verschilt. Dit eerste stuk is vrij goed maar het is erg vermoeiend rijden want je moet steeds alert zijn op plekken waar even geen asfalt ligt (gaten in de weg). En op tegenliggers die te pas en te onpas op jouw weghelft rijden. Die een langzame vrachtwagen even in een bocht, heuvel opwaarts zodat je niet ziet wat er aankomt inhaalt of vanwege het feit dat op jouw weghelft gewoon beter asfalt ligt...

Maar wat tegenvalt: het schiet gewoon niet op... Nu wisten we wel dat je veelal lage snelheden rijdt maar we halen hooguit 80 km/uur op de teller en dan moeten we alweer gas terug nemen. Want wat erg veel tijd kost/erg vermoeiend is, zijn de 'humps' die in de dorpen liggen. Bij (bijna) elk dorpje liggen deze. Gelukkig worden deze met bordje 'humps ahead' aangekondigd. Dan ga je eerst 5 ribbels over en dan nog 5 ribbels (net een vergroot wasbord) vervolgens een mega drempel (echt we hebben gewone auto's gezien die er niet over konden...) en dan weer 2 keer het wasbord. En dan ergens midden in dorp of aan het eind nogmaals dezelfde riedel (of niet maar dat weten we niet dus je blijft alert). Hierdoor gaat je aantal afgelegde km per uur echt drastisch omlaag want je moet hier echt stapvoets rijden.

Enneh... als je zo'n bordje ziet: de hobbels komen direct ! Of toch 50-100 meter verderop maar ook wel eens: AL VOOR DIE BORDEN (wie verzint dat?!?). Enneh, die drempels hebben geen andere kleur dus vaak erg moeilijk zichtbaar. Dus ook de bijrijder is intensief bezig met 'meerijden' en het roepen van 'gat', 'bobbel' etc...

En dan zijn er nog tig politieposten (we hebben er ontelbare gepasseerd, gewoon lachen, zwaaien en dan konden we doorrijden. En ja, echt heel veel auto's worden aan de kant gezet. En ook bij die posten sta je zo goed als stil want daar moet je omheen slingeren (liggen van die grote matten met 20 cm grote spijkers op de weg...).

Jullie raden het al: om 18:30 reden wij gewoon nog op de weg...

Maar gelukkig om 19:00, op een goed stuk weg (we reden bijna 80!), zagen we het bord van onze lodge. Nog 800 meter dan naar links... of was het toch al hier... zoef... ja het was daar... Keren. We staan dwars op de weg. Shit, shit, versnelling gaat niet in achteruit (de versnellingsbak was iets minder soepel dan thuis). Arghgh!! Ja, lukt. Gekeerd en weer terug... Het heeft even geduurd voordat we er achter kwamen maar elk bord (echt elk bord in Oeganda) waar je af moet staat op de afslag (of zelfs iets er achter) en dat wordt NOOIT van te voren aangekondigd. Dus vol in de brakes, gooi je stuur om anders ben je te laat (wij zijn dus menigmaal gekeerd want vergeet niet de diepe goot die langs de kant van de weg ligt, het verkeer achter je, alle mensen die langs de kant van de weg lopen...).

De zon was al onder maar gelukkig bleef het nog eventjes licht. Maar rond 19:00 was het echt heel donker en de weg? Gevalletje off road weg... We waren blij dat we 4x4 hadden... (geulen, gaten, alles). Nergens licht... op T-splitsing geen bord... (gelukkig hadden we goede navi op telefoon, kon nog net richting zien en toen was toch echt de batterij op...). Ok, die kant op. Ehhh wat staat daar in de verte voor kudde op de weg? Hier waren toch geen olifanten? Buffels?? Snel met fototoestel ingezoomd. Ohhh, koeien met mega lange hoorns... Heb gelezen dat Rwakobo ROCK bovenop een rots ligt. Maar we moeten toch niet hier naar boven?!? Ja dus... In het stikke donker kwamen we om 19:30 bij de lodge aangehobbeld. Pfff, we zijn erg blij dat we er zijn....

We worden warm onthaald, restaurant/receptie ziet er super mooi uit. Komende 4 nachten verblijven we hier.

Qua rijtijd (zonder ferry tijd) hebben we over het stuk Entebbe - Lake Mburo in totaal iets meer dan 4 uur over gedaan (we hadden van tevoren rekening gehouden met 3 1/2 uur).
Laatst gewijzigd door eynd14 op 18 Aug 2017, 16:16, in totaal 1 keer gewijzigd.
Ver met kids: Costa Rica (2009), Maleisië (2009),Thailand (2010), Jordanië (2011), Beijing/Thailand (2011), Java/Bali (2012), Marokko (2013), Brazilië (2013), Tanzania (2014), Borneo (2015), Guadeloupe (2016), New York (2017), Oeganda (2017)
eynd14
 
Berichten: 810
Geregistreerd: 24 Aug 2011, 14:09

Volgende

Terug naar Afrika

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: sascha, Vikal2 en 2 gasten