Koorts
Woensdag 1 februari 2012. Kuala Lumpur, Maleisië.

Bouwjaar 2007 blijft wat temperatuurstoringen houden. Derhalve bouwen we een rustdag in. Gisteren was al chill, maar vandaag wordt chillfactor even een standje verder gedraaid. We verlaten ons hotel praktisch niet en plannen de rest van de vakantie. We eten in de shopping mall bij een foodcort en onderdrukken stiekem de heimwee naar het lekkere eten van de stalletjes op straat.

Buikschuivers
Donderdag 2 februari 2012. Melaka, Maleisië.

Vandaag hebben we voor acht dagen een proton waja gehuurd. Dat klinkt als een positief geladen bamboe waaier, maar in werkelijkheid is het een degelijke (Mitsubishi) Sedan. We zetten onze wielen richting het zuiden. Bij de eerste afslag zijn we nog iets te druk bezig met installeren wat resulteert in vijftien minuten nutteloos cruisen door Kuala Lumpur.

Daarna naar Melaka. We stoppen onderweg bij twee verlaten strandjes. De kids trekken spontaan de kleertjes uit en kiezen het ruime sop (aan de hand van een ouder uiteraard). Bij aankomst in Melaka (tijdens het VOC-tijdperk nog in handen van de Nederlanders geweest) zijn de wolken aan het lekken en dat doet de sfeer van de stad niet optimaal tot z'n recht komen.

We gaan op zoek naar een hotel. Bij het derde hotel vinden we het goed genoeg. De eerste twee deden wel erg sterk denken aan een aflevering uit Prison Break. Dan gaan we heerlijk eten bij de Pakistaan en de twee jonkies hebben nog wat energie over en rennen rondjes langs (bezette) tafels en vegen letterlijk de vloer aan met hun buik (!). Sven ging 's ochtends erg goed maar krijgt des avonds toch weer koorts, morgen naar de dokter.

Dr. See
Vrijdag 3 februari 2012. Melaka, Maleisië.

's Nachts worden we vaak wakker gehoest dus 's ochtends uitslapen. Na het ontwaken van Sven direct door naar Dr. See. De vriendelijke man constateert longontsteking en zestien Euro verder staan we met een hele zak vol medicijnen weer buiten. We cruisen te voet met buggy door Melaka langs het 'Stadhuys' en meer oude gebouwen. Stadje zelf is leuk maar 's avonds komt het in Chinatown echt tot leven en is het goed vertoeven. Sven z'n koorts is weg en we hopen dat deze verbetering morgen doorzet.

Vuurvliegjes en vleermuizen
Zaterdag 4 februari 2012. Kuala Selangor, Maleisië.

Na het oer-Hollandse bammetje pindakaas gaat Sven voor z'n laatste vernevelsessie met inhalatiemaskertje bij dr. See langs. Hij is een stuk opgeknapt en we kunnen onze lichtblauwe Sedan met een gerust hart noordwaarts sturen. We stoppen halverwege de middag in Kuala Selangor. Een mat dorpje met één pukkel en vuurvliegjes. We bekijken beide.

Eerst met een -achterlijk- treintje een heuveltje op. Brutale aapjes wachten ons boven op. Sven is in ieder geval over zijn aapjestrauma heen (voor zover hij dat überhaupt overgehouden heeft van z'n enkelbeet in Cambodja vorig jaar). Esther daarentegen nog niet helemaal. We testen onze beenspieren naar beneden, eten wat en gaan op zoek naar de 'fireflies'.

Het Maleisische verkeer is grappig, overal staan borden en stoplichten maar dat betekent niet dat je daar aan moet houden... En masse slaan we rechtsaf bij een 'verboden rechtsaf te slaan'-bord.

Bij de speeltuin vlak voor de vuurvliegjes hebben de kinderen last van een kapotte radiator en zijn ze ietwat oververhit (het is hier nu zo'n 40 graden warmer dan in Nederland) en vooral Zoë heeft daar schijnbaar moeite mee.

Na zonsondergang vaart iets, wat voor een bootje moet doorgaan, ons naar enkele struiken met honderden synchroon knipperende vuurvliegjes. De vleermuizen eten het snot bijna uit je neus zo dicht als ze langs je vliegen. Geinig en gelukkig niet al te duur, mooie ervaring. Snel op hûs an, want het is al laat. Terug in ons hotel nemen we in de één meter brede gang nog even de dag door met onze digitale apparaten.