De busrit
Maandag 31 oktober 2011. Benaulim, Goa, India.

Om half vijf worden we opgehaald door een taxi. Het is een Tata, maar je kunt het vergelijken met een Fiat Punto. En daar moeten dan drie volwassenen, twee kinderen, vier koffers, een buggy en vier kleine tasjes in. Dus een logisch gevolg... de meeste bagage gaat op het dak. Prima. Als het maar mee komt.

Al het personeel komt ons uitzwaaien. Ik voel me net een filmster. En dan gaan we richting het busstation. Isolde slaapt direct in de taxi en Nadine even later ook. De taxi zet ons af bij het treinstation. Maar dat is niet goed, we moeten naar het busstation. Gelukkig niet veel verder weg.

We rijden net bij het treinstation vandaan als het begint te regen. Het miezert een beetje. Ach we zijn er bijna. De taxi stopt bij het busstation en er komt een man met een kar aan voor onze bagage. Zij laden de bagage uit. Ik weet nog net mijn fototas te pakken en daarna komt het met bakken uit de lucht. De taxichauffeur en de bagageman lopen met Elwin snel door de stromende regen naar Platform 2. De kinderen en ik wachten droog in de taxi. De taxichauffeur komt ons weer ophalen en ook wij moeten er aan geloven. We zijn helemaal doorweekt alvorens we aan de busrit beginnen. En niet alleen wij, ook al onze bagage is nat. Ook dat nog!

Het is druk bij de bus. Er staan allemaal dozen die mee moeten en schijnbaar hebben die dozen voorrang. Het ticket is online geboekt. We hebben voor vier stoelen betaald, maar ze doen moeilijk over vier tassen bagage. Er moet dus bijbetaald worden. Ik krijg het idee dat het is om ons extra te laten betalen.

Naast een jong stel Duitsers zijn wij de enige blanken aan boord. En op een druk busstation met honderden mensen en al die bagage en twee kids, ben je blij als het allemaal gelukt is. Dus we betalen maar en gaan zitten. Elwin met Nadine en Isolde en ik erachter. Isolde vindt het allemaal prachtig en noemt alles wat ze ziet. Ze gaat met de Ipod aan het oor oma bellen en uitleggen wat ze allemaal doet en ziet.

Na anderhalf uur stopt de bus al. We nemen een plaspauze. Die wc kun je van veraf al ruiken. Elwin gaat met Nadine de bosjes in en ik doe mijn neus in mijn fleece vest en geloof er toch maar aan. Brrr. Rond een uurtje of tien vallen Isolde en Nadine in slaap. Nadine slaapt de rest van de rit en Isolde tot vier uur. Daarna vermaakt ze zich met K3 op de Ipod. Wow, wat zijn wij trots op onze kids.

De busreis is iets korter, maar al met al dertien uur in de bus. En ze hebben geen kick gegeven. Thuis kwam regelmatig de opmerking, tjonge waar begin je aan. En natuurlijk ga je zelf de voors en tegens ook wel langs. Maar dit hadden we beiden niet verwacht. Ondanks een relaxte reis wat betreft de kinderen, is het voor ons wat minder. Ik ben ontzettend bang dat Isolde bij het remmen van de stoel zou vallen, dus ik heb amper geslapen. En rond zes uur komen er allerlei bergweggetjes en word ik wagenziek. We stappen eerder uit, omdat we anders weer af moeten zakken naar het zuiden. Net op het moment dat ik denk dat het niet meer gaat. Precies op tijd dus.

Grote wolven
Maandag 31 oktober 2011. Benaulim, Goa, India.

We komen om half acht ‘s ochtends aan in Margao. Onze bagage wordt uitgeladen en er komt een man die zich aanbiedt als taxichauffeur. We gaan maar akkoord met de veel te hoge prijs die hij vraagt, want we zijn moe. We worden afgezet bij Furtado’s. Daar zaten we zes jaar geleden, maar omdat we dat niet vooraf kunnen boeken, hebben we voor het naastgelegen Anthy’s gekozen. Er is alleen een weg via het strand die naar Anthy’s gaat. Elwin gaat op onderzoek uit. Er is hier niemand die even helpt met de bagage. Zo anders dan wat wij inmiddels zijn gewend. Of krijg ik nu sterallures?

Elwin treft een slapende crew aan en maakt ze wakker. Hij brengt de bagage over het strand naar Anthy’s. Daar aangekomen wacht ons een onaangename verrassing. We kunnen pas om twaalf uur in onze kamer. We ontbijten en dan doen we de badkleding maar aan.

Wat is het hier warm. De zee is ook zo heerlijk warm. De meiden vermaken zich met schelpen zoeken en smeren met water en zand. Isolde noemt het strand een grote zandbak met water. De golven zijn best hoog, maar Isolde durft toch met mij het water in. ‘Pas op mama, daar komt weer een grote wolf’, roept ze. Haha.

file117285619-b

We kopen nog een emmertje en schepje en na de lunch mogen we de kamer in. Het is erg klein, maar voldoet. Er is airco. Moe maar voldaan gaan we slapen. We zijn allemaal moe. Eer we weer wakker zijn is het half vijf. We maken ons klaar om naar Colva te lopen. Zo’n 1500 meter over het strand. Alles is zo anders vergeleken met zes jaar geleden. Destijds waren er bijna geen blanke toeristen in Benaulim. Nu zijn ze er wel. Nog geen hordes, maar toch wel een aantal. En zelfs met kinderen.

Ik hoop dat wij nu dan een beetje minder opvallen, maar dat blijkt niet zo te zijn. Tijdens de wandeling worden we zestien keer staande gehouden voor een foto. Ik ben het maar eens gaan tellen. De kinderen zijn er zo spuugzat van. Elke keer wil iedereen een foto maken en ze snappen niet waarom.

We zoeken tevergeefs een werkende ATM. Dus gaan we maar wat eten. We vragen naar de catch of the day. Op een dienblad wordt dat aan ons gepresenteerd. We kiezen tijger garnalen en red snapper. Heerlijk gegeten! De duurste maaltijd tot nu toe. Met zijn vieren inclusief drinken waren we nu 25 Euro kwijt. De goedkoopste tot nu toe was 1,35 Euro inclusief drinken in Kovilpatti. Maar wij genieten nog even van de verse vis hier. Iedereen is moe en we liggen allemaal om half tien plat.

Dolle boel
Dinsdag 1 november 2011. Benaulim, Goa, India.

Nadine is om acht uur wakker en Isolde pas om negen uur. We beginnen de dag wat later. Eerst een uitgebreide insmeersessie, want wat schijnt de zon hier fel en wat is het al warm. We ontbijten en lopen naar Benaulim. Het is maar vijf minuten lopen naar een werkende ATM, volgens de ober. Naar Benaulim is vijf minuten, maar naar de ATM toch wel iets verder. Dus we nemen een autoriksja.

Het is warm, de kinderen jammeren en de man zet ons natuurlijk weer af. Maar goed. Deze ATM werkt wel. We lopen weer terug naar Anthy’s en bellen met Lise. Nadine haar beste vriendinnetje is jarig vandaag. Volgende week zien ze elkaar weer.

Na het telefoontje gaan we zwemmen. De meiden vinden de golven (wolven volgens Isolde) erg eng. Samen met ons durven ze het toch aan. Het water is zo lekker. We lunchen en daarna ga ik internetten. In hetzelfde internetcafé als zes jaar geleden. Die vrouw zei dat ze me nog herkende. Ik geloof er niet veel van. Zal wel een verkooptrucje zijn.

file117285620file117285621

We zwemmen nog wat en gaan om vier uur douchen. Nadine en ikzelf hebben een massage gehad. Heerlijk! De vrouw smeerde kokosolie in ons haar. Dus nu maar hopen dat het er uit is na twee keer wassen. We eten weer hetzelfde, red snapper en tijgergarnalen. Dit keer bij Anthy’s.

Bij het eten ontmoeten we een Belgisch stel met een dochter van vijf jaar. Zij zijn al zes maanden op reis. Ze zijn op de fiets van België naar Servië gegaan en daarna naar India. Het meisje heeft al die tijd geen kinderen ontmoet en was een beetje vervelend en bazig. Naast dat meisje is er nog een Nederlands-Indiaas meisje. Dus al met al een dolle boel vanavond tijdens het eten. Denk niet dat andere gasten erg blij waren met vier rondrennende kinderen.

We bespreken een dolfijnentripje morgenochtend en spreken met het Belgisch stel af op het strand. Zij hebben nog twee maanden reizen te gaan en besluiten om nog langer in Goa te blijven. Dit vanwege hun dochter. Zij is toe aan leeftijdsgenootjes. Het lijkt makkelijker om te reizen met een ouder kind, maar in veel opzichten is het toch makkelijker om met Isolde te reizen. Zij vermaakt zich altijd wel met iets. Met Nadine is dat toch al weer lastiger. En het is weer half tien voordat we allemaal op bed liggen.

Dolfijnen en haaien
Woensdag 2 november 2011. Benaulim, Goa, India.

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan. Om half acht lopen we naar het strand op zoek naar de boot. De boot ligt iets verder en we worden voorzien van zwemvesten. Er komen nog vier Indiase mannen aan boord en we moeten door het water naar de speedboot. Natuurlijk ben ik weer helemaal nat door een golf op het verkeerde moment. Droogt wel weer. Nadine zit op haar eigen stoel en vindt het spannend. Isolde zit op schoot.

Het duurt even, maar dan zien we toch dolfijnen. En veel. Met een baby dolfijn erbij. We zien geen spectaculaire sprongen, maar toch dolfijnen van heel dichtbij. Wat gaaf! De kinderen vinden het ook reuze spannend. Na ons dolfijnentochtje gaan we ontbijten en daarna richting het strand om te zwemmen. De kinderen zijn al minder bang voor de golven. Het water is zo heerlijk warm.

file117285623

Na de lunch gaan we een middagdutje doen. De meiden zijn moe en wij ook. Inmiddels is het Belgische stel ook op het strand. Zij en hun dochter Nilo hebben besloten om een appartement te huren in Benaulim voor een maand. De bedoeling was om naar Thailand te reizen, maar gezien de situatie daar blijven ze hier. Na het middagdutje spelen de meiden nog even met elkaar. Ze vragen of wij mee gaan eten bij een kraampje aan het strand. Als je zo lang op reis bent, is je budget anders dan dat van ons. Wij kunnen ons niet permitteren om de laatste dagen nog een voedselvergiftiging op te lopen en besluiten gewoon in ons guesthouse te eten.

Net wanneer we de laatste duik nemen, begint het ontzettend te regenen en onweren. Nog een reden om gewoon hier te blijven. We gaan douchen en lopen terug naar het restaurant. De vis van de dag wordt weer gepresenteerd op een dienblad. We besluiten voor haai te gaan. Iets wat we nog nooit eerder gegeten hebben. Het eten is hier heerlijk. Duurt wel lang voor het klaar is, maar ze nemen er uitgebreid de tijd voor.

De meiden spelen samen en kleuren. De obers kleuren even tussen de bedrijven door mee. Er is een Indiaas gezin en Isolde trekt weer de aandacht. Dit keer vindt ze het prima. Dus wij laten het zo. Wij lezen heerlijk een boekje en drinken een biertje. De haai is heerlijk. Nadine vindt het ook lekker. Isolde eet alle garnalen alleen op en Nadine smult mee van de haai. Heerlijk! De kids liggen om negen uur op bed en voor het eerst deze vakantie gaan wij niet tegelijk met hen slapen. Ze moeten nog even wennen dat wij buiten zitten, maar vallen uiteindelijk in slaap.

 

Zeebaars en tijgergarnalen
Donderdag 3 november 2011. Benaulim, Goa, India.

Vanmorgen lekker rustig begonnen. Heerlijk ontbeten met pannenkoeken. Daarna met een autoriksja richting Colva gegaan. We willen wat souvenirtjes kopen. Maar wat is het warm. We kopen bij het eerste de beste stalletje enkelbandjes en een schrijfboekje en gaan dan weer terug. We smeren ons in en verblijven de hele dag aan het strand. De meisjes zijn al niet bang meer voor de golven. Nadine heeft gisteren haar rug iets verbrand en zwemt vandaag met T-shirt aan. Nadine speelt nog wat met Priya, het meisje in het resort.

Nila, het Belgisch meisje is er ’s avonds bij het eten. Je kan merken dat ze lang niet met kinderen is geweest en ze is erg vervelend. Ook naar ons. De ouders zijn erg leuke mensen. Zij zitten bij een ander stel dus wij spreken ze verder niet. Maar Nila hangt de hele tijd bij ons. Gaat op onze plek zitten als wij even op staan. Erg vervelend. En helemaal als de ouders niet eens letten op hun kind.

Maar goed. Elwin kiest vanavond een zeebaars en omdat de kinderen gisteren zoveel tijgergarnalen gegeten hebben, bestellen we ze opnieuw. Nu iets meer. En dan zul je net zien, willen ze niets eten. Elwin heeft zich op de zeebaars gestort en ik op de garnalen. We zaten bomvol, maar was wel erg lekker. Om negen uur lagen we allemaal plat.

Reisaanbod India

Doorzoek de website