Australië met kinderen | Reisverslag Paul Achma Noah Yasmine

Klik hier voor de blog van Paul en Achma
Klik hier voor Info & Tips over Australië

Op reis: Met kleine kinderen Australië rond
30 augustus 2008 - 17 januari 2009

Er een langere periode tussenuit, daar droomden Paul en Achma al een hele tijd van. Nu de kinderen Yasmine (3,5) en Noah (1) nog niet naar school hoeven, hebben ze besloten hun droom uit te laten komen. Daar hebben deze geluksvogels bijna vijf maanden de tijd. De bestemming was ook snel gevonden: Australië. Een mooi groot land, en goed te bereizen met kinderen. Lees hier hun verhalen vanaf het eerste begin.

Nog vijf weken
Vrijdag 25 juli 2008 Nederland

Vandaag is het vrijdag 25 juli. Morgen wordt Achma 31 jaar oud en is het ook nog exact vijf weken voordat we vertrekken. Ikzelf moet nog vier weken werken, vier weken om alles af te ronden op de bank waar ik werk.

Gelukkig hebben we voor de reis al een hoop geregeld. De tickets zijn geboekt en binnen. De camper is geboekt en betaald. De visums zijn aangevraagd en goedgekeurd, dit betekent dat we maximaal zes maanden in Australië mogen verblijven. En nu is ook de website gemaakt.
Alleen wie geeft ons wat extra fotoruimte?

Laatste dag
Vrijdag 29 augustus 2008 Nederland

De laatste dag voor ons vertrek. De kinderen zitten vandaag nog lekker op de crèche. Ze vinden het heerlijk en zo kunnen wij tenminste even rustig de laatste voorbereidingen doen. Achma is flink aan het schoonmaken, het huis is nog nooit zo schoon geweest. Ik heb de laatste spullen ingepakt en vrijwel alles staat in de gang klaar. We hebben een klein beetje overgewicht. Maar ja, wat wil je als je bijna vijf maanden weggaat. Er staan vier grote reistassen klaar, goed voor 75 kilo en dan hebben we natuurlijk ook nog de kinderwagen en de handbagage.

Vanavond komt de moeder van Achma nog even langs samen met Sammiah. Nog even afscheid nemen! Gisteravond zijn de buren nog geweest en hebben we nog even een heerlijke fles champagne gedronken. Inmiddels hebben we van vrijwel iedereen afscheid genomen. Het afscheid van mijn werk was ook ontzettend leuk, iets te veel rosé... maar heb enorm genoten en voelde me super!

Morgen vertrekken we om 12.00 uur naar Kuala Lumpur om daar na 12 uur weer te landen. Dan kunnen we daar nog even drie dagen relaxen voor we doorvliegen naar Brisbane, Australië.

We zullen iedereen missen en tot snel...

Kuala Lumpur
Maandag 1 september 2008 Maleisie, Kuala Lumpur

Gisteren zijn we na een goede vlucht aangekomen in Kuala Lumpur, Maleisië. Hier zullen we drie dagen verblijven om even te acclimatiseren van de lange vlucht. De kinderen waren in het vliegtuig hartstikke lief en hebben zelfs nog geslapen. Noah in het wiegje en Yasmine ervoor op de grond. Yasmine heeft ook de stewardessen geholpen.

Na twaalf uur vliegen, gelukkig geen vertraging, zijn we aangekomen op het internationale vliegveld van Kuala Lumpur. 31 augustus is hier een feestdag, volgens mij onafhankelijkheidsdag en staat vol van de festiviteiten. Wij gaan echter lekker naar het hotel om even wat te gaan slapen.

Om 14.00 uur zijn we wakker geworden en lopen we richting de Petronas Twin Towers. Eerst op een foodcourt even wat gegeten en daarna relaxt wat rond gekeken. Daarna bij de Mac wat gegeten en terug naar het hotel gelopen. Onderweg heeft Achma nog voor een fortuin van RM 100RM, ongeveer 20,00 euro, sushi gehaald. Dit was zo veel dat ze hier morgen ook nog van kan eten, maar naar haar zeggen overheerlijk. Om 21.00 uur weer in het hotel en de kinderen zijn lekker in bad gegaan en daarna naar bed.

Yasmine heeft heerlijk geslapen en heeft totaal geen last van de jetlag. Noah heeft het wat lastiger en is vannacht een tijd wakker geweest. Hij is na een tijdje tussen ons in gaan liggen en is uiteindelijk weer in slaap gevallen. Om 09.00 werd ik wakker na een vermoeiende nacht. Uiteraard verkouden geworden van de airco. Ja collega's lach maar...

Na een klein uurtje de rest ook wakker gemaakt en zijn we naar beneden gegaan om te ontbijten. Het ontbijt was redelijk maar niks bijzonders. Dus hierna snel naar Starbucks voor een lekkere kop koffie. Een large koffie of te wel een halve liter. Hierna door gelopen naar de Chinese wijk waar we lekker wat winkeltjes bekeken hebben en daarna op het foodcourt weer wat gegeten. Een lekkere verse shake erbij en ruzie gemaakt op het toilet omdat Yasmine niet op het damestoilet mocht aangezien ik geen vrouw was. Dus maar gewoon doorgelopen en de boze blikken genegeerd. Ja, Yasmine kan moeilijk staand plassen.

Lekker zwemmen Weer even gaan lopen naar de Sultan Abdul Samad. Hier zetelde vroeger de regering. Lekker bij de fontein gezeten en Noah laten kruipen. De mensen hier zijn gek op de kinderen willen allemaal op de foto, maar daar hebben wij en de kinderen weinig zin in. Noah was hartstikke vies maar gaat straks wel weer in bad, hij heeft heerlijk genoten om even te kruipen. De hele tijd in de draagrugzak of de buggy is ook niks. De kinderen eten alles en vooral Noah zal als een klein Boeddha-tje terugkomen.

Zo dadelijk gaan we weer lekker eten en nog even Petalingstreet in, de Chinese nightmarket voordat we een taxi naar het hotel nemen. Morgen de laatste dag hier en zullen we waarschijnlijk doorbrengen aan het zwembad of een bezoekje aan de vlindertuin.

Allemaal tot in Australië!

We zijn eindelijk in Australië
Zondag 7 september 2008 Australië, Brisbane

We zijn gisteravond rond half elf ’s avonds geland op het vliegveld van Brisbane. ’s Ochtend om vijf uur werden we al gewekt, we sliepen net, en een half uur later bracht een busje ons naar het vliegveld van Kuala Lumpur. Dit ligt op nog zeker een uur rijden vanuit het centrum van de stad. Onze vlucht zou eerst om 10.00 uur gaan maar is met een uur vervroegd. Toen we eindelijk onze bagage hadden ingecheckt, we waren bang voor ons overgewicht, maar deze lieve dame keek een keer in de ogen van Noah en was verkocht, met nog een paar smoesjes konden we door.

Eindelijk op de luchthaven even heerlijk gezeten bij Harrods café. Dit herkende ik nog toen ik naar Cambodja vloog en wist dat ze er verse sinasappelsap hadden. Aangezien we er al behoorlijk doorheen zaten hebben we ons hier heerlijk verwend met verse jus en een overheerlijke espresso. Deze had ik overigens nog niet gemist aangezien Starbucks ook in Kuala Lumpur overal aanwezig is.

De vlucht was redelijk relaxt; Noah had weer een wiegje en Yasmine heeft heerlijk naar Dora gekeken en lekker gespeeld. Maar ja, dan zijn onze kinderen lief dan heb je altijd wel weer andermans kinderen die aan het janken zijn. Yasmine heeft ook heerlijk zitten tutten met de stewardessen, haren kammen en maar snoepjes krijgen.

Onderweg ook naar buiten gekeken en nu begrijp ik ook waarom Australië het rode continent is, alleen maar rode aarde te zien. Wat een prachtig gezicht is dit van bovenaf. Bij de landing in Sydney hebben we ook het Opera house en de Harbour Bridge prachtig van bovenaf en verlicht zien liggen.

Na de tussenstop op Sydney, waar we overigens het vliegtuig moesten verlaten en in transit moesten, vlogen we door naar Brisbane. Uiteraard vielen Noah en Yasmine net voor de landing op Sydney in slaap. Dus het was huilen geblazen toen we het vliegtuig uit moesten met al onze handbagage.

Uiteraard moesten we ook nog door de scanapparatuur heen, laptop weer uit de tas en zelfs Yasmine moest haar knuffel afgeven. Dit betekende voor haar op dat moment even het einde en ze liet zichzelf huilend op de grond vallen. Het laatste uur naar Brisbane had ze het ook echt gehad.
Maar ik vind dat onze kleine meid en uiteraard ook Noah het uitstekend gedaan hebben. Van te voren had ik hiervoor getekend.

Nadat we in Brisbane waren geland ging alles redelijk snel, de koffers kwamen vlug en er kwam even een hond snuffelen aan onze tas waar het fruit in gezeten had. Uiteraard was dit al op maar de hond rook het nog. Toen ook nog even langs de douane en de koffers wederom laten scannen en na het laten zien wat voor etenswaar we bij ons hadden mochten we doorlopen. Snel een taxi gepakt en naar de camping (Brisbane Holiday Village) gereden waar we de eerste week zullen relaxen. Het huisje is prachtig, nog nooit zo’n luxe vakantiehuisje gezien. Sfeervol en van alle gemakken voorzien en slaapplaats voor zes personen. De kinderen snel op bed gelegd en zelf nog even de spullen opgeruimd. Toen ook zelf naar bed, een heerlijk bed overigens.

Toen we vanochtend wakker werden kwam de regen met bakken uit de lucht. Onze eerste kennismaking met Australië bij daglicht hadden we ons toch wel wat zonniger voorgesteld. Ik zelf ben maar even vlug naar het campingwinkeltje gerend om wat ontbijt te halen. De Australiërs zijn echter niet zo commercieel als in Europa, er was bijna niks te krijgen. Later op de dag dan ook maar naar een groot winkelcentrum in de buurt geweest. De bus stopt voor de deur dus dat ging makkelijk. We hebben onze ogen hier uitgekeken, allereerst zijn de mensen hier inderdaad erg aardig en behulpzaam. Zonder te vragen worden we geholpen door iedereen.

Het winkelcentrum is prachtig schoon, geen hangjongeren of hangouderen. We hebben lekker geshopt en wat basisbehoefte aangeschaft. Yasmine heeft zelfs een kinderwagen gehad want ze wil constant bij Noah zitten wat elke keer weer ruzie wordt. Ze heeft besloten dat lopen niet haar hobby is. Daar zijn we lekker klaar mee, dat luie monster. Eenmaal thuis heeft Achma lekker pasta gemaakt en zijn de kinderen onder de douche gegaan. Daarna naar bed en hebben wij weer even rust.

De weersvoorspellingen zijn slecht voor de aankomende dagen. Gelukkig zitten we hier geen twee weken maar ruim vier maanden en het huisje is met regen ook goed te doen.

Southbank het stadspark
Zondag 7 september 2008 Australië, Brisbane

Vannacht hebben de kinderen redelijk goed geslapen en wijzelf ook redelijk. Ik voel me nog steeds niet opperbest, m’n neus doet pijn en m’n ogen zijn droog. Dat mij dit weer moet overkomen…, de meeste mensen zullen dat wel begrijpen. Vanochtend op weg naar de bus dan ook maar een dokter bezocht en wat blijkt wederom een infectie, antibiotica en een crème gekregen, dan zal het wel vlug overgaan.

De zon schijnt, wat een heerlijk gevoel die warmte op je huid. In Brisbane is het lente en de temperatuur is ongeveer 20 graden. We besluiten de bus te nemen naar het centrum van Brisbane en stappen uit bij Southbank. Dit is het stadspark van Brisbane, met een lagune met een echt strand en lifeguards. De riverside staat vol met terrasjes en restaurantjes. Er is ook een leuk marktje waar Achma nog wat scrubcreme gekocht heeft.

Eerst hebben we lekker wat koffie gedronken en toen naar het water toe. Yasmine was niet te houden en stond direct haar kleren uit te trekken. Gelukkig hadden we haar zwempak meegenomen. Het water was koud, maar dat mocht de pret niet bederven. Lekker in het zand gespeeld met Noah. Wat een lol hadden ze, zo herken ik haar weer. Daarna lekker frietjes gegeten en in de speeltuin gespeeld en op het grasveld gerend en gerelaxt. Zo’n park zouden ze ook in Nederland moeten maken, helaas ben ik dan bang dat het er niet zo netjes en gezellig is. Er zijn gratis douches en toiletten met toiletpapier. De straten zijn schoon en netjes. Er zijn zelfs gratis barbecues waar je je eigen eten op kan maken.

Volledig voldaan pakken we weer de bus naar de camping.

Lone Pine Koala Sanctuary
Woensdag 8 september 2008 Australie, Brisbane

Vandaag gaan we koala’s kijken in het Lone Pine Koala Sanctuary. We gaan eerst met de bus naar de stad alwaar we overstappen op een tour boot naar dit Koala Center. We merken direct weer de beleefdheid en de aardigheid van de mensen hier. De bus stopt precies op de plek waar de boot aanlegt. Helaas heeft Miramar Cruises besloten vooraan aan de andere kant van de brug te vertrekken. Gelukkig zijn we op tijd doordat de buschauffeur ons zo goed geholpen heeft en hebben zodoende alle tijd om naar de overkant te lopen. Het is ook heerlijk weer dus we vinden dit helemaal niet erg.

Om 10.00 uur vertrekt de boot en we gaan heerlijk op het achtersteven zitten en genieten van de omgeving. We zien ook prachtige optrekjes langs de rivier. Dit is echt alleen voor de rich and famous. Na een uurtje varen arriveren we bij het Koala Center waar we zo kunnen doorlopen aangezien we al betaald hebben.

Koala Yasmine is door het dolle heen door het zien van de koala’s en ook Noah vind het prachtig. We lopen al snel door naar de plek waar je op de foto kan met een koala. Yasmine wil dit wel, maar eigenlijk geloven we niet dat ze de koala vast wil houden. Bewonderswaardig gaat ze gelijk zitten en de koala wordt op haar schoot gezet. Mama en Noah erbij en de foto wordt genomen. Gelukkig wil de fotograaf ook nog wel een foto met mijn toestel maken zodat ik er ook nog bij kan. The big and happy family. Yasmine wil de koala niet meer loslaten maar er staat een lange rij achter ons om ook op de foto te kunnen. Wat leuk maar ook ontzettend commercieel.

Aangezien de boot alweer om 13.30 terug gaat hebben we maar besloten om terug te gaan met de bus. Ook omdat de kinderen het zo naar hun zin hebben. Yasmine rent van de ene koala kooi naar de andere. Er zijn ook nog wombats, slangen, heel veel hagedissen, krokodillen, emu’s, cassowary’s, veel andere vogels en natuurlijk heel veel kangaroo’s.

Kangoeroe De kangaroo’s zijn echt een hit bij Yasmine en Noah. Deze hebben we lekker wat te eten gegeven en Noah heeft er zelfs een een pets op z’n snuit gegeven en maar blijven lachen die kleine boef. De kids waren niet weg te slaan bij deze beesten.

Moe maar voldaan zijn we de bus ingestapt en een klein uurtje later waren we thuis waar we heerlijke kippensoep hebben gegeten. Al met al een heel geslaagde dag. We hadden al veel gehoord over dit Koalacenter dat het er erg commercieel was en eigenlijk niet zo leuk. Nou wij hebben genoten van elke minuut.

Morgen de camper ophalen en boodschappen doen en dan overmorgen gaat de reis pas echt beginnen…!

Hervey Bay
Donderdag 11 september 2008 Australië, Hervey Bay

Vandaag hebben we een lekkere rustdag gehad.

Na onze eerste nacht in de camper die nou niet bepaald vlekkeloos is verlopen waren we al vroeg wakker. Om 06.30 is de hele camping al in bedrijf. Het bed boven de bestuurdersplek is nou niet bepaald groot. De lengte is wel goed ongeveer twee meter maar de breedte is wel wennen. We kunnen onze kont niet keren, het bed is goed als je alleen bent. De kinderen liggen wel lekker, Noah slaapt heerlijk in zijn tentje. Vannacht slaapt Yasmine waarschijnlijk boven samen met Achma.

Overdag hebben we heerlijk gelummeld, lekker naar het strand geweest en in het zand gespeeld en zelfs even gezwommen. Het water is nog wel koud. Ook lekker naar de speeltuin geweest en met z’n allen ijsjes gegeten. Vanavond op de camping lekker Hollandse pot gegeten.

Dinsdag hadden we de camper opgehaald en alles ging goed, het rijden is niet zo lastig alleen de juiste versnelling vinden is soms even lastig. Alles zit hier omgedraaid, dus ook de pook zit links. Bij aankomst in Hervey Bay was het ook even de weg vinden. Hoe werkt alles ook al weer. Maar gelukkig zijn we overal weer achter gekomen. Ook de ruimte is even behelpen, de camper is kleiner dan onze keuken en als je dan weet wat voor rotzooi we daar in kunnen maken moeten we wel proberen alles netjes te houden.

Aangezien de lente hier net begonnen is wordt het weer steeds beter alleen het zwemwater blijft een beetje koud. We zouden eerst de heuvels inrijden maar toch maar besloten om snel naar het noorden te gaan. Vandaar dat we nu al in Hervey Bay zitten. De rit ging goed, Noah viel al snel in slaap en Yasmine heeft heerlijk naar Dora gekeken. De dvd speler is echt een uitvinding. Ook de TomTom werkt perfect, bedankt Grant! Zonder deze uitvinding is het rijden ook een stuk lastiger. En natuurlijk onze allerliefste en altijd vrolijke Achma die mij tijdig waarschuwt als ik weer een beetje te dicht bij de berm kom en mij altijd voorziet van iets lekkers onder het rijden.

Nou zijn jullie weer op de hoogte van de afgelopen dagen.

Walvissen
Vrijdag 12 september 2008 Australië Hervey Bay

Walvis Vanochtend ging om 06.00 uur de wekker, want we gaan vandaag walvissen bekijken. Na een hectische ochtend komen we een beetje tot rust op de boot. Al snel zwemmen er een aantal dolfijnen met de boot mee. Echt super om te zien. Daarna in de verte zien we onze eerste walvis. Dit is een moeder met kalf. Aangezien we deze met rust willen laten komen we niet te dichtbij en varen verder. De bultrugwalvissen zwemmen hier elk jaar een aantal maanden vanaf september op weg naar Antarctica.

Begroeting Daarna nog een paar walvissen gespot, overigens heeft Yasmine een perfecte timing aangezien als er walvissen te zien zijn zij naar het toilet moet. De commentaren op de film spreken dan ook wel voor zich! Dat mag de pret niet drukken en Yasmine vindt de walvissen ook echt fantastisch. Ook al is ze ook nog op zoek naar de haaien van de film “ Finding Nemo”. Helaas hebben we deze niet gezien. Maar dan gebeurt het ongelooflijke, drie walvissen zwemmen naar de boot toe om ons te begroeten. Dit is echt een super ervaring, deze grote beesten die dan naar je aan het zwaaien zijn. Al met al een fantastische ervaring die wij voor geen goud hadden willen missen.

In de middag heerlijk gegeten in een tentje op de boulevard en daarna een ellenlange wandeling gemaakt naar de supermarkt voor karnemelk. Deze is hier namelijk bijna nergens te krijgen. Een compliment voor Yasmine aangezien zij deze hele tijd zelf gelopen heeft en maar een keer bij papa op z’n nek heeft gezeten.

’s Avonds na een lekker bad de kinderen weer vroeg op bed want morgen weer vroeg op aangezien we Fraser Island gaan bezoeken. Wij hebben nog heerlijk van onze barbecue genoten, biefstuk en garnalen. Vul maar in wie wat heeft gegeten…

Fraser Island
Zaterdag 13 september 2008 Australië, Hervey Bay

Vandaag is de dag goed begonnen ondanks het feit dat ik erg slecht slaap. Frank stuurde een sms dat ik mijn examen gehaald heb. Op dit nieuws zit ik al tijden te wachten. Hoera hoera ik ben financieel planner!

De kinderen waren al voor 06.00 uur wakker dus waren we vroeg op. Vandaag bezoeken we met een dagtour Fraser Island, dit is het grootste zandeiland ter wereld. Na een uurtje met de boot arriveren we op Moon Point, van hieruit gaan we met een 4 wheel drive verder.

We hebben een luxe tour geboekt met weinig mensen zodat de kinderen het redelijk rustig hebben. Desondanks gaf de reisleider aan dat er maar zelden kinderen mee gaan op zo’n tour. Als eerste bezoeken we Lake Allom waar schildpadden in zwemmen. Hier zien we ook de slang en hagedis. Hier ook wat gedronken en een muffin gegeten. Noah steelt weer eens de show met zijn grote ogen en zijn ondeugende blik.

Daarna verder gereden en door het veel begroeide gebied gereden. Bijna onbegrijpelijk dat dit eiland alleen maar uit zand bestaat. Als lunch hebben we een heerlijke steak of vis en een lekker glas wijn. Dat heb ik wel verdiend na mijn examen. Dit is overigens pas mijn eerste glas op vakantie…

Daarna naar de snelweg op het strand, je mag hier 100 km per uur rijden. Er gebeuren daardoor ook veel ongelukken, mensen die aan het wandelen zijn en kinderen die aan het spelen zijn worden makkelijk overreden. Ook landen hier de vliegtuigen, echt een raar gezicht.

Bij de kreek (Eli Creek) kunnen we even heerlijk zwemmen en hebben Noah en Yasmine het goed naar hun zin. Als laatste bezoeken we schipwrak Maheno, dat ligt hier al tijden weg te roesten en zal er over tien jaar niet meer zijn. Nog even een lekkere middagthee en dan weer terug naar de boot. We zijn allemaal moe maar enorm voldaan. De kinderen hebben het ook heel goed gedaan, beter dan we van te voren hadden verwacht.

Morgen een rustdag en de dag erna door naar Yeppoon, snel de warmte in.

Yeppoon
Dinsdag 16 september 2008 Australië, Yeppoon

Gisteren zijn we van Hervey Bay naar Yeppoon gereden. Dit was een flinke rit noordwaarts. De kids zijn heel erg lief geweest in de auto. Alleen is Yasmine af en toe wat aan het zeuren om snoep, omdat ze zo lief is… Ze zegt dan ook dat ze niet zeurt maar gewoon praat. De dvd speler is echt het meest belangrijke apparaat aan boord. De kids zijn er tijden zoet mee. Ook de TomTom is wel erg makkelijk, hoeft Achma tenminste geen kaart te lezen. Dat scheelt weer een discussie.

De snelweg is hier gewoon een eenbaansweg, soms net breed genoeg voor de camper. Het rijden is daardoor een stuk vermoeiender dan in Nederland. Maar Achma vindt dat ik het goed doe, met af en toe een beetje hulp van haar. Ook het links rijden is geen probleem, alleen als het heel stil is wil je nog wel eens een vergissing maken, anders rij je gewoon met het verkeer mee.

We zijn eerst via het dorp Bargara gereden, hier heeft Yasmine nog even heerlijk over het strand gerend en lekker in het zand gespeeld. Ook de grote speeltuin was een hit, de volgende keer zetten wij onze camper er naast neer. Stoeltjes eruit, drankje erbij en we kunnen zelfs de barbecue aanzetten. Die zijn hier bijna overal gratis en aanwezig op de boulevards aan zee. Wat een leven…

Na Bargara even boodschappen gedaan bij Woolworths en langs de weg verse aardbijen gekocht. En dan verder naar Yeppoon. Onderweg prachtige vergezichten gezien, helaas is er dan geen plekje om te stoppen en je rijd trouwens 100 km per uur en dan is stoppen met een volle en grote camper is best lastig.

Aan het einde van de dag komen we aan in Yeppoon, na even zoeken, want de TomTom kan de straat niet vinden van het Beachside Caravanpark. Het ligt inderdaad aan het strand, voor de rest is het niet veel bijzonders. Deze avond hebben we ook direct besloten om gewoon de Big 4 Campings aan te houden en goed te kijken naar de kinderfaciliteiten. Aangezien de vakanties hier zaterdag beginnen hebben we ook maar direct voor twee weken vooruit geboekt. Woensdag de 17e vertrekken we voor zes nachten naar Airlie Beach, van waaruit we de Whitsunday Islands bezoeken, daarna twee nachten Townsville en dan zeven nachten Cairns.

Vandaag hebben we heerlijk niks gedaan. Toen Yasmine vanochtend wakker werd is ze direct in haar onderbroek het strand op gerend. Ze zei dat ik dat beloofd had en ik moest dan ook direct haar strandspeeltjes pakken. We hebben dan ook de dag doorgebracht rond de camper, het strand op en af. Noah is een beetje verkouden geworden, waarschijnlijk van het koude water hier en eet ook niet zo heel goed. Gelukkig is hij gek op fruit en drinkt hij ook genoeg en ziet hij er behoorlijk gezond uit. Hij gaat nu ook steeds staan zonder iets vast te houden en kijkt dan heel trots naar ons, van kijk mij eens staan.

Vanmiddag zijn we heerlijk naar het dorpje gelopen en hebben wat geshopt, weer even wat karnemelk gekocht voor onze kids. Daarna heerlijk over het strand teruggelopen en flink uitgewaaid.

De avond lekker de barbeque aangezet en een heerlijke lamsbiefstuk en garnalen gegeten. Vanavond vroeg naar bed aangezien de kids elke ochtend vroeg wakker zijn, zo rond zes uur. Morgen ook snel de auto in voor de 500 km naar Airlie beach.

Whitsunday Islands, the Outer Reef
Vrijdag 19 september 2008 Australie, Arlie Beach

Vandaag hebben we de wekker weer eens gezet. Om 07.00 uur worden we door de bus opgehaald om naar de haven te gaan. Hier gaan we met Fantasea een cruise maken naar het Outerreef van het Great Barrière Reef bij de Whitsunday Islands. We gaan met een grote boot naar een pontoom waar we kunnen snorkelen, zonnen, via een onderwaterkamer vissen bekijken en zelfs in een onderwaterboot vissen bekijken. We hebben voor Fantasea gekozen omdat zij kinderopvang aanbieden en dan kunnen Achma en ik nog even gezellig samen snorkelen.

onderwaterfoto Na een tocht van ruim 2,5 uur komen we bij het reef aan. Er zijn niet zo veel mensen, ongeveer 100, terwijl er 400 mee kunnen. En gelukkig zijn er ook niet zo veel kleine kinderen. We kunnen daarom meteen de kinderen droppen en gaan zelf snel snorkelen. De stroming is behoorlijk sterk, daardoor houdt Achma het al snel voor gezien. Ik blijf nog even door zwemmen en zie behoorlijk wat vissen en koraal. Met de nieuwe camera van Achma kunnen we onder-water-foto’s maken. Dus dat ook maar gelijk uit geprobeerd en zie hier het resultaat.

Wally was ook aanwezig, dit is een enorme vis, echter de naam is me even ontschoten. Daarna de onderwaterkamer in met de kids. Yasmine vond het allemaal wel leuk maar wilde het liefst net als papa het water in en ‘duikelen’ oftewel snorkelen. Ook nog de onderwaterboot in geweest, maar de kids hadden geen zin meer. Gelukkig ging de boot na een verblijf van ongeveer 3,5 uur weer terug. We waren allemaal uitgeteld en hebben heerlijk rustig de drie uur durende terugtocht geluierd. Yasmine werd nog getransformeerd in een prachtige vlinder waar ze zichtbaar van genoot. Vanavond vroeg naar bed.

Kamelen en zandvlooien
Zaterdag 20 september 2008. Australië, Airlie Beach

Vandaag een rustige dag zonder excursies en dat is maar goed ook… Achma wordt geteisterd door een soort zandvlooien, ze zit onder de bulten. Haar armen en benen lijken net een heuvel landschap. Ik denk dat ze wel 100 bulten heeft en ze vergaat van de jeuk. Gelukkig hebben de kinderen er geen last van en ik uiteraard ook niet. Achma heeft erg slecht geslapen en was dus niet happy!

Kameeltje rijden Vandaag dus toch nog het dorp in op zoek naar een apotheek voor iets tegen de jeuk. Ze kan hier gewoon iets kopen wat in Nederland op recept gaat. Er was ook nog een erg leuk marktje en hier heeft Yasmine op een kameel gereden. Ze zei nog net als Stacy op het paard. Ze vond het echt heel erg leuk, maar papa moest wel dicht bij blijven. Ze schrok alleen toen de kameel op stond.

Voor de rest gaat alles goed, ook al is het soms wel een beetje wennen voor de kids en Achma dat ik continu in de buurt ben. Yasmine is ook echt aan het uitdagen en luistert ontzettend slecht. Noah zit ook niet super in z’n vel en blijft met z’n avondeten gooien. Hij eet ook alleen maar pasta als avondeten maar fruit vind hij superlekker. De camper lijkt soms wel een rijdende fruitwinkel. Appels, aardbeien, druiven, kiwi’s, ananas, passievruchten, mandarijnen, bananen, meloen, mango… Ik denk dat hij in een groeispurt zit.

Ook de dvd speler is een hit en Noah gaat al zelf de camper in en nestelt zichzelf dan op de bank en roept en wijst met z’n vinger naar de tv. Hij zit dan helemaal in de tekenfilm, favoriet zijn Bumba en het zandkasteel. De middag hebben we ons vermaakt met zwemmen, springkussen, speeltuin en weer van voor af aan. Ook de was gedaan en de camper weer een beetje opgeruimd. Achma heeft heerlijk gekookt en weer vroeg naar bed.

Whitesunday cruise
Zondag 21 september 2008. Australië, Airlie Beach

Na een redelijke nacht weer bijtijds op. We hadden de wekker gezet, maar dat was uiteraard niet nodig aangezien de kids al bijtijds wakker waren. Vandaag gaan we met de Voyager, een 23 meter lange snelle motor catamaran een cruise maken door de whitsunday islands.

We bezoeken allereerst het Hook Island wildernis resort. Hier worden we in twee groepen gesplitst vanwege de grootte. Groep één gaat eerst snorkelen en groep twee gaat in de onderwaterboot. Wij gaan eerst snorkelen en Achma gaat als eerste, ik pas op de kids en blijf lekker op het strand spelen. Op het moment dat ik wil gaan snorkelen moeten we alweer weg, balen….!!! De onderwaterboot is niet veel bijzonders, we zien wel veel verschillenden soorten koraal, maar weinig vissen. Wellicht zijn we ook een beetje verwend.

Na de lunch aan boord, wat niet veel voorstelde (gelukkig hadden we voor de kids boterhammen mee) varen we naar Whitehaven beach. Dit is een van de mooiste stranden van de wereld met zeven kilometer lang puur wit silicaat zand en prachtig helder water. Het lijkt alleen niet op de ansichtkaarten, maar ja deze worden natuurlijk op het juiste moment gemaakt. Helaas hebben we dit strand ook niet voor onszelf, maar we genieten hier uitermate. Heerlijk met de kids gespeeld en enorm gelachen. Ook lekker met Yasmine gezwommen.Na dit heerlijke strand waar we wel de hele dag hadden willen blijven weer aan boord de afternoon tea genuttigd. Een groot bord fruit toegeëigend, je had de kinderen moeten zien smullen.

Als laatste eiland bezoeken we Daydream island, een klein eiland wat volledig uit een resort bestaat. Hier kunnen we een uurtje gebruik van maken voordat we weer teruggaan naar de haven van Airlie beach. Een heerlijk ijsje gegeten, even over het koraalstrand gelopen en lekker bij de speeltuin gelegen waar Yasmine zich aan het uitleven was. Noah is inmiddels in slaap gevallen en we genieten van het heerlijke namiddagzonnetje op onze huid en bedenken ons dat we het toch wel heel goed hebben. De lagoon hier is ook prachtig om te snorkelen, maar dat doen we de volgende keer wel.

Morgen een lekkere rustdag, we gaan even het dorp in om wat foto’s op te halen die van ons genomen zijn op de cruise en gaan lekker genieten van de lagoon aldaar.

Van Townsville naar Cairns
Donderdag 25 september 2008. Cairns

Vandaag rijden we naar Cairns, een rit van ruim 350 km. Al voor 8.00 uur rijden we van de camping af en stuurt de tomtom ons de ringweg van Townsville op, deze blijkt echter te zijn opgebroken en we hebben kennelijk de wegomleiding gemist. De tomtom kan ons op dit moment niet meer helpen en dus zullen we op ons eigen richtingsgevoel af moeten gaan. Nadat we ruim een half uur dwars door Townsville zijn gereden kunnen we de snelweg (de verkeerde kant) op, al snel kunnen we een U-turn maken en zijn we op de goede weg. Tomtom weet opeens ook weer de weg en we gaan snel op weg naar ons eerste stoppunt Balgal, een heerlijk strandje om eens lekker op uit te waaien en wat schelpen te zoeken.

Schelpen zoeken Binnen het uur arriveren we hier al en komen we bij een uitgestrekt strand waar niemand is. Heerlijk gewandeld en wat rondgestruind, Yasmine vind echt alle schelpen mooi, maar van papa mag ze alleen de hele mooie meenemen. Deze bewaren we in een schoenendoos en op het einde van de reis nemen we er een paar mee naar huis als aandenken. Of we sturen ze op, dat kan natuurlijk ook.

Krokodillen! De tweede stop van vandaag is bij de Woolworths om een paar boodschappen te doen voor de lunch die we bij het strand in Cardwell nuttigen. Hier hebben we een prachtig uitzicht over het eiland Hinchinbrook. Bij het strand worden we gewaarschuwd dat hier krokodillen kunnen zwemmen en ook het strand is volledig verlaten.

Josephine waterval Na Achma's heerlijke hamburgers zetten we de reis voort. De omgeving wordt een stuk groener en tropischer en we merken dan ook echt dat we in de tropen rijden. Het begint ook te regenen en dat maakt onze volgende stop alleen maar mooier. De Josephine waterval dendert in al haar schoonheid naar beneden. De wandeling van 700 meter door het regenwoud is ook prachtig. De zon begint spontaan weer te schijnen en de damp komt van de grond.

De volgende stop ligt een paar kilometer hier vandaan en heet de Babinda Boulders, helaas hebben we te weinig tijd hiervoor en besluiten we door te rijden naar Cairns. Onder het rijden besluiten we toch ook nog maar even naar de dokter te gaan voor Yasmine, de blaasjes op haar lippen worden steeds erger. Achma denkt dat het een infectie is, wellicht een soort koortslip. En ja hoor ze heeft gelijk, ze krijgt antibiotica en zovirax.

Laat arriveren we op de 5 sterren camping van Cairns, het Coconut Holiday Resort van wederom de Big 4 familie. Eerst krijgen we met een soort golfkarretje met Nemo boven op het dak een rondrit door het park. Hier hebben we weinig zin in maar het moet. Als we onze plek kampeerplek zien schrikken we, dit is absoluut geen 5 sterren plek. We hebben echt een achteraf plekje gekregen, de camper past ook net op de plaats en we staan tussen de tenten. Maar ja, eerst de kinderen eten geven en naar bed brengen. Als dit eenmaal gebeurd is ga ik terug naar de receptie om me te beklagen over deze plek. Gelukkig begrepen ze het hier meteen en kan ik morgenochtend direct naar een andere plek verhuizen. Het park is namelijk helemaal volgeboekt.

Aangezien het inmiddels al half acht is geweest en we geen zin meer hebben om te koken, zelf maar een pizza besteld en daarna bijtijds ons mandje in.

Met de trein door het regenwoud
Zaterdag 27 september 2008, Kuranda, Australië

Yasmine vindt het te lang duren Vandaag bezoeken we het toeristische stadje Kuranda wat midden in het regenwoud ligt. We worden met de bus naar het treinstation van Cairns gebracht, vanuit hier pakken we de Kuranda Scenic railway. In 1884 is begonnen met het aanleggen van deze treinroute dwars door het tropische regenwoud. Er zijn wel vijftien handgegraven tunnels en prachtige bruggen.

Barron watervallen Noah valt in slaap
Het is een belevenis om zo door het regenwoud te rijden. De kids denken er helaas iets anders over, Noah valt al snel in slaap en Yasmine vindt de treinreis te lang duren. Bij de Barron watervallen kunnen we even uitstappen. Deze waterval valt 265 meter naar beneden en is nu een redelijk klein stroompje aangezien de regentijd nog komen gaat.

Snel daarna arriveren we in Kuranda. Dit dorpje is een aaneenschakeling van eettentjes en souvenirwinkeltjes en ook nog wat art-shops. De aboriginal art wordt trouwens behoorlijk uitgebuit. Aboriginals zelf zie je bijna niet, maar je wordt met de boomerangs, didgeridoo’s en schilderijen om de oren geslagen. We zijn nog wel op zoek naar iets moois maar tot nu toe is al het mooie veeeeeeeeeeeel te duur.

Nadat we wat rondgekeken hebben even lunchen en verder winkelen, alleen alles is van hetzelfde. De aparte dingen zijn hier niet te vinden. Yasmine krijgt nog een lollie bij het snoepfabriekje en na een uur lijkt ze wel een smurf, zo blauw ziet ze.

Skyrail Ook maar besloten dat het stadje ons erg tegenvalt en dan ook maar bijtijds naar de skyrail. Een kabelbaan van 7,5 km lang die ons over het regenwoud terugbrengt naar Cairns. Je hangt dus 40 meter boven de grond en hebt een prachtig uitzicht over het regenwoud. Yasmine vond het ook enorm mooi en noemt het de luchttrein, ze kijkt haar ogen uit. Maar ook dit gaat na 30 minuten vervelen. Gelukkig staan we dan alweer bijna met onze voeten op de vaste grond.

Na wat rondgekeken te hebben in de souvenirshop met de bus terug naar de camping en wat gerelaxed. Het is inmiddels bewolkt en de regen zal niet lang op zich laten wachten.

Morgen is het zondag en gaan we lekker relaxen, even naar de stad wat boodschappen doen en wellicht naar de lagoon toe om te zwemmen en anders naar de speeltuin voor de kids.

Dit is echt vakantie!
Maandag 29 september 2008. Green Island, Australië.

Achma en Yasmine Vandaag bezoeken we een prachtig eiland op ongeveer 45 minuten varen voor de kust van Cairns. We hebben besloten om niet al te vroeg te gaan maar met de boot van 11.00 uur zodat we rustig kunnen opstarten. We worden door een taxi opgehaald om naar de haven te gaan, dit was goedkoper dan een hele bus te sturen aangezien de meeste mensen toch vroeg weg gaan.

Als we even voor 12.00 uur aankomen op dit mooie eiland gaan we eerst even lunchen en dan vlug naar het strand. Vanaf het strand heb je de mogelijkheid om te gaan snorkelen, dus ben meteen het water in gedoken. Er zijn veel verschillende kleuren vissen en koraal te zien maar ook een hoop kapot koraal. Maar ja, het mag dan een beschermd park zijn, maar als je dan zoveel mensen loslaat die niet kunnen snorkelen en gewoon met hun flippers over het koraal gaan lopen blijft er weinig over.

Lifeguard Noah Daarna ben ik met Yasmine het hele eiland rond gelopen en hebben we veel dieren gezien waaronder slakken, krabbetjes, vissen, zeesterren en zelfs een hele grote krab. Yasmine heeft ook echt genoten van het strand en het water en Noah is onze eigen 'lifeguard' (zie foto). Bij de tweede keer snorkelen een grote zeeslang gezien en zelfs twee stinger rays (zie foto). Deze kwamen zo dicht bij de kust dat ook Yasmine en Achma ze gezien hebben. Wel voorzichtig natuurlijk want het ongeluk met Steve Irwin staat in ons geheugen gegrift. Daarna nog heerlijk bij het zwembad gelegen en gezwommen en genoten van een drankje en een ijsje. Dit is echt vakantie.

Een paar feiten
• Yasmine kan al onder water zwemmen
• Noah is gegroeid
• Yasmine kan in het Engels tot tien tellen en spreekt wat Engelse woordjes: 'lets go, hello, thank you, please, how are you'
• Noah is de bruinste van ons allemaal
• Paul is vandaag verbrand

Morgen hebben we een weer een dag rust en zullen we weer lekker de stad in gaan. Overmorgen nog naar een aboriginaldorp en dan vertrekken we verder noordwaarts, waarschijn een paar dagen Port Douglas (het Monaco van Queensland) en dan verder naar Cape trib vanwaar we weer verder zuidwaarts gaan.

Wandelen door de Mossman Gorge
Vrijdag 3 oktober 2008. Port Douglas, Australië

Achma en Yasmine op wiebelbrug Paul met de kids De hele nacht is de regen met bakken uit de lucht gekomen en ook vanmorgen blijft het door gaan. We besluiten toch maar met de camper naar Mossman Gorge te rijden, een stuk tropisch regenwoud met mooie wandelpaden. Als we daar aankomen klaart het iets op en begint de wandeling; Noah in de rugzak en Yasmine loopt zelf mee. We lopen langs de rivier en dwars door het regenwoud en zien veel vogels en een paar hagedissen. Ook gaan we over de wiebelbrug. Yasmine heeft de hele wandeling van ruim twee uur zelf gelopen (4 km) en we zijn dan ook heel erg trots op haar. Noah valt in de rugzak in slaap en zijn hoofd bungelt naar beneden.

Moe en voldaan rijden we weg over de smalle weg en waar we al bang voor waren gebeurt: een tegenligger. We moeten een stuk met de camper achteruit rijden om de auto’s langs te laten. We rijden lekker naar Port Douglas om te lunchen en doen dit in de zeilclub waar een speeltuin voor de kids naast staat, daarna nog wat gewinkeld en bijtijds terug naar de camping.

Daintree rivier en National Park.
Maandag 6 oktober 2008. Cape Tribulation

Ai, krokodil! Vandaag verlaten we het mondaine Port Douglas en rijden we naar het noordelijkste puntje van onze reis in Australie: Cape Tribulation. We rijden rustig noordwaarts en besluiten eerst nog een rivercruise te maken over de Daintree rivier. Om 11.00 uur varen we met het bootje van Bruce Belcher de rivier op. Al snel zien we een tweetal kleine krokodillen op de kant liggen. Deze zag Achma als eerste en even later zag ik de grote krokodil als eerste. We kregen direct een baan aangeboden als crocodile hunter. Voor de rest nog boomslangen gezien en wat vogels. Al met al een redelijke dag voor dierendag. Gelukkig was het ook vrijwel de hele trip droog. We hebben al een paar dagen regen hier en het beloofd niet veel beter te worden.

Mooie bloem! Daarna door naar de ferry die ons de rivier over brengt. We rijden dwars door het Daintree national park, een tunnel van regenwoud en wat een bochten. We rijden met 40 km per uur rustig omhoog. Nog even genoten van het prachtige uitzicht en dan verder naar een ijsbedrijfje wat zelf organisch ijs maakt. Een heerlijk ijsje gegeten (jack fruit, mango, framboos, black seed). Er bloeien hier de prachtigste bloemen die niet zouden misstaan in de tuin van mijn ouders.

Nadat we in de regen Noah beach bekeken hebben arriveren we op de camping. De camping ligt pal aan het strand midden in het regenwoud. We hebben een groot grasveld voor ons waar de kids zich kunnen uitleven, helaas laat het weer wat te wensen over. Morgen hopelijk beter...

Aardbeien plukken en koeien melken
Dinsdag 7 oktober 2008. Atherton Tablelands, Australië

Yasmine Gisteren zijn we na een mooie rit vanuit Cape Trib aangekomen in Atherton, het bergachtige achterland van Cairns. Het is hier een stuk koeler, maar wel prachtig groen. Anders dan echt tropisch regenwoud, maar hier wordt echt van alles verbouwd. Het rijden hier naar toe was redelijk vermoeiend aangezien het erg bochtige en smalle wegen waren, maar het is de moeite waard. Gisteren hebben we nog Dairyland bezocht, een grote boerderij waar je kon zien hoe kaas en chocolade werd gemaakt. Ook hebben Yasmine en Achma gekeken hoe de koeien gemolken werden, ondertussen genoot ik van een kaasplankje en at Noah de druiven op. Op de camping staan we nog bij twee andere Nederlandse stellen en hebben we een gezellige namiddag. Dit is voor het eerst, want normaal zijn ze hier niet zo praatgraag en ga je al helemaal niet bij elkaar wat drinken. Om 21.00 uur is de camping overigens ook echt donker.

aardbeien plukken Vandaag hebben we de camper gepakt om de omgeving te bekijken. Achma heeft eerst langs de weg haar eigen aardbeien mogen plukken, uiteraard moesten we deze wel afrekenen. Ze zijn overigens heerlijk! Daarna doorgereden naar Lake Barrine, een kratermeer. Hier hebben we in het theehuis genoten van het uitzicht en wat drinken terwijl de kids zich in de speelhoek vermaakten.

Achma en Noah Daarna hebben we de zes kilometer lange wandeltocht om het meer gelopen. Ook Yasmine heeft het weer fantastisch gedaan, de hele wandeling van twee uur heeft ze vrijwel zonder te morren gelopen, de laatste vijf minuutjes mocht ze op de rug bij mama en op de nek bij papa omdat ze toch wel 'pijnen voeten' had. Een ijsje heeft ze wel verdiend vandaag, wij overigens ook. In de camper heerlijk geluncht met het verse brood dat we vanmorgen bij de bakker gekocht hadden en dan snel door naar Lake Eucham, wederom een kratermeer. Hier konden we even lekker zwemmen. Ook zijn we nog langs de enorme curtain fig tree gereden. Wat een enorme boom is dat zeg.

Morgen nog een ochtend door de tablelands om daarna richting camping in Mission Beach om een aantal dagen te relaxen.

Zwemmen onder de waterval van Millaa Millaa
Woensdag 8 oktober 2008. South Mission Beach, Australië

Na het verlaten van de camping in Atherton rijden we naar de camping in South Mission Beach. Rond 09.00 uur rijden we in zuidelijke richting.

Allereerst bezoeken we Mount Hypipamee National Park. Het kratermeer wat we hier zien is ontstaan door een enorme explosie doordat gas diep in de aarde snel omhoog kwam. Het uitkijk platform ligt 58 meter boven het 82 meter diepe kratermeer. Een duizelingwekkende hoogte! Via de Dinner Falls lopen we terug naar de camper. Wederom een wandeling van twee kilometer die zonder morren van Yasmine gemaakt is. We drinken wat op het grasveld en rijden dan snel weg door dit fantastische landschap.

We rijden naar het uitkijkpunt bij Millaa en zien deze vallei er prachtig bij liggen. De foto is niet half zo mooi als in werkelijkheid. De watervallen van Millaa Millaa zijn het volgende stoppunt. Deze zijn echt prachtig, ze vallen loodrecht naar beneden in een meertje waar je ook kunt zwemmen. Het water is ijskoud en redelijk diep. Ik trek toch maar mijn zwembroek aan en jawel hoor, Yasmine wil ook mee. Uiteindelijk besluit ze toch maar niet zo diep het water in te gaan. Ik zwem snel naar de waterval toe, er onderdoor en aan de achterkant kan ik dan even op de rotsen uitrusten. Nadat ik terug gezwommen ben, wil Yasmine toch ook even naar de waterval toe. Dus wat doet deze brave papa? Yasmine gaat op de rug en ik zwem nog maar een keer dat stuk met ruim zestien kilo bagage op mijn rug. Yasmine vondt het fantastisch, al was onder de waterval door toch wel een beetje eng. Na deze heerlijke verkoeling de volgende twee watervallen in mijn eentje bekeken omdat de kids heerlijk een dvd aan het kijken waren.

Na een heerlijke lunch bij de Mac en de nodige boodschappen arriveren we rond drie uur op de camping in South Mission Beach. Deze camping ligt aan het strand maar heeft ook een heerlijk zwembad. We blijven hier drie nachten en kunnen dus twee volle dagen relaxen. Yasmine trekt gelijk haar zwempak aan en rent direct naar het zwembad wat tegenover onze plek ligt.

Noah loopt Bravo Noah!
Donderdag 9 oktober 2008. South Mission Beach, Australië.

Noah heeft vanmiddag zijn eerste stapje los gezet. Bravo Noah. Voor de rest heerlijk gerelaxed bij het zwembad en genoten van de zon en elkaar.

Onbereikbaar Lady Mushgrave
Maandag 13 oktober 2008. 1770 Beach, Australië.

Na een aantal dagen gerelaxed te hebben op South Mission Beach gaan we nu twee dagen kilometers maken om uiteindelijk in 1770 beach uit te komen. Dit ligt 1200 km zuidelijker aan de onderkant van het Great Barrier reef. We zoeken de Beachfront camping uit en deze is erg druk. Je bezoekt 1770 beach vooral om te vissen of het eiland Lady Mushgrave te bezoeken. Wij willen dit tweede doen.

Bij het wakker worden vanochtend tikt de regen weer tegen de camper dus blijven we nog maar even binnen. Als het later wat opklaart lopen we naar het haventje om koffie te drinken. De haven bestaat uit een drietal winkels, een café en het boekingskantoor voor de cruise naar Lady Mushgrave. We zijn er al snel achter dat de tour wel erg vermoeiend en lang is voor de kids. Ze hebben er eigenlijk ook niks aan. Maar ja, dit koraaleiland moet echt heel mooi zijn. We dachten nog even om allebei apart een dag te gaan maar besluiten dan toch maar om het niet te doen. We zijn per slot met z’n allen op reis en we kunnen niet alles doen wat we zelf willen en zullen dus ook aan de kids moet denken. Wie weet later nog eens...

De middag brengen we heerlijk op het strand door. De kids rennen door het zand en het water en zijn te smerig om aan te pakken. Maar wat hebben ze een lol. Noah zet trots weer wat stappen op het zand en Yasmine zwemt onder water in de zee. Als de zon dan bijna ondergaat lopen we de tien meter terug naar onze camper om te eten.

Computerpech
Woensdag 15 oktober 2008. Noosa, Australië.

Gisteren in Noosa aangekomen op een prachtige camping met een groot grasveld waar Noah naar hartelust kan lopen en Yasmine kan rondrennen. Momenteel zit ik bij een computerzaak aangezien mijn computer kapot is, ik zal niet uitlaten hoe dat komt. Maar waarschijnlijk is die niet meer te maken. Nou ja, het is te duur en het advies is dan om een nieuwe te kopen. Wellicht wordt de site vanaf nu dus wat minder vaak ge-update. Straks lekker de stad in en wellicht even naar het strand.

De camper In de camper

Zeehondenkus
Donderdag 16 oktober 2008. Noosa, Australië

De hele nacht is de regen met bakken uit de hemel gekomen. En ook vanochtend is het niet veel beter. Ik vraag me af waarom ze dit de Sunshine Coast noemen…?

Ai! een haai... We besluiten dus maar niet naar het strand te gaan en bezoeken Underwaterworld Mooloolaba. Een groot aquarium met allemaal soorten vissen. We zijn hier al vroeg en zijn als een van de eerste binnen. We worden begroet door de stinger rays die bijna het water uitspringen. Yasmine schrok zich een hoedje. Daarna lopen we direct naar beneden waar het grootste aquarium is en waar je via een lopende band doorheen wordt geleidt. Je loopt dwars door het water heen en overal zwemmen vissen. Je hebt er zelfs enorme haaien en roggen die op nog geen tien centimeter afstand boven je hoofd zwemmen. Yasmine en Noah keken hun ogen uit. Yasmine riep steeds: 'kijk een haai! En daar nog een en nog een'. We hebben dit ook redelijk goed op de film gezet. De foto’s lukten niet echt door het flitslicht.

Kus van een zeehond Daarna heerlijk even wat gedronken in het cafe en wat gerelaxed op de tribune waar de zeehonden show werd gehouden. Achma en Yasmine werden als een van de tien gelukkigen uitgekozen om uiteraard tegen betaling een kus te mogen ontvangen van een zeehond. Yasmine vond het best eng en daarom kreeg mama de kletsnatte kus. Paul zoent beter…. Haha

Verder nog wat gedwaald door dit grote aquarium en van alles gezien, enorme krabben en kreeften, spinnen, torren, schildpadden, zaaghaai, nemovisjes, zeepaardjes etc. Te veel om op te noemen. Dit aquarium was ook veel mooier dan die in Townsville.

Adembenemende ervaringen
Vrijdag 17 oktober 2008. Noosa, Australië

Na alle regen van gisteren begint de dag vandaag droog. Het is nog wel behoorlijk bewolkt en ook redelijk frisjes. Daarom trekken we maar een trui aan.

Vandaag rijden we een toeristische route door een aantal plaatsjes in het achterland van de Sunshine coast. De wegen gaan zigzaggend omhoog en weer omlaag. We zien prachtige vergezichten die op de foto’s lang niet zo mooi zijn als in het echt. We starten in Mapleton en drinken daar een lekker kopje koffie en warme chocolademelk. Daarna door naar de gelijknamige waterval. Deze blijkt een armetierig stroompje water te zijn, maar het uitzicht is adembenemend. Zo is ook het uitparkeren van de camper, als deze plots achteruit rolt en ik nog maar net op tijd op de rem kan trappen voordat ik een paaltje raak. Het zweet stond op m’n voorhoofd. Voortaan toch maar de busparkeerplaatsen gebruiken en maar wat verder lopen.

Montville is een erg leuk plaatsje en hier window shoppen we dan ook heerlijk. Allemaal erg leuke winkeltjes en Achma leeft zich weer even uit in de chocolaterie, in de snoepwinkel kan ze zich nog maar net beheersen. Paul gaat alle art shops af, maar ziet maar niks naar zijn gading en wat ook nog betaalbaar is.

Glasshouse Mountains Bij het verlaten van Montville rijden we via een prachtige route richting Maleny. We hebben een prachtig uitzicht over de Glasshouse Mountains. We lunchen bij een heerlijk restaurant en de kids konden hier naar hartelust spelen omdat het restaurant volledig leeg was. Na deze voldane onderbreking bezoeken we Maleny, wat een beetje tegenvalt in vergelijking met Montville. We eten nog wel een sorbetijsje voordat we terug rijden naar de camping. We zijn allemaal moe en enorm voldaan. De kids hebben zich weer eens voorbeeldig gedragen en zijn nu echt gewend aan het ritme dat we voeren.

Shoppen en naar de boerderij
Zaterdag 18 oktober 2008. Noosa, Australië

Vandaag wordt Yasmine wakker met de mededeling dat Lisanne vandaag jarig is en vier jaar wordt. We beloven haar dat ze vanavond even mag bellen en ze is helemaal blij.

We bezoeken vandaag de markt van Eumundi, deze wordt elke zondagochtend gehouden en is zeker een bezoekje waard. Ze verkopen hier heerlijk eten, mooie kunst en souvenirs en alles er tussenin. Na een lekker kopje koffie en chocolademelk blijft Achma al snel bij een kooktentje staan en uiteraard moet ze weer wat meenemen. Ik denk dat de koffers nog voller terugkomen. We struinen hier heerlijk rond en zien veel leuke dingen, helaas is het meeste niet eenvoudig mee te nemen. Bijvoorbeeld een heerlijke hangmat of een pracht schilderij op hout.

Een koetje en een geitje... Geitje melk voeren Na een aantal uur houden we het voor gezien en rijden we door naar Maleny waar we een boerderij gaan bezoeken om te zien hoe melk gemaakt wordt. Yasmine mag helpen om de geitjes melk te geven en dit vindt ze echt fantastisch. Het kalfje vindt ze iets te groot. Daarna de schuur in en Achma raakt helemaal verliefd op de jonge puppies van de hond. Na een uurtje rondkijken en wat uitleg en proeverijen moeten we nog steeds eten. Dus snel op zoek naar een lekkere lunchplek. De Italiaan in het dorp doet z’n best maar het was niet echt super.

Eindelijk zon!
Zondag 19 oktober 2008. Maroochydoore, Australië.

Aussie bbq De Sunshinecoast doet zijn naam eindelijk eer aan, de zon schijnt. Het is heerlijk weer en daarom hebben we een tweetal dagen rust ingelast. Lekker bij het zwembad zitten en relaxen. Lekker eten en drinken, een boekje lezen en met de kids spelen.

Yasmine leert steeds beter zwemmen, ik heb inmiddels al twee drijvers uit haar zwemvest gehaald. Het leukste vindt ze onder water wemmen. Ik ben haar nu aan het leren duiken, maar helaas komt ze vrijwel steeds plat op haar buik terecht. Gelukkig heeft ze haar zwemvest aan, anders deed dat nog pijn ook.

We love the Australian Zoo
Dinsdag 21 oktober 2008. Landsborough, Australië.

Vandaag gaan we de mooiste dierentuin van heel Australië bezoeken. Dat zeggen veel mensen tenminste. You love or you will hate it! Nu ik dit stukje schrijf kan ik al meteen zeggen dat wij bij de lovers horen.

Australian Zoo Om 09.00 uur gaat de dierentuin open en staan wij al voor de deur. Gelukkig is het niet heel druk en staan we snel binnen. Bij binnenkomst staat er een groot standbeeld van wijlen Steve Irwin met zijn gezin. Uiteraard hiermee op de foto en daarna mogen we al snel een drie-jarige krokodil vasthouden. Hier hoeven we geeneens voor te betalen. Onze dag kan al bijna niet meer stuk. Daarna de enorme Komodavaraan een bezoekje gebracht. Wat een beest zeg! Die zullen we vast nog wel een keer in het wild bezoeken op Komodo zelf. Daarna de krokodillen bezocht, we waren al wat verwend want deze vonden we niet eens meer zo bijzonder. Krokodillen hebben we namelijk al genoeg gezien en bij Hartley’s in het noorden was het echt prachtig. De beesten hebben overigens enorme grote hokken, daar kan de Artis nog wat van leren. Om 10.30 uur konden we de olifanten voeren en dat was een van de hoogtepunten van de dag. Achma en Yasmine in de rij en ik kon weer de foto maken.

Daarna door naar de krokodillenshow, deze wordt gehouden in een grote arena met enorm veel zitplaatsen. We hadden een goed plekje en eerst lieten ze allemaal slangen zien, toen vogels en toen de krokodillen. Dit viel een beetje tegen, maar ja, wellicht al een beetje verwend. Na de lunch even wat winkeltjes bekeken en de Steve Irwin memorial plek bezocht. Indrukwekkend hoor, hoe geliefd en bemind deze man was. En dan sterven in het harnas, niet door een krokodillenbeet, maar door een steek van een pijlstaartrog recht in zijn hart. Eeuwig zonde!

Australian Zoo We kopen wat kangoeroevoer en lopen het veld op. Aangezien de zon op zijn hoogst staat, liggen ze allemaal te rusten en lopen we dus maar snel door naar de olifanten. We lopen onder een poort door die mij direct aan Cambodja doet denken. Twee grote Boeddha’s aan beide zijden. De olifanten hebben een enorm veld voor zich en wat een uitzicht. De tijgertempel is nagebouwd als de Angkor Wat en de Bayon uit Cambodja. Echt ontzettend mooi gedaan. We wachten hier even voordat de tijgershow begint. Dit is echt het wachten waard. Wat een prachtige dieren zijn dit toch. Ze spelen en ravotten met elkaar en springen keer op keer in het water. Er zit letterlijk nog geen vijf centimeter tussen ons en de tijgers op sommige momenten.

Na deze fantastische show waar we allemaal nog even stil van zijn, kan ik zelf nog een keer een olifant voeren. Wortel in mijn handen en weg is ie. Toen wilde Yasmine ook wel proberen, maar op het laatste ogenblik liet ze toch maar verstek gaan. Ze zei dat ze de olifant toch wel een beetje eng vond, maar dat ze het wel had geprobeerd. Yasmine heeft overigens een hele hoop dieren wel geaaid: reuzeschildpad, hagedis, krokodil, wombat, kangoeroe en een koala, dus we zijn wel degelijk reuze trots op haar.

Koala aaien Wakker worden! Na een bezoek aan de koala’s gaan we weer naar de kangoeroes die nu een stuk actiever zijn en geven we deze te eten. Ook Noah heeft het uitermate naar zijn zin maar de kangaroe’s hebben al snel door dat hij best hard kan slaan en aaien en springen als hij eraan komt direct weg. Daarna nog de vogels bekeken en ik weet niet wat allemaal nog meer. We hebben niet eens het hele park bekeken als deze om 16.30 sluit. Wat een heerlijke dag!

Seaworld en Zeesamstraat
Vrijdag 24 oktober 2008. Southport, Goldcoast, Australië.

Eergisteren zijn we aangekomen op de Goldcoast, net onder Brisbane. Dit is het vakantieparadijs voor de Australiërs. Bij aankomst in Southport bij de camping Treasury Island krijgen we een mooie plek aangewezen. Dit is tot nu toe onze duurste camping. Dit komt doordat de Indy 300 momenteel in Southport wordt gereden. Dit is een enorm groot evenement waar veel publiek op af komt. De dag na aankomst even lekker gewinkeld en rustig aan gedaan.

Noah met Elmo en Koekiemonster Seaworld is echt gaaf en we hebben ons hier enorm vermaakt. Als we binnenkomen zien we gelijk dolfijnen zwemmen, wat een mooie dieren zijn dit. We kunnen ze echt bijna aaien. Daarna door naar Sesamstraat, dit is een speelplek voor de allerkleinsten. Hier hebben Yasmine en Noah zich uitermate vermaakt. Wij trouwens ook. De show van Sesamstraat was ook erg leuk, we zaten met open mond te kijken. Noah mocht nog op de foto met Elmo en ???. Nou hier genoot hij enorm van, wat een grote knuffelbeesten.

Na onze picknicklunch bekijken we de ijsberen en het aquarium vol met haaien. Wat blijven dit een stel machtige roofdieren. De show met de zeeleeuwen was enorm leuk, we hebben enorm gelachen om het verhaal. Noah was lekker aan het slapen maar Yasmine keek haar ogen uit.

Dolfijn! De dolfijnenshow hadden we tot het laatst bewaard met als motto 'save the best for last'. En dat was het zeker, we zaten vooraan en hadden een prachtig uitzicht. Er waren zes dolfijnen die kunstjes deden en wat voor kunstjes. Ze sprongen hoog in de lucht, liepen over water en deden nog veel meer. Een ongelooflijk gezicht en we hebben hier met volle teugen van genoten. Voordat het park dicht ging nog een keer langs de attracties van Sesamstraat en dan weer terug naar de camping. Het was een dolfijne dag!!!

Campingvriendje
Zondag 26 oktober 2008. Southport, Australië

Met vriendje Tom Op de camping heeft Yasmine een vriendje ontmoet, genaamd Tom. Tom is vijf jaar en komt ook uit Nederland. Eigenlijk zouden we vandaag naar Dreamworld gaan, maar omdat Tom morgen weer aan zijn terugreis naar Nederland begint, besluiten we nog maar een dagje op de camping te blijven. De ochtend brengen we heerlijk door bij het zwembad. Springen, duiken en onder water zwemmen en wel 100 keer van de glijbaan af. Wat een lol hebben we gehad. Gisteren had Tom bij ons ook pannenkoeken gegeten en je had ze zien moeten smullen hiervan. Zelfs Noah had er wel drie op. Noah heeft er trouwens twee kiezen bij gekregen.

Vanavond zijn ze allemaal bij ons wezen barbecuen en het was wel weer eens gezellig om met andere mensen te eten.
Nou Ronald, Claire en Tom, een hele goede reis terug naar Nederland en bedankt voor de gezellige dagen.

Droomwereld
Maandag 27 oktober 2008. Southport, Australië

Inmiddels ben ik al echt de tijd kwijt en weet ik niet meer welke datum het is en wanneer we weer naar de volgende camping moeten. Het tijdbesef is volledig weg.

Vandaag een heerlijke dag in Dreamworld gehad. Achma heeft het meest genoten; ze heeft alle achtbanen gehad, zoals de Giant Dropp, the Tower of Terror, the Claw etc. Daarom schrijft zij het verhaal van vandaag. En zo geschiedt het…

Wat kan ik zeggen over vandaag, genoeg omdat we er om 10.00 uur waren en tot sluitingstijd zijn gebleven, 17.00 uur om precies te zijn. Pretparken hebben een enorme aantrekkingskracht op mij en daar hoort Dreamworld absoluut bij. Maar bij binnenkomst hou ik me nog even in, het liefst ren ik als kip zonder kop naar alle achtbanen die er maar te vinden zijn, we zijn er tenslotte ook voor de kinderen.

We beginnen daarom met de draaimolen en nog een draaimolen en als we eruit zijn draaien wij nog even door, Paul heeft het snel gezien want die is na 1 ritje al misselijk. Maar Yasmine kan er maar geen genoeg van krijgen… en ik ook niet trouwens. De meeste attracties mag Yasmine alleen onder begeleiding van een volwassene in en laat ik dat nou helemaal niet erg vinden. Als ook die hoog de lucht ingaan hebben we enorme lol met z’n drieën. Noah heeft ook al gauw de smaak te pakken en is er dan ook als de kippen bij. Die big smile op zijn gezicht is gewoon heerlijk om naar te kijken. Noah loopt er nu ook lekker op los en dat kan prima in de ballenbak waar hij zich helemaal uitleeft.

Tijgers We besluiten na al dat draaien en vliegen even af te koelen want het zonnetje schijnt flink. Na een heerlijk koel drankje en een koekje gaan we op zoek naar de tijgers. We hoeven niet lang te zoeken want bij Tiger island liggen ze letterlijk op ons te wachten. Drie jonge welpen liggen heerlijk te luieren en Paul de schiet de ene foto na de andere en kan er maar niet genoeg van krijgen. Maar het zijn ook zulke prachtige dieren en dat we ze van zo dichtbij (dichter kan echt niet) kunnen bekijken!

Na de lunch kan ik me echt niet meer inhouden en Paul heeft het door: 'ga maar...' en de rest heb ik niet meer gehoord want toen zat ik al in de Claw. Enig uitleg moet ik wel geven. Het is een attractie waarbij je alle kanten op gaat en dat vindt dan plaats op duizelingwekkende hoogte. Bij een keer kon ik het niet laten dus ….! De adrenaline schoot door m’n lijf en dat smaakte naar meer. Ben gedurende de dag alle achtbanen die er waren afgegaan, Paul had ze al genoemd: De Tower Of Terror zegt al genoeg en die kon ik ook maar een keer verdragen. Dat gold ook voor de Giant Drop die ze beter Drop Dead hadden kunnen noemen, maar ik moest het gewoon een keer gedaan hebben. Maar daar is het ook bij gebleven. Na dit soort attracties is de rest peanuts, de Cyclone is te vergelijken met de Python in de Efteling.

Dora Wanted Mijn entreekaartje heb ik er helemaal uitgehaald, Paul echter heeft geen enkele attractie bezocht afgezien van de waterbaan en de kinderattracties, maar daardoor kon ik wel alles bezoeken. Dus schat, bedankt voor deze heerlijke dag vol met adrenaline. Op het einde was ik ook behoorlijk misselijk na al die ritjes en vond het toen ook wel welletjes. Maar ik kijk terug op een fantastische dag en prijs mezelf gelukkig… Vanavond lig ik ook gauw in dromenland om het nog eens dunnetjes over te doen!!!

Lopen over boomtoppen
Dinsdag 28 oktober 2008. Lamington National Park, Australië.

Prachtige vergezichten Vandaag bezoeken we een van de mooiste nationale parken van Queensland. Ik wilde hier graag een nacht blijven, maar Achma wil liever niet op een bushcamping staan. En ze heeft ook wel gelijk, het is inderdaad niks voor de kids. De rit er naar toe is behoorlijk pittig. De laatste 35 kilometer gaat slingerend omhoog en de weg is soms niet veel breder dan vier meter. Onze grote camper heeft er af en toe behoorlijk wat moeite met omhoog komen en gelukkig zijn we niet veel tegenliggers tegen gekomen. De vergezichten waren wel prachtig en om in te lijsten.

Vogels voeren Toen we uiteindelijk boven waren bij het guesthouse van O’Reilly’s hebben we hier eerst even wat gedronken om op adem te komen. We zitten op een terras wat over de vallei uitkijkt en worden begroet door de vogels (Lorikeets). Noah vindt ze geweldig en rent en kruipt hier dan ook actief achteraan. Als we besluiten een wandeling te gaan maken komen we langs de voederplaats van deze kleurige vogels. Voor $4,= konden we wat voer kopen en mochten we de voederplaats op. Binnen enkele seconden vlogen er tientallen vogels op ons af en landen op onze hoofden en schouders. Yasmine vond het toch wel een beetje eng, omdat je hun nagels best wel voelt als ze op je hoofd landen. Noah rent er met alle plezier achteraan en slaat ze allemaal voor hun vleugels om zijn grote zus te beschermen. Hahaha. We hebben een lol gehad en uiteindelijk heeft ook Yasmine de voederbak vastgehouden en konden we haar leuk op de foto zetten.

De wandelingen in het park zijn best wel pittig, dus besluiten we maar een kleintje te doen. We doen de Treetop Walk en lopen zodoende wel twintig meter boven de grond en zien het bos nu van bovenaf. Yasmine vond deze wiebelbrug zo leuk dat ik nog een keer er overheen moest. Op de terugweg nog even langs het guesthouse gelopen en gekeken wat een huisje kost. $600,- voor een nacht past echt niet in ons dagbudget en we besluiten dan ook maar na de lunch, waar Noah zich weer uitleeft om op vogels te jagen, terug te rijden naar beneden. De terugweg gaat een stuk makkelijker doordat we de weg inmiddels kennen en uiteraard naar beneden rijden. We bezoeken nog vlug de wijnboerderij van de familie O’Reilly’s maar besluiten om niet te gaan proeven. Ik moet namelijk nog een stuk rijden en wil geen bekeuring riskeren. We rijden naar onze volgende bestemming in het zuiden van de Goldcoast.

De Buddha uit Byron Bay
Vrijdag 31 oktober 2008. Byron Bay, Australië

Buddha Vandaag verlaten we de Gold Coast en rijden via een scenic route naar Byron Bay. Byron Bay is het meest oostelijke stukje Australië en een voormalig hippiedorp. Het wordt nu erg druk bezocht door de backpackers en is dan ook erg toeristisch. Maar eerst bezoeken we Crystal Castle wat midden in het regenwoud ligt. Het is hier echt prachtig en komen helemaal tot rust. Ook de kids hebben het enorm naar hun zin en rennen heerlijk rond, ja Noah ook.

We drinken eerst even een heerlijk kopje koffie in het prachtige Lotus Café, waar we overigens later ook lunchen. Vanuit dit café heb je een prachtig uitzicht over de tuinen vol met kristallen en de rest van de omgeving. Later doen we de Buddha walk en bekijken deze prachtige beelden in de tuinen. Bij elke Buddha staat de omschrijving wat deze betekend. We kopen hier een mooie Buddha voor onze verzameling en geven deze aan de kinderen. Het is de enige vrouwelijke Buddha en deze staat onder andere voor de rust en harmonie voor de kinderen in het gezin.

Als we naar Byron Bay rijden merken we dat het ontzettend druk is, er is dus ook nergens meer een plekje vrij op een camping. We rijden uiteindelijk dus maar door naar Ballina.

De volgende dag bezoeken we Byron Bay om heerlijk te winkelen. Het is een beetje bewolkt en een graad of 20, perfect winkelweer. Eerst drinken we een heerlijk kopje koffie om daarna de winkels te bekijken. Het is hier heerlijk slenteren en er zijn een hoop leuke winkeltjes. Als we uiteindelijk bij een winkel komen waar ze Ugg’s verkopen stappen we binnen. In de winkel leggen ze uit dat alleen de originele Ugg’s van schapenwol hier vandaan komen. De rest wordt in China gemaakt en direct geëxporteerd naar de USA. Dus dan maar geen Ugg’s. Prachtig uitzicht

Na een heerlijke lunch bezoeken we nog Cape Byron, maar omdat de camper te groot is om daar te parkeren en we geen groot stuk willen lopen omdat Noah net in slaap is gevallen, rijden we maar terug en schieten snel een foto vanuit het raam.

Reuzegrote granieten rotsblokken
Zondag 2 november 2008. Tenderfield, Australië

Nadat het vannacht flink geregend heeft en het weer niet snel zal opklaren, besluiten we maar van de kust weg te gaan en het binnenland in te rijden. We willen graag het Girraween National Park bezoeken en dat ligt op ca drie uur rijden vanaf de kust. Omdat New South Wales een uur tijdverschil heeft met Queensland is het inmiddels al een uur later als we vertrekken. We besluiten voor onszelf gewoon de Queensland tijd aan te houden om het voor de kinderen niet lastiger te maken.

De rit door het binnenland is wederom mooi en we rijden dwars door lang gestrekte velden en over glooiende heuvels. Soms komen we amper vooruit als we weer een berg oprijden. Onderweg lunchen we met een boterham en rijden vlug door naar het park.

Girraween Eenmaal aangekomen gaat de rugzak op en besluiten we een tweetal routes te lopen. De eerste is een korte wandeling (1,5 km) naar Granite Arch en Bald Rock Creek. Dit zijn een aantal granieten blokken die wel op een heel aparte wijze bovenop elkaar liggen. Dit hele park bestaat overigens uit enorme granieten rotsblokken. De wandeling naar the Pyramid is een stukje langer, 3.5 km. Dit is een enorme granieten berg die boven alles uitsteek. De top bestaat uit alleen graniet en er balanceren een aantal blokken graniet op deze helling. De wandeling is erg pittig omdat het alleen stijgt.

girraween Op een gegeven moment, als we alleen nog maar op het graniet lopen, wordt het te gevaarlijk voor Yasmine en ik heb het ook erg zwaar met Noah op mijn rug. Dus blijven Achma en de kids hier om uit te rusten en ga ik alleen verder omhoog. Na een meter of 100 besluit ook ik te stoppen. Ik wil wel graag door maar de helling is erg stijl met weinig houvast. Ook omdat ik mijn moeder beloofd heb niks geks te doen, rust ik hier even een paar minuten uit en geniet ik van het uitzicht voordat ik weer terug klim.

Kangoeroe in het wild Ik voeg me weer bij de rest en we dalen verder af en dan…. zien we voor het eerst kangoeroe’s in het wild. Het zijn er tientallen en ze grazen rustig op de wei. We kunnen ze tot een meter of tien naderen voordat ze wegspringen. Dat is weer een mijlpaal van deze vakantie. Eindelijk levende kangoeroe’s in het wild nadat we er al velen dood in de greppel hebben zien liggen. We overnachten op een simpele camping in Tenderfield en al snel gaat het weer regenen. Morgen rijden we rustig de 250 kilometer naar Armidale vanwaar we de Waterfallway zullen rijden.

Watervallendag
Donderdag 6 november 2008. Armidale, Australië.

Gisteren zijn we rustig naar Armidale gereden en hebben we hier even rustig rondgewandeld voordat we de camping opzochten. Het weer zit nog steeds niet echt mee want af en toe regent het wat. Op de camping mogen we zelf een plekje uitzoeken en we parkeren onze camper dan ook naast de speeltuin en de campkitchen. Als de zon dan doorbreekt kan de lol van de kids niet meer op, ze spelen heerlijk in de speeltuin en Noah stampt in de plassen. Gelukkig hebben ze hier een bad en daar genieten de kids dan ook uitermate van. Daarna heerlijk Hollandse pot gegeten. Wat een heerlijk rustig dagje!

Als we wakker worden schijnt de zon, het is nog wel fris omdat we in de bergen zitten. Vandaag rijden we de Waterfall way en bezoeken we Dorrigo National Park. We rijden deze prachtige weg dwars door velden en heuvels en als eerste bezoeken we de Wollomombi falls. Om hier te komen rijden we op een weg, niet breder dan onze camper zelf. Er zit niet erg veel water in de waterval maar wat een prachtig uitzicht hebben we hier. Het lijkt wel een grote krater waar het water in valt.

Het volgende stoppunt is Cathedral rock, helaas is de weg hier naar toe een dirt road en durven we dat met onze camper niet aan, dus rijden we maar door naar de Ebor Falls. Deze waterval bestaat uit twee delen en we stoppen bij het onderste gedeelte. Op een soort balkon kijken we uit over de omgeving en zien de Ebor Falls liggen. We besluiten hier even wat fruit te eten en gaan lekker zitten en genieten ondertussen van het uitzicht.

De volgende stop is Dorrigo NP en hier bekijken we allereerst de skywalk. Een brug die zo boven het regenwoud uitkomt en je lijkt de hemel bijna tegemoet te lopen. Aan het einde kijk je duizelingwekkend ver naar beneden. Daarna lopen we de Wonga walk. Deze is totaal zeven kilometer, maar we willen een gedeelte lopen. Alleen naar de waterval en dan weer terug. Helaas sla ik de verkeerde afslag in en uiteindelijk hebben we dus de hele 7 km gelopen. Yasmine heeft het goed volgehouden en het beloofde ijsje aan het eind van de wandeling doet wonderen. Bravo Yasmine. We hebben wel zoiets van, we doen dit één keer en nooit meer.

Achter de waterval langs liaanschommel De wandeling zelf is wel de moeite waard. Het is grotendeels goed geëgaliseerd zodat we Noah in de kinderwagen kunnen laten. We komen langs een paar mooie watervallen, maar de Crystal shower falls waren wel het mooist. Je kan hier achter de waterval doorlopen en dat geeft een heel apart gezicht. Verder zien we ook nog de giftige rode buik slang naast het pad liggen. Het is even schrikken, maar willen toch graag een foto maken. Gelukkig dat mijn toestel behoorlijk kan inzoomen. Er wordt gewaarschuwd voor de stinging tree leaves en wie grijpt nou weer in zo’n blad? Precies, Yasmine. Het was even huilen maar daarna ging ze vlug door. Ze vond de liaan schommel ook wel erg leuk. giftige rode buikslang

Na deze enerverende wandeling lekker geluncht en daarna door gereden naar de beachfront camping in Nambucca Heads. Ook hier zetten we de camper neer naast de speeltuin en beginnen we met relaxen.

Op weg naar Sydney
Zondag 9 november 2008. Sydney, Australië

Na twee dagen Nambucca Heads houden we het hier voor gezien. Het weer is ook niet veel soeps, dus rijden we maar verder naar het zuiden. We zoeken een mooie kindercamping op met veel faciliteiten. We strijken neer in het lakes district op de camping Happy Village. Deze camping heeft een zwembad en een grote binnenspeeltuin. Bij aankomst is het iets warmer geworden en ga ik met Yasmine zwemmen. Na een uurtje heeft ze dit alweer gezien en besluiten we lekker relaxt bij de binnenspeeltuin te gaan zitten. Noah erbij en de kinderen hebben reuze lol. Yasmine mist wel wat vriendinnetjes om mee te spelen. Ze doet erg haar best om contact te maken, maar dat is toch meestal wel erg lastig. Maar als ze dan iemand gevonden heeft is ze helemaal in haar element. Noah kan zichzelf makkelijk vermaken en speelt zo een uur zonder omkijken.

De volgende dag even het dorpje Forster in geweest en even heerlijk koffie gedronken. Daarna naar het strand, de zon schijnt volop en we genieten dan ook uitermate. Lekker in de golven gespeeld en Yasmine heeft een uurtje met een Duits meisje gespeeld. Vanaf het strand krijgen we nog een show van een walvis en tientallen dolfijnen die in de baai voorbij zwemmen. Na de lunch betrekt het al snel en besluiten we rond de klok van drie maar de spullen te pakken. De kids onder de douche in de camper en lekker terug naar de camping.

Vogeltjes voeren Tante Bep belde nog even om te vragen af alles goed gaat en of we ons vermaken en we spreken af haar snel op te zoeken in Wollongong. Die avond lekker wat vlees op de barbecue terwijl Yasmine de lorikeets brood aan het voeren is, ze eten uit haar hand en ze vindt het prachtig. Wat een leven!

We besluiten vandaag om direct naar Sydney te rijden. Het is een rit van ongeveer 350 kilometer en we leggen deze af via een tweetal scenic routes langs de meren van de oostkust. In het plaatsje The Entrance stoppen we even om te lunchen en spontaan begin de zon te schijnen na een lange ochtend van alleen maar regen. We lopen langs het strand de promenade op en het is hier één groot feest. Overal mensen aan het picknicken en er staan springkussen en draaimolens. Hier moet je alleen wel overal voor betalen ($3,50 voor zeven minuten springkussen) dus Yasmine mag één attractie kiezen. Ze kiest het springkussen.

Daarna lekker geluncht met een goede steak terwijl de kids rondrennen (en af en toe een beetje zeuren) over het plein. De pasta smaakt ze niet zo maar het toetje des te meer. Daarna nog een keer in de draaimolen en dan snel terug naar de camper om de laatste anderhalf uur naar Sydney te rijden. Je merkt echt dat het hier al drukker wordt, ik ben dus blij met de tomtom. Grant nogmaals bedankt, nu hoef ik dus niet én te rijden én de kaart te lezen. Om 16.00 uur arriveren we op onze camping op zo’n tien kilometer afstand van het centrum van Sydney.

Morgen de stad maar eens in…

Hoogtepunt van de reis
Maandag 10 november 2008. Sydney, Australië.

De dag begint met zonneschijn en dat is mooi want vandaag beleven we weer een van de hoogtepunten van deze reis: Sydney. We zijn gisteren aangekomen op de camping in Sydney, het Lane Cove River tourist park. We blijven hier een week. Dit is de camping het dichtst bij de stad. Om hier te komen moeten we eerst twintig minuten wandelen naar de bushalte en dan nog een kleine dertig minuten in de bus tot in het centrum van de stad.

Harbour Bridge Hoogtepunt van de reis Opera House

Als we de Harbour Bridge over rijden krijgen we een heerlijk gevoel van binnen. Wat een fantastische ervaring en we zijn ook al zo lang onderweg. Je leeft dan ook echt naar zo’n hoogtepunt toe. We stappen uit bij het Queen Victoria Building en drinken hier eerst wat. Dit gebouw kan je verglijken met het Magna Plaza in Amsterdam maar dan wat groter en wat chiquer. We lopen daarna snel via George street richting het Opera House en de Harbour Bridge. Wat een prachtig gebouw is dit, zeg. We gaan lekker op een bankje zitten en laten de hele omgeving maar eens even op ons in werken. We hangen hier de hele ochtend rond en vinden het jammer dat we niet naar binnen kunnen gaan. Maar ja, zo’n bezoek doe je niet met de kinderen evenals het beklimmen van de Harbour Bridge niet tot de mogelijkheden behoort. Maar we zeggen tegen elkaar dat we hier nog wel een keer terugkomen en dan doen we deze dingen wel. Al hoewel de brug wel erg hoog is. Na de lunch die we op een terrasje nuttigen met een prachtig uitzicht op al het moois wat de haven te bieden heeft lopen we via de Harbour Bridge de wijk The Rocks in. Dit is het oudste gebied van Sydney.

Als we onze voeten moe gelopen hebben pakken we weer de bus terug richting de camping. Om 16.00 uur zijn we moe maar voldaan weer bij ons huisje op wielen. Na een boterham en een heerlijke douche liggen we er vanavond allemaal vroeg in.

Met de ferry naar Taronga Zoo
Dinsdag 11 november 2008. Sydney, Australië.

Eerst een kopje koffie... Vandaag pakken we de ferry naar Taronga Zoo, de dierentuin van Sydney. Maar eerst drinken we een kopje koffie met een lemon/lime taartje in het Queen Victoria Bulding. We lopen rustig Geroge street uit richting de ferry’s waar we op de boot naar de dierentuin stappen. Onderweg heb je een prachtig uitzicht op de skyline van Sydney.

Giraffen met uitzicht Familie van Rees Bij de dierentuin aangekomen lopen we eerst een stukje en gaan dan al ergens zitten om wat te eten. Gelukkig heeft Achma de tas volgepropt met lekkers dus gaat dat wel lukken. Daarna bezoeken we allerlei dieren van de typisch Australische naar de Aziatische olifanten die overigens een prachtig uitzicht op Sydney hebben net zoals de giraffen. De Chimpansees halen een hoop kattenkwaad uit en ze doen ons aan onze eigen kids denken. Vooral als Noah zijn banaan eet is het echt een apie. De zeehondenshow en de vogelshow waren ook zeer de moeite waard. Noah voerde bij de laatste ook zijn eigen show op om elke keer heen en weer te lopen en te schateren van het lachen. Ik denk dat hij wel net zo veel kijkers trok als de vogels. Maar sowieso is Noah echt een schatje en maakt hij iedereen aan het lachen met z’n super aanstekelijke lach en aanzicht. Voor de rest zijn we al ontzettend verwend door de andere dierentuinen die we al gezien hebben.

Om een uur of vier nemen we de ferry weer terug en besluiten nog even van de zon te genieten op een terrasje vlakbij het Operahouse. Met de kids aan de appelsap en chips en ik aan een lekker glaasje wijn genieten we van dit heerlijke namiddagzonnetje en kom ik erachter dat mijn neus verbrand is. Door het dvd spelertje vermaken de kids zich wat langer dan normaal en genieten wij dus ook langer van het moment.

Rabo-collega's in Sydney
Donderdag 13 november 2008. Sydney, Australië.

Vandaag doen we rustig aan. Na ons dagelijkse ritueel van een kopje koffie bij het Queen Victoria Building lopen we naar Darling Harbour. Dit is de oude haven van de stad. We slenteren hier heerlijk rustig doorheen richting de Chinese buurt. Hier bezoeken we eerst de Chinese tuinen en dan lopen we de wirwar van straatjes door. We winkelen wat en na deze rustige dag zijn we bijtijds weer terug op de camping voor een voedzame maaltijd.

Rabobank Sydney Nadat ik gisteren de Rabobank gebeld had, heb ik vandaag een afspraak om te kijken wat de bank hier allemaal doet. Het gebouw van de Rabo staat overigens tussen alle andere grote namen zoals IBM, KPMG, PWC, etc. Ik wordt stijlvol ontvangen op de zestiende etage alwaar ik een prachtig uitzicht heb op de omgeving. Peter Knoblanche, General Manager Rural Australië ontvangt mij en leidt mij tevens rond in het gebouw. Hij neemt behoorlijk de tijd om mij de filosofie en de werkwijze van 'zijn' bank uit te leggen. Ik vertel hem uiteraard ook het een en ander over onze bank en wat de verschillen zijn. Al met al is het een erg prettig gesprek en een leuke ervaring om te zien hoe mijn Australische collega’s werken. Ik werd zelfs uitgenodigd om op het kerstfeest te komen wat hier overigens op Sinterklaasavond gevierd wordt. Helaas hebben wij Sydney dan al lang en breed verlaten dus moest ik deze gastvrijheid afslaan.

Peter's Sydney In de tussentijd is Achma met de kinderen in de grote speeltuin in Darling Harbour geweest en hebben de kids heerlijk frietjes bij de Mc gegeten. Als ik terugkom nemen we de lightrail naar de vismarkt en hier kijken we onze ogen uit. Yasmine vindt de levende krabben en kreeften helemaal fantastisch. Maar ook Achma werd als een kind zo blij! Van al dat vis kijken kreeg Achma honger en besluiten we maar te blijven eten in de stad. De kids waren ook ontzettend lief dus dat was mooi meegenomen. In Darling Harbour gaan we heerlijk op een terrasje zitten en smullen we van een feestmaal. Uiteraard eet Achma een hele vis op. Daarna op een bankje nog met z’n allen een ijsje gegeten, één bakje met vier lepels. Dit was echt de perfecte afsluiting van een heerlijke dag.

Hip stadstrand van Sydney
Vrijdag 14 november 2008. Sydney, Australië.

Met de ferry naar Manly Vandaag wordt het nog mooi weer dus besluiten we maar naar een van Sydney's stranden te gaan. We nemen de ferry naar hip Manley en na dertig minuten varen arriveren we hier. Via de promenade wandelen we naar het strand waar we tussen de honderden andere badgasten plaatsnemen. Hier liggen vooral jonge mensen, het is een echt surfersstrand.

Noah speelt met waterfontein Na een paar uur op het strand krijgen we trek en houden we het voor gezien. We nemen plaats op een terrasje en bestellen wat drinken terwijl de kids zich vermaken met de waterfontein. Vooral Noah was niet te stoppen en liep maar door het water heen en was direct de nieuwste attractie. Hij was dan ook doorweekt toen hij aan zijn fish & chips begon. Doordat hij toch wel erg veel last heeft van zijn doorkomende kiezen kon het hem niet smaken terwijl Yasmine haar bord bijna aflikte. Yasmine haar Engels wordt overigens ook steeds beter en praat vanuit zichzelf direct Engels.

Na de overdadige lunch even door de wijk geslenterd en daarna de ferry teruggepakt naar de stad. Hier doen we nog wat boodschapjes en gaan dan snel terug naar de camping. Als we ons eten ophebben betrekt de lucht al en begint het te donderen en bliksemen. Voordat de kids op bed liggen komt de regen met bakken uit de lucht.

Drie zussen in de Blue Mountains
Zondag 16 november 2008. Blue Mountains, Australië.

Vandaag verlaten we de hectische stad Sydney en verruilen deze voor de bergen die erachter liggen. Sydney was tot nu toe het minst relaxt. Het is een erg leuke stad met veel leuke winkels en uitgaansgelegenheden. Echt een miljoenenstad, maar wel erg gehaast en weinig aandacht voor elkaar. We vonden haar echter wel erg leuk en komen hier dus nog beslist nog een keer terug.

De Blue Mountains liggen zo’n 100 km boven Sydney en worden zo genoemd door de blauwe waas die er boven hangt. Deze is afkomstig van de eucalyptusbomen. We rijden allereerst naar het hoogtepunt in de Blue Mountains: de rotsformatie de Three Sisters. Dit is een belangrijk Aboriginal verhaal uit de oudheid en de rotsblokken stellen de versteende drie zussen voor. Het doet ons direct denken aan onze ontmoeting alweer ruim acht jaar geleden in het café de Three Sisters in Amsterdam. We lopen hier een stukje en moeten continu de toergroepen Japanners ontwijken.

We lunchen hier een van onze slechtste lunches ooit en rijden dan door naar Scenic world. Voor dit gebouw staan vier bronzen beelden van de aboriginal zussen en hun vader. Binnen kopen we een kaartje voor een korte treintocht naar beneden en met de kabelbaan weer naar boven. Het is erg leuk maar de tochtjes zijn erg kort. Beneden maken we een korte wandeling over een boardwalk en leren het een en ander over de kolenmijnen die hier in vroegere dagen waren.

Omdat de camping in Katoomba niet veel soeps is en we de hoogtepunten hier inmiddels gezien hebben besluiten we vandaag maar gelijk door te rijden naar de kust. Een kleine bijkomstigheid is ook nog dat het in de bergen erg frisjes is.

Zwemmen, shoppen en de blowhole van Kiama
Dinsdag 18 november 2008. Wollongong, Australië.

Gisteren zijn we aangekomen op een camping vlakbij de stad Wollongong. Op papier zag de camping er goed uit, ze hebben een binnenzwembad met spa en stoomcabines. We kiezen voor een plekje vlakbij het binnenzwembad en de speeltuin. De weg hier naar toe was trouwens prachtig. De pacific highway gaat langs de kust en op een bepaald punt heb je zelfs een gedeelte die op de kliffen is gebouwd (Seacliff Bridge).

Vanochtend hebben we alles ingepakt om naar het zwembad te gaan en eenmaal aangekomen valt dat vies tegen. Het is gewoon een zwembad binnen en er is zelfs geen kindergedeelte. Het grootste gedeelte wordt gebruikt voor zwemlessen en 'oude-wijven-gym'. Er zijn zelfs geen ligstoelen en de spa en stoomcabine stellen ook al weinig voor. Yasmine haar zwemvest maar aan en Noah in zijn bootje gezet, en dan vermaken we ons toch nog ruim een uur, maar dan hebben we het ook wel gehad.

Omdat er vlakbij de camper niks te doen is besluiten we een stukje te gaan rijden. Uiteindelijk rijden we naar Kiama. Hier lopen we lekker door het dorpje heen en bekijken de winkeltjes. Daarna bezoeken we het beroemde Blowhole van Kiama. Deze kan wel tot zestig meter hoog water in de lucht spuiten. Dit komt door een bepaalde onderstroming van de zee die het water dan door een gat in de rotsen stuwt. De zestig meter heeft hij helaas niet gehaald maar een meter of een tien lukte toch wel. De kids vonden het een prachtig gezicht.

De volgende dag gaan we niet zwemmen maar besluiten we naar de stad te gaan en te gaan winkelen. Het is even zoeken voor een geschikte parkeerplek voor onze camper, maar eenmaal gevonden wandelen we lekker naar het centrum. Bij Gloria Jeans drinken we een heerlijk drankje en genieten we van de rust. De winkels zijn hier al volop in kerstsferen en we merken weer op hoe goedkoop sommige dingen hier zijn. We kunnen zo een container vullen met spullen en die verschepen. Helaas is dit ook geen goedkope bezigheid. We hebben een heerlijke lunch bij de plaatselijke Italiaan, waarna we het winkelen weer even voortzetten. We hebben een heerlijke dag gehad en liggen met z’n allen weer vroeg op bed.

Thee met koekjes bij tante Bep
Woensdag 19 november 2008. Wollongong, Australië.

Bij tante Bep Vandaag bezoeken we tante Bep in Wollongong, ook haar dochter Marian en haar kleindochter Tegan zullen er zijn. Nadat we een grote bos bloemen bij de plaatselijke bloemist gehaald hebben arriveren we om 11.00 uur bij haar huis in Figtree, een buitenwijk van Wollongong. We worden door alle drie welkom geheten en besluiten met z’n allen engels te spreken zodat iedereen elkaar kan verstaan. Tante Bep is onlangs erg ziek geweest maar voor haar tachtig jaar ziet ze er erg goed en vitaal uit. We praten over de vakantie en hoe het in Nederland met de rest van de familie is. Op de veranda drinken we lekker thee met koekjes en de kids vermaken zich in de tuin. Yasmine is erg beleefd en noemt haar 'oma Bep', zegt 'dank je wel' en praat maar door tegen haar. Noah is erg vrolijk en loopt door het hele huis heen, het kralengordijn is hierbij zijn favoriet.

Voor in het fotoalbum... Als tante Bep en Marian de lunch gaan klaar maken lopen wij naar de speeltuin om onze energie even kwijt te raken. Yasmine rent op en neer en rolt door het pasgemaaide gras heen. Op de terugweg pakt ze Tegans hand vast en laat deze niet meer lost tot bij het huis. Bij terugkomst staat er een heerlijke lunch klaar en de kids krijgen een lekker ijsje toe. In de tuin worden nog de nodige foto’s gemaakt en de foto-albums worden nog bekeken. Rond een uur of drie nemen we dan toch echt afscheid, de kids zijn moe van alle indrukken.

Als we wegrijden slaapt Noah binnen een minuut en ook Yasmine zit uitgeteld een dvd te kijken. Op zich wel jammer dat we niet langer konden blijven, maar met de kids schiet dit niet erg op. Als Tegan in april naar Nederland komt, hebben we haar ook bij ons uitgenodigd zodat we haar Amsterdam kunnen laten zien.

Voor het eerst de verwarming aan
Zondag 23 november 2009. Jervis Bay, Australië.

Afgelopen dagen hebben we heerlijk relaxt in Kiama gezeten. Dit was een goede camping aan het strand met een lekker verwarmd buitenzwembad. Dit was ook wel nodig want het weer is zeer wisselvallig. Maar als de zon eenmaal schijnt is het ook gelijk heerlijk weer. We hebben hier drie dagen gezeten op een plekje recht tegenover de speeltuin. Dit was natuurlijk heerlijk voor de kids. Zelf hebben we de ochtenden doorgebracht in het dorp waar we lekker koffie konden drinken terwijl de kids in de speeltuin tegenover aan het spelen waren. Aangezien Yasmine haar pop ergens is kwijt geraakt mochten ze hun schoen zetten en heeft ze een nieuwe pop gekregen. Noah was ook blij met zijn auto maar de pop vond hij ook wel leuk. We hebben zelfs een avondje een film gehuurd en deze heerlijk voor de camper gekeken.

Dreigende lucht donkere wolken Daarna zijn we doorgereden naar Jervis Bay. Dit is een prachtige baai waarop volop wildlife te zien is zoals walvissen en dolfijnen. Bij aankomst zagen we ook direct een walvis in de baai zwemmen. Het is hier ook prachtig snorkelen maar het is redelijk koud dus weet niet of dat er van gaat komen. Jervis Bay heeft ook een van de witste stranden van de wereld. Bij aankomst ga ik met Yasmine naar het strand, we trekken een trui aan en rennen het strand op, op zoek naar mooie schelpen. Tijdens de wandeling komt er een enorme donkere lucht aandrijven die wel redelijk indrukwekkend is. Omdat de locals gewoon op het strand blijven staan vissen, genieten we nog even van de enorme wind voordat we teruglopen naar de camper. ’s Avonds wordt het redelijk koud en de volgende morgen worden we allemaal als ijsklompjes wakker.

Te koud Vannacht was het niet veel warmer dan tien graden, dus zetten we voor het eerst de verwarming aan en zijn daar ontzettend blij mee. De hele ochtend blijft het regenen en als het dan eindelijk wat opklaart rijden we naar Hyams beach. Een prachtig wit strand, maar met dit weer ziet het er toch erg grauw uit. Na een heerlijke lunch die Achma in de camper heeft klaargemaakt, rijden we maar naar een overdekt winkelcentrum om onze tijd te verdoen met winkelen.

We spreken regelmatig mensen die zich ook uitlaten over het weer. Het is niet normaal voor de tijd van het jaar. Normaal moet het nu een graad of 25 zijn. Het is tenslotte het einde van de lente. Maar kennelijk is er hier ook een verandering gaande wat betreft het weer. We genieten er echter niet minder om en vinden het heerlijk om ook met z’n allen te zijn.

Geen weer om aan het strand te liggen
Zondag 30 november 2009. Pambula, Australië.

Kangoeroes op de camping Nog meer kangoeroes We zijn voor een week neergestreken op een mooie en luxe Big 4 camping in Pambula. De camping ligt aan zee en heeft een verwarmd binnenzwembad. Dat is ook wel nodig want het is geen weer om aan het strand te liggen. Bij aankomst worden we welkom geheten door de vaste bewoners van de camping: tientallen kangoeroes. Yasmine kon niet wachten om ze te aaien en eten te geven. Dit zijn alleen wel wilde dieren dus moesten we wel voorzichtig zijn. Maar zoals je op de foto’s ziet, is het wel gelukt. Alleen de grote mannetjes en de kleintjes kon je niet aaien. Maar de kids vonden het alleen al prachtig om naar te kijken.

We hebben deze week lekker relaxt doorgebracht. Elke ochtend gingen we naar het dorpje Merimbula wat vlakbij ligt om lekker koffie te drinken en wat boodschappen te doen. We hebben hier ook een paar keer lekker geluncht. Daarna even naar het zwembad en dan weer knutselen op het knutseluurtje wat voor de kids werd georganiseerd. Daarna nog even naar de speeltuin en dan was het alweer etenstijd. We beleven de dagen nu ook heel anders dan in het begin, een stuk rustiger en dat is heerlijk. De kids zitten goed in hun vel en vermaken zich uitstekend.

Het weer werkt alleen nog niet echt mee. Overdag een graad of twintig met een flinke wind, maar als de zon dan lekker doorbreekt, is het ook gelijk heerlijk. We hebben een ochtend op het strand doorgebracht toen de wind was gaan liggen en dat was heerlijk. Een zandkasteel bouwen en lekker ravotten in het zand. We vonden het allemaal heerlijk.

Paul en Yasmine voor de camper Maar de zomer mag hier nu wel beginnen, we zijn de truien nu wel zat die we ’s avonds moeten aantrekken. De verwarming gaat ook gewoon aan in de camper want het kan behoorlijk frisjes worden. Het lijkt wel een beetje Nederlands voorjaarsweer, maar ja, allemaal een stuk beter dan in Nederland zelf waar het nu misschien maar vijf graden is.

Met nog zes weken te gaan, genieten we er lekker van.

Prachtige uitzichten
Dinsdag 3 december 2008. Wilsons Promontory/Toora, Australië.

Rennen over het strand Gisteren zijn we aangekomen op de camping in Toora, nadat we een dag hebben doorgebracht in Lakes Entrance. Na een koude nacht vol met regen rijden we al vroeg naar het national park toe. De regen trekt al snel weg en de zon komt tevoorschijn. Het blijft nog wel frisjes door de wind. Na een klein uurtje komen we langs de ingang en betalen de entree van 10,00 AUD. We zien al snel een kangaroe langs de weg en rijden verder naar Whiskey Bay waar we de camper parkeren en na een korte wandeling het strand bereiken. We zijn hier helemaal alleen en de kids rennen lekker door het strand. Het is een mooie baai, jammer dat het niet warmer is. Ikzelf loop nog snel naar een uitkijkpunt en de wandel ook nog even door naar de baai ernaast: Picnic Bay. Voor een picknick hebben we niets bij ons en daarom drinken we wat in de camper voordat we doorrijden.

Wit zand... De volgende stop is Squeaky beach. Dit strand is prachtig wit en het zand is van fijn kwartszand. Het kraakt onder je voeten. De zee is ook echt prachtig! Nog even op een van de grote granietrotsen geklommen terwijl Noah door het water heen banjert. Hij vindt dat prachtig om te doen.

In Tidal river lunchen we wat voordat we weer terug rijden. Ik wil graag nog een wandeling maken, dat doe ik deze keer alleen. Achma en de kids blijven in de camper terwijl ik in sneltreinvaart omhoog loop naar het Tidal look out, een groot granietblok boven op de berg. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. M’n hoogtevrees speelt even op en met die flinke wind verlaat ik dit rotsblok snel. Nog even verder lopen naar het Pillarpoint look out voor een prachtig zicht op de baai van Squeaky beach. Wat een schoonheid!

Als we terug zijn op de camping gaan we nog even zwemmen in het verwarmde binnenzwembad. En dan snel een boterham eten voordat kids weer naar bed gaan.

De kerstman komt!
Vrijdag 5 december 2008. Philip Island, Australië.

We arriveren al vroeg op de camping in Cowes en nadat we onszelf gesetteld hebben op de camping, lopen we in een kwartiertje naar het centrum. We winkelen wat en besluiten hier ook lekker te blijven eten. Er zit een goede Italiaan op de hoek van de Esplanada. We eten heerlijk en Yasmine heeft zelfs spaghetti en frietjes gegeten. Ze begint steeds meer op haar moeder te lijken.

Omdat de kerstman vanavond aankomt staat het bol van de activiteiten. Er staat een springkasteel, er wordt geschminkt en nog veel meer. Het is ontzettend gezellig en aangezien de kids ook enorm genieten, genieten wij nog meer. Yasmine mag op schoot bij de kerstman en ze praat maar door over wat voor cadeautjes ze wil van de kerstman: haaienoorbellen en een barbie en Noah wil een auto, zegt ze dan daarna. Het is ook wel een schat! We drinken nog maar een wijntje en dan lopen we naar huis. Plots bedenken we dat het helemaal niet zo koud is, zal het dan eindelijk wat warmer worden…?

Na een lekker nachtje rijden we met de camper naar het dorp om een kopje koffie te drinken. Er zijn hier bij daglicht zoveel vliegen dat we het dorp links laten liggen en even verder naar een chocoladefabriek gaan kijken. Daar kunnen we vast ook wel koffie en kop chocolademelk krijgen. En ja hoor, het was heerlijk en Achma kon zich inhouden om geen chocolade te kopen.

Kust Australië Daarna door naar de Noppies, dit is een stuk kust waar de zeemeeuwen broeden en waar we wellicht ook zeehonden en pinguïns kunnen spotten. Zeemeeuwen zijn er genoeg en we zien ook nog een aantal pinguïns, maar zeehonden zien we niet. Ja, heel in de verte liggen er honderden. We hebben geen zin om een tour te boeken om dichterbij te komen en ook de pinguïnparade laten we links liggen. Deze is zo commercieel en we hebben ze nu ook al gezien, dus dat is voldoende.

Het zonnetje is inmiddels heerlijk gaan schijnen en we zitten de rest van de middag heerlijk bij het zwembad.

Wilde koala's langs de Great Ocean Road
Woensdag 10 december 2008. Anglesea, Australië.

We verlaten Philip Island omdat we bij het ontbijt al gek van de vliegen worden. We rijden richting Melbourne, waar we toch langs komen richting de great ocean road. Aangekomen in Melbourne winkelen we even wat, vooral de Outlet Store van Mattel is een topper en daar kopen we een paar kerstcadeautjes.

Yasmine op de fiets ’s Middags rijden we al weer door en checken we in op de Big 4 camping van Anglesea aan het begin van deze beroemde kustweg. Het is een luxe camping maar niet zo duur, de eigenaar heeft goed werk verricht. De familiebadkamer is ook heerlijk en daar hebben we heel wat tijd doorgebracht. De beste douche van onze reis en het leek onze badkamer thuis wel. We mogen zelf een plekje uitzoeken en dus parkeren we onze camper tegenover de speeltuin. Ze hebben hier ook een binnenspeelkamer en dit is een grote hit bij zowel Noah als Yasmine. De houten trein en het Duplo worden veelvuldig gebruikt. Er zijn ook wat andere kindjes en dat vindt Yasmine erg leuk.

De kids liggen vanavond dan ook relatief laat in bed aangezien ze heerlijk aan het spelen zijn. We besluiten morgen dan ook maar niks te gaan doen en lekker op de camping te blijven zodat de kids lekker kunnen spelen. De volgende dag zelfs nog even een fiets voor Yasmine gehuurd en dat vindt ze even heerlijk. Ze is het nog niet verleerd.

De Great Ocean Road is een van de hoogtepunten van onze reis en daarom gaan we al vroeg op pad. We rijden langs deze prachtige kust en na elke bocht komt weer een nieuw prachtig uitzicht. In Lorne, wat een geweldig dorpje is, drinken we een heerlijk kopje koffie bij het Teahouse. Er zitten hier ook twee prachtige winkeltjes. Een met overheerlijk eten en de ander met prachtig oosterse kunst. Helaas zitten onze koffers al vol dus verlaten we de laatste winkel zonder iets te kopen.

Koala's Langs de prachtige kustweg rijden we verder en ik moet mijn hoofd er goed bijhouden om de grote camper over deze kronkelweg te rijden. Onderweg spotten we nog voor de eerste keer wilde koala’s, dus zetten we de camper langs de kant en we zien er wel een stuk of vijftien. De Koala Walk in het Otway national park besluiten we daarom niet meer te doen. In Appollo bay haalt Achma een gebraden kip met friet en salade en dit eten we bij de speeltuin op. Het zonnetje schijnt heerlijk en het is een graad of twintig. De kids zijn zo lief dat we besluiten verder te rijden.

Op de dinosaurus De volgende stop gaat het Otway national park in, de weg is ontzettend smal en ik vraag me zelfs af of ik hier goed aan gedaan heb. Gelukkig komen we maar één tegenligger tegen. Na een uur door dit park gereden te hebben komen we aan bij de Otway top tree walk. Na de entree betaald te hebben lopen we het park in en spotten we allemaal dinosaurussen. Yasmine vindt ze prachtig en gaat met ze allemaal op de foto. Daarna naar de stalen wiebelbrug die ons boven het regenwoud uitbrengt. Wat is dat hoog zeg! Yasmine vindt het allemaal prachtig en heeft absoluut geen hoogtevrees.

De weg uit het park is gelukkig een stuk prettiger rijden en dan komen we rond vier uur bij het hoogtepunt van de Great Ocean Road aan: de Twelve Apostels. Deze krijtstenen rotsen torenen hoog boven het water uit. Helaas staan ze niet meer alle twaalf overeind maar het is een prachtig gezicht. Het weer werkt ook mee en ze staan trots te blinken in de avondzon. Wat een prachtig gezicht! Yasmine vindt het ook prachtig en staat als een fotomodel te poseren voor de camera. Noah heeft het even gehad en heeft geen zin meer. Dat vinden we ook niet gek omdat het een ontzettende drukke dag is geweest.

Bij de Twelve Apostels

In Port Campbel zoeken we een camping op voor vannacht. Aangezien we geen zin meer hebben om te koken rijden we eerst even het dorp in en besluiten we bij een beachbar wat te eten. Na dit heerlijke einde van deze prachtige dag liggen we allemaal vroeg op bed.

De volgende dag gaat de rit naar Port Fairy, nog een kleine 100 km rijden. Het is bewolkt en het miezert een beetje. Ik bekijk nog een aantal andere uitkijkpunten zonder Achma en de kids en dan zijn we rond 11.00 uur al in Warnambool waar we lekker koffie drinken en weer een hoop boodschappen doen. Daarna door naar de camping waar we de middag doorkomen met niks doen.

Emoe's Als we de volgende ochtend wakker worden schijnt er een waterig zonnetje en rijden we naar tower hill, een nationaal park wat ontstaan is uit een vulkaanuitbarsting. De vallei is prachtig en we spotten gelijk een heleboel emoe’s. We maken een korte wandeling en worden door een koala vanaf een meter gade geslagen. Wat een prachtig gezicht. De wandeling is verder mooi maar geen wildlife meer gezien. We bezoeken het dorp Port Fairy nog even, niet zo heel bijzonder overigens. Na de lunch zijn we weer op de camping waar we de rest van de middag besteden aan spelen in de speeltuin en op het springkussen.

> Klik hier voor de Info & Tips-pagina over Australië

> naar boven