 |
- Home
- Info & Tips
- Reisverslagen
- Onze hotels
- Rondreizen voor kids
- Strandvakanties met kids
- Kinderreisgidsen (Nieuw!)
- Interview met...
- Over onze sponsors
- Nieuwsbrief
- Contact
- Links
- Forum
Met dank aan: |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Klik hier voor de weblog van familie Boeren
Klik hier voor Info & Tips over reizen met kinderen door Australië.
Klik hier voor meer reisverslagen.
Op reis: met tieners door Australië
31 mei - 23 juli 2008
Het einde van hun expatbestaan in de VS sluiten Robert en Marijke af door met Nienke (12) en Jens (11) ruim zes weken door Australië te trekken. Ze zien platypussen, dingo's, walvissen, de Tasmaanse Duivel en overnachten onder andere in het plaatsje met de grappige naam Gympie. Maar vooral hebben ze het erg gezellig met elkaar. Lees hier het verslag van hun tocht langs de oostkust van Australie: van Sydney naar Cairns.
Door Robert en Marijke Boeren
Boerenweblog
Donderdag 15 mei 2008. Atlanta, USA
Hier is dan ons ‘Aussie weblog’. We hebben er lang over nagedacht of we nu wel of geen weblog gaan bijhouden, maar we hebben toch besloten om iedereen mee te laten genieten van onze reis naar Australië. Veel leesplezier.
De laatste weken in Atlanta
Dinsdag 20 mei 2008. Atlanta, USA
We zijn aan het afronden in Atlanta. Robert is de eerste twee weken van mei nog naar Louisville, KY geweest om zijn werk over te dragen. Nienke en Jens zijn bezig aan de laatste schoolweken en zijn inmiddels alweer begonnen met de zwemtrainingen. Ondertussen knoopt Marijke alle eindjes aan elkaar en regelt ze alles omtrent de verhuizing en het inpakken.
Onze reis door Australië begint meer en meer te leven. Op 31 mei vertrekken we vanuit Atlanta via San Fransisco naar Sydney. We zullen een kleine week in Sydney blijven om te acclimatiseren en om de stad te verkennen. Daarna halen we onze camper op en beginnen we aan onze reis langs de oostkust. Op 23 juli vliegen we vanuit Cairns via Sydney en San Fransisco weer terug naar Atlanta. Op 26 juli vertrekken we dan definitief uit Amerika, om vanaf 27 juli weer in Nederland te gaan wonen.
Nog twee dagen opruimen en de verhuizing voorbereiden en dan komen aanstaande donderdag en vrijdag de verhuizers. De laatste week van mei verblijven we in een hotel en dan begint zoals gezegd onze reis naar down under. We hebben er zin in.
Laatste middag Molenwiek
Woensdag 21 mei 2008. Atlanta, USA
Vandaag was dan de laatste middag lesgeven op de Molenwiek. Het ging eigenlijk allemaal heel erg goed het voelde niet als de laatste les. Natuurlijk kreeg ik leuke cadeaus en had ik voor de kinderen ijstaart meegenomen en hebben we gezellig buiten spelletjes gedaan.
Laatste dag Amerikaanse school voor Nienke
Vrijdag 23 mei 2008. Atlanta, USA
Mijn laatste dag op school in Amerika. Het was oké. Het schema volgt zo: Ik ging op de bus. Eigenlijk mag je geen spullen op de bus op de laatste dag van school brengen maar ik had een kaart, handdoek om op te zitten, en mijn lunch. Ik mocht er gewoon op.
Toen ik op school kwam moest ik even wachten in homeroom en toen mochten we naar connections. Dit zijn klassen net als muziek, tekenen, of gym. Ik had de laatste negen weken van school muziek en tekenen. In deze twee klassen mochten kinderen je yearbook tekenen en een klein berichtje in schrijven. Een yearbook is gewoon een boek met foto’s van alle kinderen op school en ook gewoon een paar leuke foto’s.
Toen deze twee klassen waren afgelopen gingen we naar ons zesde uur. Ik had dat uur taal. We gingen niet echt taal leren maar ook weer yearbooks tekenen met kinderen in je klas. Daarna mocht je yearbooks teken in de hele pod, gang waar de kluisjes staan. Toen we in de pods hebben getekend zijn we naar lunch gegaan.
Lunch was vandaag buiten. Lunch was anderhalf uur lang en het was stikheet. Toen we eindelijk weer naar binnen gingen zijn we naar iets dat heet ‘Laughing Matters’. Dit waren twee meneren die om en om iets zeiden in een verhaal. Toen dit was afgelopen zijn we weer naar buiten gegaan om spelletjes te spelen. Ik had een andere versie van muzikale stoelen (stoelendans). Toen bij het tweede spelletje moest je de bal omhoog houden, ons team had verloren.
Bij het derde spelletje moest ik eigenlijk touwtje springen maar de juffen zeiden tegen ons dat we weer naar binnen moesten omdat het ging regenen. Iedereen ging weer naar binnen en de bussen waren al terug van de High Schools dus we mochten tien minuten eerder naar huis.
Toen ik op de bus zat begon het ook echt te regenen. Dit was mijn verhaal over mijn laatste dag van school in Amerika.
De grote dag
Zaterdag 31 mei 2008. Atlanta - Sydney
Vandaag is dan de grote dag; 31 mei 2008 en we vertrekken naar Sydney. We hebben allemaal heel erg goed geslapen en staan rond half acht op. Na ons ontbijt in het hotel pakken we de laatste spullen in onze tassen en tegen 11.00 uur vertrekken we. We gaan eerst nog even langs the Goodwill om nog spullen te brengen, daarna rijden we voor de laatste keer langs ons huis en brengen nog een koffer naar een collega van Robert. Daarna is de vakantie echt begonnen en we gaan koffie drinken bij Starbucks.
We vertrekken naar de luchthaven en het wachten gaat beginnen. Na een rustige vlucht naar San Francisco moeten we drie uur wachten voor onze volgende vlucht. We checken in bij Quantas en eten ondertussen wat, het is 02.00 am in Atlanta en Nienke en Jens vinden het maar gek dat we midden in de nacht wat gaan eten. Nog voor dat het vliegtuig vertrokken is naar Sydney is Jens al vertrokken. Wij slapen allemaal snel, Robert en ik worden nog wakker voor het diner maar Nienke en Jens niet. Na een vlucht van vijftien uur (die ons allemaal reuze meevalt), komen we iets na 6.00 AM aan in Sydney.
Verkennen van de stad
Maandag 2 juni 2008. Sydney, Australië
Nadat we door de douane zijn, halen we de bagage op en zoeken we een manier om naar ons hotel in down-town te komen. We besluiten om een hotel shuttle te nemen, en om 8.30 uur zijn we in ons Travelodge hotel, net ten zuiden van Hyde Park.
We kunnen direct op onze kamer, zetten de koffers neer, en we besluiten meteen maar naar buiten te gaan. Eerst drinken we koffie, gelukkig kennen ze in Sydney ook Starbucks. We stellen een wandelroute samen, doen onderweg wat boodschappen en we kijken lekker wat rond. Het weer is redelijk, temperatuur in de stad is zo’n 17 graden en af en toe valt er wat regen. Onze lunch eten we op een bankje bij Circular Quay met uitzicht op het Opera House en de Harbour Bridge. In de middag brengen we een bezoek aan de State Library, waar een expositie van de World Press Photo 2008 wordt gehouden. We lopen door Hyde Park, eten kebab en zijn rond 16.00 uur terug op onze kamer.
Rond 17.00 gaat bij iedereen letterlijk het licht uit en we slapen allemaal in no-time. De eerste dag is uitstekend geweest, we hebben al het één en ander gezien van de stad, we hebben onze plannen gemaakt voor de komende dagen; we zijn helemaal klaar voor onze vakantie!
Chinatown & het Australian museum
Dinsdag 3 juni 2008. Sydney, Australië
We slapen erg goed en rond zes uur zijn we allemaal wakker en besluiten om op te staan. Nadat iedereen uitgebreid een douche heeft genomen, gaan we op weg naar een Starbucks om daar te ontbijten. Buiten gekomen blijkt het wat te regenen maar gelukkig is het snel weer droog.
Na het ontbijt gaan we naar Paddy’s Market, deze is echter gesloten en alleen maar open van donderdag tot zondag. We lopen door China Town richting Darling Harbour, helaas is het wat somber weer en regent het af en toe.
Darling Harbour is een erg gezellig stuk van de stad met veel restaurants en terrassen. We lopen weer terug naar China Town en kopen daar onze lunch die we dan bij Starbucks op gaan eten. We zitten lekker op het overdekte terras en vermaken ons prima. De lucht wordt steeds donkerder en het begint zachtjes te regenen.
We besluiten om naar The Mint (munt) te lopen, maar dit blijkt niet meer in gebruik te zijn en een museum is het helaas ook niet. Vlakbij ligt het Australian Museum en daar zijn we naar toe gegaan; bedankt voor de tip Melanie. Het is een prachtig museum met allerlei verschillende onderwerpen. Er waren skeletten, stenen, vogels en insecten uit Australië, fotografie in Papua in 1921, dinosaurussen en Aboriginals. Rond 5.00 uur stonden we weer buiten, nog even langs de supermarkt voor ons diner en dit eten we in het hotel op. Tegen half acht gaat bij iedereen weer het licht uit. Toch al twee uur later dan gisteren.
Nog meer Sydney
Woensdag 4 juni 2008. Sydney, Australië
Vanmorgen zijn we allemaal weer rond zes uur wakker. We doen het rustig aan want het weer werkt niet echt mee, er wordt veel regen voorspeld. We ontbijten in het hotel en rond 10.00 uur gaan we op pad. We wandelen naar Circular Quay, vanaf hier vertrekken alle veerboten en kun je naar de Harbour Bridge wandelen. Eerst drinken we koffie bij Starbucks, we kiezen het juiste moment want het komt met bakken uit de hemel. Als het weer wat opklaart lopen we richting the Harbour Bridge. We lopen een stukje over de brug en hebben een mooi uitzicht over Sydney.
In de middag wandelen we naar het Opera House en via de Botanic Garden en Hyde Park lopen we richting het internet café dichtbij ons hotel. Onderweg zien we twaalf brandweerauto’s met sirene aan, ze demonstreren voor meer salaris, het lijkt Nederland wel. In het internet café bekijken we de email even en we updaten het weblog. We kopen wat wijn voor de avond en daarna eten we een heerlijke curry in een Indiaas restaurant.
Ruig weer
Donderdag 5 juni 2008. Sydney, Australië
Weer zijn we rond zes uur allemaal wakker, dit komt echter goed uit want we willen op tijd weg. Om acht uur verlaten we het hotel en we wandelen naar de supermarkt voor ons ontbijt. Vandaag kopen we een daytripper pass, dit geeft ons recht op onbeperkt vervoer met bus, trein en ferry voor vandaag.
Bij de supermarkt stappen we in de trein en deze brengt ons naar Circular Quay. We willen eerst naar Watson Bay met de ferry maar deze vertrekt pas na 10.00 uur, en dus besluiten we om eerst naar Manly te gaan met de ferry. We gaan met de snelle JetCat en in 20 minuten zijn we in Manly. Het is echter wel een ruige oversteek, het waait heel erg hard, er zijn hoge golven en het is vloed, ze noemen het hier King Tide, dit komt bijna nooit voor.
Op Manly klaart het weer een beetje op we wandelen wat rond en zien veel surfers in het water. De oversteek terug is nog erger. We zitten op een grotere boot en deze gaat heen en weer als een achtbaan maar dan ook nog naar links en naar rechts. Het gaf mij (Marijke) echt een fijn gevoel (not) toen we net waren ingestapt dat de kapitein begon te vertellen waar de reddingsvesten lagen.
De locals vertelden ons dat het weer niet nog erger moest worden want dan zouden de boten uit de vaart worden genomen, hebben wij weer. ‘s Avonds zaten we tv te kijken en toen was het ruige weer ook op het nieuws. Rond 12 uur waren we weer terug op Circular Quay, maar nu zouden we nog naar Watson Bay gaan. Gelukkig was dit weer een JetCat en ging de tocht erg snel. We hadden een mooi uitzicht in Watson Bay op de North en South Harbour Heads. Helaas werd het steeds slechter weer en zijn we na een snelle hike weer teruggegaan met de boot. Onder tussen waren we allemaal erg moe geworden en hebben nog wat boodschappen gedaan voor ons diner op de hotelkamer.
Laatste dagje Sydney
Vrijdag 6 juni 2008. Sydney, Australië
Vandaag vroeg in de ochtend eerst de was gedaan, morgen vertrekken we uit het hotel en gaan we onze campervan ophalen. Het weer blijft erg onbestendig in dit gedeelte van New South Wales en we hebben besloten om richting het noorden te gaan. Het is op het zuidelijk halfrond nu herfst / winter, dus hoe meer zuidelijk je gaat, hoe korter de dagen zijn en hoe meer kans op regen en lage temperaturen. Omgekeerd, hoe verder je naar het noorden gaat (richting evenaar) hoe beter het weer wordt.
Echt heel koud is het niet in Sydney en omgeving. ’s Nachts daalt de temperatuur tot circa 10 graden, overdag is het rond 19 graden. Alleen hebben wij graag wat hogere temperaturen en wat zon als we kamperen, vandaar de gang richting het noorden/ Queensland.
Rond 10 uur lopen we richting Starbucks en daarna gaan we naar Paddy’s Market, een overdekte markt waar echt van alles te koop is. We lunchen buiten op een bankje, het is droog en Nienke en Jens spelen in de speeltuin. We wandelen nog wat door Darling Harbour en gaan vanaf daar naar het internetcafé om ons weblog te updaten en wat foto’s te posten. Jens vindt het erg saai want hij valt in een luie stoel in het internetcafé in slaap. We eten weer bij het Indian restaurant om de hoek bij ons hotel, dit is ons dit laatste keer erg goed bevallen.
Met de camper op weg
Zaterdag 7 juni 2008. Nelson Bay, Australië
We worden om zes uur wakker gebeld door de wake-up-service terwijl we deze niet besteld hebben, maar het maakt niet uit want we willen toch vroeg opstaan. We hebben een taxi besteld om negen uur maar om kwart over acht zijn we ingepakt en kunnen we vertrekken naar het KEA depot om de camper op te halen. Het is drie kwartier rijden maar we hebben een gezellige Russische chauffeur.
Bij het verhuurbedrijf moeten Robert en ik nog even de administratie afhandelen en dan worden we naar de camper gebracht; het is een hagelnieuwe Volkswagen Transporter TDI pop-up-camper-van met 26 kilometer op de teller. Na de nodige instructies vertrekken we rond half elf. Robert rijdt gelukkig en het links rijden gaat hem erg goed af. Bij een shopping center slaan we boodschappen in en we kunnen op weg naar het noorden.
Het weer is prachtig, helaas houden we dit weer niet lang. We besluiten om naar Nelson Bay te rijden, maar hoe dichter we bij de kust komen hoe bewolkter het wordt en voordat we op een camping staan komt het met bakken uit de hemel. We vinden een campingplaats en koken ons potje in de camping keuken onder het genot van een lokale country zanger die spontaan ‘Pretty Woman’ gaat zingen.
Na het eten willen Nienke en Jens naar bed, dus gaan we de camper ombouwen om te gaan slapen. Ondertussen komt er nog een zelfde KEA camper naast ons staan, het blijken mensen uit België te zijn en zij helpen ons om uit te vinden hoe het bed gemaakt moet worden en wij helpen hen met de elektriciteit. Wij drinken buiten onder een geweldig mooie heldere sterrenhemel een glaasje wijn en gaan dan ook onder de wol. Even geen regen…
Vluchten voor de regen
Zondag 8 juni 2008. Laurieton, Australië
We worden weer vroeg wakker maar hebben allemaal heel erg lekker geslapen. Het regent buiten dus we blijven lekker in bed nog even lezen, wat een luxe om een camper te hebben. We eten ontbijt buiten maar halverwege moeten we naar binnen vluchten vanwege de regen. We willen vandaag naar Hunter Valley rijden en we gaan rond half elf op pad.
We rijden ongeveer een uur maar het weer wordt steeds slechter, dus we besluiten om te draaien en toch maar verder naar het noorden te rijden. Onderweg hebben we lunch, en spelen Nienke en Jens weer even in een speeltuin. Het is nog steeds slecht weer dus we rijden nog wat verder. We willen vannacht in een National Park slapen en besluiten daar naar toe te rijden, de kaart geeft aan dat het een onverharde maar goed onderhouden weg is, maar we proberen het toch.
Het heeft ook hier de afgelopen week ontzettend veel geregend dus de weg is een modderpad geworden, we proberen het nog wel maar we zijn bang dat we vast komen te zitten dus we besluiten maar om te draaien en een andere camping te vinden. Dit is geen probleem, we vinden een plaats in Laurieton en we koken een lekkere pasta. De regen is voor even weer gestopt en we kunnen ’s avonds na het eten lekker buiten zitten totdat we naar bed gaan.
Queensday in Aussie
Maandag 9 juni 2008. Mylestom, Australië
Wederom zijn we allemaal weer vroeg wakker, rond half zeven is het al licht buiten en dat is fijn. Het lijkt net een volière met allemaal verschillende vogels. Helaas voor ons kijkend naar de lucht is het wederom geen prachtige dag maar een dag met erg veel regen.
Na ons ontbijt nemen we allemaal een douche en ondertussen regent het en schijnt de zon. We zien een prachtige regenboog boven de camping. Tegen tien uur rijden we weer op de Pacific Highway, leuk om te vertellen dat we deze weg in Amerika ook hebben gereden, drie jaar geleden van Hearst Castle naar San Francisco.
We rijden eerst naar Port Macquarie en daar bezoeken we het Koala Hospital. Hier worden gewonde koala’s verzorgd tot dat ze weer in staat zijn voor zich zelf te zorgen in de wildernis. Hierna rijden we naar het centrum en daar drinken we koffie bij Starbucks en Nienke en Jens eten Fish and Chips. Het is droog als we aankomen en het begint weer te regen als we weer terug zijn bij de camper.
We rijden maar weer verder naar het noorden. Het is een erg leuk stadje en we vinden het allemaal jammer dat het regent, maar daar is niets aan te doen. We rijden nog even iets verder en we lezen in de Lonely Planet dat er een mooie camping is in Mylestom, een heel klein dorpje maar met een prachtige camping, een duin over en we zitten aan zee. Het blijft regenen dus we eten in de camper en gaan maar op tijd naar bed.
Koppie onder
Dinsdag 10 juni 2008. Mylestom, Australië
Het heeft werkelijk heel de nacht geregend, maar als we om half acht wakker worden is het droog en zien we stukken blauwe lucht. Robert en ik gaan lekker hardlopen op het strand en na het ontbijt wat we ook buiten in de zon eten willen Nienke en Jens ook naar het strand. Er zijn hele hoge golven en er staat een flinke stroming, we zeggen tegen ze dat ze niet verder mogen dan tot hun knieën wat ze ook doen, maar soms zijn de golven zo krachtig dat ze toch koppie onder gaan.
We spreken met enkele Australiërs en ze wijzen ons op een guana van zo’n vier feet lang, die in de boom woont boven de douche naast het pad naar het strand. Een guana is een reptiel, een soort hagedis maar dan wat groter dan wij gewend zijn.
Het weer klaart op en we besluiten lekker nog een dagje hier te blijven staan. We lezen lekker wat en na de lunch gaan we nog even een strandwandeling maken die wederom uitmondt in een zwempartij in de zee. Het blijft iets langer licht omdat het mooi helder weer is, maar tegen half zes is het buiten echt donker. We hebben tv met schotel in de camper en we zien een lange samenvatting van Nederland – Italië. Een heerlijke dag op een camping aan zee, zonder regen, heerlijk.
Handig, zo'n camper!
Woensdag 11 juni 2008. Red Rock, Australië
Marijke en ik (Robert) staan om 6.45 op en we gaan wederom een stuk hardlopen langs de zee op blote voeten. Als we terug komen maken we ontbijt en we zitten met z’n vieren lekker buiten in de zon. Na het ontbijt gaat Robert met Nienke en Jens naar zee, de kinderen willen nog even in de golven spelen voor we weer gaan rijden.
Om tien uur rijden we ingepakt weer weg. Een prachtige camping in Mylestom, heel rustig, en bijna direct aan zee. Prachtig. We gaan een stukje het land in richting het westen dus. We rijden door het stadje Bellingen en gaan richting Dorrigo National Park. Het is aardig maar niet geweldig, en we besluiten om verder richting het noorden te gaan naar Coffs Harbour.
In Coffs Harbour hebben we lunch direct aan zee, er is een mooi strand maar het is geen zwemweer. Verder is dit stadje niet veel bijzonders, het is aardig, maar niet meer dan dat. Nadat we boodschappen hebben gedaan bij Woolworths gaan we een camping zoeken. We komen uit bij een camping in Red Rock, ook deze camping ligt net achter een duin aan zee.
Het weer blijft vooralsnog mooi, meer hebben we niet nodig. Als het weer goed blijft kunnen we hier nog wel een dagje blijven, we zullen zien morgen. We eten een lekkere pasta; een camper is wel erg makkelijk merken we nu; goed of slecht weer, we kunnen met ons vieren binnenzitten en eten, en ook koken is gemakkelijk met een koelkast en voorraadkast bij de hand.
Dit is vakantie.
Donderdag 12 juni 2008. Red Rock, Australië
Vanochtend hebben we lekker een beetje uitgeslapen en wat gelezen in bed, voordat we opstaan. Het weer is prima, de zon komt er lekker door en dan is het meteen aangenaam. Het is nu herfst in Australië en dat is goed te merken; de zon gaat vroeg onder en dan wordt het direct koel en vochtig, en ’s morgens duurt het even voor het vocht is weggebrand door de zon. Maar met de zon erbij wordt het al gauw een graad of 22.
De ochtend brengen we door bij de tent, we lezen wat, drinken koffie, en Nienke en Jens spelen op de camping. Ze hebben al snel contact met een Australisch gezin met jonge kinderen, die net terug zijn van het vissen. Morgenvroeg kunnen Nienke en Jens mee om krabben te vangen, ze moeten dan wel vroeg op.
Na de lunch gaan we naar zee, en we gaan eerst naar het headland van Red Rock. Dit is een hoge rots die een vanuit het land een stuk de oceaan in gaat en het is een historisch belangrijk punt. Hier hebben de Engelsen in het verleden een hele stam ongehorige Aboriginals de zee ingejaagd, vandaar ook de naam. Vanaf deze Red Rock hebben we een prachtig uitzicht over de South Pacific Ocean en we zien onder ons een grote groep dolfijnen zwemmen. Robert raakt in gesprek met enkele locals, en zij vertellen dat deze dolfijnen hier elke dag voorbijkomen, ze leven heel dicht bij de kust. De locals komen op deze heldere dag met een rustige zee kijken naar walvissen, zij trekken in deze tijd van het jaar vanaf Antarctica langs de oostkust naar het noorden om daar de jongen ter wereld te brengen. Helaas zien we er geen.
Hierna gaan we lekker zwemmen in een rustige baai naast onze camping. We hebben het strand helemaal voor onszelf, een prachtig mooi uitzicht en heerlijk warm water. Dit is vakantie. Rond 16.00 uur gaan we terug naar de camping om te douchen en op te ruimen, om 17.00 uur is het donker en dan wordt het kouder. We kijken in de camper lekker naar het voetballen en we eten een lekkere rijstschotel. Een hele mooie dag, morgen zien we wel wat we doen.
Kennis maken met de buren
Vrijdag 13 juni 2008. Byron Bay, Australië
In de ochtend na het ontbijt, maken we kennis met onze buren. Hij (Lino) is van Italiaanse komaf en zij is van Nederlandse ouders. Ze wonen in de buurt van Melbourne en zijn begonnen aan een trektocht van vier maanden langs de oostkust, in het zuiden vinden ze het te koud. We praten over van alles en nog wat en we ontvangen allerlei tips voor onze trip. Lino is al op z’n vijftigste met pensioen gegaan, werkt als vrijwilliger bij een resque squad, en voor de rest geniet hij van het leven door onder andere te reizen in Australië. We hebben gemerkt dat veel meer Australiërs op deze manier in het leven staan, ze werken om te leven, en ze genieten zoveel mogelijk van het mooie leven buiten. Nog niet zo gek bekeken, daar kunnen wij in Noordwest Europa nog wat van leren.
Omdat de lucht wat betrekt en het geen lekker zwemweer is, besluiten we om na twee nachten in Red Rock weer iets verder naar het noorden te reizen. We vinden een heel mooi caravan park in Byron Bay, op loopafstand van het meest oostelijke punt van Australië en de nabijgelegen vuurtoren. De camping ligt direct aan de baai en is erg mooi. We hebben hier internet access en we updaten ons weblog.
Hump back whales
Zaterdag 14 juni 2008. Byron Bay, Australië
Marijke en ik (Robert) staan om 7.00 uur op en we gaan lekker een half uur hardlopen op het strand. Na wat rekken en strekken eten we ons ontbijt en we nemen een douche. Vanaf de camping lopen we een vijf kilometer lange walking trail langs de kust en naar de vuurtoren. De kustlijn aan de zijde van de oceaan is erg ruig en heeft steile kliffen. De trail gaat flink omhoog en omlaag, een lekkere work-out. We hebben mooie uitzichten over de baai en de oceaan. We praten met wat locals en ze wijzen ons op enkele walvissen. De zogenaamde hump back whales, zijn nu begonnen aan hun trek naar het noorden en ze zwemmen vlak langs de kust. Er wordt ons verteld dat we ze zeker goed kunnen zien in Hervey Bay, ten noorden van Brisbane, daar zullen we over enkele weken zijn.
Rond de middag zijn we weer terug op de camping, we eten lunch en we lezen wat. Daarna gaan we zwemmen, Nienke en Jens genieten van de golven en het opkomende tij. Er staat wel een wat frisse wind en rond 16.00 uur gaan we terug naar onze camper. Morgen gaan we na twee nachten in Byron Bay weer wat verder naar het noorden.
Hoge golven
Zondag 15 juni 2008. Burleigh Head, Australië
Vandaag gaan we Robert en ik weer hardlopen. Het is niet zo druk op het strand als de dag ervoor maar we lopen ook zeker niet alleen. Na ons ontbijt en onze douche vertrekken we rond half tien naar Burleigh Head. Dit is een klein plaatsje ten zuiden van het bekende Surfers Paradise, wat onzettend toeristisch is. Tegen elf uur zijn we al op de plaats van bestemming en dan hebben we ook al koffie gedronken onderweg. We checken in en doen wat boodschappen. Wat ons steeds verbaasd is dat er in ieder klein dorp een bakker zit dus ook hier. Een vriendelijk meisje helpt ons en ze heeft zo door dat we uit Nederland komen, ze heeft een aantal jaren in Eindhoven gewoond.
We eten lunch op de camping en gaan dan naar het strand. Er zijn flinke hoge golven en Nienke en Jens vermaken zich prima. Rond vier uur wordt het frisser, we nemen een warme douche en gaan dan Fish and Chips eten in het dorpje. Het is erg lekker en we leren ook nog iets. We hebben Flake en Bras en kunnen zo het verschil proeven. We updaten nog even het weblog en gaan vroeg naar bed.
Richting Cleveland
Maandag 16 juni 2008. Capalaba, Australië
Een mooie dag in Burleigh Heads, we ontbijten, ruimen onze spullen op en we rijden naar het strand. Tot ongeveer het middaguur blijven we op het strand en daarna hebben we lunch. Dan rijden we richting Cleveland, iets ten zuidoosten van Brisbane. In Cleveland woont een heel goede vriend (Peter) van mijn vader (Marijke’s vader Bep) en we hebben afgesproken om hem op te zoeken. We vinden een camping in Capalaba, dat is maar zo’n tien minuten rijden van Cleveland vandaan. Het is een eenvoudige en zeer goedkope camping (20AUD) maar we hebben stroom en een warme douche.
Op bezoek bij een vriend
Dinsdag 17 juni 2008. Brisbane, Australië
Robert gaat direct na het opstaan weer hardlopen en daarna ontbijten we buiten in de zon. We merken dat de temperatuur toch wel wat hoger is dan in New South Wales. We zitten nu zo’n 1000 kilometer ten noorden van Sydney en het verschil in temperatuur is aangenaam. Na het ontbijt pakken we de auto in en vertrekken richting Cleveland.
Zodra we de auto parkeren staan Peter en zijn vrouw Lili al meteen buiten om ons te verwelkomen. De ontvangst is zeer hartelijk, we drinken koffie met heerlijke snacks en we praten honderduit. Omdat Nienke en Jens ook Engels spreken, is het het eenvoudigst om alle gesprekken in het Engels te voeren. Peter en Bep kennen elkaar al van school in Rotterdam en ze hebben alle jaren contact met elkaar gehouden. Peter en Lili blijken uitstekend op de hoogte te zijn van ons allemaal en we hebben vermakelijke gesprekken.
Na de koffie rijden we naar de jachthaven van Cleveland en Peter en Lili trakteren ons op een heerlijke lunch bij een Nepalees restaurant. De gerechten hebben veel overeenkomsten met de Indiase keuken en dat bevalt ons wel. Na de uitgebreide lunch rijden we nog naar de vuurtoren en daarna gaan we terug naar het huis van Peter en Lili. We drinken thee en daarna vertrekken we naar onze volgende camping net ten noorden van het centrum van Brisbane. Vanaf die camping kunnen we woensdag gemakkelijk de stad Brisbane bezoeken.
We zitten midden in de het spitsuur en hebben geen goede gedetailleerde kaart. Bovendien besluit Robert (lekker eigenwijs) de aanwijzingen van Marijke niet op te volgen, rijdt in plaats van naar het noorden weer over een brug naar het zuiden. Marijke moet de weg nog een keer vragen, maar uiteindelijk komt het allemaal goed. Morgen gaan we vanaf de camping met de bus naar de city of Brisbane.
Happy birhtday to Jens
Woensdag 18 juni 2008. Brisbane, Australië
Jens zijn elfde verjaardag. Voordat hij opstaat hangen we eerst slingers op en daarna zingen we en geven we Jens zijn verjaardagskaarten en cadeau’s. We ontbijten lekker buiten, Nienke en Jens hebben pancakes, we douchen en daarna pakken we de bus naar de stad.We zien ook een heel mooie tropische vogel. Hij is wit met een gele kuif, Robert maakt foto’s; het is een supher-crested cockatoo.
Bij aankomst in de stad drinken we eerst koffie en daarna gaan we een wandelroute (uit onze Lonely Planet) lopen door de stad. Brisbane is een stad gelegen aan een rivier; aan de noordzijde bevindt zich het CBD (het Central Business District) met allerlei oude (19e eeuw) overheidsgebouwen, de moderne kantoorgebouwen, de universiteit en de botanische tuinen. Vanaf de prachtige subtropische botanische tuin steken we via een mooie voetgangersbrug de rivier over naar de zuidzijde (South Bank). Hier bevinden zich allerlei musea, een zwembad en een mooi wandelgebied langs de rivier. Via de Victoria brug lopen we weer naar het noorden en hier nemen we een ferry voor een tocht op de Brisbane River. Na de boottocht lopen we terug richting de bus, we doen boodschappen en gaan terug naar de camping. Het regent in de avond een beetje, maar de temperatuur is goed, we zitten toch lekker buiten onder de luifel.
Glass House Mountains
Donderdag 19 juni 2008. Omgeving Brisbane, Australië
Vandaag hebben we een rustige dag na het bezoek aan de stad Brisbane gisteren. We doen boodschappen bij Woolworth’s en daarna rijden we richting de Glass House Mountains zo’n 65 kilometer ten noorden van Brisbane. In de middag gaan we naar een uitkijkpunt, waar we goed uitzicht hebben op de vulkanische restanten die nu deze grillige bergen vormen. In de middag lezen we wat op de camping en we gaan op tijd naar bed. Morgen gaan we naar de Australia Zoo hier niet zover vandaan. Daarna rijden we weer naar de kust.
Australia Zoo in Beerwah
Vrijdag 20 juni 2008. Gympie, Australië
We staan op tijd op vandaag want we willen om 9.00 uur in de Australia Zoo zijn in de plaats Beerwah. De dierentuin is anders dan anderen, er wordt minder show gemaakt en er wordt vooral veel verteld over de natuurlijke leefomgeving van de dieren en de bedreigingen die er voor sommige soorten zijn.
We hebben een prachtige dag in de dierentuin, we kunnen het hele park en alle dieren rustig bekijken in een dag. We zien onder andere alle typisch Australische dieren, zoals de Tasmanian devil, de salt water crocodiles, de wombat en natuurlijk ook koala’s en kangaroos en wallibies. Er wordt naar onze mening alleen een beetje (te) veel aandacht besteed aan Steve Irwin (the crocodile hunter) die twee jaar geleden omkwam tijdens het zwemmen met pijlstaartroggen.
Na ons dagje dierentuin begint het flink te regenen en we zoeken een camping ergens langs de weg richting Hervey Bay. We stoppen in Gympie waar het droog is en waar we overnachten.
Tripje boeken
Zaterdag 21 juni 2008. Hervey Bay, Australië
Na ons ontbijt rijden we naar Hervey Bay, vanuit deze plaats zijn er veel activiteiten te boeken naar Fraser Island. Ook wij willen naar dit grootste zandeiland ter wereld gaan. Hiervoor kunnen we helaas onze camper niet gebruiken, je kunt alleen met een 4WD het eiland op.
We zoeken eerst een camping en we vinden een camping met een plaats direct aan zee, geweldig. Nadat we de lunch ophebben gaan we naar een bedrijf van onze keuze waar we onze trip boeken naar Fraser Island. We gaan voor vier dagen met een Landrover Defender kamperen op Fraser Island en we vertrekken aanstaande maandag. In de middag gaan we lekker naar zee, we lezen wat, kijken daarna voetballen in onze camper en eten heerlijke chili-con-carne.
Rustig dagje
Zondag 22 juni 2008. Hervey Bay, Australië
Marijke en Nienke staan vroeg op en om half acht hangen er al twee wassen te drogen in de zon. We willen ontbijt buiten eten, maar het is ontzettend koud geweest vannacht. Later horen we van iemand die hier al jaren komt dat het niet normaal was dat het zo koud was vannacht. Hier in Queensland is het eigenlijk altijd mooi en warm weer, daarom komen hier veel ouderen uit het zuiden kamperen, zij komen allemaal overwinteren hier. We staan dan ook als enig jong gezin op deze camping en brengen wat leven in de brouwerij. We gaan boodschappen doen voor onze trip naar Fraser Island morgen en daarna doen we het rustig aan. We lezen wat en Nienke en Jens zwemmen en spelen op het strand. We koken een lekker potje en gaan op tijd naar bed.
Met een 4WD naar Fraser Island
Maandag 23 juni 2008. Fraser Island, Australië
Gelukkig is het vannacht niet zo koud geweest en na het ontbijt rijden we naar het verhuurbedrijf Aussie Trax in Hervey Bay. Daar moeten we eerst een film bekijken hoe je moet rijden in een 4WD en wat je allemaal wel en niet mag doen op het eiland. Na de film pakken we de spullen die we nodig hebben uit de camper en leggen deze in de Landrover Defender. Robert krijgt nog uitleg hoe het werkt met de low gearing als we door het losse zand rijden en dan gaan we op weg naar de boot.
We zijn ruim op tijd bij de boot, daar moeten we nog even een sticker ophalen voor de auto en een camping permit. Op Fraser Isand zijn een aantal kampeerterreinen met toiletten en wasgelegenheden, maar je mag ook gewoon op het strand kamperen en dat willen wij natuurlijk doen. De bootreis duurt ongeveer 30 minuten en dan gaan we aan wal op Fraser Island.
We komen aan in Wanggoolba, aan de westkust van het eiland. De zandwegen (allemaal éénbaans) beginnen meteen en al snel komen we een tegenligger tegen. Gelukkig gaat het passeren goed. We rijden al snel door het regenwoud en het is prachtig. Nienke en Jens vinden het gehobbel wel leuk.
We rijden naar Lake Jennings en Lake Birrabeen en hier eten we onze lunch. We rijden door naar Dilli Village aan de zuidoostkant van het eiland en we rijden nu op het strand. Het strand aan de oostkust is de hoofdweg op Fraser Island en hier mag dan ook 80 km per uur worden gereden. We besluiten rond 15.00 uur te stoppen met rijden en vinden al snel een mooi plekje net achter de duin om te kamperen.
Gelukkig zijn de tenten die we meegekregen hebben compleet en we staan zo. We lezen nog wat en kijken naar de auto’s op het strand. Tegen vijf uur komt er nog een stel langs om te vragen of wij vuur hebben want dit zat niet bij hun campinguitrusting en dan is het moeilijk om je potje te koken. We praten even met deze mensen en hij blijkt uit Zuid Afrika te komen. Toevallig leest Robert net de autobiografie van Nelson Mandela en onze buurman blijkt al een aantal keren Nelson Mandela te hebben geïnterviewd voor zijn werk. We koken ons potje en om half zes is het donker. We spelen nog een spelletje UNO en om acht uur lopen we nog even naar het strand. We kijken naar de sterrenhemel en gaan dan in de tent liggen op onze matjes want het is erg koud en aardedonker.
Dingo's, walvissen en zwemmen in champagne
Dinsdag 24 juni 2008. Fraser Island, Australië
We worden allemaal rond half zeven weer wakker en hebben redelijk geslapen op onze matjes. We eten ontbijt, breken de tenten weer af en gaan op pad naar Indian Head, dit ligt aan de noordoostkust bijna aan de top van het eiland. We rijden om negen uur weg en halen het net voor dat het weer hoog water is. Met hoog water mag en kun je ook niet op het strand rijden. Onderweg zien we nog dingo’s, dit zijn wilde honden die alleen op Fraser Island leven.
Indian Head is een rots in de zee waar je op kunt lopen en daar heb je een mooi uitzicht over het strand, de zee en het achterland van Fraser Island. We zien ook nog walvissen zwemmen. Op dit punt zien we ook dat we nog iets verder kunnen rijden over het strand naar de Champagne Pools en dit gaan we dan ook doen.
De Champagne Pools is een rotspartij in zee die met hoog water vol loopt en waar je in kunt zwemmen en Nienke en Jens doen dit dan ook. We moeten hier blijven totdat we weer op het strand mogen rijden. Na de lunch mogen we weer het strand op en rijden weer naar het zuiden. We stoppen even bij de Maheno Wreck, een schip wat in 1935 gestrand is op Fraser Island. Onderweg stoppen we nog even op een camping waar we kunnen afwassen en we rijden naar Eli Creek. Dit is de langste beek op het eiland wat uitkomt in de zee. Hier kun je een korte wandeling maken naar boven en dan kun je drijvend in de rivier weer terug.
Nienke en Jens trotseren de koude rivier en gaan een paar keer op en neer. We zien nog een grote bus zichzelf vast rijden op het strand. We rijden nog een klein stukje over het strand en zoeken dan een campingplaatsje weer net achter de duinen. Nu hebben we vanuit onze plaats direct zicht op de zee. We koken weer en kijken naar de sterren. Omdat er nauwelijks verlichting is op het eiland, zien we enorm veel sterren. Het is gewoon indrukwekkend om zo te kamperen met nauwelijks mensen om je heen op dit eiland. We gaan weer vroeg onder de wol want het is wederom erg koud.
De lopende zandduin
Woensdag 25 juni 2008. Fraser Island, Australië
We zijn weer allemaal rond half zeven wakker en staan op. In de nacht heeft het een heel klein beetje geregend en de lucht ziet er erg dreigend uit. Jens en Marijke hangen een zeil op terwijl Nienke en Robert de tenten vast afbreken. Daarna eten we ontbijt en gelukkig blijft het droog.
Vandaag gaan we naar Lake Wabby. Dit is een meer met een hele hoge zand duin die zich per jaar twee meter verplaatst het meer in. Over een honderd jaar zal dit meer dan ook niet meer bestaan. Het is bewolkt en absoluut geen zwemweer wat natuurlijk jammer is. We zien heel veel supher-crested cockatoos en deze maken heel veel geluid en dat is erg leuk om naar te luisteren.
We lunchen bij de auto en dan is het weer tijd om richting het strand te gaan en een campingplaats te zoeken. Bij het strand heeft het geregend zien we en nu is het prachtig blauw. Robert en ik lezen nog wat en Nienke en Jens zetten de tenten op. We koken weer een potje en gaan vroeg naar bed.
Zwemmen in Lake McKenzie
Donderdag 26 juni 2008. Fraser Island-Hervey Bay
We hebben weer erg goed geslapen maar zijn toch blij dat we vanavond weer in onze comfortabele camper kunnen overnachten. Tijdens het ontbijt worden we verrast door een concert van wel dertig lorikeets boven onze hoofden, dit duurt ongeveer een minuut of vijf en dan komt er een grote roofvogel en de lorikeets vliegen allemaal weg.
Om negen uur vertrekken we weer en we rijden via het binnenland naar Lake McKenzie, dit is een prachtig helder meer. We zijn er tegen tien uur en we zijn een van de eersten op de parkeerplaats. Later in de middag staat deze helemaal vol. We nemen allemaal een duik in het frisse water en dat voelt erg goed, zeker omdat we al drie dagen geen douche meer gezien hebben. We luieren lekker in het zand, spelen in het water en lezen wat. Heerlijk, hier zouden we wel heel de dag kunnen blijven. Helaas voor ons moeten we om vier uur de boot halen in King Fisher die ons weer terug brengt naar het vaste land.
Het laatste gedeelte van de rit is flink ruw met de 4WD, maar we halen de haven zonder brokken te hebben gemaakt. Hiermee is onze vierdaagse trip naar Fraser Island bijna ten einde. Het is werkelijk prachtig geweest en zeker zeer de moeite waard. Veel mooie zandwegen door de regenwouden, prachtige planten en bomen, we hebben dingo’s en walvissen gezien, in een 4WD over het strand gereden en we hebben de mooiste kampeerplekken gehad direct aan het strand. Een geweldige trip.
Terug op het vaste land rijden we terug naar Hervey Bay, we leveren de 4WD in en pakken onze camper weer in. We doen boodschappen, eten kebab en rijden dan naar de camping waar we ook afgelopen weekend hebben gestaan. De warme douche is zeer aangenaam en welverdiend na vier dagen bush-camping.
Kamperen bij de kangoeroes
Vrijdag 27 juni 2008. Agnes Water, Australië
Om zes uur zien we de zon mooi opkomen boven de baai vanuit de camper. Vandaag rijden we weer een stuk verder naar het noorden. We gaan naar de twin-towns Agnes Water en Town of 1770. Een camping vinden we in Agnes Water, een kilometer of vijf van zee. Het is er heerlijk rustig en het weer is prachtig. Er blijken zelfs dagelijks kangoeroes op de camping te komen. Ze lopen rustig rond en eten wat. Prachtig om dit te zien vanaf onze kampeerplaats, zeker omdat er twee jongen in de buidel zitten. Morgen gaan we naar zee en we gaan kijken of we een trip kunnen boeken per boot naar het Great Barrier Reef. Het Reef begint hier en de afstand om er te komen is relatief klein.
Rustig aan
Zaterdag 28 juni 2008. Agnes Water, Australië
We doen het rustig aan vandaag. We ontbijten lekker buiten, nemen allemaal een douche en daarna gaat Robert op de laptop het verslag van Fraser Island schrijven. Na de koffie gaan we naar het plaatsje Agnes Water waar we wat boodschappen doen en informatie inwinnen over een boottrip naar het eiland Lady Musgrave. Ook checken we de email bij een backpackers-hostel en we updaten ons weblog. We zijn weer helemaal bij.
Na de lunch rijden we naar Town of 1770, waar we in de haven de dagtrip boeken naar Lady Musgrave Island. We vertrekken morgenvroeg en zijn in de avond weer terug. We zien er allemaal naar uit om het Great Barrier Reef te bezoeken en om te snorkelen. Misschien zien we Nemo morgen wel.
Later in de middag lezen we wat en we spreken Australiërs uit Hobart – Tasmania op de camping. Nienke en Jens hebben nog wat geoefend met snorkelen in het zwembad.
Snorkelen: onvoorstelbaar mooi
Zondag 29 juni 2008. Great Barrier Reef, Australië
We staan vandaag al om 5.30 uur op vanwege onze dagtrip naar het Great Barrier Reef. Na ons ontbijt vertrekken we naar de haven van Town of 1770, vanwaar we om 8.00 uur vertrekken met een catamaran naar Lady Musgrave Island. De bootreis is vrij ruw, er zijn behoorlijke golven, wind tegen en we gaan tegen de stroming in. Onderweg worden behoorlijk wat mensen ziek, maar wij vieren halen het gelukkig zonder problemen. Jens staat zowel op de heen- als terugweg de hele tijd naast de schipper.
Na aankomst in de lagune, legt de boot aan aan een ponton en we drinken eerst thee. Daarna gaan we met een glass-bottom-boat (we zien grote schildpadden) naar het koraaleiland, waar we een korte wandeling maken. Na terugkeer op het ponton hebben we een hele goede lunch en daarna kunnen we gaan snorkelen.
We doen allemaal een wetsuit aan en onze snorkeluitrusting. Dan gaan we met z’n vieren het water in en we zwemmen met twee koppeltjes. Marijke zwemt samen met Jens, en Robert gaat samen met Nienke zwemmen. Vanaf het ponton kunnen we mooi langs en over het koraalrif snorkelen en het is echt onvoorstelbaar mooi wat we zien. Het koraal in allerlei vormen en kleuren en natuurlijk de tropische vissen. Het lijkt wel of we in een tropisch aquarium rondzwemmen. Ook zien we helblauwe zeesterren en we zien ook een zogenaamde clown fish. Deze is wit met zwarte verticale strepen en dit is een broertje of zusje van Nemo, alleen is Nemo wit met oranje strepen.
We snorkelen twee keer ongeveer dertig minuten met een pauze tussenin. De tweede keer gaat Jens met Robert en Nienke samen met Marijke snorkelen. Het snorkelen zelf is al geweldig leuk om te doen en het koraalrif met de vissen zien is helemaal geweldig. We genieten er allemaal heel erg van. Soms wil je onderwater iets zeggen, maar je kunt alleen iets aanwijzen. Maar er is dan ook een heleboel te zien. We drinken weer thee met een kleine snack en dan is het tijd om te vertrekken.
Rond 15.00 uur vertrekt de boot weer richting het vaste land en we arriveren om 17.00 uur weer in de haven. Op de weg terug zien we een bultrugwalvis voor onze ogen nagenoeg volledig uit het water komen en hij maakt een gigantische splas. Helaas voor ons geen foto, maar we hebben het echt zelf gezien. ’s Avonds koken we ons eten weer in de camper en we gaan vroeg naar bed. We zijn allemaal moe maar zeer voldaan na een zeer enerverende ervaring in het koraalrif.
Relaxt buitenleven
Maandag 30 juni 2008. Agnes Water, Australië
Vandaag een soort rustdag op de camping. Robert en Marijke gaan eerst hardlopen en daarna ontbijten we. Ook doen we vandaag de was. Verder gaan we nog wat boodschappen halen en voor de rest van de dag lezen we allemaal veel. We zitten lekker buiten in de zon.
Aan het einde van de middag gaan we een borrel drinken bij Peter en Kay. Deze mensen staan ook op de camping en komen uit Hobart, Tasmania. In Hobart woont kennelijk een redelijk grote groep Nederlanders en beiden weten ze veel van Nederland. We hebben hele leuke gesprekken over van alles en nog wat: de gezondheidszorg, politiek, reizen, Amerika en nog veel meer. Het valt ons elke keer weer op hoe positief buitenlanders oordelen over Nederland in het algemeen, veel mensen vinden dat wij het in Nederland heel goed geregeld en voor elkaar hebben. Goed om te horen. We hebben een hele gezellige avond. Hierna eten we nog wat en Marijke en Robert drinken nog een glas wijn buiten.
Hoera voor Nienke!
Dinsdag 1 juli 2008. Agnes Water, Australië
Vandaag is Nienke’s twaalfde verjaardag. We hangen de slingers op, zingen voor Nienke en geven haar de verjaardagskaarten en cadeaus. Als ontbijt eten Nienke en Jens pancakes. We gaan dan op weg naar het plaatsje 1770 waar Captain Cook in 1770 aan wal is gekomen. Voordat we daar naartoe rijden gaan we eerst even langs de bakker, gebak halen voor Nienkes verjaardag. We zetten koffie met onze French Press koffiezetter.
Hierna gaan we naar het strand in Agnes Water. Marijke, Nienke en Jens spelen in het water en Robert leest een nieuw boek in de zon. Nienke heeft gekozen voor fish ’n chips als lunch en we vinden het allemaal lekker. Later in de middag halen we onze email nog even op en we updaten de weblog, waarna we teruggaan naar de campground. We ruimen alvast het één en ander op omdat we morgen (na vijf nachten in Agnes Water) weer gaan rijden.
Onderweg
Woensdag 2 juli 2008. Clairview, Australië
Rond acht uur vertrekken we weer richting het noorden. In het hele stuk tussen Rockhampton en Mackay is niets bijzonders te doen en ons eerstvolgende doel is Eungella National Park ten oosten van Mackay. Onderweg doen we boodschappen voor enkele dagen en we stoppen voor een overnachting in het plaatsje Clairview aan de kust.
Wandelen door het regenwoud én we zien een Platypus!
Donderdag 3 juli 2008. Eungella, Australië
Na het ontbijt rijden we richting Eungella National Park, circa 80 kilometer ten oosten van Mackay. In het hele gebied rondom Mackay zien we erg veel suikerrietvelden en ook diverse verwerkingsfabrieken. Dit is de belangrijkste economische activiteit in dit gebied. We vinden een camping in het plaatsje Eungella. Vanaf onze plaats hebben we een prachtig uitzicht over de Pioneer Valley en in de verte Mackay. Het is helemaal helder blauw weer en we lezen wat.
Na de lunch gaan we een mooie wandeling van zes kilometer maken door het tropisch regenwoud. Buiten het bos is het warm en zonnig, maar onder de begroeiing is het lekker koel. Het is een prachtige wandeling. Rond 16.00 uur rijden we naar de Broken River, hier kun je vroeg in de ochtend en laat in de middag het zogenaamde vogelbekdier (platypus) zien zwemmen. We verblijven ongeveer een uur bij het uitkijkpunt over de rivier en dan zien we dieren in beweging komen. Ze zwemmen behoorlijk snel en komen af en toe boven water om lucht te happen. De platypus is een typisch Australisch dier en komt hier alleen voor aan de oostkust. Hierna rijden we terug naar de camping en Robert kookt een heerlijke curry als avondmaaltijd.
De kloof in
Vrijdag 4 juli 2008. Bowen, Australië
Om zeven uur zijn we allemaal weer wakker, we nemen een douche en maken ontbijt. Bij toeval ontdekken we dat we internet acces hebben en Robert schrijft de stukjes voor onze weblog. Deze posten we nog even snel en Nienke kijkt naar haar verjaardagskaarten. Iedereen bedankt voor het sturen van een kaart of een email.
We rijden vanaf de camping weer het dal in en in Finch Hatton gaan we een kloof (gorge) inlopen en aan het einde kun je dan zwemmen. Helaas ligt het water in de schaduw en is het iets te fris om er in te zwemmen, maar het is wel prachtig om ons heen. We zitten rustig op de stenen in de rivier en opeens klinkt er een schreeuw van Nienke: ze is van de steen afgegleden en hangt nu met haar benen en billen in het water. Geen nood, ze trekt Jens zijn zwemshort aan en we wandelen weer terug naar de auto.
Onderweg eten we onze lunch langs het water en op de parkeerplaats zien we nog een goanna (reptiel) in actie. Tegen twee uur rijden we weer naar de snelweg richting Bowen. In Bowen zijn een aantal campings, maar de campings aan het strand zijn allemaal al vol. We rijden naar de haven en daar is nog wel plaats op de camping. Het is hier erg druk, veel overwinteraars. We eten een pasta en daarna zitten we nog lang buiten met een glaasje wijn.
Wedstrijdzwemmen
Zaterdag 5 juli 2008. Bowen, Australië
Om half acht is het al meteen lekker warm buiten en helemaal niet vochtig, ideaal winterweer. Na het ontbijt wandelen Marijke en de kids naar de supermarkt en langs de bakker. Robert heeft nog een boek van John Grisham en verdiept zich daar lekker in.
Na de lunch wandelen we vanaf de camping naar Flagstaff Hill; een uitzichtpunt boven op een heuvel. We hebben een mooi uitzicht op de zee en de eilanden van de Whitsundays. Als we weer terug zijn op de camping gaan Nienke en Jens nog even zwemmen in het zwembad. Ze hebben het hele zwembad voor zichzelf en ze verzinnen een spel. Marijke moet een vraag stellen en zij moeten zo snel mogelijk naar de andere kant zwemmen en wie er het eerste is mag het antwoord geven. Al snel hebben ze 25 baantjes gezwommen zonder dat ze dit zelf beseffen. Na een warme douche hebben ze veel honger dus we gaan maar gauw eten. Weer zitten we lang buiten en het is niet koud.
Spelen aan het strand
Zondag 6 juli 2008. Bowen, Australië
Vandaag is het iets minder zonnig dan gisteren maar nog steeds mooi weer. Robert en Marijke gaan voor het ontbijt nog even hardlopen en als we terugkomen hebben Nienke en Jens al de ontbijttafel klaargemaakt. Op de camping is het heel erg druk; als er iemand weggaat, is de plaats zo weer vergeven aan iemand anders. Al snel hebben we dan ook weer nieuwe achterburen en dit blijken Nederlanders te zijn die al meer dan vijftig jaar hier wonen, en zij reizen in vier maanden heel Australië rond. We maken even een praatje en dan gaan we naar het strand. Omdat er stingers in het water kunnen zitten gaan we niet de zee in, maar Nienke en Jens spelen wat op het strand. Later gaan we weer terug naar de camping waar we nog even naar het zwembad gaan. Hierna eten we weer lekker buiten en zitten nog een lange tijd buiten onder de sterrenhemel.
Geen plaats op de camping?
Maandag 7 juli 2008. Townsville, Australië
Vandaag gaan we weer verder met onze reis. We besluiten om naar Townsville te rijden ongeveer 200 km noordwaarts. Om zeven uur lopen Jens en Marijke even naar de bakker voor een vers brood. Dit is iets wat we in Amerika nooit konden doen. Na het ontbijt pakken we in en we gaan op pad. Onderweg drinken we koffie en tegen half twaalf zijn we bij de camping waar we graag willen staan, er is hier maar één camping aan het strand (Rowen Bay). Buiten staat er een bord dat er geen plaats meer is op de camping, maar als Marijke het gaat vragen is het geen probleem. We krijgen een mooie plaats met uitzicht op zee. Na de lunch gaan we naar het zwembad en later in de middag gaan Robert en Marijke nog even hardlopen. Het is heel de dag al bewolkt en tegen de avond vallen er wat spetters.
Naar de waterspeeltuin op de koudste dag van het jaar
Dinsdag 8 juli 2008. Townsville, Australië
Vandaag is het buiten erg bewolkt en fris. Later verteld iemand dat dit de koudste dag is van het jaar tot nu toe. We lopen toch nog met een korte broek rond en een dunne trui. We lezen wat bij de camper en we wandelen even over het strand.
Na de lunch gaan we Townsville in, dit is een erg gezellig plaatsje. Er is een rockpool waar je veilig kunt zwemmen (geen stingers), een boulevard van ongeveer twee kilometer met allerlei speeltoestellen en picknickplaatsen en er is zelfs een speeltuin voor teenagers. Heel erg leuk. Ook is er een waterspeeltuin en als Nienke en Jens deze zien willen ze daar wel in spelen.
We wandelen terug naar de camper en rijden dan terug naar de waterspeeltuin. Na een uurtje hebben ze het beiden erg koud, en gaan we boodschappen doen. We gaan barbecuen in het park aan de zee, op een van de publieke bbq’s die je hier echt overal ziet. Je kunt ze gratis gebruiken en zijn heel erg mooi. We eten lekker terwijl Nienke en Jens voetballen en Robert de bal hoog in de boom schopt. Met veel moeite krijgen we de bal uit de boom.
Kokosnoten rapen
Woensdag 9 juli 2008. Wongaling Beach, Australië
Vandaag rijden we richting South Mission Beach, zo’n 200 kilometer ten noorden van Townsville. Rond de middag vinden we de camping van onze voorkeur; Dunk Island View Caravan Park in Wongaling Beach. Het is hier lekker rustig, ruime plaatsen onder de palmbomen en de zon schijnt lekker. In de middag zitten we buiten te lezen en we schrijven weer een stuk voor ons weblog die we ook op de camping even updaten.
Aan het einde van de middag gaat Robert nog even hardlopen en Marijke, Nienke en Jens wandelen een half uur heen en een half uur terug over het strand. We vinden wel vijf zanddollars en wat gekleurd koraal. Ook liggen er veel kokosnoten op het strand en Nienke en Jens proberen deze open te maken wat soms ook lukt. We eten buiten een pasta en gaan dan vroeg naar bed want het koelt erg af hier.
What's up for tea tonight?
Donderdag 10 juli 2008. Wongaling Beach, Australië
Het is hier langer donker als dat we gewend waren ook is het erg bewolkt. Marijke en Jens gaan tegen half acht hardlopen op het strand terwijl Robert en Nienke voor het ontbijt zorgen. Al gauw komt de zon erdoor en is het een schitterende dag. Het weer is wat van streek hier en veel mensen klagen over de kou, het is 23 graden. We drinken koffie op de camping en wandelen dan even naar een informatiekantoortje en de supermarkt.
Na de lunch gaan we naar het strand maar het waait te hard, we worden gezandstraald wat niet zo prettig is en we besluiten naar het zwembad op de camping te gaan. Hoewel de camping bijna helemaal vol staat hebben Nienke en Jens het hele zwembad voor zich zelf. Robert en Jens kijken nog even naar een update van de Tour de France terwijl Marijke en Nienke voor het avondeten zorgen. Hier is de uitdrukking ‘what’s up for tea tonight’ wat eet je vanavond, wij gebruiken deze uitdrukking nu ook maar.
Regenwoud langs het strand
Vrijdag 11 juli 2008. Wongaling Beach, Australië
Na ons ontbijt gaan we naar Mission Beach. Hier maken we een mooie wandeling in het rainforest die langs het strand ligt. Het is heel bijzonder om in een dicht bos te lopen wat eigenlijk tegen het strand aan ligt. Na de lunch gaan we weer naar het zwembad en we besluiten nog twee nachten hier te blijven. We vinden het allemaal een fijne camping, dicht aan zee, met een zwembad waar Nienke en Jens alleen in zitten. We doen eerst de was zodat deze kan drogen in de wind. Jens en Marijke lopen naar de supermarkt voor wat boodschappen. In de middag gaan we weer naar het zwembad en Marijke en Robert gaan nog even hardlopen op het strand. Het is wat bewolkt en dit betekent dat het ‘s avonds niet afkoelt. We zitten gezellig met Nienke en Jens buiten tot tien uur te kletsen.
Strandwandeling met goede gesprekken
Zondag 13 juli 2008. Wongaling Beach, Australië
Vandaag slapen we lekker uit en Nienke en Jens krijgen pannenkoeken voor ontbijt. Na het afwassen gaan we een strandwandeling maken van ruim twee uur. Het is heerlijk op het strand, het is laag tij en het weer is fantastisch. Op de heenweg loopt Robert samen met Nienke en Marijke loopt samen met Jens; we hebben goede gesprekken over van alles wat de kinderen bezig houdt. Op de terugweg wisselen we en Nienke loopt met Marijke en Jens met Robert. We hebben aardig wat schelpen gevonden en gelukkig hebben we geen kwallen gezien. Het water is nu te koud voor deze dieren, zodat we gewoon in het water kunnen lopen. Wel zien we een mooie zeester op het strand liggen.
Bij terugkeer op de camping hebben we allemaal honger en we besluiten om fish ’n chips te eten. Dit eten is echt favoriet bij Nienke en Jens. Hierna gaan we weer lekker naar het zwembad. Laat in middag gaan Robert en Marijke nog even het weblog updaten en de email bekijken. In de avond heeft niemand echt grote honger vanwege de zware lunch.
De omgeving wordt tropischer
Maandag 14 juli 2008. Cairns, Australië
Het is moeilijk om weg te gaan van een plek waar het goed toeven is, maar we hebben besloten om vandaag toch maar weer iets verder naar het noorden te reizen. Wongaling Beach en de camping Dunk Island View Caravan Park zijn in onze ogen geweldig; het is er rustig, we hebben een ruime plaats, de camping ligt direct aan zee, we hebben een Wooly’s supermarkt op loopafstand en het weer is goed…
Na het ontbijt vertrekken we richting Cairns, zo’n 150 kilometer ten noorden van Wongaling Beach. Eerst rijden we door een gebied waar veel cassowaries leven; een grote vogel met een blauwe nek die ietwat op een struisvogel lijkt qua uiterlijk. We komen (gelukkig) geen overstekende cassowaries tegen, maar we hebben deze vogel al bekeken in de Australia Zoo. We rijden nog steeds door een gebied waar veel suikerriet wordt verbouwd, maar ook zien we steeds meer bananen plantages. We kunnen goed merken dat we in tropisch gebied zijn aanbeland.
Onderweg naar Cairns drinken we halverwege koffie en tegen de middag komen we in Cairns aan. Vlak langs de hoofdweg ligt het KEA depot waar we over een week onze auto moeten inleveren, nog even niet aan denken. In Cairns boeken we een Comfort Inn Hotel voor onze laatste nacht volgende week en we eten onze lunch in een mooi stadspark. We besluiten om een camping in Cairns te nemen voor vandaag, morgen reizen we dan verder richting Port Douglas. Het weer is prachtig en we gaan lekker zwemmen in het zwembad op de camping. ’s Avonds eten we een salade met gebakken aardappels en we zitten lekker lang buiten met een glas wijn. Het is heerlijk warm, we hebben geen trui meer nodig.
Hier willen we wel even blijven
Dinsdag 15 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Na het ontbijt vertrekken we vanuit Cairns naar Wonga Beach, zo’n 30 kilometer ten noorden van Port Douglas. Marijke heeft hier een mooie camping gevonden direct aan zee, en we gaan kijken of we een plaatsje kunnen krijgen. Onderweg doen we nog even boodschappen en rond 11.00 uur komen we aan op de camping. Een plaatsje is geen probleem, de camping heeft mooie plaatsen en een zwembad en we hebben toegang tot het strand. Nienke en Jens vermaken zich uitstekend in het zwembad terwijl Robert en Marijke lezen bij de tent.
Later in de middag gaat Robert hardlopen op het strand, en Marijke Nienke en Jens maken een wandeling. Hierna nemen we allemaal nog een duik in het zwembad en genieten van de whirlpool. Om 18.00 uur gaan Jens en Robert in de televisieruimte op de camping naar de Tour de France kijken op de zender SBS (dit doen ze elke dag als het kan). Australië heeft met Cadel Evans een potentiële tourwinnaar in huis, dus veel mensen volgen de wedstrijd op televisie, goed voor ons dus. ’s Avonds eten we een pasta met vis en na het eten begint het te regenen. Nienke en Jens vertellen ons dat ze hier nog wel enkele dagen willen blijven, want ze hebben het reuze naar de zin op deze camping.
24 uur regen
Woensdag 16 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Het heeft de hele nacht geregend en als we opstaan regent het ook nog. Het is gelukkig niet koud. Na het ontbijt gaan Nienke en Jens tafeltennis spelen en daarna gaan ze zwemmen. Ondertussen leest Robert wat tijdschriften en Marijke gaat verder met de autobiografie van Nelson Mandela. We gaan lunchen in de ‘camp kitchen’ want daar hebben we wat meer ruimte dan in de camper. We spelen een potje poolbiljart met z’n viertjes (de dames winnnen) en we spelen tafeltennis, terwijl het buiten vrolijk verder regent.
Later in middag gaan Nienke en Jens weer zwemmen tot aan het avondeten. We besluiten om weer te gaan koken in de camp kitchen, waar Robert Mexicaanse burritos klaarmaakt. Rond 19.00 stopt het dan met regenen, het heeft nu 24 uur aan een stuk geregend, maar de kinderen hebben zich prima vermaakt vandaag. Morgen kunnen er nog buien vallen en daarna zou het weer beter moeten zijn. Vandaag was onze eerste echte regendag op een camping tijdens deze vakantie.
We lezen maar weer wat
Donderdag 17 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Als we rond negen uur de camper uitrollen is het nog steeds grauw buiten, niet koud en het is droog. We ontbijten bij de camper en we lezen maar weer wat, terwijl Nienke en Jens Nederlands huiswerk maken. Robert heeft een Nederlands boek van Robert Ludlum gevonden in de camping bibliotheek.
Na de lunch gaan we nog even naar Mossman voor wat boodschappen en we koken toch maar weer in de camp kitchen. Na het kijken van de Tour de France etappe blijven we daar ook maar eten. Later in de avond begint het ook weer te regenen. Morgen zou het weer beter moeten zijn, althans dat is de verwachting.
Save a whale, harpoon a Jap
Vrijdag 18 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Om half zeven staan we op en het is nog steeds helemaal grijs buiten. We besluiten toch maar te doen wat we gepland hadden en dit is om naar Cape Tribulation te rijden door het Daintree Rain Forest. Dit is één van de weinige plaatsen op de wereld waar een rainforest aan de zee komt.
Om acht uur zitten we in de auto en van kleine spetters begint het steeds harder te regenen. Om in het Daintree Rain Forest te komen moeten we met een trekpont de Daintree River oversteken. Gelukkig komt het pontje al snel aan en binnen vijf minuten staan we aan de overkant. Het rainforest is zo dichtbegroeid, dat het wel lijkt of we op de set van de film Jurassic Park rijden. We rijden het rainforest in en het regent nog steeds.
We besluiten om eerst naar het meest noordelijke puntje te rijden wat je kunt bereiken aan de Australische oostkust over de verharde weg; dit is Cape Tribulation. Als we hier uit de auto stappen is het warm en als we op het strand staan komt de zon erdoor, het is heerlijk hier. Het is heel erg bijzonder om zo dicht aan het strand een rainforest te hebben.
We zetten koffie en genieten van de omgeving en de natuur. We zien een camper staan van het bedrijf Wicked campers, die zie je hier nogal veel en ze vallen op door de grappige en prikkelende teksten en tekeningen. Onlangs was er zelfs een politieke discussie over het opschrift op één van de auto’s ‘Save a whale, harpoon a Jap’. De Japanners vonden dit te ver gaan, maar de Australiërs zijn faliekant tegen de walvisvangst door de Japanners. ‘
Na de koffie rijden we weer terug richting het zuiden en we stoppen onderweg om een wandeling te maken door het rainforest; de Mardja Boardwalk van 1.2 km. Het is werkelijk prachtig; we zien veel verschillende bomen, varens en palmachtige bomen.
We rijden verder naar Thornton Beach waar we lunch eten op het strand in de zon met niemand om ons heen, wat een geweldige plek. Hierna besluiten we om naar de camping terug te rijden. Onderweg zien we nog een theeplantage en er is nog een mooi uitzichtpunt. We zijn de grote meute voor op de boot maar als we terugkomen op de camping staat deze aardig vol. We gaan maar gauw vragen of we tot maandag kunnen blijven, dit kan wel maar morgennacht moeten we op een andere plaats gaan staan. Nienke en Jens gaan weer zwemmen, we kijken de Tour de France etappe, en we koken een Vindaloo curry in de camp kitchen.
Mossman Gorge
Zaterdag 19 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Vandaag staat de Mossman Gorge op het programma. Na het ontbijt rijden we weg en na een half uurtje zijn we er. Het is er al ontzettend druk en we wandelen de loop trail van 3.4 kilometer. Het is een mooie wandeling langs de rivier en door tropisch regenwoud, maar niet zo mooi als gisteren en we vinden het ook iets te toeristisch. Het zwemgedeelte ligt vooraan op de route maar het water is te koud om er in te zwemmen. We drinken koffie in het plaatje Mossman en we doen nog wat boodschappen voor de laatste dagen.
Op de weg terug naar de camping stoppen we nog even langs de weg bij een bananenplantage en nemen wat foto’s. We lunchen op de camping en Nienke en Jens gaan lekker zwemmen, het is een mooie warme dag geworden vandaag. We koken en eten weer in de camp kitchen, Nienke en Jens hebben geluk, want er is een oven in de camp kitchen en we maken voor hen een lekkere pizza klaar.
Bezoekje aan Port Douglas
Zondag 20 juli 2008. Wonga Beach, Australië
Als we wakker worden is de lucht grauw buiten, maar het is droog. Na het ontbijt vertrekken we naar Port Douglas, het laatste wat we willen bekijken op deze vakantie. Er is een markt en daar lopen we even over en we lopen door de winkelstraat. Bij de bakker (Brumby’s) kopen we iets voor bij de koffie en we verplaatsen de camper naar het strand (Esplanade), zetten daar koffie en blijven daar de rest van de dag.
Port Douglas is een redelijk mondaine stad, met ontzettend veel resorts die opvallend genoeg niet direct aan zee liggen. Het strand hier is bewaakt en heeft een stingernet dus het is veilig zwemmen hier. Er zijn veel mensen op het strand en in het water. De lucht blijft heel de dag grauw maar het is niet koud. In de namiddag lopen we nog anderhalf uur over het strand. Terug op de camping gaan Nienke en Jens nog even het zwembad in. Jens maakt kennis met twee andere Nederlandse jongens en ze spelen totdat de moeders het tijd vinden om te gaan douchen. We koken in de camp kitchen en daar ontmoeten we nog een andere Nederlandse familie.
De laatste dagen
Maandag 21 juli 2008. Cairns, Australië
Vandaag vertrekken we weer vroeg richting Cairns. We rijden de Captain Cook Highway naar Cairns, dit is een hele mooie weg langs de kust met veel mooie uitzichtpunten. We doen onderweg nog wat boodschappen en we rijden naar de camping in het centrum van Cairns. We beginnen vast met wat tassen in te pakken terwijl de regen gezellig naar beneden valt. Nienke en Jens kijken ondertussen televisie in de tv-kamer en zij vermaken zich wel. Na de lunch leest Robert nog even zijn Robert Ludlum boek uit.
In de middag is het droog en de lucht klaart een beetje op. We wandelen naar een donation centrum voor onze oude kleding die niet meer mee terug hoeft en daarna lopen we naar de Esplanade. Dit is de boulevard in Cairns langs de zee, hier zitten allemaal winkeltjes en restaurants. De kinderen kopen nog wat souvenirs en dan gaan we barbecuen op de camping. We zitten nog tot laat buiten want het is helemaal niet koud buiten.
De camper inleveren
Dinsdag 22 juli 2008. Cairns, Australië
Vandaag moeten we de camper inleveren en dan zit onze Aussie vakantie erop. Tegen half tien rijden we naar het hotel wat we geboekt hebben maar de kamer is nog niet vrij. Hierna gaan we naar de airport waar Romanie, Etienne en de kinderen vandaag aankomen vanuit Darwin. Ze zijn mooi op tijd en we geven hen het adres van het camper verhuurbedrijf en wij doen nog wat boodschappen voor de lunch en dan lunchen we op de camping bij hun camper. De camper is een stuk luxer dan die van ons en hij wordt dan ook met veel bewondering bekeken door Nienke en Jens.
Wij vertrekken na de lunch naar ons hotel maken de camper leeg en Robert en Jens gaan de camper inleveren terwijl Nienke en Marijke de tassen inpakken. We bellen nog een keer naar Nederland en daarna komen Romanie, Etienne, Joshua en Nigel naar ons en vanuit ons hotel lopen we naar de Esplanade en hier eten we in een gezellig restaurant. Joshua en Jens houden nog even een wedstrijdje wie als eerste en halve citroen kan opeten, Joshua had gewonnen. Hierna gaan we bij Movenpick nog een ijsje eten en dan is het tijd om naar het hotel terug te lopen en afscheid te nemen.
Hoe komen we thuis?
Woensdag 23 juli 2008. Cairns - Sydney - San Francisco
Om half zes komt de taxi ons ophalen, we moeten dus vroeg op maar we zijn ruim op tijd beneden. De taxi reis is maar 15 minuten en loopt erg voorspoedig dit blijkt later op de dag niet meer zo te zijn. We vliegen met Qantas naar Sydney en staan bij de domestic vluchten te wachten om in te checken. Maar de meneer zegt dat de vlucht naar Sydney al weg is maar als wij onze papieren laten zien blijkt het dat we naar de international terminal moeten. Gelukkig is het dicht bij dus we zijn nog op tijd.
De meneer die ons daar helpt zegt dat Robert niet op de lijst voorkomt op de vlucht van San Francisco naar Atlanta. Fijn om te horen; we hebben daar maar een overstap van twee uur. De vlucht van Cairns naar Sydney gaat ook nog voorspoedig en we zijn ruim op tijd in Sydney voor onze vlucht naar San Francisco.
We drinken koffie eten wat en we kunnen even op internet en we kijken bij Delta maar Robert zou gewoon op de vlucht moeten zitten. Tegen de tijd dat we moeten boarden lopen we naar de gate en deze blijkt helemaal vol te zitten met Pelgrims van de WYD SYD 08 en hier blijkt ook dat we twee uur vertraging gaan hebben. Nu missen we misschien onze vlucht naar Atlanta.
De mevrouw aan de balie is erg aardig en zij vertelt ons dat Qantas voor een andere connectie vlucht zorgt en zij ziet ook dat Robert toch gewoon met ons vanaf San Francisco naar Atlanta gaat. Even later zien we dat de vlucht vier uur vertraging heeft. We krijgen wat bonnen zodat we op kosten van Qantas iets kunnen eten. Eindelijk stijgen we iets na 18.00 uur op naar San Francisco, de vlucht verloopt goed en we slapen allemaal een aantal uren.
Bij aankomst in San Francisco gaan Robert en de kinderen de tassen ophalen terwijl Marijke het papier haalt van de volgende vlucht. We vliegen naar Phoenix en vanaf daar naar Atlanta. Helaas blijkt een van de tassen als laatste van de band te komen en sturen ze ons naar de verkeerde desk voor onze vlucht dus deze halen we niet. We houden moed en Robert belt naar Qantas. Na meer dan een uur aan de telefoon te hebben gezeten kunnen ze niets voor ons doen en moeten we wachten totdat de desk van Qantas open gaat om 19.00 uur. Het is dan 16.00. We gaan maar wat eten en wachten totdat de desk open gaat.
We krijgen een vliegticket voor morgenvroeg 6.00 uur en een hotelovernachting. Na meer dan 35 uur reizen zijn we hier wel aan toe. We zijn nog geen tien minuten op de hotelkamers als het brandalarm afgaat. ( Jens en Nienke zaten tv te kijken) Nienke en Jens vliegen op en binnen twee minuten staan we weer buiten. Gelukkig is het loos alarm en we hopen dat alles morgen beter gaat.
We zijn er...
Donderdag 24 juli 2008. San Francisco - Los Angeles - Atlanta
Vanmorgen staan we om 3.00 uur op want we willen het vliegtuig niet missen. Om 4.00 uur komt de taxi ons ophalen en we zijn ruim op tijd op de luchthaven. We krijgen een ticket ( denken we) en we geven onze bagage af en we gaan door security. We worden allemaal apart gezet en moeten in een lucht cabine staan en onze handbagage wordt ook apart gecheckt. We worden min of meer behandeld als terroristen. We zijn op tijd bij de gate en daar vragen we voor een seat. Deze kunnen ze nog niet geven want het toestel is overboekt. Later blijkt gewoon dat we helemaal niet meekunnen met deze vlucht.
Als het toestel vertrokken is gaan we weer naar de balie en vragen hoe we dan wel in Atlanta kunnen komen. We krijgen seats van San Francisco naar Los Angeles en daar moeten we dan weer vier uur wachten en kunnen dan van Los Angeles naar Atlanta vliegen. Er is echter een probleempje; de koffers zijn mee met de vlucht van 6. 00 uur van San Francisco naar Atlanta.
De vluchten gaan op tijd en we landen om half 10 PM in Atlanta. Robert en Jens gaan de huurauto ophalen en Marijke en Nienke gaan op zoek naar de bagage. Deze staat in de opslag maar de meneer in kwestie die ze moet zoeken kan er maar drie vinden en of ik zelf dan even kan gaan zoeken. Gelukkig is de vierde ook gauw gevonden en om half elf 's avonds zitten we in de auto op weg naar Cindy en Frank waar we logeren. We eten nog wat daar en gaan dan allemaal na een heerlijke douche in een schoon bed en slapen allemaal erg goed.
Regeldagje
Vrijdag 25 juli 2008. Atlanta, USA
We staan vroeg op want in plaats dat we twee dagen in Atlanta hebben is dit er nog maar een. Na het ontbijt vertrekken Robert en Marijke naar het postkantoor om de post op te halen. We rijden even langs Starbucks voor koffie die we gezellig bij Martje op drinken. Hier staan nog vier koffers van ons en we proppen alles in de auto en we rijden weer terug naar ons logeeradres. Daar pakken we alle tassen en koffers in en uiteindelijk zijn het zeven stuks plus vier stuks handbagage. We doen nog wat boodschappen en daarna rijden we naar Marco, Martje en Jisse waar we lekker buiten BBQen .
Einde van ons expatbestaan
Zaterdag 26 juli 2008 en Zondag 27 juli 2008. Atlanta - Amsterdam
De laatste spullen pakken we in en dan is het tijd om afscheid te nemen. We rijden naar de luchthaven. Robert zet ons af met alle bagage en hij brengt de huurauto terug. We checken in en gaan naar de gate. Daar drinken we voorlopig onze laatste Starbucks en na een snelle vlucht landen we rond 7.00 am op Schiphol en zit ons expat bestaan erop. We willen iedereen bedanken voor de leuke reacties en dit is het laatste stukje wat schrijven.